27290 resultaten.
Pluisjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Met wel honderden
wachtend op een vlaagje wind
om uit te zweven…
Rita Smits, dichteres
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 in Sellingen is
een dichteres
Rita Smits
die mooie dingen
gemaakt heeft
ik ken haar niet
weet niet eens
of ze nog leeft
gevormde zinnen
bij haar
rijmen
veel beter dan de mijne
Westerwolde
natuur, sfeer
zet ze ongelooflijk
raak neer
winden zagziggen
schapen die loom liggen
witte wieven wuiven
dansen op een tange
niet ik, zij heeft…
Poldert
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Poldert
verwondert
de naam betekent
moerassige laagte
maar wie het waagt te
onderschatten
wordt overdonderd
door de leegte
wie overweegt te
luisteren naar
de wind die boldert
in Poldert ?…
molen Wedderbergen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 fietsers
de toeristen
de campinggasten
van Wedderbergen
die je
op de foto zetten
poldermolen
in de Weddermarke
je moet opletten
of de wind
ook wel eens
waait uit het oosten
dat zal je troosten
laat je wieken draaien
het is fijn
je kunt weer
echte molen zijn…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 De wind veegt regen in mijn gezicht.
Jagend blad, kringelend naar de horizon..
Ik schurk tegen de einder aan,
risico-bewust over de rand te kunnen vallen.
En de glijbaan van de tijd af te moeten dalen.
Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op,
laat de wind over het land razen
en de takken eerbiedig voor zich buigen.
Voor het blad geen houden meer aan.
Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans
op grote hopen geblazen,
rusteloos, onstuitbaar……
ademend stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 stil
stille wind
stil van binnen
adem
leven, voor even
bezinnen
storm
stevig, onderhevig
aan kracht
tijd
vervlogen, bewogen
in de wacht
in de stilte
adem ik waarachtig
stormachtig krachtig
blaas ik uit
raak ik kwijt
zonder spijt
een onvoorstelbare tijd…
Onstuimig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 voor de wind
het gaat je
het ontgaat je
tegenwind
het gaat
je laat
windstil
het doet je
wat je wil
onstuimig
uit onverwachte richting
verlichting
je lacht
want je bedacht
jij hebt meer kracht
laat maar waaien…
Noordenwind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De wind die uit het Noorden blaast,
blaast alle zorgen uit onze koppen.
Fluistert onze verdoofde oren uit,
zodat we weer luisteren kunnen.
Stormt de schellen van onze ogen,
zodat een verblinde weer kan zien.…
Het strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Dwarsdoorsnede en wind waait
rechtdoorzee het zout
op de huid en het zand
zondermeer warm noch koud…
Een doolhof
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 bomen trekken hun pakken aan
creëren zo een doolhof
waar gevleugelde vrienden
zich weer veilig wanen
onvindbaar lijken, daar groen
de voertaal is, ritselen zij stilletjes
tot de muziek aanzwelt en de dans
is aangenomen
leunend tegen haar in, hangen
de grote jongens met wijd gespreide
vledders als boven Madurodam
waar zij schijt aan hebben…
Melodie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
416 de rietstengels slaan
de maat van de melodie
in de zomerwind…
Vuur
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Kan de zon nog in het water schijnen?
Wordt er nog een vredespijp gerookt?
Soms helpt er echt geen lieve moeder aan,
dan gaat de kachel uit,
maar wordt het vuurtje opgestookt.…
Lentewind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Wilde bloesem –
binding
van kleur aan geur,
mij aan de wind,
voor de wind,
want ik
reis mee
op de wilde wind,
aan de hand
van de zon,
ik heb het land
onder mijn voeten,
mijn ogen dansen
met de wolken
en ik,
ik reis mee……
Wijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
663 Zijn conclusie was: "Alles is ijdelheid,
een najagen van wind."
Door zijn wijsheid maakte hij dit onderscheid.
Hij vroeg zich af:
"Waarom ben ik dan zo wijs?"
Hij gebruikte een goddelijke eigenschap.
Maar God geeft meer eigenschappen prijs.
Hij is ook: liefde en gerechtigheid.
