6892 resultaten.
Naar Oostland
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.005 En maakt er de geur der zwam
hier-binnen u langzaam lam:
geur der zee vol amber is broos als
bij rijzende uchtend de vlam
die geurt der vluchtige rozen.…
Oude buren.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
644 De deur gaat open,
vrouw komt binnen
en ziet mij niet
Ze kijkt langs mij heen
alsof ik een staande lamp ben
die niet brandt.
Ze brengt duisternis mee
op klaarlichte dag.
Haar dampkap is stuk
Zegt ze niet tegen mij.
Misschien kan ik verdwijnen
in rook?
Ik trek aan haar mouw;
In een poging te verschijnen.…
Van oud naar nieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
877 beginnen
en leggen onze goede voornemens klaar
de duur van ons leven is heel kostbaar
wat voorbij is kunnen wij niet herwinnen
van het oude jaar naar het nieuwe jaar
is een tijdspanne om oprecht te bezinnen
verlangend zien we al uit naar het voorjaar
en zitten soms op een warm oord te zinnen
maar de kerstsfeer houdt ons gezellig binnen…
Zelfgenoegzaamheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 Het leven lijkt van buiten soms
meer naar binnen toe gekeerd.
Van hoogmoedigheid tot autisme
lijken buitenstaanders te beweren.
Doch het leven kan een mens onthechten
en hartgrondig bezeren.
Zo'n mens moet zijn evenwicht zien te
hervinden in de krachtbron die wijzer
wordt als alle pijn slijt.…
sprinkels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
585 de beschuit moet
het onderspit delven
als de kleine hand
met een grote lepel
sprinkels strooit
is de mijlpaal van de
gestuurde beweging
niet binnen handbereik
of doet de hand wat
de ogen willen
het lot van de
onzichtbare beschuit
ligt vast Fortuna
godin van zowel ongeluk
als geluk bepaalde het
een schitterend ongeluk
het kleine…
Fataal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
603 Er is een geest
Die deuren sluit
Hij is onzichtbaar
Opeens zegt hij het is uit
Ik heb een sleutel die iedere deur kan sluiten
Ieder huis kent
Van binnen en van buiten
Verweven met ieders verhaal
is een ontmoeting
Met deze geest
voor ieder fataal
Het kan aardse deuren sluiten
In een lichtval
ongekend
De mens
Treedt door de deuren
Van…
De kijker bekeken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
968 Staalhard stapt men bij u binnen.
Woedend vreest u het publieke.
Wijselijk bijt u van u af:
via digi-origami
propt u data in baboesjka's -
de knapste poppen van het halfrond.
Daar kan geen hacker tegen op.…
Bronzen wereld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
494 Stijfjes in haar web
Zit een goudkleurige spin
Geheel onopvallend
In een schepping van koper en tin
De spichtige vorm van haar poten
Vier stuks aan elk haar zij
Is in het juiste patroon gegoten
Geheel keurig op rij
Haar web weeft zij aan bronzen bladeren
Elke herfst weer hetzelfde ontwerp
Binnen haar vaste kaderen
Het is al sedert…
De Duiker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 je ellebogen allebei naar achter
in een artritisch evenwicht
je leek wel klaar om te duiken
recht het leven binnen
Maar het duiken is gedaan
het is nu vooral een oud schuifelen
met onzekere voeten steun zoekend bij de grond
ga je je weg, schrik je van de auto
die plots verschijnt in je vernauwd blikveld.…
Mussen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
663 Het hele huis nog dagenlang ontsteld,
De bange katten nauwelijks te sussen;
Door vuige taal de schenen zwaar ontveld
Mijn tuin echter werd veiliger voor mussen
De katten zitten binnen, ongesteld
Op hun, na storm, tot rust gekeerde kussen.…
Descartes II
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
489 Ik ben, zei Sapiens de wereldwijze,
wijsgerig als 'hómo universális'
ik treed buiten wat binnen perk en paal is,
daar waar Petrarca en Da Vinci reizen
ik denk, net als Descartes, dus ik besta,
al had ik twijfels over grond en reden:
besta ik in de toekomst of verleden
toen in mijzelf de geest zei 'ik ontsta'
sindsdien werd ik wie ik…
Het moest gebeurd zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 waren bang
betrapt te worden
in de verte reed de trein
naar Schagen, hier
