Alle inzendingen over beeldloos god

7204 resultaten.

Sorteren op:

Jezus leeft

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 685
We mogen juichen tot Gods eer Hem danken voor het leven Dat door Jezus ons is gegeven Onze zaligmaker, onze Heer.…
Fedde Nicolai22 februari 2013Lees meer >

'Bruggenbouwers'.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Kleurrijk als het leven is met zoveel aanbod op allerlei gebied is een geschenk van God, toch ligt het niet voor een ieder in het verschiet... Machteloos voelen zich velen, hun gezichten bleek, een contrast zo schril en met van alles in overvloed zouden zij meer willen delen.…

Jezus leeft

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 610
We mogen juichen tot Gods eer Hem danken voor het leven Dat door Jezus ons is gegeven Onze zaligmaker, onze Heer.…

RADIOBERICHT

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.455
.' O God, hoe kon het gebeuren - gesloten het venster, de deuren, gebannen uit liefde en huis. - Grave beneden de sluis. 'Wij geven de waterstand.' Grave, dat is groen land en water, dat draagt mij thuis.…

Alles stond er nog

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
Frederik van der Giessen (1923-2003) Keukentrap beladen Met spijkers en schroeven In soorten en maten, Tekening achtergelaten Op een kistje van hout - Tot op de millimeter Nauwkeurig je nieuwe plafond In de sponningen gedouwd - Je had het afgekregen, je Laatste klus, en alles Stond er nog toen jij Aan je laatste reis Naar Gods…

Grootvaders klacht, bij de dood van zijn kleinzoon.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.254
O God! hoed mij voor 't kwaad, Dat ik Uw' duistre raad Niet morrende bedil! Geslagen hart, zwijg stil! Wat zeg ik, stil? - o neen! Hoe ik zijn dood beween', Hier, bij dit zielloos stof, Breng ik d' Alwijze lof: Want, dierbaar kind! uw druk Veranderde in geluk; Gij werd bij d' Englenkring Een welkom Hemelling.…

EENHOORN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Jonge maagd Veilig in omheinde tuin Jij temt met je handen, streelt De woestheid uit mij weg Mijn hoofd leg ik in je schoot God duwt al de ziel van Zijn Zoon richting conceptie Ik stond slechts symbool voor Zijn latere Lijden Men noemt mij fabeldier Mythologisch, fallisch wel Men is vergeten dat ik echt Bestond, nog steeds besta…

De macht ontvalt de mense aleer hij 't weet

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.882
Neen: want duurzaamheid, o God, zijt Gij alleen! 13-2-1871…
Guido Gezelle14 februari 2014Lees meer >

De troon zonder kritiek

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 767
ik zag zijn gezicht voelde en wist deze man heeft te lang in de hemel gewoond op de troon zonder kritiek met een air als god genas hij geestelijk ziek zijn stem droeg woorden die van samen niets hoorden duldde geen weerspraak in hun onfeilbaar geluid zelfs het volume doceerde de rust van het weten alleen ik ben deskundig en maak…
wil melker26 februari 2014Lees meer >

monsterlijk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
vooruit gezet veredeld tot een grotere beslissing dan geloof je denken laat het gaat niet over jou of mij of wat we vinden in ‘t totaal de wereld draait door en het verhaal beschrijft twee kanten alle kranten staan nu vol van dit vertrek en van een man wiens nek zich wit wast in de haren van een valse god ‘tot dan’ zeg ik, ‘tot…

EETTAFEL-OPENING

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.247
Even geen visie even geen geluid even geen beeld gewoon even stil voor God en/of iedereen hier aan tafel maar het liefst even stil voor jezelf!…

Drie trotse Moeders

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
kerkprovincie Hij woont in Utrecht want daar is ie kardinaal Maar ook in Rome kennen ze hem allemaal Hij wordt door iedereen begroet met Eminentie~ ~Nou, die van mij heeft van die steile paarse haren En ook een ketting met een hangslot rond zijn strot Zijn neus en oren zijn gepiercet door ijzerwaren Als hij voorbij komt stamelt iedereen: Mijn God…

Onverstoorbaar

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
het daagt uit plotseling ter- neergeslagen belicht de dan nog een'ge straal klein sarcofaag De dood Ingetreden van lieverlee verloren nietszeggend beslist zij o- ver handeling aangaande de knop die beslist zo ook vandaag Ineens vliegt dan de tijd en lijken wij verloren tegendeel blijkt echter waar daar stoïcijns duivel & God…

Mijn hart zingt

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Terwijl het buikje alsmaar ronder wordt kijken we uit naar jouw komst Je mondje, oogjes, handjes, voetjes alles is nieuw, mooi en zacht Wat wensen we je te knuffelen, je met honderden wensen in te duffelen de Goden aanroepend voor geluk en vree In deze wereld die zo dikwijls turbulent is en wreed.…

REISBRIEF

gedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 9.301
waarde vriend het is hier prachtig de koeien zijn ontroerend drachtig de spoorlijn loopt dwars door het dal een vrouw beheert de waterval elk huis of hok met beemd en gaard verkoopt men op een ansichtkaart de mensen lopen traag en stug en komen op geen stap terug men zegt God heeft ons klein gebouwd maar sneed ons uit behoorlijk hout…
Bergman17 juli 2023Lees meer >

Leve de lente!

