Alle inzendingen over hoge raad

7306 resultaten.

Sorteren op:

Nog even

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
Hoog en laag kan ik springen zeggen dat ik een dichter ben maar niemand komt dichterbij dan mijn woorden doen beloven ik heb je lief, schrijf ik maar er is niemand om lief te hebben zelfs mijn teddybeer wordt bleek rond de neus, door de gedachte aan mij ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid nog even en ik geloof werkelijk dat ik…
mobar28 december 2015Lees meer >

geknot leven

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente oevers met zacht walsend riet geknotte wilgen als stille getuigen gebalde vuisten, scheve boosheid in strenge slagorde langs rustig water takken slordig vergaard en gestapeld afgesneden van de ouderlijke stam om eigenzinnig in bloei te komen tot ontelbare…

balts

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
(de kopjes buigen links en rechts, ze deinen terug, totdat hun snavels elkaar raken … ) water laat ze kringen maken kleine spatten kristallijn zo lijkt het, waar de zon wil zijn het licht weerkaatst en wind haar druppels vormt in toverachtig licht hoog geheven vangen trage ogen wind, subtiel in de verwachting van dat ene kind geborgen,…

De wraak van de kreeft

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 768
Een duik in 't woeste water, met ongewoon sterke branding, de zon aan hoge hemel rond de klok van twee. Mijn huid begint te gloeien, kamerwit wordt kreeftrood, in 'n onbewaakt moment aan 'n ijskoude Noordzee. Finale aan de muur speelt Frans blauw tegen een warm rood, op gelaat en schouders neem ik de kreeft mee.…

Buitensluiten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 632
De nacht sluipt als 'n dief dichterbij Wil z'n honger naar donker sinister duister stillen Daglicht verbergt zich schielijk achter 'n rij hoge bomen Onheilspellend ...de vooravond worden weg en straat ruiten van huizen nat? Steekt wind op? gaat ie waaien uit veranderlijke richtingen gaat ie liggen?…

Zonder besef

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
Wat als de grens die Adam trok vervloog En daarmee alle innerlijke strijd Verging, de mens geen weet meer had van tijd Van dag en nacht, zaken als laag en hoog Hij samenviel, weer één met de natuur Zonder bewustzijn was, blanco en puur Niet bang voor sterven was, omdat de dood Niet wakker worden was meer uit de rust Door zonlicht tot beweeglijkheid…

Naamloos diep

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
ik ken de gaten in de tijd kleine overstapjes in korte afwezigheid even oplossen in het vreemde niets door het schouwen van pure energie impressies zijn niet echt fysiek maar iets tussen oneindig hoog en naamloos diep een vervloeien met de stroom die leven is delen en vermenigvuldigen in pulserende vertakkingen zo uit inertie…
wil melker20 december 2016Lees meer >

De laatste halmen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
nog ben ik niet verdronken in de donkere tonen van de muziek om me heen het duistere galmen maakte me alleen braken bijna de laatste halmen van mijn oogst ik had mezelf een bloementuin beloofd waarin ik uit hoge tonen de mooiste melodieën liet komen die in warme wind jeugd en passie dansten met elkaar sjansten in de meest briljante…
wil melker1 januari 2017Lees meer >

aangebrand België

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 628
Antwerpen steekt als eerste van wal nee, niet met hun haven of met hun voetbalploeg unicum in het land: "de vervuilinglast" een absurde geweven taks die oudere auto's moeten weghouden uit het centrum van Antwerpen wanneer hun dieseluitlaat te hoog uitvalt discriminatie eerste klas want fabrieken rondom de stad mogen gerust vuile rook…

Ook in je stem

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
je scherpte aan het glad en rond bleef steeds meer staan ook in je stem liet jij de hoge tonen iets meer vrij je gebaarde sneller in vaak ongedurig zijn jouw haast voelde niet fijn tot jij mij sneed met je onzekerheid wij waren samen kwijt toch zijn wij teruggegaan op zoek naar waar het is ontstaan de omslag waarin rust door…
wil melker22 januari 2017Lees meer >

