Alle inzendingen over verdriet

12331 resultaten.

Sorteren op:

Ze staart naar buiten

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 817
Ze staart naar buiten naar de drukke wereld de regen tikt tegen de ruiten de mensheid kent geen geduld De duikplank is hoog niemand die haar ziet ze houdt het niet droog maar springen durft ze niet Ze staat op een groot plein haar dierbaren om haar heen om dichtbij haar te zijn maar toch voelt het alleen “Waarom begrijpt niemand mij…

mijn betere jou

hartenkreet
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.203
voordat alles is vergeten loop je met je hoofd tegen een muur zonder pijn blussen tranen alleen een vlam niet het vuur het vuur smeult na wakkert aan en uit en weer aan doorgaan met leven alleen nog geven ongenaakbaar onvatbaar onbrandbaar maar lief oh zo kwetsbaar…
i18 juni 2010Lees meer >

vervlogen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
en dan zie je hem zomaar vliegen het bosblauwtje, best wel zeldzaam fladderend onderbuikgevoel, de vlinder keert nimmer terug en je weet dat je dagen zijn vervlogen…
Fred20 juni 2010Lees meer >

De late chariten 2

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.338
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uwe ogen, fontein die zindert in de zonne van de smart, - gij die het martlen kent van 't dorre mededogen en 't hunkren naar de liefde in hoogmoed uitgetart; Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen, - o vleien om het vlees dat als een beek vervliedt; o reiken van 't gebed dat slechts…

wie weet

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
Wat nu niet meer kan opeens zal later zo noem je haar mond en mijn mond ooit slakken zo langzaam ergens zo langzaam buiten de tijd waren wij haar handen de cirkel paar woorden een zomeravond vraag mezelf en niet haar wanneer ze misschien nooit meer wacht op haar en wie ik dan ben…

Opgesloten tranen

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 589
Je ogen zwaar beladen met tranenregen in het hoofd Het lukt je niet deze last te ontladen en je hele lichaam lijkt verdoofd Al wil je graag en voel je je kapot, soms zitten tranen gewoon op slot…

De poort der levenden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 732
koude stenen dekens staan in eindeloze rijen onder warme woorden rusten geliefden zacht verblindend geuren blanke bloemen in de zinderende zon een witte vlinder fladdert bijna onopvallend naar een volgende toch heerst hier voelbaar verdriet van veel herinneringen in treurige berken die eeuwig lijken mee te wenen zwijgt bedrukt…
Gerardo20 juni 2010Lees meer >

alleen

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.251
te vinden in de regels van een email, in de persoon achter de woorden waarvan je hoopt dat het een man is met veel gevoel voor romantiek; een man die weet wat je voelt, wat je nodig hebt; jammer dat onze mailtjes alleen maar uit woorden bestaan en een onbedoelde realiteit zijn; ze zijn meer want achter de woorden schuilt eenzaamheid, verdriet…
Emperor21 juni 2010Lees meer >

ver weg van dat verwegge

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 714
Papa,kon ik je nu maar vastnemen En heel dicht tegen me aandrukken Zo dat je niet meer weg kan Maar... dat gaat niet. Want je bent weg, ver weg. ZO ver weg dat ik je niet kan zien of horen en zelfs niet... voelen. Papa,kon ik je nu maar vastnemen. En meenemen of meetrekken. Verweg van dat verwegge. Zodat je terug dicht,dicht bij mij bent…
kayla21 juni 2010Lees meer >

Diep

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 894
Je viel. Diep. Een kuil gegraven door een ander. Maar je lette zelf niet op. Ik wil je mijn hand wel geven. Maar zo werkt het niet in het leven. Overigens, je viel te diep.…

Zonder iets extra's

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 887
fijne herinneringen geven je een goed gevoel een goed gevoel over de tijd die achter je ligt een goed gevoel over wat je toen mee hebt gemaakt een goed gevoel omdat het nu ook voortduurt maar fijne herinneringen krijgen soms iets extra's iets extra's over de tijd die achter je ligt iets extra's over wat je toen hebt meegemaakt iets extra's…
Alina5 juli 2010Lees meer >

