25017 resultaten.
Rutte IV
snelsonnet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 Ik zie bijvoorbeeld weinig ingenieurs
en wéér geen Ministerie van Light Verse.…
TOEN HET NOG VREDE WAS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Ik ben een oude ziel
voor mij geen vernieuwing
het woord innovatie
krijg ik niet uit mijn mond
alles moet bij het oude blijven
zoals het was, was het goed, goed genoeg
ik spreek graag in het verleden
van ver voor de oorlogen
TOEN HET NOG VREDE WAS!!…
Verwaaide gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
220 Mijn gedachten zijn ver heen
Naar haar die van mij verdween.
Mijn gedachten draaien
In ’n kringetje rond,
Die gedachten verwaaien
Naar de tijd zij hier nog bestond,
Toen zij en ik niet dachten,
Niet verwachtten
Daar ooit ’n eind aan komt.…
Ik ben van alles wat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Ik ben stad en dorp
reuring en rust
heuvels en strand
golven van ver
ik ben talen uit vaderland
en moederland
ik ben van alles wat
hier en daar wat opgepikt
het goede en slechte misschien
misschien kan ik iets achterlaten
een manier van toch blijven…
Tsunami
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
717 is het weg?…
Alleen..
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
971 Donker is de weg alleen
Alle woorden zijn in stilte opgelost
Jij die alles achter liet
Eens de kleuren schilderde
Van liefde in het prille begin
Donker is de weg alleen
Eenzaamheid is nu de pijn
Als zand glijdt de liefde weg
In donker de pijn uitschreeuwend
Donker is de weg
Voelend de tranen opkomend
Niemand die het zout nog proeft
Het…
Als je
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
521 als je weg zou vallen
zullen rivieren verdiepen
waardoor stroming zich zal versnellen
als je weg zou vallen
zullen grote donk're wolken samen pakken
en dreigen voor de dag van morgen
als je weg zou vallen
zullen bomen en bloemen nederig buigen
voor een grootheid zoals jij
als je weg zou vallen
zullen er onmetelijk grote gaten ontstaan…
Bang
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.298 Me bij de hand neemt en me de weg wijst.
De weg die ik volgen moet.
Steeds opnieuw
Met vallen en opstaan,
Niet meer bang te zijn
De weg alleen te hoeven gaan,
Wetend dat er altijd iemand is,
Op wie je kan vertrouwen:
Een goed gevoel.…
dysthym
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 dysthym, dysthym, wie niet weg is, is gezien
een moment van zielsbezinning,
een moment van overdaad
dysthym, dysthym, wie niet weg is, is gezien
tevoren te verloren,
nu tot stof weer opgeklaard
dysthym, dysthym, wie niet weg is, is gezien
gesproken daar waar zwijgplicht
gezwegen daar waar waar…
Eigen leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
508 Ik mag
Mijn eigen
Leven
Nu
Gaan leiden
Mijn eigen
Weg
In slaan
Ik zal
Van alles
Tegen
Komen
Een lach
En een traan
Zal ook
Weer
Gaan
Leren
Dromen
Als ik
Mijn
Eigen
Weg in sla
Ik zal
Van alles
Tegen
Komen
Een lach
En een traan
Zal dan
Weer
Gaan
Leren dromen
Als ik
Die weg
Maar
In sla…
Loodzwaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.032 Kom terug
En wel gauw
Ik blijf weg
Weg van jou
Als je dat doet
Dat komt niet goed
Ik maak je koud
Keer op keer
Keerde ik weer
Nu voor geen goud
Kom terug
Of ik pomp je vol lood
Ik blijf weg
Ook al word het mijn dood…
MIJN GEHEUGEN
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
868 doordringend kies ik
hoog naar laag
hemels en doorgronden
mijn mond zakt weg
toen wist ik zeker
aanvaardde toen de beker
de inkeer aan het einde
de eerste stap op weg…
Kruising van weleer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Wat als, ja twijfel
Goed fout, nee een wijze les
Een weg bewandeld badend in het licht
Of een weg bewandeld omgeven door duister
In beide richtingen een weg met één richting
Want terug staat voor stagnatie
Een leven zonder het heden
Die ene richting, voor sommigen schrijnend
Want schijnend oogt het dwingend en ondermijnend
Wanneer de weg op…
dichter
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
940 Vannacht kwam ik een dode dichter tegen
zo eentje van > 70 jaren her
waar dus geen © meer aan kleven
het was te zien hij kwam van ver
Zijn stem uit een zo ver verleden
weerklonk: denk nou maar niet dat het wat wordt
dat dichten daar ’s gewoon niet mee te leven
en woorden schieten altijd weer tekort
Toch heeft hij me een bundeltje gegeven…
Wonderkind
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.042 En je uren gade slaan
