8651 resultaten.
ondergronds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
400 zwaar en traag buigt
de stilte door
het taaie stroperige
onvermogen neemt
ons in de tang
de tijd zuigt minuten
uit verzengende uren
zwermen muggen
leggen strijdend
hinderlagen klaar
ze heeft ons beet de
witte woestijnzon
onze schrale harten
wachten op een
groene boom
wellicht volgt de
zangvogel die de
zware trage stilte…
Ik ook
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Rook van een opvlammende sigaret
is liefde een zucht, gesteun
vuur dat fonkelt in de blikken
een zee die sterren weerspiegelt
een zacht vel dat hardheid omsluit
licht dat op gloeit, opbloeit
schepen naar een veilige haven leidt
waar witte vrouwenborsten wachten
als duiven, koerend, lokkend paraderend
Ik heb jou liefgehad en werd bemind
het…
Rozengeur en maneschijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
682 Op die avond besloot de sneeuw
vaster te worden, niet meer nat
en later reden er geen bussen meer
maar in de sneeuw op hoge hakken
was naar jouw huis wandelen
geen keuze, een taxi nog wel
Bij jou thuis dronken we thee
keken naar het sneeuwen buiten
het carillon verspreidde geen licht
In de ochtend keken we naar het wit
er lag nog sneeuw,…
moederschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 zij komen tot me
met sprekende ogen en
het hart op de tong
ze geven liefde
ik kijk terug naar wie ik was,
ook in gebreke
ver heb ik gekeken
zag heel veel goeds, doch ook
te veel dat anders kon
maar ik leef vandaag
en houd heel graag mijn zachte doeken
in een heldere zon
daar dansen ze, als witte vlaggen
ritmisch op het lachen van…
zeegezichten
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 Poseidon de grillige god
verandert bliksemsnel
van grijsgroene tinten naar
donkerblauwe dan naar
een inktzwart slotakkoord
een zompige mist kan
boven hem somberen
afgelost door een
witte bleke nacht
nooit is hij dezelfde
zie hem ademhalen
de watergod
omhoog omlaag omhoog
een onmetelijke
grauwgroene reus
in de havens…
De kopie van de doodsrivier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
412 ruisen de
bomen in de lucht
van koeienstront
en apen in zacht
gedempte stralen
als je aan mij denkt
herinner mij
mijn woorden in
de schittering van
het zwaard
dat de draak
vermorzelde
de zwarte kopie
aan de andere
kant van de
doodsrivier
als je aan mij
denkt
herinner mij
mijn woorden
voor nu
en later
't witte…
Zoete vruchten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 o, oeverloze dagen
zonder warme harteklop
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken
om beurten twee keer
op het linker en het
rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van zangvogels
een grenzenloos
erbarmen: de open deur
waar kinderen in en uit lopen
de ziel wordt getroost…
Op papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 zij had zich
morgens al gekleed
in de contrasten
waarmee zij
haar werk deed
haar en ogen
sprongen uit het
wit van verzorging
de lach innemend
met een gaaf gebit
het is druk
cliënten kijken
vaak benauwd
want op papier zijn
zij het slachtoffer hier
signalerend vraag
ik naar de zuster
van de prik wel een
knik maar niemand
herinnert…
Het antwoord ligt in de stilte.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zo stil in het hoofd,
zo stil, zodat ik
altijd wat hoor,
tussen alle regels
en wetten door zijn
vermomde geluiden
kwetsend voor het
luisterend oor, ze
vullen ongenode
de witte vlekken
in mijn geestesoog,
het is de rust die ik
omarm, ook niet
van een dialoog, geen
pretentieloze discussies,
waarin altijd iemand
over z’n waarheden…
't Groene wolkenlandschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
632 De hemelse engelen zijn de witte wolken moe
willen graag naar het groene landschap toe
maar de blauwe lucht laat hen niet los
laat staan vallen op het groene grasse mos
wel laat de lucht het landschap weerkaatsen
de engelen behoeven zich amper te verplaatsen
volle tevredenheid kenmerkt de groene wolk
met het hoge bezoek van het engelenvolk…
zee van schuld
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
421 je hemelsblauw
of grijs en grauw
je zilte lucht
je witte onschuld
je voorspelbaar
af en aan
je aantrekking stoot af
wat was je laf
zo even verderop
in metershoog
je schoonheid loog
waar uitgeput ten onder
je genadeloos
levens nam
om reddend streven
te oefenen nog even
je aanblik is kalm
je bent zo helder
bijna troostend…
De diamenten dauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
445 uit schrale handen
spuiten geen fonteinen
zij koesteren het
vloeibaar goud voor
zinderende woestijnen
irrigeren in het
stille ochtenduur
de diamanten dauw
die door kou tot koele
druppels condenseert
zij zijn watergeesten
die nog wat nevelen
in de vruchtbaarste
seconden van iedere
eindeloze zonnedag
witte flarden zweven
al oplossend…
MAANSVERDUISTERING
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
653 tijdens de nacht van 18 op 19 november 1975
Vannacht dringt een beschonken
maan diep in mijn heelal
wij drinken grote glazen
witte wijn
klinken ritmisch bijna
op Gérard de Nerval
die in de Hallen ging
en zachtjes zong
en danste
in het
schijnsel
van duizend
klanken
die in de Hallen
hing
geborgen voor de hondse
koude van een…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 gedateerd
verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 het tocht in het oude huis
ik lig wit en stil
er staan kraaienpootjes
naast mijn ogen
hoor ik vleugels klapperen
het sneeuwt in het oude huis
het moet wel het is koud
er groeien sneeuwklokjes
hoor ze luiden
de wind zingt
hier leg ik mijn zakdoekje neer
en gaat de kring rond
het esdoornvleugeltje valt
in de tuin loopt een engel
ik…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
Aards laatste uur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag hoe jij
zeeën kuste
met de harde
hand van graniet
en basalten rots
hoe jij in
warm tropisch
blauw op witte
stranden rustte
in naakte trots
jij wond
winden om je
vinger in het oog van
de orkaan waar jij
je ongeremd liet gaan
toch heb ik ook je
tranen gezien over het
verlies van synchronie door
de natuur in de entropie…
wat je ervan maakt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
418 je schildert je ziel
in as- en aardetinten
een donker palet
bestrijdt de leegte
de grauwe werkelijkheid
de grijze tonen
je verdedigt je
tegen molens en reuzen
te vuur en te zwaard
bezielt de stenen
zandkorrels en de bomen
steekt de vuren aan
je veegt geesten weg
rijgt de witte kralen aan
zingt een liefdeslied
schopt de tijd…
Bloot had gegeven
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
410 de winter
werd groener
dan de lente
zich ooit in
een zomerse bui
bloot had gegeven
wit rijpte vorst
zijn herfstige
oogstkleuren
aan de al enige
tijd kalende takken
bij bevroren vlakten
onder een zon
die op een
krakende ijsvloer
zijn scheve schaats
aan het uitproberen
was tot in het wak
waar de wind
rimpelend vertelde
dat zon…
Verliefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
526 Met jou wil ik tussen de sterren zweven,
over sneeuw witte stranden gaan.