Zij werken met wijsheid samen.…
Wintertuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 de wintertuin
laat mij haar ribben zien
de klankkast van de zomer
penselen veilig opgeborgen
voor het kleuren straks op
de eerste voorjaarsmorgen
de kleuren worden weer
gedroomd door elke vaste dromer
de vogels zijn nog stil
en oefenen hun kwieke deunen
om ooit weer al het fraais
in het voorjaar te ondersteunen
maar nu moeten ze nog…
Va-et-vient
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 van zomerbriesje
tot orkaan, de wind die gaat
of komt eraan…
Fluisterwind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 luisteren:
of ik toch, ooit nog,
de wind je naam hoor fluisteren…
Herfstwind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 HERFSTWIND
daar staat ze
‘t is nog een kind
ze ziet de bomen
wuivend dansen
op een been
in de straffe
koele herfstwind
in de late zonneschijn
vliegen de wolken
als witte zwanen
om haar heen
en de kleurrijke was
wappert aan de lijn
en zij … zij wil ook
ooit zo’n ballerina zijn
ach hoe eenvoudig en fijn
kan soms schoonheid zijn…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Een dijk onderbroken
door een weg naar de einder
een dijkdoorbraak van formaat
een begin en een eind beider
Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan
Een barriere bewust aangelegd
dwars door de dijk
die door de mens direct weer werd geslecht
door de wens om door te gaan
de mens weet van geen wijk
Rijden naar de horizon
zonder te…
LAIS CCCXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 naakt zij was zeer zedig als licht in licht,
en wind speelde wind met haar in het zicht.
de ogen vol onbegrip stonden dicht
te treuren bij het onhandige hoofd:
het leek geenszins op wat haar was beloofd,
ze wou van dat zicht gewoon gaan lopen.
nu niemand nog in hoofd of haar gelooft,
zwaait enkel de wind nog deuren open.…
WZW 4
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 zie de eenzame boom
dansend op haar stam
ze volgt het ritme
van de straffe wind
in haar bewegingen
zwaaiend zwierend
ongecontroleerd
als een klein kind
meegaand in de vreugde
van de natuur
die bij haar naar boven kwam
waar ze zich heel even
doldwaas in bevindt
en vol uitbundig plezier
mee laat voeren
door het lied van de wind
West…
Eindelijk Thuis- 2
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 Ik wil mijn vleugels spreiden en vliegen op de wind.
Ik droom ervan om vrij te zijn.
Geen verdriet, geen pijn.
Geen woede en geen haat.
Ik verlang naar mijn gevleugelde droom.
Weg te vliegen, op te lossen in de lucht
Geen rijkdom of macht zou mij meer vrijheid kunnen schenken.
Ik zou vliegen zo hoog als een vogel maar kon.…
HERFSTLIED
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
597 kreunend
beukend tegen het raam
Gezwoegd had hij
Om de bomen
In hun naaktheid
Rillend van kou
Te laten staan
de regen deed mee
aan zijn verwoed spel
met loodzware tranen
liet zij de moede blaren
neerdwarrelen in het rond
ook ik voelde de pijn
van mijn geliefd seizoen
afstand te doen;
het melancholisch lied
van regen en wind…
Lentewind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Een frisse wind
blaast laatste restjes winter weg
waait nieuwe lente
Hoe ondernemend, open en
uitnodigend je steeds weer dagen kleurt met
stromingen die inspirerend zijn, aan het denken zetten, blik op
het leven verfrissen om me heen daar er altijd iets onverwachts gebeurt met jou.…
De paardenbloem en de klaproos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Mijn pluisjes worden weggeblazen,
weggeblazen door de wind.
En soms gebeurt het ook weleens
door het blazen van een kind.
De klaproos zegt: Het is toch fijn
om te reizen met de wind.
Ik begrijp niet,
waarom je dat zo vervelend vindt.
Door de wind worden we
steeds opnieuw geboren.…
Showtime
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
502 pluisjes in de lucht
dansen sierlijk met de wind
wervelende show …
[ De storm gromt en fluit ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 De storm gromt en fluit
door spleten in de spouwmuur --
als een huisorgel.…
Winterwind
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
418 Rust in koude lucht
het blad valt zonder spijt neer
tijd ebt zachtjes weg
Hoe onstuimig, krachtig en
indringend je steeds weer dagen vult met
stromingen die diep snijden, de ziel doen beven, blik op het
leven verhelderen in ijzige pracht, want met jou gebeurt altijd iets onverwachts.
Door jou voel ik de grenzen
van mijn breekbare wezen…
Zeeruis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
649 In het geruis van feestgedruis
zie ik hem staan
geen jongen meer, maar man
dan draait hij zich en ziet mij aan
ik zeg: het gaat je voor de wind
gezond, een lieve vrouw, een kind
het zit je mee
je kan op heel wat bogen.
En toch:
in het kielzog
van je ogen
ruist nog steeds de zee.…