Alle inzendingen

Het is het niet het brood dat de honger stilt, of bloeiende bomen die in de palm van een hand wordt getest of in de toonladders van het denken, verdieping van meesterlijke brein uit de dromenbron gekropen waaruit de dichter z’n voortdurende dorst uit lest maar ook als opstandig...

Je voelt lijkt niets hetzelfde Behalve het loslaten van een ring Geen Santa Claus met elve Begrijpt het als een geheel ding Wat rijmd straft nimmer als paard Draag zand naar gracht Geen toverstaf als haard Vannacht was het gedaan met macht December in al haar glorie het westeinde Morge...

het decor waarin wij sinterklaas vieren is als het zwart in een platgeslagen traditie raakten velen verward volwassenen die al jaren zuchten omdat men het kinderfeest met zwarte piet van de Nederlander stal traditie wordt onze zekerheid een geest die zeker is verkeert in verval met onts...

In de hoofdstad van ons hart Op de Heizel, staat een monument, Niet het armzalige Atomium Met amper negen bollen Maar een rijk gevuld leven Met 65 brandende kaarsen. Verder op, het Planetarium Waar je eindeloos kan kijken Naar wie vandaag verdiend Staat in de kijker: een ster, Een heldere ...

bij een sfeerplaatje van hertenkop met gewei denk ik aan kerstmis

in glans van kaarslicht schuilt kunst van het verdragen en verwondering

Liefde Vaak niet in worden te vangen, Liefde blijvend met dat verlangen. Liefde niet te beschrijven, Liefde dat gevoel moet altijd blijven. Liefde is als een bloem, Alles geven voor de ander, nee zelf geen roem. Geef het water en het groeit, Geef de liefde aandacht en het bloeit. Nee ...

Nauplius ontstak schoonschijnende vuren hoog op de rotsklippen van het eiland in de schaduw van het schrijnende verlies verlichtte zijn kunstgreep de donkere wraak mannen brulden als gekooide dieren overschreeuwden het bulderende water van de zee in het bleke ochtendlic...

Bij ons geen gele hesjes, hoor man het is geen 1968 meer zij Frankrijk zijn een republiek met een wisselende president, dus mocht het toch gaan overwaaien de gele hesjes, ook de oranje, de groene, de paarse dan blijft dat steken in Brussel, Belgie hoofdstad van de Europese misvorming w...

Noem mij een dromer die blijft dromen Over tijden vol liefde, rust en vree, Over tijden die niet schijnen te komen Over tijden vrij van last, ach en wee. Noem mij een dromer die blijft dromen Over een wereld vol met groot geluk Over beloofde tijden die eens zullen komen Voor ieder vrijheid,...

ik ben een kind laat mijn verbeelding gaan laat hem achter als ik voor de oprit naar volwassenheid kom te staan die weg duurt levenslang en eenmaal ingeslagen raak je steeds verder van het kind zijn vandaan het zonder moeten maakt me toch zo bang en toch ik heb hem altijd nog herkend ...

zij kende de wegen kon ze in haar ogen lezen zag in haar mimiek hoe diep de paniek had toegeslagen chaos kleurde rood tot ver in haar hals woorden kregen geen kans om tot klank te komen bleven steken in niet weten hoe emoties te vertalen zijn komend uit een verre onuitspreekbare pij...

December is geen maand om te geloven Dat alcohol voor ons niet goed zou zijn Vanouds hoort toch bij feestpartijen wijn? Dat feit komt in de bijbel al naar boven Want Jezus vormde wijn níét om tot water Nee, bij het feest werd water wijn, dát staat er!

Het licht is bleek en traag, De dag is arm en kort. Wat leeft beweegt zo vaag… ‘t Is of geleefd niet wordt. Een ondoorzicht’ge hang… Een leeftijd arm en kort… Maar ‘t ogenbliks-leven is lang En stilkens eindeloos wordt. December 1900

Je hebt van mij gewonnen! Voordat ‘k hier kwam, kon ik je niet goed plaatsen maar nu ‘k er jaren woon, moest ik me wel onthaasten: ik zag jouw duist’re hemels, roze zonnen, zoveel in jou gevlogen, mijn leven flink bewogen, driftig gedraafd op dreven, ...

