Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

Weerkaatsende lenteglimlach

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
De zon scheen zo aanlokkelijk dat ik na mijn bezoek aan de bieb even op mijn tuinstoel neerzeeg het was een regelrechte uitnodiging van moedertje natuur die lente zong in mijn fluistering was het aantrekkingskracht dat ik mijn broekspijpen oprolde en mijn witte benen de kans gaf al een klein beetje te bruinen wie zal het zeggen in jouw…

Berouw

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.248
Van de wilgen stuiven de pluizen, Wit in de regen van 't duister. Ver weg het bedwelmend bruisen Van de zee: haar vage geluiden Eentonig, versmelt met het ruisen Van het bloed, zo warm en duister. In het duisteren en het ruisen Een buigend mens, arm en donker... Op een heuvel stonden drie kruisen. Gij leed daar, ik weende er onder.…

golven

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 771
De stilte breekt in fragmenten van het bestaan gedragen in tijd van golven die eindeloos beuken op de witte rotsen die boven alles uit pieken robuust en ruw eeuwen gedragen geschuurde jaren meegaand in donkere diepten spelonken waar vissen hun territorium beschermen koralen hun zaad tegen…

Eikelien

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Hij pelt neerlands taal schift fel geel van wit draagt een hoed van vilt waar geen vorm in zit snijdt scherpe bochten in kromme zinnen weet altijd puntig aandacht te winnen eenzaam aan de top hekelt hij ontrouw nekt met grove streken ieder nieuw gebouw maar alles buiten kijf was hij geen alfa betje dan vast een lekker wijf…
metha12 augustus 2009Lees meer >

De hoed van Rita

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.351
De hoedenparade is voorbij Maar één bleef bij mij hangen Het was de hoed van Rita Verdonck Die haar gezicht echt deed behangen Hij was bijna een meter groot Kon net nog één oog zien Onder dit deksel verschool zij zich Zo'n exemplaar heb ik nog nooit gezien De hoed was wit met blauwe bloemen Lachwekkend was 'ie wel Ik zou hem de naam UFO…

Een handvol duisternis

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
handvol duisternis zit ik op de rand van mijn bestaan nog het minste met mezelf begaan zoek ik met licht een wankel evenwicht maar als ik kijk verdwijnt realiteit blijft alleen de pijn de chaos van steeds iemand moeten zijn mezelf verliezend in fragmenten die nooit mochten hechten mijn leven vaak verpestend door hun zwart en wit…
wil melker8 oktober 2009Lees meer >

De liefde

netgedicht
3.4 met 34 stemmen aantal keer bekeken 585
of ben je verholen en verscholen, weg van dweperij, weg van oppervlakkigheid, toch genietend de eenvoud van een witte margariet? Waar ben je als ik zoek in de kolkende versnelling van de tijd?…
Katty22 november 2009Lees meer >

De ontvallen dichter

netgedicht
3.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 640
nog eenmaal dwarrelen geletterde vlokken gelijk uitgepluisde witte watten langs schouders en dunne vaalbleke lokken bedekken mede als een hemelse manteling de lange zwarte jas met opgestikte zakken ik draag een harnas; een omhulling over stilzwijgen getrokken in gedachten, ontdaan van dynamiek en gevoelens aan ijspegels…

Zomeravond- verlangen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 596
De oranje gloed achter de bomen kondigt de avond aan door geruisloos zachte schemer is geen donker of licht Witte zwanen statig vergrijzen in het niets het water met lange stroom vloeit naar de einder De kelken dichten hun hart wat blijft is de geur stemmend geroezemoes verstomt, de stilte valt de schakering regenboog tinten, als…
lijda14 februari 2010Lees meer >

Kroon op je werk

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.208
De van vastgoedfraude verdachte Jan Stuurde doorgaans “flexibele facturen” Een arsenaal aan vals geschreven uren Gefactureerd aan Jan en Alleman Daarom ging hij graag in het wit gekleed Om te verbloemen dat hij het zwart deed ----------------------------------------------------------- …Interieurontwerper Jan des Bouvrie (Het Arsenaal) is…

Dan toch

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
ik raak de plassen het ijsvlies scheurt in waanzinnige vibraties van fantasie en illusies het laatste koppige wintervuur uiteindelijk toch gebroken ijzig wit neigt naar kleurig golvend licht stilte wordt gebroken in luidruchtig vogelgekwetter het immer groene gras krokuskleurig opgefleurd aarzelend hul ik mij in geuren noordenwind…
Nadine15 maart 2010Lees meer >

Oorzaak en gevolg

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 609
deze lente kaart met herinneringen die de dood rijpt aan vluchtige momenten spijt – witte kopjes steken al boven de zwarte klei bebaard en afgebakend tussen zachte wallen vlees met vroege stoppels waarvan het zwart veranderd is in een loodgrijs warm vest klampt emotie zich vast aan het duister en ejaculeert zijn angst met pijnlijke scheuten…
elze20 maart 2010Lees meer >

