7306 resultaten.
Nog even
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 Hoog en laag kan ik springen
zeggen dat ik een dichter ben
maar niemand komt dichterbij
dan mijn woorden doen beloven
ik heb je lief, schrijf ik
maar er is niemand om lief te hebben
zelfs mijn teddybeer wordt bleek
rond de neus, door de gedachte aan mij
ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid
nog even en ik geloof werkelijk dat ik…
geknot leven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 genoodzaakt terug te reizen kwam de tijd
in hoog tempo los: vlak landschap, luchtige lente
oevers met zacht walsend riet
geknotte wilgen als stille getuigen
gebalde vuisten, scheve boosheid in
strenge slagorde langs rustig water
takken slordig vergaard en gestapeld
afgesneden van de ouderlijke stam
om eigenzinnig in bloei te komen
tot ontelbare…
balts
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 (de kopjes buigen links en rechts, ze
deinen terug, totdat hun snavels elkaar
raken … )
water laat ze kringen maken
kleine spatten
kristallijn zo lijkt het, waar de zon wil zijn
het licht weerkaatst en wind haar druppels vormt
in toverachtig licht
hoog geheven vangen trage ogen wind,
subtiel in de verwachting van dat ene kind
geborgen,…
De wraak van de kreeft
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
768 Een duik in 't woeste water,
met ongewoon sterke branding,
de zon aan hoge hemel
rond de klok van twee.
Mijn huid begint te gloeien,
kamerwit wordt kreeftrood,
in 'n onbewaakt moment
aan 'n ijskoude Noordzee.
Finale aan de muur speelt
Frans blauw tegen een warm rood,
op gelaat en schouders
neem ik de kreeft mee.…
Buitensluiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 De nacht
sluipt
als 'n dief
dichterbij
Wil z'n honger
naar donker
sinister duister
stillen
Daglicht
verbergt zich schielijk
achter 'n rij
hoge bomen
Onheilspellend
...de vooravond
worden weg en straat
ruiten van huizen nat?
Steekt wind op?
gaat ie waaien
uit veranderlijke richtingen
gaat ie liggen?…
Zonder besef
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Wat als de grens die Adam trok vervloog
En daarmee alle innerlijke strijd
Verging, de mens geen weet meer had van tijd
Van dag en nacht, zaken als laag en hoog
Hij samenviel, weer één met de natuur
Zonder bewustzijn was, blanco en puur
Niet bang voor sterven was, omdat de dood
Niet wakker worden was meer uit de rust
Door zonlicht tot beweeglijkheid…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 ik ken de
gaten in de tijd
kleine overstapjes
in korte afwezigheid
even oplossen
in het vreemde niets
door het schouwen
van pure energie
impressies zijn niet
echt fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie…
De laatste halmen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 nog ben ik
niet verdronken
in de donkere tonen van
de muziek om me heen
het duistere galmen
maakte me alleen
braken bijna de laatste
halmen van mijn oogst
ik had mezelf een
bloementuin beloofd
waarin ik uit hoge tonen de
mooiste melodieën liet komen
die in warme wind
jeugd en passie dansten
met elkaar sjansten in de
meest briljante…
aangebrand België
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
628 Antwerpen
steekt als eerste van wal
nee, niet met hun haven
of met hun voetbalploeg
unicum in het land:
"de vervuilinglast"
een absurde geweven taks
die oudere auto's moeten weghouden
uit het centrum van Antwerpen
wanneer hun dieseluitlaat te hoog uitvalt
discriminatie eerste klas
want fabrieken rondom de stad
mogen gerust vuile rook…
Ook in je stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 je scherpte aan
het glad en rond
bleef steeds meer staan
ook in je stem
liet jij de hoge
tonen iets meer vrij
je gebaarde sneller
in vaak ongedurig zijn
jouw haast voelde niet fijn
tot jij mij sneed
met je onzekerheid
wij waren samen kwijt
toch zijn wij
teruggegaan op zoek
naar waar het is ontstaan
de omslag waarin rust
door…
Voedselverkwisting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De afvalbergen van het consumptieve
onvermogen zijn reeds nu al
onoverkomelijk hoog.
Geen wonder, want met zulke
grote ogen houdt het gezond
verstand een zinloos betoog.…
Magnolia
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.689 Hoe zal ik noobler gedenken U
hoog-tere ziel sterk maar sereen
dan bij deze mystieke brank
de tak met de bloem alleen.
Dat is de devote magnolia
voorzichtig in uw handen geleid
van koninklijke tulpenboom
de prinselijke tederheid.…
Maskerades
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
521 gelegenheid
kan uiterst snel
wisselen als er zich
een opening voordoet
in plaats en tijd
jij bent naturel
hebt geen rekwisieten
praat altijd gevat met
de stem van je hart
terwijl ik adviseer
coach jij met warme
blik en zachte hand
je lach ter overbrugging
in vele maskerades
vergeet ik vaak wie en
wat ikzelf ben heb daar
geen hoge…
Vaders armen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 voelde ik me altijd kind
ook toen de tijd
dat anders wist
maar
geborgen in zijn armen
zal ik nooit meer zijn
nu hij veel verder is
dan het bereik
want
vaders armen waren moe
het gewicht van levensjaren
werd teveel
mijn vader was aan rusten toe
nu heeft de nacht zijn sterke armen
om mijn vader heengeslagen
hem behoedzaam hoog…
Uitzicht op zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Het stormt voor de kust van Oostende
de stroming die op golven jaagt
het zand dat zich perst door de gaten
kieren van de oude, trotse huizen
op het strand geen volwassen mens
twee kinderen slechts met hond
hun jassen hoog boven zich geheven
handen gehaakt in hun jaspanden
zij zeilen voor de wind, staan stil
onmogelijk schuins uit het lood…
verre echo's (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 reizen in het spoor van
Alexander de Grote met karavanen
door dorre oceanen van zand
de lyricus penseelt bedwongen
bergen waarlangs gerafelde
wolken de dalen binnenzakken
in veertien versregels dicht de
sonnettenschrijver een onverschrokken
reis naar de Noordpool
Icarus raakt met vleugels van was
de mythische zon wij vliegen
hoog…
vertigo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 vastgeketend in een hoofd met dons
en een kapstok vol herinnering
vlieg je door een heg met doornen
je laatste pak zo linnengrauw -de schering
los van inslag- en aderen als rood koraal
het hoofd nog trots geheven maar geen poot
om op te staan bewoon je nu het laatste huis
de hoge rots, zo hard, zo kaal, zo koud
oh lief, je weet niet meer…
Nacht-deun
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.535 Ginder hoog
Bloemenboog...
Op m'n peluw licht, -
Bleke lijn, -
Weemoed-schijn
Van het maangezicht.
'k Ture weer
Ied're keer
Naar die zilv'ren stoet;...
Want ik weet
Liefdeleed
Dat me bidden doet...
Wat doortrilt
Er de stilt'
Van m'n kamerkijn? -
't Is 't gerucht
Van een zucht
Om bij u te zijn...…
verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 De hoop van mijn verlangen
ligt hoog.
Het is mooi
maar met de doornen van een roos.…
Haar mystieke kant
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 in een valse
onweerszon
schittert de
monoliet zijn
boodschap tegen
donkere wolken
magistraal torent
hij hoog boven
het stille land
schaduw werpend
op haar warme
mystieke kant
zij voedt de
atmosferische
energieën diep in
het spanningsgebied
van het reflecterend
geestelijk verkeer
zij zijn onthecht
waren een eenheid
op interstellair…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik rijd door de brede vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
Bergen op Zoom, anno 2018
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
776 stuwt verlangen en drift
aan het langste eind te branden
beiden wakkeren de hoop aan,
echter het water noch het vuur
komen tot aan hun droge lippen,
schone lucht en een niet verloren wal
zorgen voor verademing
langs haar boszoom,
De Peperbus overziet, is standvastig,
blaast niet hoog van de toren,
strooit op tijd.. om te weten
dat…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 1990: bezoedeld
werd ons heilige land
door een half miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt koud
en oud heeft in het licht
van felle bronnen zijn
charme nog niet hervonden
wij missen het
astraal verbinden van
wat van hoog…
Roos van Sharon
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
463 treurig is 't om te weten
dat ze het
al die tijd hebben geweten
maar ze deden er niets aan
lieten de vijand vrije baan
medogenloos debateren
om ons een lesje te leren
een lesje lawaai
zij wanen zich groot
in de naaktheid van de goot
mijn Heer heb ik gebeden
o hoop mijn lief
och roos van Sharon
hoog verheven
laat Uw zoete ochtendauw…
Occulte riten
netgedicht
4.5 met 127 stemmen
467 riten
maar je bracht
water naar de zee
wij hebben
de vloed
niet afgewacht
zagen het land
en de steden
verdwijnen in
een gigantisch
pandemonium
waarbij het leven
in zichzelf is gestikt
oplandig treurt
totale verslagenheid
wij zijn de roots
van onze generaties
kwijt in het
verdronken land
dat nederig erkent
de lat heeft nu te
hoog…
Scherpe bron
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 het streepte blauw
met kartels wit
in hoge ijle kou
een snelle baan
waarop gedachten
zonder weerstand gaan
de oogopslag lijkt
al voldoende voor
een homerun zonder uit
als de posities in
het verre veld op
winnen zijn gesteld
dan blikkert zon
zijn genadeloos
scherpe bron
is het weerbericht
totaal van slag en
dag zijn honken…
VLEUGELS VAN SATIJN (oorspronkelijk gedicht van Kerima Ellouise - muziek: Guido De Pelsmaeker - zanger: CROOM)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
788 nu de lucht geklaard is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n…
vleugels van satijn
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
784 nu de lucht geklaard is,
laat ik d’aarde los
én... misschien ben ‘k morgen,
al voorbij de zon
mag ik jou nog even dragen,
voor ik gewichtloos word
of wil je nog wat praten,
over die mooiste nacht,
toen jij mij vleugels gaf
nu de lucht geklaard is,
laat ik alles los
jij tooide mij met vleugels,
hoog en wijd gespreid
zodat ik m’n hele…