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 747
Vandaag stuift meel en wuiven pollen, we veren op uit onze wintervacht, het frisse groen ontspruit uit tulpenbollen, Gods lentelicht schept opwekkracht!…

Groot verdriet

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 535
Weet dan dat God er altijd voor je is Hij kent jouw grote verdriet en pijn Hij laat je nooit alleen en zal er zijn Reken maar op Hem, zeker en gewis.…

Halleluja

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
U voelt wel over wie ik het nu heb: Juist, handopleggers en meer van die klanten, gebedsgenezers en dat soort trawanten, door God begiftigd met de gave ~NEP~. Het wond’ren doen was er maar Eén gegeven: Hij legde hand op Lazarus zijn lijk, die retourneerde uit het dodenrijk en zou nog jaren in gezondheid leven.…

Stabij

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 420
Het klopt nog wel maar in mineur; mijn God wat ben ik matplat. Dan komt er een leuk hondje aan, het beestje gaat braaf naast me staan, hij licht zijn poot en pist spontaan de pijpen van mijn broek nat. Ik dank je Dockumer Stabij, je bent een zegening voor mij, want ik besluit mijn dag toch blij omdat ik wat contact had.…

Het blauw perspectief

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
blauw perspectief naamlozen roepen de wind te gaan liggen proeven de stilte van angst hun bewegen wordt gedreven door een passie voor gaan en stormenderhand overspoelen nog maakt het niet uit land en plaats om het even voor slaap eten en leven maar gezichten herkennen baarden uit het chaotische daar waar handen baden met eigen god…
wil melker22 september 2015Lees meer >

Stukje hemel

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 848
een knipoog van Ernest Claes ontging me niet. er was zon en kippenvel en een god onzichtbaar stil. en bijna tastbaar.…
Guy Aarts9 oktober 2015Lees meer >

Onder de vulkaan

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
nog een allerlaatste zeggen de mannen in de kroeg die zo dronken zijn dat ze weer helder worden een merkwaardig verschijnsel maar Malcolm Lowry beschrijft het in 'Under the Vulcano', mijn god wat was de schrijver dronken maar zo goed schreef hij voor hij doodging het kan wel zijn dat hij in de spiegel keek en dacht: alles wat ik…

Reken maar op Hem

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Weet dan dat God er altijd voor je is Hij kent jouw grote verdriet en pijn Hij laat je nooit alleen en zal er zijn Reken maar op Hem, zeker en gewis.…

Opslagcapaciteit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Geuren, kleuren, een paar woorden is al wat bleef, de rest verdween, God weet waarheen. Soms komt wat is vergeten, in een dagdroom voorbij, of glinstert in de verte vaag bekend, tot mijn brein in het schijnsel van een moment, plots verlicht zich in een herinnering herkent.…

Dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 760
Dood wat wacht er na jou of wens jij nog geen onontkoombare vragen nu ik ben aangedaan loslaten waar ik van hou en af moet staan wat wacht er na jou was dit het einde of is zij overgegaan in een tijdloos bestaan toen ze wegkwijnde hoe zit dat nou wat wacht er na jou is het kinderlijke hoop van mij dat zij nu bij God…
Cor van Vliet11 februari 2016Lees meer >

Doorreis

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.248
God heeft ons spelende beschreven, als kindren hulploos gaan wij heen. Geen heul is ons in 't lest gebleven, zijn diepe vaderlach alleen. O bloed, bestijg de broze zomen van dit gevonnist, schuldig lijf: gij hebt een koninkrijk ontnomen en gij alleen rekt ons verblijf.…
Jan Engelman19 februari 2016Lees meer >

De Eerste Preekstoel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
De eerste preekstoel was een steen die amper was weggerold afgedaald van boven zat er een Engel op hield daar zijn preek op Gods gezag zijn stem klonk zacht eerst waren het vrouwen die juist uit angst nog waren weggehold zij mochten luisteren naar die Goddelijke woorden die klonken op deze eerste dag als muziek accoorden…

Verzoendag

gedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.486
Ik heb geraakt grenzen van God en mens en dier. Voorhangsel scheurt. Het heilige is hier. Het heilige der heiligen ontwaakt. Ik word geheel met u gelijk gemaakt. Leven en dood staan niet meer op een kier. De wanden draaien open van de vier hemelgewesten.…

verbannen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
ik vond de sleutel van je hart hij lag op de verkeerde plek een ander huis een andere stek mijn wereld kleurde helemaal zwart dit kon ik bijna niet geloven mijn toekomstdromen gingen stuk geen sprake meer van dat geluk is er nog wel een god hierboven ik was verbannen uit je hart nooit gedacht dat ik zo zou lijden het heeft geen zin hier…
jonhy donovan29 augustus 2016Lees meer >

opa zaliger

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 718
op dezelfde plaats het bankje in de tuin een beetje pitten… of naar vogeltjes staren die ravotten tussen takken rustig je pijpje trekkend denkend aan vervlogen jaren de rook steeg op in witte pluimen verdween in wolken maar op een dag stopte het leven en je ziel volgde de weg van witte rook om al je liefde af te geven want God…