7306 resultaten.
Zweefvlucht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
653 Zonder energie te verliezen, te verzwakken,
slechts zwevend en door thermische wind weer
omhoog worden gestuwd zo hoog dat ik het
overzicht van een arend heb en kan inzoomen
op de kleinste dingen en me verliezen in de
schoonheid van dit alles.…
Over het eigenlijke in ons en hoe dat te onderscheiden
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.726 Gemak’lijk zijn deze te onderkennen
aan hun vastheid en aan ’t volstandig wezen
dat hun oorsprong uit een weten verraadt,
zoals het niet zwaar valt de uitgelezen
en hoge geest van een mens te herkennen
aan iets voortreffelijks in zijn gelaat.…
Het genietende zomerlandschap
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
602 En de hoge palmbomen
met een hart vol vruchten
maken dit prachtige kleurenspel
waar ik hier heerlijk
deel van uitmaak tot
een wereld van mijn dromen.…
De drie vliegen
gedicht
3.9 met 39 stemmen
17.482 De derde zei: ‘Ik vlieg zo hoog,
Nog hoger dan de regenboog.’
Toen werd ’t wat kil en ’t waaide wat
De vliegen riepen: ‘Voel je dat!’
En vlogen gauw het huis weer binnen
Om daar nóg meer leugens te verzinnen.
-------------------------------
uit: 'Kinderversjes', 1975…
zwarte bloem
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
597 ogen bloeden van verlangen
foto's van de zwarte bloemen
deel ik uit, voor wie maar wil
nieuwe wereld kom
handjes klappen in de stilte
niet zo hoog geheven
kindernagels krabben leegte
meisjes janken iedere morgen
kom, jij reus
vergeet je olie en je winsten
lever in die ruwe dood
verbrandt je moordend tuig
bewaar haar ogen in jouw hart…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
MISBRUIKT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.129 Het meisje aan de waterkant
zag wolken, grauw en hoog
Het grassprietje in haar hand
bevatte het nat van haar oog
De hemel, stil in avondlicht
rustte van een zware dag uit
In haar hart klonk ’t gedicht
haar stem was zonder geluid
Door ‘t riet zuchtte de wind
alsof hij gelijk ‘t meisje leed
O, waarom was zij zo blind
toen hij haar had uitgekleed…
Pril in pas ontwaken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 nog is het geel en rood
het bloemenbed waarin
wij ooit de zomer vierden
in lentegroen
kreeg jij jouw eerste zoen
heel pril in pas ontwaken
je rankte hoog
naar voorjaarsblauw
ontliep de felle ochtendkou
ontknopte in
de zwoele zomerwind als
vrouw die openbloeide uit het kind
in warme nachten
bracht liefde ons de vrucht
waar wij…
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Hoog boven wees een grote arm gestrekt
op het zuiden. Een vrouw ervoor. Sindsdien
zijn er tekens dat een licht is gewekt.
[afbeelding: een olieverfschilderij van de Belgische kunstenaar Harald Calle, 2012]…
zie mij
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
732 mijn stap gaat voor
duwt blauwe mijmergolven
over drempels van hard steen
in dampen van zomer hoog rondom
het licht wolkt golvend stijgt lang
ik volg traag in zacht glijden
en stille aarzeling
vooruit
ik huiver warmte om me heen
zie mij zoek mij kijk mij aan
volg in lome trage beweging
de watervaste dunne lijn naar mij
aarzel en verstil…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 Gedoken diep in hoge kraag
ontwijkt hij elke groet of vraag.
In vogelvlucht en ongezien
keert hij weer terug op nummer tien.
De wereld gaat zijn deur voorbij,
althans, zo leek het volgens mij
maar door een kiertje zag ik net
zijn leven met het internet.…
De nieuwe anchorvrouw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
822 Haar korte zwarte haar, haar mooie ogen,
Haar sensuele mondje bovendien,
Zij stond bij mij al hoog in de top tien.
Sinds ik haar zag, heb ik haar steeds gemogen.
