24368 resultaten.
Weer "oh dat weer"
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
566 Zalige winterzon,
die alsmaar schijnen kon,
witte wolkjes van mijn adem,
hier en daar
nog iets te zien van sneeuw,
te weinig maar;
zalige winterzon schijn volop,
zodat mensen lachen,
het liefst volop!…
Hoe ga je dood, vroeg hij?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Waarom gaan mensen dood, vroeg de kleine man,
nou zei Oma, omdat het soms niet anders kan!
Maar waarom gaan mensen dood vroeg hij nogmaals,
tja, dan gaan mensen naar het hiernamaals!
Wat is dat nou weer, vroeg het kind en Oma zei,
nou luister naar de bomen, vogels en de wind.
Als mensen doodgaan, zie je ze niet meer,
maar werkelijk elke…
Voor ik vergeet
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
856 Voor ik 't vergeet, wil ik je zeggen,
dat ik van je hou...
jouw ogen en je stem en je gebaren.
Wat er ook van jou maar te herinneren is...
dat ik je mis.
Voor ik 't vergeet wil ik je zeggen,
dat ik je danken wil.
Voor je liefde, je goedheid en je kracht
en nog zoveel dingen meer,
wil ik je danken... keer op keer.
Voordat de dagen komen…
Te vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Wil je vrij zijn? Goed, je doet maar
Doe en laat maar wat je wilt
Van mij geen raad meer, ook geen tipjes
Die zijn toch aan jou verspild
Doe je ding maar, voel je happy
Het is jouw leven, geniet ervan
Geef je over aan gevoelens
Neem ook kansen, als het kan
Niets zo heerlijk als jouw vrijheid
Jij bent eindelijk aan het stuur
Jij bepaalt dus…
Laatste zucht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
922 Je mag, maar 't hart klopt
je kunt, bent 't zo moe
je moet, maar wacht op hem
je wilt, dan zie je hem,
een zucht, een lach een traan
eindelijk, eindelijk mag je gaan.
Voorbij de pijn, voorbij de
lijdensweg, je laatste zucht
nam alle ellende weg.
Dag lieverd…
Boshuisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
706 er was eens.....
een huisje in het bos
een heel klein huisje
met één raampje
en een klein deurtje
het deurtje was wat scheef
en de scharnieren kraakten
er liep daar een scharrelaar
die het allemaal wel maakte
ook was er een sprokkel vrouwtje
die rommelde met wat blaadjes
en takjes voor de schouw
en ze vulde alle gaatjes
ze zagen het…
In voor en tegenspoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
677 Ik open het venster
en de deuren tegenover elkaar
totdat het overal tocht in huis
om het denkbeeldig coronavirus te verdrijven
nadat ik de verwarmingsmonteur
uitgelaten heb
zet ik mijn mondkapje af
om de frisse lucht in te ademen
zie hoe vogels als klankgazelle in de
boomtakken aan de overkant
neerdalen in het morgenlicht…
De korte- of lange versie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 Er is zoveel ellende in de wereld
er zijn zoveel zieken, ook zonder virus
dat we de andere dingen maar voor:
gewoon aannemen.
Dus: gaat het prima!…
Teken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Is het wachten op een teken
of weet ik het eigenlijk wel,
maar kom ik pas in actie
als ik het teken ervaar als bevel.
Hoe lang kan ik het nog negeren
en hou ik mijzelf voor de gek,
ik strompel door tot aan de eindstreep
met de strop stevig om mijn nek.