Voedselverkwisting

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 505
De afvalbergen van het consumptieve onvermogen zijn reeds nu al onoverkomelijk hoog. Geen wonder, want met zulke grote ogen houdt het gezond verstand een zinloos betoog.…

Magnolia

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.689
Hoe zal ik noobler gedenken U hoog-tere ziel sterk maar sereen dan bij deze mystieke brank de tak met de bloem alleen. Dat is de devote magnolia voorzichtig in uw handen geleid van koninklijke tulpenboom de prinselijke tederheid.…

Maskerades

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
gelegenheid kan uiterst snel wisselen als er zich een opening voordoet in plaats en tijd jij bent naturel hebt geen rekwisieten praat altijd gevat met de stem van je hart terwijl ik adviseer coach jij met warme blik en zachte hand je lach ter overbrugging in vele maskerades vergeet ik vaak wie en wat ikzelf ben heb daar geen hoge…

Vaders armen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
voelde ik me altijd kind ook toen de tijd dat anders wist maar geborgen in zijn armen zal ik nooit meer zijn nu hij veel verder is dan het bereik want vaders armen waren moe het gewicht van levensjaren werd teveel mijn vader was aan rusten toe nu heeft de nacht zijn sterke armen om mijn vader heengeslagen hem behoedzaam hoog…
sacrajewa27 augustus 2017Lees meer >

Uitzicht op zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Het stormt voor de kust van Oostende de stroming die op golven jaagt het zand dat zich perst door de gaten kieren van de oude, trotse huizen op het strand geen volwassen mens twee kinderen slechts met hond hun jassen hoog boven zich geheven handen gehaakt in hun jaspanden zij zeilen voor de wind, staan stil onmogelijk schuins uit het lood…

verre echo's (2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 415
reizen in het spoor van Alexander de Grote met karavanen door dorre oceanen van zand de lyricus penseelt bedwongen bergen waarlangs gerafelde wolken de dalen binnenzakken in veertien versregels dicht de sonnettenschrijver een onverschrokken reis naar de Noordpool Icarus raakt met vleugels van was de mythische zon wij vliegen hoog…
J.Bakx3 november 2017Lees meer >

vertigo

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
vastgeketend in een hoofd met dons en een kapstok vol herinnering vlieg je door een heg met doornen je laatste pak zo linnengrauw -de schering los van inslag- en aderen als rood koraal het hoofd nog trots geheven maar geen poot om op te staan bewoon je nu het laatste huis de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud oh lief, je weet niet meer…

Nacht-deun

poëzie
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Ginder hoog Bloemenboog... Op m'n peluw licht, - Bleke lijn, - Weemoed-schijn Van het maangezicht. 'k Ture weer Ied're keer Naar die zilv'ren stoet;... Want ik weet Liefdeleed Dat me bidden doet... Wat doortrilt Er de stilt' Van m'n kamerkijn? - 't Is 't gerucht Van een zucht Om bij u te zijn...…
Alice Nahon30 november 2017Lees meer >

verlangen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
De hoop van mijn verlangen ligt hoog. Het is mooi maar met de doornen van een roos.…

Haar mystieke kant

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
in een valse onweerszon schittert de monoliet zijn boodschap tegen donkere wolken magistraal torent hij hoog boven het stille land schaduw werpend op haar warme mystieke kant zij voedt de atmosferische energieën diep in het spanningsgebied van het reflecterend geestelijk verkeer zij zijn onthecht waren een eenheid op interstellair…

treinrit

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Ik rijd door de brede vleugelslag van de akkers die versnellen als licht geveerde velden in de lijn met de trein de voren op het land zijn lange slagpennen rulle veren het zand bomen verglijden als hoog geplante twijgen om licht aan te rijgen mijn hoofd rust op een kussen van glas ik ben me van geen kwaad bewust zowel achter als voor…

