12331 resultaten.
Ze staart naar buiten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
817 Ze staart naar buiten
naar de drukke wereld
de regen tikt tegen de ruiten
de mensheid kent geen geduld
De duikplank is hoog
niemand die haar ziet
ze houdt het niet droog
maar springen durft ze niet
Ze staat op een groot plein
haar dierbaren om haar heen
om dichtbij haar te zijn
maar toch voelt het alleen
“Waarom begrijpt niemand mij…
mijn betere jou
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.203 voordat
alles is vergeten
loop je
met je hoofd
tegen een muur
zonder pijn
blussen tranen
alleen een vlam
niet het vuur
het vuur
smeult na
wakkert aan
en uit
en weer aan
doorgaan
met leven
alleen nog geven
ongenaakbaar
onvatbaar
onbrandbaar
maar lief
oh zo kwetsbaar…
vervlogen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
493 en dan zie je hem zomaar vliegen
het bosblauwtje, best wel zeldzaam
fladderend onderbuikgevoel,
de vlinder keert nimmer terug
en je weet dat
je dagen zijn vervlogen…
De late chariten 2
poëzie
3.9 met 7 stemmen
1.338 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uwe ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleien om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
wie weet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 Wat nu
niet meer kan
opeens
zal later
zo noem je
haar mond en
mijn mond
ooit slakken
zo langzaam
ergens zo langzaam
buiten de tijd
waren wij
haar handen
de cirkel
paar woorden
een zomeravond
vraag mezelf
en niet haar
wanneer ze
misschien nooit meer
wacht op haar
en wie ik dan ben…
Opgesloten tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
589 Je ogen zwaar beladen
met tranenregen in het hoofd
Het lukt je niet deze last te ontladen
en je hele lichaam lijkt verdoofd
Al wil je graag en voel je je kapot,
soms zitten tranen gewoon op slot…
De poort der levenden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
732 koude stenen dekens
staan in eindeloze rijen
onder warme woorden
rusten geliefden zacht
verblindend geuren
blanke bloemen
in de zinderende zon
een witte vlinder fladdert
bijna onopvallend
naar een volgende
toch heerst hier
voelbaar verdriet
van veel herinneringen
in treurige berken
die eeuwig lijken
mee te wenen
zwijgt bedrukt…
alleen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.251 te vinden
in de regels van een email,
in de persoon achter de woorden
waarvan je hoopt dat het een man is
met veel gevoel voor romantiek;
een man die weet wat je voelt,
wat je nodig hebt;
jammer dat onze mailtjes
alleen maar uit woorden bestaan
en een onbedoelde realiteit zijn;
ze zijn meer want achter de woorden
schuilt eenzaamheid, verdriet…
ver weg van dat verwegge
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
714 Papa,kon ik je nu maar vastnemen
En heel dicht tegen me aandrukken
Zo dat je niet meer weg kan
Maar...
dat gaat niet.
Want je bent weg, ver weg.
ZO ver weg dat ik je niet kan zien of horen en zelfs niet... voelen.
Papa,kon ik je nu maar vastnemen.
En meenemen of meetrekken.
Verweg van dat verwegge.
Zodat je terug dicht,dicht bij mij bent…
Diep
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
894 Je viel. Diep.
Een kuil gegraven door een ander.
Maar je lette zelf niet op.
Ik wil je mijn hand wel geven.
Maar zo werkt het niet in het leven.
Overigens, je viel te diep.…
Zonder iets extra's
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
887 fijne herinneringen geven je een goed gevoel
een goed gevoel over de tijd die achter je ligt
een goed gevoel over wat je toen mee hebt gemaakt
een goed gevoel omdat het nu ook voortduurt
maar fijne herinneringen krijgen soms iets extra's
iets extra's over de tijd die achter je ligt
iets extra's over wat je toen hebt meegemaakt
iets extra's…
Mummificatie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 Laat ze maar, die geile vrouwen die je ringeloren en verdrietig maken, zodanig, dat je het liefst wilt sterven. Laat ze maar. Gekrenkt lig je achterover op het bed naast de afgestofte piano waar zij op speelt, Beethoven nog wel, Für Elise, die verdoofd van eenzaamheid, zijn spontane lach verloor.…
zoals vlinders
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
694 .
buiten dwarrelen zomers
hun vleugelkanten nog aanbiddend naar de zon
eigenheid van kleur- als hemels, waar geen vat op is
als kleine druppels dauw vol levenbarend schijnen
de kristallen draaien weer
zij dansen daar, in zachte zuchtjes wind
een mijmerkind vervliegt
.…
verloren liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.103 Kleine dingen van de dag doorloop ik in alle rust het nog aanwezige verdriet is weer geblust
In de spiegel van het verleden zie ik jou nog dikwijls staan, alles is zo snel voorbij gegaan
De nacht zal weer zijn mantel leggen over mij, soms dan droom ik weer...wandelend met jou over de hei
Voorbij voorbij voorbij zucht een zwakke wind er is…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 .
toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
Automutilatie en spijt
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.045 Twee ogen keken het meisje aan
ze spiegelden enkel maar verwijt
Ze kon zichzelf om de oren slaan
van haar daden had ze nu al spijt
Twee ogen keken het meisje aan
ze drukten enkel radeloosheid uit
In kleine hoekjes blonk wat traan
om haar duchtig gehavende huid
Twee ogen keken het meisje aan
ze getuigden woordloos van pijn
Ze wilde ‘t nu…
Onzichtbaar
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
755 Door afstand steeds gescheiden
zelfs nu ik zo vlakbij je sta
weet ik je te ver weg
om ooit die kloof met woorden
nog te kunnen overbruggen.