Uitstellen, niet willen kiezen
is dat wat ik echt wil,
liever het ongemak voelen…
Verlangen
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
563 Wakkeren
tot de adem van het nachtelijk universum stopt,
zoete parfum verandert in koude winterlucht,
ogen van Jade
blikken naar blauwe bloesemrode koelte,
op de tast
voelt jouw huid
naar melkblonte zachtheid,
tot ik stop als een blinde
beeldtaal te projecteren op mijn netvlies,
alleen nog lege nachtelijke stilte.…
Een dag niet gelachen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.415 Een dag niet gelachen
Is een dag niet geleefd
Een dag niet gelachen
Is een dag niets beleefd
Geniet van het leven
Het duurt maar even
Het klinkt apart
Maar het komt uit het hart
Een dag niet gelachen
Is een dag niet bestaan
U weet precies wat ik bedoel
Laat de rest dan maar gaan…
Wens de mens Martijn dan ook alle goeds toe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Pauw en de Wit gisteravond:::
ik dacht die staan voor wereldnieuws
maar het werd: 'Eigen volk eerst':
het Televisie-Ring Gala
nog net niet postuum
maar een pandemonisch applaus
in een glitter, gelikt, gelakt, gekakt
Carré vol van eigen volk tv-BN-ners
voor de man op weg naar het einde
de golden boy Martijn Krabbé
publiekelijk sprak…
TERUGVLUCHT MALAGA-AMSTERDAM
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
648
Kan je met jezelf
een onderonsje maken
in een vliegtuigstoel
van toeristenkwaliteit
waar je amper je gewicht weet te verplaatsen
dan van die ene bilhelft naar de andere
waar je voeten krampen produceren
en je je schoenen al hebt uitgewrongen
om je tenen even te bevrijden
van de irritante beknelling
je je ogen bedekt met je sjaal
je…
Verborgen naald
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
529 zoek naald in hooiberg
google speldt je op de mouw
de 'wie wat waar heid'…
glimlach om mijn spoor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 huil niet, mijn kind, om wat verdween
mijn ziel zweeft zacht in tijd en ruimte
niet de leegte, maar de herinnering
is waar mijn liefde eeuwig zingt
glimlach om de paden die we liepen
om slapeloze nachten vol verhalen
mijn stem, mijn lach, mijn warme blik
leeft voort in jou, dat is mijn geluk
ik ben de zon op jouw gezicht
een haven vol geborgen…
Stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
119 Sommige mensen
vullen iedere stilte
met woorden.
Alsof zwijgen
iets is
om bang voor te zijn.
Ik dacht dat vroeger ook.
Tot ik naast iemand zat
die niets zei.
Geen vragen.
Geen verhalen.
Alleen
de rust
dat ik niets hoefde uit te leggen.
Toen begreep ik
dat stilte
niet leeg is.
Soms
is het de enige taal
waarin je je…
Nog altijd mijn pa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Dezelfde datum. Dezelfde dag.
Vierentwintig jaar geleden.
En toch is dat ene telefoontje
soms maar één ademtocht van het heden.
Dat kuttelefoontje, pa.
Daar is geen mooier woord voor nodig.
Jij was er - en ineens niet meer.
De rest klonk even overbodig.
Nu kijk ik naar je foto.
Je lacht, je ogen bijna dicht.
Ik zou zo graag…
vergroeiden zo in namen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
966 ik zag je al
naar vruchten reiken
maar de lente was te pril
we bloesemden wel samen
vergroeiden zo in namen
alleen de zomer bleef te kil
we hebben niet meer
kunnen oogsten
ons seizoen was al geweest
we winterden de jaren door
in stug volhardend hopen
tropenjaren zijn geen feest
nu bloeien weer je handen
voel ik ons voorjaar dichterbij…
Asielzoekers
gedicht
3.4 met 117 stemmen
46.720 We waren ver van huis.
Loop wat door, zei je zachtjes,
kijk niet zo achterom,
het zit ons niet op de hielen.
Maar wat zijn dat dan voor stemmen,
vroeg ik, en wat flikkert daarginds,
dat zijn toch tekenen
die niet bedriegen?
Het komt niet deze kant op, zei je,
dit is het goede pad en verder
hebben we toch altijd onze papieren?…
als iedereen zijn cirkel sluit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.027 ik pak een hand
de jouwe ook
we dansen, springen
ons plezier nog
hoger dan je denkt
we landen in het
zachte van muziek
kijken woorden uit elkaar
verlegen onze handen vegend
in een misplaatst gebaar
de kring gaat open
met een stil gezicht
vertrouwen wordt gemist
we stappen achteruit als
iedereen zijn cirkel sluit…
niet zeggen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.025 we voelen elkander wel aan
en praten gewoon door…
Bergwandeling in Kirgizië
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.453 Van beneden uit de vallei
nemen we mee uit een beek
drie witte steentjes
voor op de top van de berg
een oeroud ritueel
dat zo persoonlijk wordt
wij hechten ons aan
spreken toe het vertrouwd
warm wordend gewicht
dat we achterlaten op de top
met veel wijze woorden
en spijt in het hart
We dalen lichter bezwaard af
er wordt op ons gewacht…
De wereld is van ons
hartenkreet
3.5 met 35 stemmen
3.444 Als je me aanraakt
krijgen we beiden rillingen
omdat dit zo goed voelt
Als je me kust
is de wereld
heel even van ons
staat alles stil
in een ademloze seconde
Niemand die het merkt
behalve wij twee
Blozend zoeken we
naar woorden
die nooit
zoveel betekent hadden
maar nu zo perfect lijken
We kijken elkaar aan
en glimlachen zacht...…
Begin december spelen wij een spel
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
3.303 We vragen soms te veel, weten we wel.
Begin december spelen wij een spel.
Zonder verliezer is iedereen tevreden.
Zo ging het vroeger, zo gaat het in het heden.
Begin december spelen we een spel.…
Zwaarte
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
902 Doorgebogen berken
treuren samen met wilgen
over letters in het marmer
die vervaagd spreken over
zacht rustende geliefden
Maar zwaarte omhult ons
als een stenen mantel
wanneer wij hen zoeken
bezwaard sluipen we
op loden tenen weg
We zoeken jullie wel
op je geliefde plaatsen
daar vinden we zelf
ook meer de rust…
Levensbagage
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.037 We hebben veel moeten geven
maar in alles hadden we elkaar.
Samen de kind'ren opgevoed
samen veel gestreden,
gaven elkaar nieuwe moed
kijken om naar het verleden.
Waar we dierbaren verloren
voor altijd heengegaan,
nieuw leven werd geboren,
samen opnieuw er tegenaan.…
Ik heb gedroomd
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
1.928 Ik heb gedroomd
Van jou en mij
Stapelverliefd
We waren erg blij
Ik heb gedroomd
Over een leven met jou alleen
Het was een mooie droom
Samen gingen we overal heen
Ik heb gedroomd
Het was heel fijn
Met jou als mijn vriend
Het was te mooi om waar te zijn
Dat was mijn droom
Droom jij ook wel eens van mij
Dan kunnen we volgende keer…
Rioja
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
1.708 Nemen we de bekers en drinken we
met afgrond diepe teugen het verlangen
dat als zwaarbeladen ranken
tussen onze lippen hangt.
Persen we met onze
blauwe-druiven-kussen
de ochtend in
een zilveren karaf.…
Even oud
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
521 We lopen samen naar een
bergtop, mijn lief en ik.
geteld zijn we even oud,
het licht maakt onsterfelijk,
de hoogte vruchtbaar en ons
welgezind, de kim blaakt in
het vuur, als de passie stand
houdt, slechts één uur, dan dalen
wij gedwee de trap weer af, in
korte tijd zijn we eeuwen oud.…
Kom maar mee.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.114 Kom maar mee vriendin
we bewegen met de wind
samen zullen we buigen
zodat er niets zal breken.
Laat ons dansen in de zon
lachen als we samen zijn
niet alleen maar vandaag
ook in de nieuwe morgen.
Vriendschap kent vele vormen
zoals de golven horen bij
een rustig kabbelende zee
drijf ik op afstand met je mee.…