Wonderkind op je kapotte schoenen
Je schopt het vast heel erg ver
Nu ben je een kind van de straat
Straks profspeler en vast miljonair…
als ik naast je lig
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.566 als ik naast je lig
zo stil naast je lig
in ’t vroege ochtendlicht
de geur van liefde nog rond je heen
de eerste vogel het dak aanraakt
een vroege auto de straat opzoekt
weet ik dat het goed is
en dat ik je gevonden heb
op de plek die ik vergeten was
zo heel dicht bij
maar soms zo ver
zo vergeten ver
als ik naast je lig
jouw haren…
springen vóór het vliegen. voor D.R.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.179 transformatie van vlucht in landing
kranige confrontatie met de branding
vastberaden de vleugels ver uitgeslagen
geselende storm en soms de wind die jou wil dragen
onder die vluchtige, vermakelijke veren
woon jij die het springen niet kon leren
geen gefladder, springen en weer opstaan
vloog je alsof je niet anders had gedaan
onder die veelkleurige…
haar avondjurk
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
747 de horizon is niet ver
nooit zo ver
dat er geen geloof hoop en liefde is
op wat je nieuw vindt
of achterlaat
je weet dat die regenboog bestaat
de kleuren heb je al gezien
de hemel in het ongewis…
Leven: regendruppel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Het samenzijn weegt op de dingen
verdwenen in het leven zelf
ongemerkt, vervangen of vervormd
Zonder tijd alleen ver-anderen
wars van onbestaand verleden
zonder verborgen oorzaak.…
Onze horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Ver van onze angsten.
Ver van elk probleem.…
Biesbosch III
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.756 Hij heeft hen herkend, van ver al
En blijft rustig bij de zaak.
Soms schiet hij uit zijn slungelhouding wakker
Zijn slangehals recht als een hamersteel
Zijn snavel een wapen.
Aldus versteend staat hij een lange wijle,
En stoot toe.
Statig brengt hij zijn vis
Meters ver aan land, laat hem
Los, laat hem
Spartelen in 't gras.…
Wilgum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 lange schaduwen
werpt de avondzon
bij het onder gaan
op de dijk
tot ver in de kwelder
zie ik helder
mijn omtrek uitgerekt staan
aan de overkant
ligt Emden fel
in het avondlicht
en meer naar rechts
Borssum
daar tegenover
aan deze kant
van de Eems
niet ver van Torum
lag Wilgum
waar in 1277
de Eems door haar oever brak
het kwam niet…
Muren van Onbegrip
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
757 Hier
op het Britse continent
Muren van Onbegrip, die
mooie ver-
houdingen hebben ver-
stoord
In Noord-Ierland.
Wales daarentegen kent
slechts PEACE
Cardiff
Anthony Hopkins is
een getalenteerde Welshman
Hoofdrolspeler Dr. Hannibal Lec-
ter
'Father' van de betere film...…
Het grote woordenbos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Ze ontdekten al gauw,
niet zo ver uit de buurt,
nog een woordenbos.
Het engelsbomenbos.
Er waren wel dertig soorten hoge engelsbomen;
de funboom, de greatboom, de niceboom, de awesomeboom, de enz….
De vogels waren weer gelukkig!
De verveling was weg en ze zaten
weer hoog en droog!
Cool man!
Awesome!…
Op slag
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
808 Alom zwaarwegend was de dag verlopen
en verlangde naar zijn bed en huis
even kwam het in hem op, om toch te blijven
laat en ook alleen op vreemde wegen.…
Een web van gedachten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.029 Ik vlucht weg
in een web van denken
daar waar geen licht is
en donker de tijd verdraaid
een gemeen spel
zonder angsten
het is een weg
die mij bevrijdt.…
Geniets
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
564 In geen velden of wegen
Zijn velden of wegen te bekennen
In geen weiland
Is een paard aan het rennen
Geen bos
Waardoor je de bomen niet ziet
Maar toch maak ik
Dat ik ook van niets geniet…
Iets nieuws
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.298 Met de wind in haar haren,
steeds verder van huis
Loopt zij weg voor haar problemen
Op weg naar iets nieuws
Waar ze zich aan vast kan houden
En alles kan vergeten...…
Ik wil je vinden.
hartenkreet
4.3 met 29 stemmen
2.264 Ik verheug me op ons lot,
Maar ben bang voor de weg ernaartoe.
Deze weg zal dus geen einde hebben,
En een ‘wij’ zal nooit bestaan.…
midwinterwende
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
657 op de weg terug
naar het licht
wijzen kaarsjes
ons de weg...
achter een berijpte
horizon wacht mogelijk
het geluk of wellicht
iets van verdraagzaamheid…