Mummificatie

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Laat ze maar, die geile vrouwen die je ringeloren en verdrietig maken, zodanig, dat je het liefst wilt sterven. Laat ze maar. Gekrenkt lig je achterover op het bed naast de afgestofte piano waar zij op speelt, Beethoven nog wel, Für Elise, die verdoofd van eenzaamheid, zijn spontane lach verloor.…

zoals vlinders

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 694
. buiten dwarrelen zomers hun vleugelkanten nog aanbiddend naar de zon eigenheid van kleur- als hemels, waar geen vat op is als kleine druppels dauw vol levenbarend schijnen de kristallen draaien weer zij dansen daar, in zachte zuchtjes wind een mijmerkind vervliegt .…

verloren liefde

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.103
Kleine dingen van de dag doorloop ik in alle rust het nog aanwezige verdriet is weer geblust In de spiegel van het verleden zie ik jou nog dikwijls staan, alles is zo snel voorbij gegaan De nacht zal weer zijn mantel leggen over mij, soms dan droom ik weer...wandelend met jou over de hei Voorbij voorbij voorbij zucht een zwakke wind er is…
Bert10 juli 2010Lees meer >

jasmijn

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 636
. toen haar witte dood verstierf tot schitteringen binnen zomer zong de merel regen tot een diepe spiegelplas windstil getrokken glad gemaakt als glas, eindeloos zwart de bodem daar blonken bloemen aan mijn oppervlak hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan de verteblik van kijkers er woonde niets dan liefde, niets vertrok het beeld…

Automutilatie en spijt

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Twee ogen keken het meisje aan ze spiegelden enkel maar verwijt Ze kon zichzelf om de oren slaan van haar daden had ze nu al spijt Twee ogen keken het meisje aan ze drukten enkel radeloosheid uit In kleine hoekjes blonk wat traan om haar duchtig gehavende huid Twee ogen keken het meisje aan ze getuigden woordloos van pijn Ze wilde ‘t nu…

Onzichtbaar

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 755
Door afstand steeds gescheiden zelfs nu ik zo vlakbij je sta weet ik je te ver weg om ooit die kloof met woorden nog te kunnen overbruggen. Geluid sterft in mijn hoofd geen stem durft nog te schreeuwen waar de stilte te veel woorden draagt om de ruimte door te dragen: ze vallen zoemend weg. Bewustzijn duurt slechts even zo lang het oog…

isoleer

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 850
ze zit in de hoek gevangen tussen 't vocht en wit van levenloze muren waarop haar ogen ogen -als open vensters haar innerlijke leegte reflecteert en toch als je goed kijkt doorheen alle lagen van pijn schijnt er een lichtje - een herinnering van onmetelijke liefde diep geraakt kijk ik haar aan ze glimlacht, schijnt mijn gedachten te…
pelgrim23 juli 2010Lees meer >

Normandië

netgedicht
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 726
Hier sta ik dan, de tijd voorbij een kerkhof vol gesneuvelden maar al wat ik kan zien, ben jij jouw tengere gestalte, jouw felle blik de foto's die ik heb bewaard herinneringen opgebaard en telkens weer naar voor gehaald je straalt, je lacht, je kijkt verbaasd en veel te snel en overhaast ging alles als een storm weer heen hier sta ik…

ik schrijf een bril

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
ik blijf het niet begrijpen ik zie ik zie wat jij niet ziet was het een spel wij zouden spelen het is geen spel ik schrijf een bril voor wie wil zien ik voel en zie verdriet voel onrecht ik zie ik zie wat je niet ziet ik voel ik schrijf een bril en geef een loep om in je hart te kijken daar waar pijn en geluk…

levenslang

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
stervende zonnestralen verlichten vergaan leven verrijzend uit ‘t schuim van de deinende oceaan onder de gele vogel ‘n helderwitte lijkwade koelruimte en graf wachten in doodse stilte verdriet zal nooit wegebben in dit levenslang verdrinken cote sauvage bij quiberon…

