Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

STADSARCHIEF

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Helder, vriendelijk licht schijnt in de zaal, waar de wanden met trotse afbeeldingen van Breda's werken en belevingen spreken vol stille, maar levendige taal. Boekenkasten bergen menig verhaal over welvaren en beproevingen. Grijze laden houden beschermelingen, ogen streng als de waakzame generaal.…
Han Messie11 december 2012Lees meer >

Liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 997
demonische grijns die volstrekt afgescheiden is van het wezen vrede en van alle wezens Een komen en gaan van romantiek en beminnen van lippen die elkaar kussen even in elkaar rusten en elkaar eeuwig trouw beloven maar straks wellicht worden kussen venijnige pijlen van kleine verwijten De aarde is een drukke straat en haar stille…

De gouden aarde

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.354
En in het zachte en volkomen blauw Is de Zon een Man met een gouden regen En de Aarde een wijde groene Vrouw, Genietend 't stille geluk van die zegen. Zon, Aarde en Heelal zijn één lach Rondom de Mensheid heen. Dit is haar Dag.…
Herman Gorter22 september 2021Lees meer >

De kleine kamer, altijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 608
Ongrijpbaar voor wie dan ook of wat dan ook, hoog contact met eigen ziel: nog altijd dichtbij eigen liefde en stille vrede. Onomstreden. Mijn kleine kamer verdroeg mijn angst, zorgen en haat vanuit onmacht. Ze bewerkstelligde veiligheid en eigenheid.…

Begeesterd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Omdat natuur mijn ziel beroert en mijn realiteitszin tart met haast goddelijke gratie, ontwaar ik in mijn hart, mijn verheugde mensenhart nederig ontzag en stille admiratie.…

Navigatie?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan, in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Pama11 april 2013Lees meer >

TREIN

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 759
Daverend schoot de trein voorbij uur na uur elke dag alsmaar weer Die trein, hij stopte nooit voor mij desondanks hoopte ik ‘t elke keer Denderend sneed één stuk metaal als een kogel langs de stille nacht Met eigen ritme, in zijn eigen taal sprak hij dat hij mij had verwacht Woedend hortte ‘t staal langs mij krijsend nodigde zijn ijzer…

couperus

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
ook zijn ongehoorde woordenschat is niet te stillen ik hoor hem zeggen ":"in het hier en verleden zijn we " en ook al is het niet te tillen zijn beeld heb ik altijd bij me…

Afscheid nemen bestaat niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.359
Huilend, kijk ik vannacht door mijn lachende ogen Mijn onrust wordt door een stille noot tot kalmte gebracht Vooruitkijkend, voel ik langs mijn herinneringen al je leegte Afscheid nemen bestaat niet Iedere dag zorgt de zon dat ik je vergeet Iedere nacht brengt de maan jou naar mij toe Ik vergeef het mezelf, ik kan jou niet vergeten Afscheid…
Ferdinand1 oktober 2013Lees meer >

Het lonken van de liefde

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 704
Elk gevecht, elke oorlog laten stillen. Het was enkel het telkens beginnen aan de nieuwe methodieken. Vol van tactische diplomatie kan mijn systematiek niet verlies leiden. Het lijden lag voldoende achter me; het is enkel nog evolueren tot waarderen van en met de ander. Ik kan nog immer zeggen: "Ik houd van dit leven.…

Zonder ware aard

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
De volheid van halfslachtigheid vraagt om verbazing, stille verwondering op het schiereiland van genot hangt het om niet en renteloos te leen slechts bereikbaar over een smalle strook geplaveid met de toon en het timbre van volle tintelende klanken en de kleuring van het ongeëvenaarde vleugelslagen geboren uit zebrapatronen ouverture van…
Kees Keizer14 oktober 2013Lees meer >

Een moeder

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
gelaat pijn verkrampt zo van de pijn een moeder denkt ik kan niet meer genoeg gemoederd ik sta nu even stil adem hijgt en loopt haar achterna ze voelt zich zo belazerd de foute genen beschuldigen haar een moeder hapt naar adem gaat de weg terug pijn blijft in haar buurt een moeder dapper gaat ze verder droomt een droom een stille…

Het naakte kleden

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 643
aan je frêle lijf, rondom zijn bladeren geplakt zij hechten aan de huid het is vel dat pakt of van binnenuit jouw geur die snuift of de wind zomaar van zelve en woordeloos in jouw richting wuift om je borsten te kleden met gevallen groen of een kleur aanbiedt al verder dan rood dat je lippen doet krullen wachtend op een stille zoen…

Zingeving

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Al lange tijd kende ik het fenomeen, dat mijn realiteit en hoe ik haar waarnam, en waarneem sterk worden beïnvloed door een grote honger en stille dorst. Het is namelijk zo: in de kleine dingen, de zaken die zich voltrekken voor mijn ogen schuilen véle lessen!…
Petra Hermans15 november 2013Lees meer >

kist

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Zo lang als ik kon zat ik onder de dekens verborgen Ik sta uiteindelijk op en drink mijn koffie op deze donkere morgen met stille hoop een beetje meer energie voor vandaag gekregen te hebben ik doe mijn best de rest van deze dag nog te redden nog maar kort geleden keek ik nog in jouw vertrouwde ogen nu doe ik zo mijn best om onopvallend mijn…
D.27 februari 2014Lees meer >

Mijn vader wil naar huis

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 725
verleden tijd vreet zich in de werkelijkheid och, hoe kon ik weten dat je zo snel zou vergeten… _ ik blijf zoeken naar de warme seizoenen het levenslied in jouw stille herfst streepjes licht op vader en kind dat wat niet verdwijnt als een zon die altijd schijnt…

