6781 resultaten.
jij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.078 Altans dat deed je iedereen geloven,
maar langzaam aan komt nu alles boven.
Jaren heb je gebouwd aan die muur,
Hij brokkelt langzaam af, ieder uur,
Want ik weet wat je verleden met je doet.
En voor jou deed het niet veel goed.
Van sterk en zelfverzekerd,
Naar onevenwichtig en onzeker.…
Onuitgesproken
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
836 Soms borrelen woorden zomaar op
Puur vanuit het hart uit eigen goedheid
Je opent je mond al om toe te geven
Als je plots pijn voelt ergens binnenin
En alles… alles komt weer naar boven…
De zon die je net nog verwarmde
Verdwijnt voor je eigen getuigende ogen
Geen zicht…
En de aarde die net nog vrolijk draaide
Stort in onder jouw trillende…
wenkt stilte met het koude gezicht
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.214 neuriet
refreinen alleen, alleen
ik heb muren gebroken
voegen gewrikt
liet eenzaamheid komen
uit leegte in dromen
nog zijn we gebonden
de wereld vergruist
het licht in het glas
ontbindt zich tot zwart
kom met me mee
want alles verbrokkelt
scherft in mijn handen
rafelt aan alle verbanden
nog zijn we samen
met de dood in het zicht
boven…
Met 't vlossig deksel was de wind aan 't spelen
poëzie
3.1 met 16 stemmen
1.448 Ja, straks begrijp je, zelf in duisternis,
Niet meer, wat onder en wat boven is,
En twijfel je in wiss'lende kontemplatie,
Of soms de Melkweg is een rodelbaan,
En of je in sneeuw'ge nevelvlek ziet staan,
Beneden, ver, een blauwe konstellatie.…
Verdreven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.195 Buiten lijkt het zo vredig
Van binnen is haat
Stiltes lijken donker
Terwijl de zon hoog boven de hemel staat
De wind vind zijn weg door de takken
Hoog hoort hij zacht gekraak
Het lijkt hem niet te deren,
als hij langs het beekje gaat
Vogels zingen hun lievelingslied,
maar voor hem klinkt het raar
Zijn gevoel lijkt verdwenen in zijn ochtendvaart…
Mijn beste vriendin
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.067 Het verschilt in je hart,
Mijn hart wil meer,
Maar het komt niet overeen,
Ik voel het keer op keer,
De pijn kom ik wel te boven,
Al doet het zo’n zeer.…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 Het ingetogen plaatje steekt af tegen
het schrille contrast van de weidsheid
Hoog boven de wolken vliegt een vogel
nog net gespot tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt…
De Ware
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.741 Denkend dat jij het was, de ware
Ik had het kunnen weten, je werd de hare
Je verkoos haar boven mij
Je dacht, de ware, dat is zij
Je zult spijt krijgen, binnenkort
Pech gehad, want mijn liefde voor jou is allang verdord
Ik zal elke herinnering uit mijn hart wissen
En dit is de laatste keer dat ik me zo zal vergissen
Zij houdt niet van je…
Elf uur ...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
942 wijzen
maar nooit weten
leg ik een stukje neer
niet klakkeloos, oh nee,
voorzichtig, even voorbij
het licht, net niet gevangen
door het diepe duister
kun je het even zien
kijk dan toch, kijk dan
je kunt het bijna aanraken
even vasthouden tot de
tijd elf slagen slaat
één tel in dag of nacht
dan straalt licht de klok
en wijst naar boven…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 Boven op het grillige duin
kijkt zij uit over verleden
ziet in een mist van tranen
de vele gouden randjes om de
grijze wolken en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het…
In de mist
poëzie
2.0 met 2 stemmen
3.131 De zon wordt onverbeeldbaar schoon
Boven de mist die houdt omhangen
Der wereld windestille woon
In dit vertederd dagenlang verlangen.
Weer blankt de boskamp, een besloten zaal,
Een witte kamer die de bruid verwacht,
In smetteloze glanzeloze praal
Op uit de zwarte nacht.…
Van vrouw, en veld en vrede
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.005 Zelfs de rook boven het vuur
verspreidt zicht slaperig over het veld
een gesluierde nachtkoelte omknelt
de stilte en verhult het naderend uur
van lichtfonteinen
van nieuwe wijnen
Een enkel woord drijft langzaam heen
over de schrale en kale landerijen
wolken omlijsten de schilderijen
scheef hangend aan verweerde steen
aan gebroken naaldhakken…
Het blijft
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
6.352 Natuurlijk wentelen de seizoenen door
bevallen vrouwen en worden anderen bevrucht
zout de zee zich verder, betrekt boven mij de lucht
en hoort er niemand wat ik hoor
zeker, ik ben de ontdekker van mijn land
maar mijn plek die met een geheim begon
wentelt zich almaar in lucht en in zon
en jaagt hier mijn hart en ziel in brand
om mij heen…
Om mijn oud woonhuis peppels staan
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.837 Het huis is hol en vol duisternis
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven"
gefluister is
boven op zolder, het dakgebint.
Er woont er een voorovergebogen
"mijn lief, mijn lief, o waar gebleven"
met lege ogen
en die zijn vrede en rust niet vindt.
-----------------------------
uit: Verzen (1897)…
Verkenner*
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
827 Ik dommel weg en zie boven het helmgras
iets bewegen – een vlinder, een libel of
herrijzend oeveraas ?
