8933 resultaten.
Willem Oltmans
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.028 Koude ogen in een vierkante kop
Een ziel van dynamiet
Je pen zo scherp als je geest
Je streven naar oprechtheid
Je zwakte voor een mooie jongen
Je memoires
Maken je meer mens dan wie ook
In ieder geval mens genoeg
Mogen jouw geaffecteerde stem en hoge lach
Veelvuldig klinken in de hemel
En moge er daar genoeg lieden zijn
Waar jij je tanden…
Door weer en wind
netgedicht
3.9 met 51 stemmen
3.984 onder glad gereden banden
van een aftandse tweedehands fiets
kraakt aangevroren dauw
koude vlagen uit het oosten landen
straf op pasontwaakte wangen
wind en weerzin spannen samen
tegen verkleumde benen zonder kracht
tot over de neus gestoken
in een warme das en winterjas
drijven gedachten verlangend af
zoekend naar de zomerzon
die…
Mijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.256 Hard als steen en sterk
Uit diepe gewelven
Stof en gruis van het zware werk
Eeuwig rots delven
Donker en koud is zijn bestaan
Van aarde is hij een slaaf
Met pikhouweel gehard van het slaan
Een zware opgaaf
Altijd op zoek naar glans
Gesleten steen
Een ritmische dans
Al slaand om zich heen
Wilskracht is hem niet vreemd
Waar is de zon…
meesters en meiden
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
874 meester van bel nummer twee
wil om drie uur negen stipt
zijn honingzoete kamillethee
de dame met de migraine
dat is bel vier geeft om
een ontbijt à la carte geen zier
dan heb je mister culinair
onder bel nummer zes
die eet pasta met een steakmes
en de meid
in het souterrain
kan dit alles wel aan
zolang er verse oesters
en koude…
IJskristallen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
652 Gewoven zwevendzachte zijde
omplooit vervagend schaduwrijk
gefluisterd valse beloftes vervliegen
als slechte dromen van gisteren
lichamen vervloeien intens
zoeken grenzen in liefde
illusies bouwen kastelen
vluchtige luchten het fundament
rozen bloeden zwarte schaduw
in maanlicht ijskristallen koud
diepe haat wortelt in liefde
en bloesem…
Verraad
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
1.013 Onderweg zul je eilanden,
oceanen en steden tegenkomen,
je zult vrouwen omhelzen
in de schaduw van olijfbomen
en kinderen verwekken in
koude of in warme landen.
Dan op een dag,
waarschijnlijk onverwacht,
zul je iedereen achterlaten,
je zult je ogen sluiten
en met een sereen gezicht
zomaar vertrekken.…
Indisch goud
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
917 om een steen der wijzen op te duiken
kleedt men zich uit, gaat te water
wordt nat, niet koud want te kort
het verblijf en de zon schijnt vol
men houdt vast en duikt op
in één hand geklemd, waar het
voor is gedaan, hard en rond
als de omgeving twijfelt
vingers knijpen hard, het bloed
vloeit uit de vuist glanzend
terwijl de verandering…
Klotestreek
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.200 Ik vind slechts woede en verdriet
En mijn hart voelt koud en kil.
Zomaar, onterecht en onverwacht,
Op een moment dat alles beter leek,
Misbruikt U ineens Uw macht
En levert dan zo'n klotestreek.…
later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
652 Tijd trekt
draden door mijn gezicht
De douche spoelt met
het water
mijn dromen door
het afvoerputje
tekenend voor mijn bestaan,
voorbije gedachten
voorbij de dromen
alleen maar de nacht
koude nacht,
steenkoude botten,
water in mijn ogen
glijden over mijn
wangen heen,
later, alsmaar later,
is het al later
of is het al tijd?…
Laat de deur maar open
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.588 laat de deur maar open,
ook al is het buiten koud en kil,
ik wil je liefde voelen,
ook al ben je ver weg,
en staat de tijd niet stil;
laat de deur maar open,
ik verwacht je ieder moment,
ook al gaan de dagen snel,
en is iedere nacht zonder jou,
een klein beetje hel;
laat de deur maar open,
ook al nemen ze alles mee,
ik raak je nooit…
Storen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.430 Geen regenbui, kan me storen
ook al laat de wind zich horen
de natuur doet wat hij dan wil
het is zonder jou, koud en stil.
Dingen, die men dan zoal hoort
iets wat een ander vaak stoort
dat, houdt de natuur niet tegen
het bewandelen van de moeilijke wegen!…
De grote zeeën
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 Koude en wind tergen haar lijf.
Maar zij trotseert beiden stijf.
Meeuwen bekladden haar dak.
Zij blijft sterk en op haar gemak.
De grote zeeën spreken tot haar.
Ze zeggen: “Je loopt gevaar”.
Vol hooghartigheid en moed spreekt zij:
“O grote zeeën, niets van U schaadt mij.”…
Al moe
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.181 Alleen laten, het kost me heel veel pijn
je prikkelend kijken niet meer voelen
geen grapjes, die wenste je me dan toe
leeg en koud zal het zonder jou zo zijn
dat wat je ogen dan ook zo mogen bedoelen
iets wat ik voel als ik mijn ogen dicht doe.…
Te mooie woorden...
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
886 Mooie, lieve, zoete woorden,
als een koude douche
glijden zij over en langs mij heen.
Ik schud ze van mij af
en antwoord, laat me maar even weer alleen.
Met enkel woorden is niet te leven
mooie woorden zijn om te beleven
woorden, verwoorden het streven
de inhoud ervan weer te mogen geven.…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 —
Zal ik voelen hitte en koude?
Zal ik horen? zal ik zien?
Ach, mij arme! ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?
