6196 resultaten.
13 maart
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
931 was jong, pas 62
Kreeg die gore rotte ziekte
Waarschijnlijk om een reden
Die ik toch niet had geloofd
Ik blijf het diefstal vinden
Voor een mensenleven
Wat is nou 62 jaar
Iets meer dan halverwege
Nog bloeiend, lang niet klaar
Ik mis nog steeds mijn pa
Dat gevoel blijft onverminderd
Het schrijnt, doet pijn en hindert
Een wond die nimmer sluit…
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 Langzaam sluit het water om me heen
O waar ben je nou, ik ben zo alleen
Alleen mijn levenskracht houdt me op de been
Niet verwachtend
Wachtend
Met de kou om me heen
De zon straalt zijn warmte om mijn lichaam heen
Samen in de zee zijn wij een
Daar ben je dan de stralen van de zon brachten jou mee
Niet meer verwachtend
Wachtend
Waren…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
in kalligrafie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
936 en als de nacht sluit
onafwendbaar
ramen overbodig maakt
waarop ik duinen had getekend
een wonderlijke mooie dag
in blauw en bruin
telkens een weinig later en zacht opgewreven
om jouw droom waar te maken
slaap je dan in mij
of schrijf je met een meeuwenveer
dat het duister een wereld nalaat, verder
dan tekens van leven, verborgen…
ALS IK VANNACHT STERF
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.756 Als ik komende nacht sterven moet
zie je dan nog eventjes naar mij om
Let maar niet op die dovende gloed
zie nochtans de verworven rijkdom
Als alle lichtjes doven in mijn hart
schrei dan niet om wat nog resteert
Weet: De wereld lijkt slechts zwart
voor wie ’t eeuwig op aard begeert
Als ik ‘t oog tenslotte sluiten moet
zie ik dat liefde…
Het dichtershemd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
664 Vanochtend lokte de herfstlucht me naar buiten
waardoor ik ijlings in mijn warme mantel schoot
de sleutel greep om de voordeur af te sluiten
voor ik het pad koos naar de oever van de sloot
om daar te staren naar vervagend morgenrood
dat mijn wanhoop in zijn kwijnen leek te uiten
gelijkertijd me het besef van schoonheid bood
als bodem waaruit…
TEDERZACHT BEROEREN
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
758 Sluit je ogen nu maar even zacht
en laat je door mijn liefde voeren
Strakjes komt er een lange nacht
om jou heerlijk teder te beroeren
Laat mij nu mijn gang maar gaan
ik wil jou met mijn liefde vangen
Onze harten gaan elkaar verstaan
door ons al eeuwenoud verlangen
Zacht streel ik al wat ik lief vind
van het teentopje tot aan je haren…
Schaamte.
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
741 Haar ogen sluiten in haar gezicht,
Zichtbaar openen haar lippen,
Vervagen haar wangen kuiltjes,
Vormt haar mond voor meer.
Ik geniet in schijnbare schaamte,
Ik lach alsof het niet mag,
Mij onbewust van haar gevoelens.…
vriendinnen......
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
3.174 Mij zo te bezeren en
te onderschatten, te kleineren en
mijn Liefde voor hem te willen besmeuren
nu sluit je voor jezelf alle deuren.
Ik zal nooit weten waarom jij dacht dat
mijn Lief niet op mij wacht en niet trouw zou zijn.…
lieve vriend
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.086 Kom, sluit je ogen
en droom zonder spijt en bedenk
dat je wonden ooit geheeld zullen worden,
door de tijd.…
NACHT VOL VAN LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
702 voelden zo zacht aan
dat ik in golven vol tederheid deinde
In ‘t gelaat scheen het geel der maan
dit meisje was voor mij wel ’t einde
Haar lippen voelden zacht, zo teer
dat ik ze wel jarenlang kussen wou
Na elke kus wou ik altijd maar meer
van dit mooie meisje uit lentedauw
Haar ogen blonken zo van het licht
dat ik haar in ‘t hart moest sluiten…
BOTTEL
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
627 Als ik mijn éne oog nu sluit en met het andere wat knijp
schuif je hoogmoedig zomaar voor die grote rode zon
zoals Venus in de sterrenwacht al had willen doen
maar niet verder kwam dan een speldenknop voor een ballon.
Ik zie je in je winters bedje mokken op zwart zaad.…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg de lampen doven
opdat de bruidegom de poort niet sluit…
Niet zo moeilijk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
680 Het is niet moeilijk om je ogen te sluiten,
om je hart niet of nooit te laten spreken.