Knuffels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Fijn dat mobieltje altijd bereikbaar ze houdt hem stevig vast het voelt zo veilig dat ding is haar heilig iedereen weet waar ze is haar kind loopt langs zee gaat met de wind mee snikt weet niet waar ze is de knuffel houdt haar vast de moeder huilt en belt één één twee…

ouwe

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 944
wij weten even goed hoe alles vroeg of laat in elkaar zakt een lichaam is niet van steen en je been ouwe je been fiets door de eeuwen heen ouwe jij ligt daar het doet pijn ouwe wij hebben niet de eeuwigheid blijf nog even ouwe het leven is nog niet klaar het klinkt mischien raar ouwe pa…

Een wereld vol pijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 850
tegenstrijdigheid en is de smart voor eeuwig ons lot De smart die ons alsmaar begeleid voelen we dikwijls als een complot Bestaat ’t leven dan uit enkel strijd of stierf de naastenliefde als gebod Het droef dat dorpels overschrijdt maakte al ijselijk veel in ons kapot Is God dan misschien de weg kwijt of heeft hij soms een preekverbod Het verdriet…

toen ik hier kwam wonen

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.026
toen ik hier kwam wonen zo in een heel groot huis vroeg ik me ineens af waar is meneer muis hij was mijn liefste knuffel zo zach en ook zo lief hij was ook zo klein echt een hartedief ik miste hem steeds meer en begon toch maar te zoeken tot ik ineens een oortje zag achter oude doeken ik keek er echter achter want ik was nieuwschierig…
kayleigh1 augustus 2010Lees meer >

Oneindig misbruikt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 770
Ze zit alleen, zelfs tussen velen zo heel alleen met haar verdriet Pijn, die zij met geen kan delen Erover spreken gelukt haar niet Ze lacht wel eens wat vluchtig edoch haar ogen doen niet mee Die haar nam bleek zelfzuchtig Hij brak haar geestelijk in twee Ze weent, edoch zonder tranen want dòòr duurt maar haar pijn Ongeschonden..geen…
Ton Rijkers4 augustus 2010Lees meer >

De naakte kluizenaar

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
Schroeivlekken in zijn gedachten onomwonden weerzinwekkend tot groot verdriet van Zijn-Moeder-in-de-Spiegel Aan weerskanten bouwt hij een muur van takken en bladeren, takken en bladeren, tot ver uit het zicht Het zonlicht van zijn tong sprak duizend talen en duurde voort, totdat zijn geest getekend werd, totdat zijn geest geketend werd…

Heel gewoon ?

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 742
Ween niet op wat gestorven is, haar frêle schim op winden rust, begeleid de leeuwerik - in volle vlucht - in een oneindige klim, naar dat ene streepje licht, ontrokken aan de duisternis, een smetteloze vlam, met haar vonken mijn hemel heeft ingericht en tegelijk alle hete as ontnam, gebalsemd hart in een lauwerenbad, hoofd gekranst…
pama5 augustus 2010Lees meer >

Verwerking

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.054
Ik wil niet huilen, ik wil niet praten ik wil gewoon met rust worden gelaten De goedbedoelde adviezen en kussen kunnen de pijn nu geenszins blussen maar beklemmen mij tot benauwens toe het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen niet in gezelschap, maar solo, alleen Het water, de stilte en het groen…

Tranen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Hoeveel verdriet ligt er toch in mij verscholen Stopt het dan nooit? Langzaam sluit ik mijn ogen Totdat ik wegval Ik zie mijzef lopen Even lach ik Totdat ik mijn ogen weer open En besef:Het was slechts een droom!…
snoop5 augustus 2010Lees meer >