zoemden muggen en stonk het
naar de wc
Toen was het een bouwterrein
achter de sloot keken koeien
naar ons, tussen de schaftkeet
en materiaalcontainers lagen we
op een rubberen plaat
over de modder
Ik voelde mijn vingers
in de warmte van zijn haren
en van binnen…
De schaamte voorbij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 zonde dat er mensen om mij geven
Waardering voor mijn zijn
Niet langer angst en beven
De schoonheid van mijn brein
Is het erg te worden begrepen
Terwijl de uitleg niet bestaat
Geen vertrouwen in iemands strepen
Omdat het nergens op slaat
Er is niemand gevonden die boven mij staat
Want ik houd niemand klein
Iedereen is even belangrijk binnen…
Mijn goede vriend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Hij is onbereikbaar, dag en nacht
een droom die me niet loslaat
We weten alles van hem
In zijn tuin vinden we iets
tastbaars, een ladder, ze daagt ons uit
Ik klim naar het badkamerraam
Binnen betasten we de kopjes
waaruit hij thee drinkt
maar niet met mij
We nemen foto's van ondergoed
passen hemden en houden er een aan
Het is niet…
Wat nou nee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 Wat nou nee
Je zit al dagen binnen
Mijn idee
Kom, wees nou niet zo bang
Wat nou nee
We gaan toch zeker winnen
Ga nou mee
We wachten al zo lang
Wat nou nee
Je hoeft daar niet te pinnen
Kom nou mee
We staan al in de gang
Wat nou nee
Heb jij er dan geen zin in
Jeminee
Ik jaag je niet op stang
Wat nou nee
We gaan zo echt beginnen…
Je weet dat het kan
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
469 Het drong zich naar binnen, er bleef weinig heel.
Een knuffel werd afstand, een kus slechts gebaar.
Een vijand die “eigenlijk” niet werd verwacht,
Vernietigde levens; het heden werd “toen”.
Maar zorgers en dokters ontwikkelden kracht.
Toch wordt het, geloof me, nooit, nóóit, meer als toen.
Ooit komen we samen ook hier overheen!…
Sinaasappelman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 Ik weet het door de heerlijke dagen
van stevige, rondborstige glazen
bier en het verlossende plassen
het slijpen van de messen
na de slacht en aan het spit
staand mijn nagels schoonmaken
naar bed gaan zonder over te geven
sterk als een stier, onverwoestbaar
van binnen, een precies mechaniek
in een stevige, soepele huid:
een sinaasappelmens…
Met donkere schrik
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 toch moesten ze nog
speels zeilen in de lucht
waar rood in
neerslag donkerde
wist vocht de onderste
randen te kleuren
met donkere schrik
zij zette de cumulus
keurig op een rij
zo werden fronten geboren
tussen weeën van
zonneschijn en droog tij
wind is gaan liggen
keek met een lach naar
zijn kunstenares en dacht
diep van binnen…
Vier ramen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
448 hoe kan het dat ik
buiten aan de boerderij
vier ramen zie
en binnen
zijn het er maar drie
de landwacht van de NSB
trok zijn conclusie
vond achter een kast
zes onderduikers
de familie Sachs
boer Lammert Huizing
moest ook mee
en Reinders de dominee
die de kinderen Sachs
Engelse les gaf
uit Sellingerbeetse
de trein reed ze
naar het concentratiekamp…
Verkiezingen Amerika
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 compassie door
zijn handelen verkracht
pluche en macht
onweerstaanbare aantrekkingskracht
vanuit heers - en verdeel is zijn leiden
daarbij geen enkele leugen vermijden
de waarheid veracht
een tweet, een boodschap
veel kabaal om de macht waar
de weldenkende eigenlijk
enkel om lacht
tekenen verontrustend al lange tijd
van binnen…
Ik heb het licht gezien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
548 de kerst, terwijl
we zijn opgehokt in een stal
bergen hebben we beklommen
en nog klim ik de weg omhoog
het valt als mens niet mee,
onze tomeloze levenszucht,
heilzaam te verstommen,
opdat ik maar 'n ongrijpbare
overmacht ervaar en gedoog
ik zie zeker licht aan het einde
van de tunnel: een teder begin
't viel bij mij zomaar te binnen…
Wat een wisselende meningen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
590 Nee, geen dichte gordijnen, maar binnen blijven
niet met meer dan 1 persoon langs bij.....