Met jou wil ik opnieuw weer leven,
op de hoogste bergtoppen staan.
Ik wil met jou huilen,
ik wil met jou lachen.
Maar ik ben helaas niet bij machten,
je te vertellen hoeveel ik van je hou.…
Afwerend geheven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
476 de vingers
waren wit
handen afwerend
geheven er was
geen achteruit
slechts de rug
tegen de muur
met wanhoop
in de ogen
maar diep van
binnen brandde
het vuur van
de vrijheid nog
dat nooit zal doven
dat energieën
genereerde uit
onbekende
plaatsen waarbij
agressie werd
omgezet in
warme liefde
die handen reikten
compassie gaf…
Voorbij de vloed
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik voelde
in je warme
hand dromen
zachtjes ontwaken
uit het slapen
hoorde je lach
zag de rode
hartjes die je
in de branding
had gestrooid
om ons pad
aan te geven
we sprongen
over kleine
krullende golfjes
probeerden het wit
van de authentieke
kuifjes niet te raken
we zijn als goden
herrezen uit
het schepping bad
voorbij de…
HULP IN NOOD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Tal van nachten zeer weinig geslapen
Nachten op de klok kijken en de uren tellen die gewoon ontelbaar zijn
Nog een zeer groot geluk dat ik een schattekat bezit
Dat witte en oh zo schattige spulletje vermag echt alles!
Wat staan we toch dicht bij de huisdieren en wat verlichten ze ongewild ons leed...
Leert mijn ervaring.…
Untitled
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 tot het laatste letterwoord het vonnis af
Wordt hem/haar vrijspraak gratie danwel levenslang verleend
Ruggespraak of ruggengraat -
krijgt hij/zij onbetaald verlof
Is hij of zij nog vrijgesteld
van wederrechtelijk vermogen
Is hij of zij genoeg voorzien
van doorzettingsvermogen
Vangt hij of zij aan 't eind
der tunnel licht van witte…
Het verwoeste landschap van mijn ziel
gedicht
1.3 met 14 stemmen
1.959 Op het verwoeste landschap van mijn ziel
bouw ik trouw rokende torens, kastelen
van rottende lucht en zinkende speelholen
Wolken in de hemel daarachter witte vogels
schijnt het licht van zeven enorme zonnen
rijzen oceanen om een zweefmolen van glas
cirkelen manden aan varende luchtballonnen
boven een regenachtig schemerig landschap
dat…
Zwarte letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 ik zag
de nieuwe
boeken in
een kleurige
vloed van
spraakmakende
titels aanspoelen
uit de wit
kuivende zee
van literatuur
met stevige
deining in de
heersende
westenwind
krulden zwarte
letters de
kletsnatte rug
het leven in
verhaal van de
schrijver terug
met boek
en broodje
in de hand lag
men op strand
te smullen van
kommer…
Zonder enige angst
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 schitterden
in de heldere zon
benen maakten
tempo om en om
de bosrand langs
en dwars over
de open vlaktes
zonder enige angst
met in het
struikgewas
het verborgen
in stilte wachten
op een veilige
oversteek met
als correctie op
snelheid moeders
felle liefdesbeet
de beek
klaterde opstandig
als begeleider
geen verkeerslawaai
het wit…
Intieme dromen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
469 ik zag
de groen
blauwe baaien
met hun
opgeschuimd
wit tapijt
hoorde de
lokale tonen
van muziek
nog in lange
uithalen
gevangen
in een speels
en sensueel
ritme dat in
meebewegen
snel en soepel
antwoord gaf
nog stond de
zon te hoog
was het zand
te heet om
heerlijk vrijuit te
kunnen dansen
maar in de
donkere ogen
had…
KLEINE GROOTHEID
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
545 Door luchtig eikenlover
dalen vleugels zonlicht
op groepen bosanemonen
hun verblijdende witte kleur
glanst en spreekt van
zuivere wil tot teer bloeien
en ontembare kracht
om na gezamenlijk vergaan
en verborgen wachten
steeds weer opnieuw te leven
in sommige kroontjes
vertoont zich wat ijl roze
een schier verdampte wijndruppel…