Wintersonnet

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
De hoge hemel kijkt zwijgend toe naar hoe ik hier zit te zwoegen over alles wat ik ooit zocht en vond Wel oud maar nog niet moe van de dingen die ze me ooit vroegen ze maken samen de cirkel rond.…

Bergen op Zoom, anno 2018

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 776
stuwt verlangen en drift aan het langste eind te branden beiden wakkeren de hoop aan, echter het water noch het vuur komen tot aan hun droge lippen, schone lucht en een niet verloren wal zorgen voor verademing langs haar boszoom, De Peperbus overziet, is standvastig, blaast niet hoog van de toren, strooit op tijd.. om te weten dat…
Rob van Tol30 december 2018Lees meer >

¡No pasarán!

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
1990: bezoedeld werd ons heilige land door een half miljoen ongelovigen om de buren een lesje te leren 2001: we wassen ons met het bloed van vijftien martelaren in het hemelse vuur hoog boven hun stad 2019: het mag nooit, nooit meer gebeuren, vreemde soldaten in ons land, alleen hun wapens willen we – hier is het geld Opnieuw luidt…
Zywa11 september 2019Lees meer >

Astraal verbinden

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
krib en stal het evenement is al eeuwen onveranderd maar de sleet heeft nu een slachtoffer geëist de engel is in duizend flitsen gebroken vervlogen naar van waar hij ooit gekomen is de stal oogt koud en oud heeft in het licht van felle bronnen zijn charme nog niet hervonden wij missen het astraal verbinden van wat van hoog…
wil melker18 december 2019Lees meer >

Roos van Sharon

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
treurig is 't om te weten dat ze het al die tijd hebben geweten maar ze deden er niets aan lieten de vijand vrije baan medogenloos debateren om ons een lesje te leren een lesje lawaai zij wanen zich groot in de naaktheid van de goot mijn Heer heb ik gebeden o hoop mijn lief och roos van Sharon hoog verheven laat Uw zoete ochtendauw…

Occulte riten

netgedicht
4.5 met 127 stemmen aantal keer bekeken 467
riten maar je bracht water naar de zee wij hebben de vloed niet afgewacht zagen het land en de steden verdwijnen in een gigantisch pandemonium waarbij het leven in zichzelf is gestikt oplandig treurt totale verslagenheid wij zijn de roots van onze generaties kwijt in het verdronken land dat nederig erkent de lat heeft nu te hoog…
wil melker30 januari 2020Lees meer >

Scherpe bron

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
het streepte blauw met kartels wit in hoge ijle kou een snelle baan waarop gedachten zonder weerstand gaan de oogopslag lijkt al voldoende voor een homerun zonder uit als de posities in het verre veld op winnen zijn gesteld dan blikkert zon zijn genadeloos scherpe bron is het weerbericht totaal van slag en dag zijn honken…

VLEUGELS VAN SATIJN (oorspronkelijk gedicht van Kerima Ellouise - muziek: Guido De Pelsmaeker - zanger: CROOM)

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 788
nu de lucht geklaard is, laat ik d’aarde los én... misschien ben ‘k morgen, al voorbij de zon mag ik jou nog even dragen, voor ik gewichtloos word of wil je nog wat praten, over die mooiste nacht, toen jij mij vleugels gaf nu de lucht geklaard is, laat ik alles los jij tooide mij met vleugels, hoog en wijd gespreid zodat ik m’n…

vleugels van satijn

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 784
nu de lucht geklaard is, laat ik d’aarde los én... misschien ben ‘k morgen, al voorbij de zon mag ik jou nog even dragen, voor ik gewichtloos word of wil je nog wat praten, over die mooiste nacht, toen jij mij vleugels gaf nu de lucht geklaard is, laat ik alles los jij tooide mij met vleugels, hoog en wijd gespreid zodat ik m’n hele…