Aanstonds valt het zwarte kleed
Arme zondaar! wees gereed!
---------------------------------
uit: Jeugd-verzen (1926)…
NOOIT MEER LICHT......
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
895 Maar hoe koud is nu je arme hart
vervuld van smart en schreeuwend zeer
Het wordt nooit meer licht.......niet meer.…
Gemiste kans
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
846 Ik had moeten weggaan, zei ze
Toen het nog kon
Maar er was altijd wel iets:
Te laat, te vroeg, te koud, te donker
Ik had moeten weggaan
toen de dooi intrad en
het smeltwater in beken stroomde
naar het dal
Waarna de katjes van de hazelaar
Kwistig met hun stuifmeel strooiden
Ik had moeten weggaan
nog vóór de zwaluwen weerkeerden
uit het…
Genade
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
629 Je komt bij Pastoor Norbert van der Sluis
wanneer je lang ondragelijk hebt geleden
en met een beetje hulp bent overleden,
qua uitvaart van een koude kermis thuis.…
pathos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
470 wars
koude woorden
likken kippenvellen huid
exploderen aan de oppervlakte
spijkers slaan in je schedel
dring ik tot je door
geschoffeerde gevoelens
uitgeroeid met wortel en tak
gevilde spierenmassa
gestript van eiwit
traanbuizen cement gevuld
lood leggende waarheid
kaler dan de kaalste neet
enzovoorts
daar ben je
scalpel, hamer en…
Voor de overlevenden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.092 wegblaast uit de bloei
als omgeknakte bomen
waar splinterrafels pijnlijk
snijden in de natte huid
van de overlevenden
die verweesd treuren
op een onbekende plaats
schijnt windstil de zon
elders, ver uit deze buurt
wijl het hier blijft stormen
ooit zal zij weer opkomen
om leegte te verwarmen
schaduwen te verlichten
tot dan het koude…
Blauwe tranen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
683 Lieve koude omhelzing,
is dit de nacht waarin ik slapen moet?
Wolken als een vochtig laken
(bedrieglijk verraad)
Deur op een gewelddadige kier
(muziek ontbreekt)
Lieve mooie slaapkamer,
waar was ik toen ik wakker werd?
Handen besmeurd met rode spetters –
niet nader te verklaren.…
recessieleed in 14 regels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
906 natuurlijk blijft niets bij het oude
dat is de waarheid van een leek
maar confrontatie met het koude
maakt grote mensen zwak en week
'ik leg mijn botten in het maanlicht op de bleek'
waar stralen mij zullen verlichten
uit piëteit voor hen die zwichten
voor duisternis van deze streek
straks in de schaduw van de maan
zijn wij de laatste verontrusten…
een leven lang liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
806 liefde is groei
en samen rijpen
vanaf het eerste vleugje
tot woordeloos begrijpen
liefde is
seizoenen samen reizen
door lentegroen en zomers goud
door herfstig storm en winters koud
is samen stilletjes vergrijzen
liefde is het gevoel
dat altijd was en is
ergens diep van binnen
zonder einde of beginnen
zonder eis of norm
en in…
Avondkrieken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 het heeft geen zin te wachten
tot een eeuwige zondvloed zal louteren
tot dagen vervagen in welbehagen
zelfs dan
blijven verdroogde rivieren dor
en zal de einder geen honingzoet dragen
zelfs als ik snak naar koelte in verzengende hitte
zelfs als ik honger naar warmte in koude duisternis
zelfs dan
laat ik mij verblinden door verzonnen dromen…
De rauwe werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Maar van binnen blijft het koud.
Een jaar is voorbij gevlogen,
het gemis niet.
Nog niet.
Nooit.…
Eenmansfanfare
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
708 Trommelaar,
door zijn fanfare
rechts ingehaald,
drukt zijn vers aangegroeide aambeien
op de koude stoeprand
terwijl hij,
begeleid door tromgeroffel zucht en steunt,
kreunt ook,
over een nodeloze leegte,
een tranentrekkende echo van eenzaamheid
die zijn trommel niet compenseren kan.
‘Een eenmansfanfare
is geen fanfare.…
Op hoop van zegen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Het koude steen van torenhoge gebouwen
waar tussen ik mij bevind, mijn weg
vervolg als zovelen.
Elke dag klinkt er wel een melodie
die vrolijk is of somber.
En ik bewonder een ieder die ook bij
tegenspoed door gaat in het leven.
En het besef groeit bij mij dat ook ik
verder moet, hoewel het nu even tegen zit.…
waterpad
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 ze staan er nog, de rijen oude wilgen
stekelig en koud
oneindigheid in stam en schors
zet wachters van de tijd in elk geplooid gezicht
naar buiten gericht zo boud, maar
in hun hart groeit traag
de zonnewende
even nog
dan voelt mijn voet het naken
van de weelde, uitgestrekt tot
overal
een lentegroet, een levenswens
het water geeft…
Ijstijd
gedicht
3.0 met 3 stemmen
9.015 Die avond vertrok een auto
richting snelweg
en de honden blaften niet
het dashbordvak was leeg
op een kaart van west-europa na
een pak tissues
een aangebroken rol pepermunt
er woedde koude
oorlog in mijn hoofd
we reden zwaar weer tegemoet
tegenliggers voerden groot
licht in de verte
wij naderden
de interzone
niemandsland
het…
station Alkmaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 de blikken van stille mensen op het perron
vertragen de trein
hun slappe armen houden de wijzers
van de stationsklok tegen
ik draag geen bloemen
onaangenaam dwarrelt koude lucht op
ik denk aan de gesloten blinden
stof dansend in zonnebanen
over het bed met de koperen spijlen
vermomd als de maan herken ik haar
achter het beslagen raam…