Wieken gaan razendsnel onhoorbaar rond
en lensjes op de coating draaien naar alle kanten
terwijl het staartdeel trilt, ijl, gevorkt, geknipt
om data te verzenden.…
Aan de namen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.994 Nog eenmaal wil ik mij in de gang begeven
de trappen lopen van mijn middelbare leven
voor de laatste maal de bronzen namen lezen
tevergeefs mijn letters boven halen.…
Sterrennacht in Nederland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
851 In dit bijna mystieke late lichtfestijn
dooft het warme zonnelicht boven de bergwei.
De ruige rotsen verliezen hun scherpe kant,
lijken zelfs kwetsbaar in hun versteende donker,
tonen de wandelaar hun eeuwenoude band
met de zwarte hemel en zijn sterrengeflonker.…
Sieben
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
725 Het beest
zalig in al
zijn gedaanten
heeft de ketens
in al zijn razernij
verbroken
waarschijnlijk
waren deze niet
godsgelijk ingewijd
Balancerend boven
zwavel pseudo werelden
ontneemt hij ons de
blik op de waarheid
rondom hel en
verdoemenis
Zijn knechten getuigen
van pure harteloosheid
Het zoete vlees
rot tot in de kern
hangt…
Droom
gedicht
3.5 met 41 stemmen
15.912 Plotseling
die vreemd klinkende stem boven uw boek:
'Niets kun je voor me doen. Ga nu maar weg.'
De koekoekklok roep onomatopeeën
en u werd onverstaanbaar. O, toch noem ik
uw naam in het gebed dat ik niet opzeg.
--------------------------------------
uit: 'De schipbreukeling', 1996.…
je bent een seriemoordenaar
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
826 ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
je bent een seriemoordenaar
die gedachte kwam steeds boven
het mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
jij zal me eerst gaan boeien
de kamer is niet fijn
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans is klein
omdat ramen steeds gesloten zijn
ik…
Zeeuws
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.710 de zonnevlegel dorst de velden
onder een juk van stilte en rust
het koele water van de Schelde
trekt zilverklotsend richting kust
dampend trillen de horizonten
terwijl de ploert hardnekkig brandt
sleepboten trekken mastodonten
huizenhoog boven ’t Zeeuwse land
in polders tussen sas en sluis
vierde het smokkelwerk hoogtij
de botermeisjes…
het oude pad
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
684 in de avond als het duister de bomen verdicht
lopen wij weer het oude pad dat wij liefhebben
altijd weer naar het terug van weleer
de stilstaande maan boven het water
dan zijn de woorden gezegd en is de stilte verstijfd
in een zilverblanke kuil waterdruppen druppen
het licht vast onder de bomen en wij
wij staan te luisteren naar de stemmen…
lente in 't stad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
723 en strooien hun roze tapijt
een stoere woerd is uit de zoo ontsnapt
en waggelt met vijf kuikens
parmantig het centraal station binnen
tot groot jolijt van de pendelaars
stilaan verdwijnen warme winterjassen
en lopen de straten vol fleurige kleuren
verpakt als meisjes van zestien
al zijn ze soms zestig
de stad haalt haar zomerkleren boven…
Vrije geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.364 Als de avond valt
Is hij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is hij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is hij de stille nacht
Als hij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kan hij zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Hij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Hij zet een raam…
(mama tussen haakjes)
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.500 twee tieten op borst
twee tieten op buik
wel vier memmen dik
zwijgt zij in het graf
zij voedde eens
links en rechts
onder en boven
voor en achter
(dubbel en dwars)
ze diende door
het vlees te kerven
de duim te kruisen
op mijn voorhoofd
als een spin spon zij
acht ledematen tot web
ving ze vliegen af
voor ze ons vonden
(dwars…
Verbroken stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
581 De verbroken stilte, als een zwaar gewicht,
hangend boven de vijver, als een soort mist,
neemt de wereld in zich op, niet als gedicht.
Maar als verhaal over wat de wereld ooit zag,
wat de wereld ooit deed en zich heeft vergist.
Alleen de dood bleef achter, met een lach.…
Gewenkt en uitgedaagd
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
659 Gewenkt en uitgedaagd
tot stilte en tot vrede,
waar onder boven wordt
door 't plonzen en gesnater
en 't ruisen rond het water.
De hoge bomen in gebed,
weerkaatsend nu en later.
De adem gaat hier in en uit
en roept en lokt de dromen.
Seizoenen geuren onverwachts
en zwerven rond de bomen.…
Vrijheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.005 door het venster van mijn ogen
glijdt een zwaluw door de lucht
heerlijk zwevend op haar vleugels
waar de wind naar adem zucht
waar een blauw geverfde hemel
met een zon die warmte straalt
in een wolkenloos beloven
al mijn hoop naar boven haalt
het leven geurt naar vers verlangen
naar het kennen van een zin
naar het stoppen met…
maan, o maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
751 de zilveren vlek
in het hemeldek
bij nacht, lacht
en doet haar naam
weer alle eer aan
al zit er geen mannetje in
te vissen achter het riet
het blijft toch ieder kind
dat hem wel degelijk ziet
wijl iedereen al slaapt
met afgestroopt beddegoed
door het raam naar boven staart
waar het witte licht is
net genoeg kracht verschaft
om veel…
Je latend met je dromen
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
754 ik kijk altijd naar boven
al in mijn wieg
zag ik heel hoog je ogen
mijn eerste stappen
aan jouw hand voeten
die mijn vrijheid kozen
jij wilde dat de bomen
hoger zouden reiken
dan mijn aards begrijpen
zag verlangen in je blik
je maakte mij onzeker
dat moeten gaf me schrik
voelde pijn als ik
niet kon voldoen aan wat
jij dacht…