inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

k versus k.4

gedateerd


verderop, in de gang, staat een oude vrouw
voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen schreeuwen
in het daglicht
word één met de geur van gif
op onze huid

Schrijver: kerima ellouise, 3 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: ziekte

4,1 met 9 stemmen 106

Er zijn 8 reacties op deze inzending:

Naam:
Bert Weggemans
Datum:
1 feb. 2021
Zo mooi, met eeuwigheidswaarde. :-)
Naam:
LadyLove
Datum:
29 okt. 2020
Ik zie haar staan,... zo beeldend.
Naam:
Rob
Datum:
8 sep. 2020
Email:
robvantol57gmail.com
Daar zijn twee dichters op deze site die ik in het bijzonder bewonder... jij en julius dreyfsandt zu schlamm.
Mijn lucht klaarde opbarend blauw, met een onvervuld licht van verlangen, heilzaam ademend een nieuw begin.
Dank voor al je mooie gedichten, inspiratie en soms ook een bemoedigend woord aan mij.. zoals jouw eerste bij mijn trapgans opwekking
met waardigheid aangekleed, uiteenwaaierend de laatste flarden, in een beltende stem gevangen met beelden
rond de windzuilen van ons bestaan. Ik wens je sterkte en opbarend blauwe luchten!
Naam:
Hilly Nicolay
Datum:
7 sep. 2020
Hoe je het weet te schrijven Kerima.
De meeuwen die schreeuwen over het gif heen.
Naam:
Ralameimaar
Datum:
5 sep. 2020
Het krijsen van meeuwen roept altijd iets van pijn op
Naam:
guy aarts
Datum:
5 sep. 2020
Aspecten van oud en ziek zijn. Overgeleverd aan herinneringen.
En hoe daar ook een soort van schoonheid in zit en poëzie kan worden.
Naam:
Geeraardt
Datum:
3 sep. 2020
Het steriele schrijnt door de gangen.
Naam:
julius dreyfsandt zu schlamm
Datum:
3 sep. 2020
prachtig

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)