Het is niet moeilijk om je niet te uiten
of om je af te willen draaien van 't teken.
Het is moeilijker om op te staan, te zeggen,
dat de ander haten niet valt uit te leggen,
dat een oorlog voeren de hele wereld raakt.…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 De boer van vroeger hoorde in aardkluiten
zachte stemmen zingen vol geheime raad:
"Moge ons kleine volk elke dageraad
opnieuw vriendschap met jouw arbeid sluiten."
Toen avondnevel de dag kwam besluiten,
dacht de landman: "De einder vergaat,
krijgt langzaamaan een dreigend tovergelaat...
Naar vertrouwde gloed achter keukenruiten!"…
SPROOKJESADEM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Het sierlijke hek van krakelingen
staat nodend voor het kleine, witte huis,
dat zich als een sterke, maar milde kluis
beschermend sluit om geheime dingen.
Bij de open vensterluiken verdringen
kamergeuren elkaar, verlaten hun thuis,
zweven langs de woning met strelend geruis,
laten de tuin toverachtig zingen.…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Is een hand die zich opent,
sluit in die van mij. Een hand die afdrukt.
Dat het uitlekt geen hand te zijn.…
Kettingen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
802 wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou
Laat me staan, laat me gaan
Hou me vast, omarm me
Een traan
Omarm me
Deze snoeren
Die ik zelf heb gemaakt
die over mij hebben gewaakt
met mezelf oorlog voeren
Laat me het weten
Jij weet altijd beter
ga langs m'n verdediging
zonder enige belediging
Red me van mijn ondergang
Red me, sluit…
De knecht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 de roem is als de dauw en zal niet hechten
jij sluit het hek of zeult met een bidon
je levensweg (kasseien en beton)
valt slechts met onderdanigheid te slechten
om kruimels mag je in de schaduw vechten
de goden vangen stralen van de zon
de wielerwetten kennen geen pardon
een rode gloed onthult verbleekte knechten
de laagsten mogen nooit…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet
een dodenmars weerklinkt
naast de geboorte van een aria
de contrabas sombert alom
maar de kleine piccolo
maakt vreugdesprongen
ze sluit…
Bots
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Voelt hij me komen
ze praten na
steekt hij
zonder kijken over
hij lacht nog steeds
en sluit de deur met een knal!
Waar zit zijn geest.
Hij zwaait
naar zijn collega
maar hier kom ik - oh nee,
net niet weten we elkaar te raken
het viel gelukkig mee,
want hij keek - net op tijd
maar niet zo vrolijk
achterom.
Zie me gaan.…
O, heilige toorn o, lieflijk kind!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
678 Raas als de woedende wind
die de Aarde weer verschoont
In een flinterdunne hemel woont
de wachter die gezwind
zijn poorten sluit
Een dwaze moeder huilt
haar ziel in stukken
en o, verbaast
het jou, mijn kind
dat de vissen plastic proppen
eten... men moest eens weten...…
Droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Iedere keer als ik mijn ogen sluit
en begin te dromen,
kom ik vast te zitten
in dezelfde herinnering.
Keer op keer
diezelfde herinnering,
die mijn leven zo deed veranderen.
Wanneer ik even denk aan toen
lijken alle kansen van nu
simpelweg te vervagen
en lijkt er geen uitweg meer.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind is gaan liggen
en de laatste bloemen sluiten…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 Om dieper en verder te gaan dan het
verlangen voor de laatste strofe haar
cirkel sluit en mij in een onderbewuste
wereld achterlaat, te ontwaken in de
niet meer bestaande sporen van de slaap,
de jaren gedompeld in de schaduwdruppels
van de tijd, wat mijn schreien smoort in
de barensgolven van de oceaan.…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
Nachtgezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 ontheemde landen in den verre
je doet geen oog meer dicht
als het duister volstaat in haar falen
iedereen in de steek gelaten
met meer wanhoop dan jou lief is
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd heeft ons onthecht
schapen tellen lijkt niet zinvol
ontelbaar in hun aantal
doen zij jouw ogen niet sluiten…
Het Oudjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
777 Nee zo mag je niet denken in het nieuwjaar
het oude jaar sluit je af
Mijn god ik kom niet meer bij…
Veronica
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 singles
de laatste minuten met de stem van Rob Out
aan het toestel gekluisterd met tranen in de ogen
ondanks de hitte kreeg je het vanzelf koud
door al die woorden die er niet om logen
de laatste seconden met het tikken van die wekker
de laatste jingle met het geluid van brekende golven
nog even, en er uit moet die verdomde stekker
ik sluit…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit…