9375 resultaten.
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 IN winteravondkou, in het groot open
van het blauwvloeiende beloopen
roestrandig staal,
spichtig, onzichtig nu de nieuwe maan
als een fijn edel veertje, als een losse haal
en dun getogen.…
Lief beest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
654 19 jaar was je in ons gezin
bij ons zo thuis
je hoorde er bij
net als die enkele muis
Veel warmte heb jij gegeven
je was er iedere dag
veel knuffels hebben we jou gegeven
je had een poeslief gedrag
In de periode van mijn verdriet
voelde ik mij getroost bij jou
je was een lief beest
het gezin hield gewoon van jou
Nu ben je er opeens…
slapen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 in de nacht heb ik
strak van ongemak
op de slaap gewacht
ik open het verleden
dat zich vloeiend vermengt
als een aquarel
met het heden van alledag
wat laat ik zien
waar toon ik me de meester
van de afgewende blik
waarom kijk ik schuw achterom
het lichaam omarmt sluimerend
mijn ontwortelde ziel
ver weg diep achter me
vliegt een zwerm…
Men moet
gedicht
4.7 met 7 stemmen
8.311 men moet de zonen nog moed inspreken, de dochters
een harnas aanmeten, ijswater koken leren
men moet de fotograaf nog de bloedplas wijzen
zijn huis ontwennen, zijn inktlint vernieuwen
men moet nog een kuil graven voor een vlinder
het ogenblik ruilen voor zijn vaders horloge -
------------------------------------
uit: 'De tijd staat open…
Strijklicht over Noord-Beveland
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 Droombeelden worden scheppend waar,
stilstand komt in beweging,
sporen openen wat dicht,
nodigen tot verbeelding.
Bezoekers volgen gericht
de voetdruk naar beleving,
vormtaal spreekt in Zeelands licht.…
Greetje
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
521 waarde zijn verloren
Maar die ik toch met goed fatsoen
Niet zomaar even weg kan doen
Omdat ze ook een ander toebehoren
Een prille zoen door Greetje mij gegeven
Een lief gedicht van mij aan haar geschreven
Een rode lok, die kreeg ik van haar toen
Voor wat er kwam, een poosje na die zoen
En als ik voor het slapengaan
Het doosje zachtjes open…
Een vleugje flirt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 een kleine scene
op het terras
waar jij en ook
de zon aanwezig was
stralende ogen
een vleugje flirt
heerlijke woorden die niet
door anderen waren te horen
de ober serveerde
een lach met ijs in het glas
brak de verlegenheid open
door ludiek weg te lopen
wind parasolde
bewegende schaduw
speelde met highlights
in de krul van je haar…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 uit rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het…
Vampiert onbekommerd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 jij toverbalt
zuigt kleuren
van het bot dat
al kaalgevreten is
snuisterijt gewone
dingen die plots
een nieuwe tekst in
een oud lied gaan zingen
tierelantijnt en
versiert wat niet echt leeft
vampiert onbekommerd
de vrijheid die men nog heeft
maakt van de dood
een open goot in het
nu al af dingen op
dierbare herinneringen…
Een aangereikte hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
505 een jaar
vol transparantie
maar de laatste
scherven glas
braken zonder kleur
de ooit geroemde
schoonheid af
wij zijn gewond
kelen gesneden
uit naam van
religieuze beden
barbarisme vierde
hoogtij en terreur
kwam plotseling nabij
maar open ogen
vragen mededogen
een plaats om weer
te leven zonder angst
jezelf met hart en
ziel te…
In niemandsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
756 Zweven tussen hemel en aarde
contactloos tijdens het staren
met alle zintuigen die open staan.
Alleen door jouw gegeven energie
beleef ik het uiten door telepathie
met het zweven rondom jouw baan.…
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 Een droom
Een droom
Een droom komt voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak…
Dichterbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 Ik bezocht jouw uitzichten
en zag je dichterbij,
soms kan iets opeens
ophouden te bestaan,
het is voorgoed weg
maar sluimert ergens
halverwege tussen
kwijt en terug te vinden.
Echo's die je achterliet
dichterbij kom ik niet.…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.
Soms maken ze ons leven mooi.
Vaak maken ze ons leven zuur.
Vanzelfsprekend?…
vier het verhaal - van harte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.253 het leven is
als reizen in een boek
doorheen de bladeren
van dat wat al geschreven is
een roman ook
die je niet weggooien kunt
of dichtklappen wilt
noch teruggeven aan de uitgever
waar de jaren verjaren
doet verlangen naar meer
ons nieuwsgierig de vingers
de bladzijdes omslaan
het vervolg van de expeditie
de voleinding open nog…
In perspectiefloze kou
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 jij had de zon
al lang niet meer
vol zien schijnen
ik zag de kleuren
uit je gezicht en
ogen verdwijnen
je leefde al sober
op wikken en wegen
wist niets meer te geven
ooit had je bollen geplant
in zwart vruchtbare aarde
met warm groene hand
maar het winterde lang
in perspectiefloze kou
toch openen zij nu voor jou
met stralende…
Adem warmte in woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 ik heb gewikt
en gewogen
kijkend van
beneden naar boven
nog maskeer ik
mijn onzekerheid
adem warmte in woorden
die niemand wil horen
kleur zinnen
die ego’s nooit
zullen beminnen ondanks
hun bekende edelmoedigheid
heb vaak op
op lange tenen getrapt
in het spoor bijster zijn
maar zonder opzettelijk venijn
open treed ik naar buiten…
Te vroeg gevallen fruit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 In de lente is het
Zo voorspoedig begonnen
De bloesem overweldigt
Al het oude, wijst het
Donker van de winter
Resoluut de deur
Het nieuwe leven
Gaat los, de knoppen
Barsten open
Wind, water en warmte
Doen de rest -
Het fruit begint te rijpen,
Wel anderhalve maand te vroeg,
Een fikse zomerbries
Komt onverwacht, het fruit…
Zacht zalvend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
438 muntersgrappen uit
zijn van tv bekende mond
daarna een ander
die zacht zalvend
zich de exegese van
een paus gaat aanmeten
zij lijken het te weten
de namaakacteurs
zonder enige schroom
met geld als droom
alles wordt verkocht
en aangeprezen met
gezichten die beter weten
de moraal is aangevreten
blijven wij de simpele
consumenten die met open…
Willem Frederik Hermans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 Voor de nachtlamp doven gaat
sla ik open, zie zijn gelaat;
diep in kraag, mond vol gas
brakend sluipen in het Luxembourg
in Groningen bij verminkte hoer,
zijn schaterlach van brekend glas.
Nooit meer slapen, mistig spoken
helden straffen, geleerden koken
Dorbeck voor eeuwig verhullen.…
Lachen je ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 als ik je streel
voel wat je beweegt
lachen je ogen herkenning
fluister jij woorden
met de warmte van onze
laatste liefdevolle date
vastgelegd op de
mooiste plaats in je geest
met diepe emoties omkleed
om direct te openen
met de intiemste sferen
om al het nieuwe te proberen
waarbij respect
en vertrouwen de basis is
om aan onze…
Het verzoenende voorstellingsvermogen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
535 Die zich voorstellen verdwenen
te zijn, die een openheid aan het nieuwe
licht willen geven om verzoenend en
vergevend te kunnen zijn.…
Brits
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Je kent
ze wel:de Britten
met bolhoed
fraai kostuum
Zwart van kleur
van goede snit
ze paraderen
over straten
Ze stralen
als 'n man
..kan doen
ze doen 't
niet voor minder
ze schudden handen
kloppen op schouders
...maar bescheiden
Ze hebben 't over: ladies
niet over meiden
hun mond
tot alleen lippen open
Ze zijn op weg…
De boom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
558 Het rafelt maar, het rafelt maar:
De wol verlaat de bomen
Iedere winter valt het zwaar
Zo bloot erdoor te komen
Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt
Zijn armen zijn bevroren
Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt
De strijd lijkt hij verloren
De draad herpakt, het lijkt een droom:
Opeens staat hij te spinnen
Er komt weer breisel aan de…
Nog schaduwde ik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
523 je lach
speelde ondeugend
met alles wat ik had
voorzichtig haalde
jij mijn verborgen
woorden naar boven
belichtte en kleurde
sprak ze warm uit in
een liefdevol omarmen
nog schaduwde ik
gênante verlegenheid
verbaasd over zo open zijn
in jouw vrijheid
eigende ik de stukjes leven
die ik eigenlijk had vergeten
waarvan ik dacht…
De schrik slaat je steeds weer om het hart
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
486 Maar toch
bij het openen volgt onwillekeurig
die schrikreactie met een zuur gezicht.
Je handen lijken te trillen en
je wordt iets rood in het gezicht.
De belastingdienst lijkt ons leven
weer te willen verzwaren met zo'n
oproep te voldoen aan een morele plicht…
Haar tranen
netgedicht
4.1 met 155 stemmen
669 Dan: alsof de sluizen,
hun deuren openen
komt de waterval,
over heur wangen gelopen
'k weet 't niet meer,
ben zo triest
en ik: ik huil mee,
omdat 'k niks anders wist.
Verdriet zo intens,
verdient echt geen mens!…
pont gemist
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
621 ik moest opeens naar noord
en dacht: ik neem de pont
maar kwam niet meer aan boord
en keek toen even rond
staan wachten leek me niets
dat duurde me te lang
ik zag daar wel een fiets
maar eentje met een stang
toen ben ik maar gaan zwemmen
het was toch lekker weer
ik kon mezelf niet remmen
maar doe dit echt nooit meer
want wat ik daar…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
Voel me outcast
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
525 hebzucht belicht
applaudisserend publiek
naamloos uit de kudde gevist
bekende gezichten
uit het glamour en
societygebeuren liegen
hun lach in valse kleuren
ik zonder me af
kan met de manipulaties
in opvoeding en werken
niet leven voel me outcast
zij hebben het doek gesloten
hun scenes gaan mij voorbij
de slums en krotten staan open…