Voetbalscheidsrechter hangt zijn fluitje aan de haak! Een man met ballen!

Een woord wat niet bevriest, warmer dan mijn bloed, zoek ik, wie het vindt mag het roepen en alle pagina’s beslaat van verzen, wat ik lees is lopend vuur verliefdheid zó heet, dat het de dood ontdooit en waar mensen gaan, de haat verbleekt, tot er zinnen vallen, als blader...

Als ze gevangen zit in het niet meer weten schemer haar omsluit helderheid verdringt laat haar dan in haar eigen beleving zodat ze met waardigheid haar leven kan leven. Paula Hagenaars

“als het regent in mijn ziel dan voel ik me zo eenzaam. als het pijn doet diep in mijn hart dan wil ik dat je hier bent.” slaapdronken word ik wakker in de zetel, strompel dan voorzichtig naar de slaapplaats, waar ik dan iedere keer geconfronteerd word met een koude kamer en een kil lee...

Chaos het volk is van god los onzekerheid armoede ongelijkheid treft burgers in hun hart Boos op straat tot het uiterste gedreven hier wordt geschiedenis geschreven De top bewaart afstand men wil geen chaos in het land De echte mens De echte arbeider vechten vanuit hun duurbev...

Ik speel geen sinterklaas meer laat staan zwarte piet ik speel ook geen kerstman meer van dat 'yoh yoh' heb ik genoeg ik speel ook geen Paashaas meer laat ook alle Pinsterbloemen staan ik speel voortaan en uitsluitend mezelf zonder verkleedvormen, gewoon wat je ziet maar 19 decembe...

geen tierlantijnen die de zwakte van een melodielijn moeten doen verdwijnen nee hij laat de klare eerlijke tonen die we ooit eens ervoeren weer verschijnen geeft de melodielijn alle ruimte om z’n omgeving te kleuren opent de gesloten deuren naar de klankkast van de ziel toen ik ...

de dichter in gepeins verzonken vindt plots het woord waar hij naar zocht in puur geluk zowat verdronken raakt hij aan klare taal verknocht niets kan het lieflijk vers nog stuiten verwonderd kijkend door de ruiten ziet hij het kant en klaar gedicht zomaar gedrukt op haar gezicht

Als een vrolijke versvoet ontlok je een saltato, ontbloot je de jonge jaren van de maestro. Dartelen ben je verleerd. Des te meer ontwikkel je een wonderlijk spiccato. Doorgaans valt een viola niet op. Blazers weten van zich af te bijten. Jij beroemt je op Klee: die kwam met kleuren die...

Pianostemmer, raakt steeds gevoelige snaar: de eindrekening!

Men heeft de kelen reeds gesmeerd met inkt van verwilderde pennen. In schreeuw beleefd het weeskind weer de kilte belerend in kwesties. Men spant de mondhoeken strak - en sart, de rillende wervelkolommen. En Herman Gorter's boekenkast slacht de stilte met ezelsoren.

ze staan in slordige rijen te verstijven met wortels die zuigen uit volle macht, om toch maar overeind te blijven tegen deze meedogenloze kracht. een gure noordenwind voert veldslag tegen alle takken van ranke bomen, die plooien zich ongezien in een zigzag noch bladeren of twijgjes die ontk...

k draag een paar kleine woorden in mijn handen waar ik af en toe aan denk verstrooide verbanden diep in handpalmen verborgen als ze de weg naar elkaar niet vinden verzanden ze zonder overlevering als stukjes papyrus in het zand van de Sahara

om bij de tijd te zijn, kopen mensen de meest recente boeken soms vinden ze daarin de beste wensen om de allerliefste vriend te zoeken

Elk antwoord dat in mij welt heb ik afgewogen al denk ik de nacht had ook echt rust gemogen. Het klopt als een bus ik ben zo grootgebracht, begroet als zelfportret steeds de ochtendstond de verse regels uit mijn hart ziel en eigen mond 't nieuwe leven zoals het bij ontwaken tot mij komt. ...