om gezond te blijven.
We haten regels, we bespugen degene die ze oplegt
toch zijn er die zeggen:
ik heb er geen moeite mee?
Waar het aan ligt, geen idee maar ik weet:
dat gezondheid op 1 staat.…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
621 Ze blijft niet binnen,
Ze kijkt niet om en ziet het allemaal.
Wat er niet is dat kan je toch verzinnen …
Zoeken tasten voelen luisteren zingen,
Kijken roepen weten trekken tillen,
Spelen lopen lachen dansen springen,
En dan gillen gillen, zááálig gillen !…
Pandemie
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
581 We zijn half februari gepasseerd
maar het lijkt
alsof de lente is
begonnen
Ik loop door de kamers de zon in de ruiten
lokt mij naar buiten
uit mijn
afgesloten beschermde gebied
Een horde mensen
voor het plein
staan in een lange rij te wachten
Om een ijsje te kopen
horentjes en wafels met slagroom
binnen kopen
en buiten…
De oranje deur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
663 achter die deur staat
prominent en onverholen
de dood in al zijn kracht paraat
met de zeis in de aanslag in een hoekje van de wachtkamer verscholen
Wie moet direct mee,
wie mag nog even blijven
wie behoort tot het verlee
wiens aanwezigheid zal beklijven
Draai je dus altijd om en kijk elkaar aan
voordat de deur zich opent en je naar binnen…
Een godin
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
987 kleine stukjes
omhoog en
soms vooruit
dat het leek alsof
jij verder schoof
ik heb de grootste
twijfels als ik jou
zo bezig zie er
gebeuren te vaak
vreemde zaken
en erover liegen
kan jij niet
woorden als magie
en mystiek krijgen
in jouw ogen
steeds een andere
lading mee in vooral
door mij niet goed
begrepen zinnen
diep van binnen…
Nabestaandenhaiku-septet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Daarom, blijf binnen
Als jij niet naar buiten hoeft
Voor 't virus aftroeft
7. In het kader van
Elimineren, wordt er
Uitgeschakeld…
Droom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 O nee, ik kan mij niet vergissen,
dat vertrouwd gevoel, dat verterend vuur van binnen.
Ikzelf ben de zanger,
zanger van het gedroomde lied...…
Het Lentekind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
566 de kracht van
de mooiste tijd van
mijn leven, de lente van
mijn leven, waar ik ben
waar het gras groener is
en waar ik wil blijven
's Nachts is de hemel donker
als de maan zwart is
overdag schijnt de zon
vaak achter de wolken
als het regent word ik nat
en daarna ik weer droog
Zo blijft alles keer op keer
herhaald hetzelfde en
binnen…
Drempelvrees
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 je talmde
tussen de
lange halmen
haver die rondom
het kapelleke stonden
er was wat
drempelvrees
waar licht
door duister
naar binnen keek
de deur kraakte
al jaren hetzelfde
lied het interieur
wekte geen
verbazing meer
alleen de kaarsjes
brandden niet gedoofd
door onverwachte
vlagen de zijramen
schemerden vaag
geruststellend…