DRACHTENS GEHEUGEN

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
Het gebouw, dat Friese oudheid bewaart, bemint stille stemmen uit elke tijd, tot bescheiden, blijvend bestaan bereid, binnen sterke muren van nodende aard. Strenge laden, onverstoorbaar bedaard, voelen zich somtijds door schuiven verblijd, waarbij opbeurend licht langs hun wanden glijdt: verborgen woorden springen op, zijn vermaard.…

Een zomeravond

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.473
En heel den nacht nijg ik me er heen en houd Stille gemeenschap tot de morgen daagt. - Dan lig ik stil met half geloken wimpers Te staren, waar ik telkens nog de lach Dier ogen meen te zien en 't blonde haar Half over 't voorhoofd - dan zijgt zijwaarts af Mijn hoofd in 't kussen en ik slaap in 't licht.-…
Albert Verwey19 september 2014Lees meer >

De Toverfluit

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Het was een stille nacht in ‘t Weensewoud waar Mozart in zijn eentje liep te dwalen. Hij dacht aan sprookjes, sagen en verhalen bedekt met spinrag, vele jaren oud. Al was het somtijds niet zo heel vertrouwd -er zaten rovers die je bruut bestalen bij nacht en ontij in het Weensewoud- toch liep hij moederziel alleen te dwalen.…

De beukenboom

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 882
Inmiddels is het beeld mij heel vertrouwd; het is al vaak een stille troost geweest. Wanneer de weemoed mij gevangen houdt dan haal ik mij die boom weer voor de geest en zie dan voor me hoe het zonnegoud het blad betovert tot een kleurenfeest. (analoog aan The Daffodils, by W. Wordsworth)…

Kerstkaart van...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 918
De landrover die hij kocht en met mij, wandelaar, door de stille bossen wilde rijden, de weekendjes Ardennen, de grote laatste vakantie, en nog een vakantie voor de boeg, geboekt, geannuleerd. Hoe hij er zichzelf mee naar de chemo's reed, ik overdacht de begrafenis. Ik opende de envelop, de kaart bleek van een oude vriendin.…
Ralameimaar11 december 2014Lees meer >

Grafveld in Frankrijk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
het kerkhof van grijze steen ligt verloren in een veld koren hier is het hele dorp aangeland in een voeg van het landschap ergens langs de wegkant een stille straat loopt voor eeuwigheid tussen graven van bewoners die tijdens hun leven wel of niet hebben geleden met kapellen en pinakels smal op de ruimte bemeten zo’n plaats waar de tijd…

Ons witte doek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 530
Dat stille witte doek. Dat zijn wij! Waar heden en verleden samenkomen. Waar mogelijkheden worden geboren. Waar bewustzijn heerst. Onbelast en vrij.…

De stilte en de dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
ijzige stilte woekerde een woord; die toezegging jou nooit te vergeten Ik riep je, en wachtte op je antwoord jij die altijd in mijn hart had gezeten Met roestige woorden wees je mij af met koude letters, in venijn gedoopt Besef jij dat ik jou dadelijk al vergaf schoon mij ‘t innerlijk was gesloopt Met tranende ogen zag ze mij staan dat stille…
Ton Rijkers29 oktober 2015Lees meer >

Vreemde maan, vertrouwde wol

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
In de stad ben ik weer door grenzeloze noodzaak zie ik een blauw schijnsel door de gordijnen van een vreemde maan die de nacht straalt wind waait emoties over spiegelende meren een stille ik in jou wandelt over water geluidloos het hart, vol sentiment gaat hevig te keer mensen zijn onderweg er is geen alternatief voor onderbewustzijn…

Beteugeld

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
bijzijn Gaat ademen en leven Krijgt ruimte, gaat bewegen Groter groeien, hoger stijgen Tot de hemel kan het reiken Maar zonder jou Bindt het in Kom ik weer licht bij zinnen Kan mijn rede weer wat vinden Mijn hart kan even rusten Van je handen en je kussen Tot ik je weer zal zien En kan laven aan jouw lippen Een honger bijna niet te stillen…
Danuta11 augustus 2016Lees meer >

ik aarzel in dit licht

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
ik aarzel in dit licht dit stilgevallen licht taal of weerstand alles van liefde is kostbaar zeg je en ik aarzel in dit licht herinner ieder gebaar geknield voor mijn engel zo vroeg in de stad dun en waterig licht besprenkelt lege straten verlaten pleinen en bruggen stille huizen en winkels naakt en kwetsbaar ben ik haar koning van…
kornelis17 januari 2017Lees meer >

De eindeloze bloesem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
hoe lang kan een tel zijn op 't moment van vertrek je raakt dan aan de stille waarde en leven met liefde wordt toegedekt onderwijl we elkaars hand dragen op weg naar daar, de rustende aarde hoe lang kan een tel zijn wanneer dichtbij, als nabijheid voelt proef dan van zoete woorden ook als een ervan al raakt aan overvloed maar soms zegt zwijgen…

Het einde

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.584
Vreemd pizzicato van verre gitaren, Hoorden we buiten reeds de vogels zingen - De zon kwam door de kieren van de zware Gordijnen in de stille kamer dringen. Maar ons gezicht en alle dingen hingen Nog in 't vermoeide licht der kandelaren - En tussen ons, als grote spoken, gingen Waanzin van woorden, wanhoop van gebaren.…

Boer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
gretig groen zal grazen tot liters en kakelig volk geen windeieren leggen boerengrond tekort op de aarde waarlangs, waarover de onmetelijke monden gulzige of verhongerend nog meer voedsel vragen tot het water aan de lippen uit diepere gronden rond de aarde daarin, daarmee oogsten visvolken uit zeeën van groen is aller honger te stillen…