Al zal ze heus de feiten niet verdraaien
Als zij het nieuws om acht uur presenteert
De wind zal vast wat aangenamer waaien.…
Altijd passend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Steeds weer goed
In dagen van ledigheid
baant zeer oprechte liefde
zich snel een weg naar genegenheid
Verlangen vist in een vijver van
oneindig veel genot
Lied van hoge noten
doet glazen rinkelen
Hoewel een besproken
liefde nooit echt de glans in zich heeft
van een, zeg maar
liefdesrelatie van
gewoon spontaan…
Terugschalen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
459 zij verdrijven de afwezigheid
naar ruimten die ik luid doorboor
laat mij wild zijn in het bos
overgeleverd aan naakte aarde
geur van mos en verschraald bier
aan kaalzucht zonder eigenwaarde
proevend van schroeihuiden
opgezwollen in poriën van vlees
uit achterbuurt en bielzentuin
uit kelen roodverbrand en hees
geen zee leek ooit te hoog…
Herfst waarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Daar, waar ’k over IJssel zie
terwijl ik met mijn blik
veerkrachtig 't water oversteek
zijn het al de uiterwaarden die
hier dravende in kuddes fascineren
Natuur, haar eb en vloed
bij hoog en lage waterstanden
ontplooit het land
langs dijken kleiend tot het zand
knedend met haar handen
Nu dit seizoen het groen laat krimpen…
WAPENSCHOUW
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.014 Boogschutters anderen; op zijn blanke tel
rijdt hoog de wind en overziet ze er all’,
een knie gebogen, wachtend zijn bevel,
richtend hun zilvren pijlen, spits en smal.…
tijdloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Sammie kijkt omhoog
ze ziet verdriet in hoopvol
glanzen
en in ogen dansen de herinneringen
van weleer
hoog Sammie, kijk omhoog
langs de waterlinie van een tijd
waarin spijt zijn kille banden legt
rond blijvend zeer
waar was je toch-
waar ben je
hoe vaak ren je nog naar hier?…
Eindelijk 67
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
967 Hoog tijd om geraniums te gaan kopen.
Dat is wat De Staat van mij verwacht.
Geen geraniums maar gebak zal ik halen.
Daarna zal ik naar mijn werk toe gaan.
Vandaag ga ik nieuwe plannen maken,
koffie drinken en schrijvend doorgaan,
met mijn maatschappelijk bestaan.
Rimpels trekken lijnen in mijn gezicht.…
schreeuwen voor Holland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 de spanning stijgt hoog
en`t gebrul van de schare
uit duizenden koppen
wordt alom gehoord.
maar als ze verliezen
dan wordt het een kater
en ook het Hup Holland
in de kiem gesmoord.…
Bitterzoet
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
458 Wanneer ik aan zo’n lekkernijtje zit,
genietend van wat mijn papillen proeven
-wat mij in hoge sferen doet vertoeven-
bedenk ik af en toe ook wel eens dit:
Voor bijen is het toch een heel gedoe,
ze vliegen zich een zomer lang de blaren
om al die zoete nectar te vergaren;
na zeven weken zijn ze stervensmoe.…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland wacht op de laving
van striemende slagregens
en op het ruwe strijken van kille windvlagen
hoog…
Verlies
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.277 Verlies van iemand dierbaar is niet leuk
Het doet pijn, het is niet fijn
We hebben allemaal wel iemand verloren
Iemand die niet meer bij ons kan zijn
Deze persoon verliet deze aarde
Voelt geen pijn meer en is bevrijd
Deze persoon voerde zijn laatste reis
Hoog boven de wolken naar de hemelse stad vertrokken
Zijn laatste transformatie ondergaan…
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.
Uw beeld waart in mijn bestaan
als een wrede schimmel rond.
Ik weet gij hebt dit gedaan.
In de vroege morgen vond
ik U. We zijn toen gegaan,
gij wist, ik hield mijn mond.…
Troost te midden van chaos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Met één beginnen en doorgaan
tot het vervelend wordt
een serie van vijfentwintig
de laatste met wit dicht geverfd
Van links naar rechts dwalen
het abstracte laten blijven
in een vierkante hoge ruimte
lijnen verbinden de vormen
Een rugwervel van een schaap
waarmee men vroeger bikkelde
kust wordt op zijn kant gezet
het beeld 90 graden gedraaid…
De zon hing laag.
poëzie
3.8 met 11 stemmen
4.909 hij, van zijn hoog terras,
volgde de lange strepen,
het vluchtig zog
van nooit geziene
nooit gedroomde schepen
door het gemarmerd
zilver van de zee.…
Laatste trein
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
795 Langs de hoge kerktoren,
voorbij de boer met overall,
Door de tunnels, over bruggen,
en af en toe een waterval.
Nog maar een paar honderd meter.
Je voet beroert de laatste tree.
Dan verdwijn je in de avondschemer,
en neemt het late zonlicht mee.…
Fluiten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 Fluitend loop je
door een verwilderde stad
trams doorkruisen haar met hoge snelheid
en een fietser steekt zijn vinger naar hen op, leve de vrijheid
graffiti schilders zijn druk bezig
een grauwgrijze muur te bespuiten
met vormen en kleuren, waarop Dali en Picasso
van boven al lachend naar hen fluiten
in het stadspark lopen kinderen
met…
Weekend
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
671 Tevreden zittend met mijn benen hoog
We houden het dit weekend droog…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw - de schering
los van inslag - en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
In de waan van de dag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
538 Hoog boven de waan van de dag,
vliegen vogels naar de horizon,
waar geen mensen onrustig jagen.
Diep onder de waan van de dag,
stromen ondergrondse rivieren,
waarin dromen zwemmen naar de zee.
Voorbij de waan van de dag,
dromen zieners over de toekomst.
Kinderen fantaseren met hen mee.…