Geluid sterft in mijn hoofd
geen stem durft nog te schreeuwen
waar de stilte te veel woorden draagt
om de ruimte door te dragen:
ze vallen zoemend weg.
Bewustzijn duurt slechts even
zo lang het oog…
isoleer
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
850 ze zit in de hoek
gevangen
tussen 't vocht en wit
van levenloze muren
waarop haar ogen
ogen -als open vensters
haar innerlijke leegte reflecteert
en toch als je goed kijkt
doorheen alle lagen van pijn
schijnt er een lichtje -
een herinnering van onmetelijke liefde
diep geraakt
kijk ik haar aan
ze glimlacht, schijnt mijn gedachten te…
Normandië
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
726 Hier sta ik dan, de tijd voorbij
een kerkhof vol gesneuvelden
maar al wat ik kan zien, ben jij
jouw tengere gestalte, jouw felle blik
de foto's die ik heb bewaard
herinneringen opgebaard
en telkens weer naar voor gehaald
je straalt, je lacht, je kijkt verbaasd
en veel te snel en overhaast
ging alles als een storm weer heen
hier sta ik…
ik schrijf een bril
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 ik blijf
het niet
begrijpen
ik zie
ik zie
wat jij niet ziet
was het een spel
wij zouden spelen
het is geen spel
ik schrijf een bril
voor wie wil zien
ik voel en
zie verdriet
voel onrecht
ik zie
ik zie
wat je niet ziet
ik voel
ik schrijf
een bril
en geef
een loep
om in je hart
te kijken
daar waar
pijn en geluk…
levenslang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
689 stervende zonnestralen
verlichten vergaan leven
verrijzend uit ‘t schuim
van de deinende oceaan
onder de gele vogel
‘n helderwitte lijkwade
koelruimte en graf
wachten in doodse stilte
verdriet zal nooit wegebben
in dit levenslang verdrinken
cote sauvage bij quiberon…
Knuffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Fijn dat mobieltje
altijd bereikbaar
ze houdt hem stevig vast
het voelt zo veilig
dat ding is haar heilig
iedereen weet waar ze is
haar kind loopt langs zee
gaat met de wind mee
snikt weet niet waar ze is
de knuffel houdt haar vast
de moeder huilt
en belt één één twee…
ouwe
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
944 wij
weten even goed
hoe alles vroeg of laat in elkaar zakt
een lichaam is niet van steen
en je been
ouwe
je been
fiets door de eeuwen heen
ouwe jij ligt daar
het doet pijn ouwe
wij hebben niet de eeuwigheid
blijf nog even ouwe
het leven is nog niet klaar
het klinkt mischien raar ouwe
pa…
Een wereld vol pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 tegenstrijdigheid
en is de smart voor eeuwig ons lot
De smart die ons alsmaar begeleid
voelen we dikwijls als een complot
Bestaat ’t leven dan uit enkel strijd
of stierf de naastenliefde als gebod
Het droef dat dorpels overschrijdt
maakte al ijselijk veel in ons kapot
Is God dan misschien de weg kwijt
of heeft hij soms een preekverbod
Het verdriet…
toen ik hier kwam wonen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.026 toen ik hier kwam wonen
zo in een heel groot huis
vroeg ik me ineens af
waar is meneer muis
hij was mijn liefste knuffel
zo zach en ook zo lief
hij was ook zo klein
echt een hartedief
ik miste hem steeds meer
en begon toch maar te zoeken
tot ik ineens een oortje zag
achter oude doeken
ik keek er echter achter
want ik was nieuwschierig…
Oneindig misbruikt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
770 Ze zit alleen, zelfs tussen velen
zo heel alleen met haar verdriet
Pijn, die zij met geen kan delen
Erover spreken gelukt haar niet
Ze lacht wel eens wat vluchtig
edoch haar ogen doen niet mee
Die haar nam bleek zelfzuchtig
Hij brak haar geestelijk in twee
Ze weent, edoch zonder tranen
want dòòr duurt maar haar pijn
Ongeschonden..geen…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
Heel gewoon ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
742 Ween niet op wat
gestorven is, haar
frêle schim op winden
rust, begeleid de leeuwerik
- in volle vlucht - in een
oneindige klim, naar
dat ene streepje licht,
ontrokken aan de
duisternis, een
smetteloze vlam, met
haar vonken mijn hemel
heeft ingericht en tegelijk
alle hete as ontnam,
gebalsemd hart in een
lauwerenbad, hoofd
gekranst…
Verwerking
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.054 Ik wil niet huilen, ik wil niet praten
ik wil gewoon met rust worden gelaten
De goedbedoelde adviezen en kussen
kunnen de pijn nu geenszins blussen
maar beklemmen mij tot benauwens toe
het ligt niet aan jou, ik ben iedereen moe
Mijn binnenste broeit, ik moet daarheen
niet in gezelschap, maar solo, alleen
Het water, de stilte en het groen…
Tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.126 Hoeveel verdriet ligt er toch in mij verscholen
Stopt het dan nooit?
Langzaam sluit ik mijn ogen
Totdat ik wegval
Ik zie mijzef lopen
Even lach ik
Totdat ik mijn ogen weer open
En besef:Het was slechts een droom!…