Stille eenvoud

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 811
Stille eenvoud bedekte naaktheid breekt de broosheid van het witte kleed waarin de tere vrucht beschermd vertoeft ver weg van alle leed. Stil gezeten de tijd vergeten handen in zachte schoot gedachten zwevend tussen leven en dood. Pure schoonheid die in wachtende houding haar zuiverheid aan het oog ontbloot.…
Katty6 augustus 2010Lees meer >

déjà vu

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
bewaarde voor de meester van de vijfde klas omdat hij met consumptie sprak tien toverballen voor één cent die je deelde met vriendjes en vriendinnetjes elk zuigend tot zo'n bal tot die veranderde van kleur dan was de ander aan de beurt soms kijk ik om met wat weemoed dan zie ik een klein meisje met twee staartjes in haar haar met grote witte…
windwhisper12 september 2010Lees meer >

dodenwake

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 960
in deze nacht waarin geesten verrijzen heb ik me neergezet op de rand van je bebloemde zerk de kilte snijdt vooral van binnen terwijl ik lijdzaam wacht op het wonder van de dodennacht en in het spokenuur de witte schimmen de kreten van een late uil een droeve dodendans van verlaten zielen ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden ik…
rietvr2 november 2010Lees meer >

December

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 593
in louter klaarheid zichtbaar leunt de dag door ‘t licht van blauw wit verbond de mantel van liefde ligt diep geborgen verankerd in het groene van moeder aarde de tong van de taalwind liegt niet in de oksels van tijd dat maakt het uitzicht 'gastvrijer' in december waarop elke dauwdruppel het pad van stilte zegent voor het nieuwe seizoen…
Quicksilver7 december 2010Lees meer >

Nog voor de laatste snik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
we zagen water van de rotsen druipen in ondergrondse meren door de regen buiten het monotoon getik zwol aan tot een geruis de vlakke spiegels rimpelden een schuimend witte kuif de lampen doofden ons geschreeuw door het flauwe schijnen werd de ruimte alsmaar kleiner pas in totale duisternis hoorden we na uren weer het monotoon…
wil melker6 januari 2011Lees meer >

Zo goed als vierkant

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
Vandaag is het zwerk strak grijs vierkant zucht de lucht eronder is het erg dat ik stook met pook met gein venijn iets anders dan de dag te dolken, laat mij maar links en rechts, voor en achter contourig de liefde beschrijven straffe wind in onmisbare humor strak blauw uitspansel bewolken het Chinees wit krijt kan wissen zeer hoekig met mijn…

Morgen

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.452
Morgen zet ik verse stappen verse stappen op het doek als voor het eerst een schrede in vers pak welk maagdelijk wit was bezorgd in de nacht waarin de klok een nieuw jaar inluidt bleef de uil stil kust de ochtend me wakker baant zon zich een weg door voorspelde nevel zodat ik niet verloren loop 4-3'67 ~ 4-3'11…

Ode aan de kersenboom

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 958
de takken glimmend bruin lijken kaal maar ondertussen is er een waas van heel licht leven dat door loopt tot in de kruin door malse regen en lentezon zwellen de knoppen en kleuren bij de schubben laten los de blozende bloesem komt vrij als jonge bruiden lente tooi staan ze in wolken van organza te pronken en rozig wit te blozen o, bloesemtijd…

Koude schoonheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
Een maagdelijk witte nacht geschilderd door van Gogh met duizenden stippen in reflecterende verf geluiden dempen hoorbaar zacht en in de verte bast een hond wind streelt het dorre hout langs contouren van boerenerf van zilver schijnt de grond in licht van wassende maan die glans gaat in verstijfde water door alsof alle leven stil blijft…

Het unieke verhaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
een vleugje blauw wat wit en grijs een warme wind waait door mijn fotoboek geen palmen en heet zand of bikinimeisjes op het strand van verre oorden in eigen woorden vertellen mijn plaatjes het unieke verhaal van deze zomer waarin jij de hoofdrol speelt het licht verdeelt en zelfs de choreografie ongemerkt van mij overneemt…

Maagdelijk in verwachten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 523
de verf is verdroogd penselen hard geworden in een liefdeloze tijd het palet vol stof de felle kleuren somberen een zielloos dof het linnen is nog onberoerd maagdelijk in verwachten dan schetst het licht weer voor het eerst kruipt schaduw uit de nachten een compositie van zwart wit waarin al kleuren groeien de winterslaap…
wil melker17 januari 2012Lees meer >

uit het nest van de cirkel

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 696
ik eindig in een cirkel naaktvoetig en wit in letters gedoopt 'halt' roep ik deze lijn is eindig hier wacht ik op mezelf tussen alle mensen waar ben ik gebleven ooit ben ik kind geweest jij noemde me zo en ik mocht in je armen slapen als een deel van het deelbare waar is boven, waar is beneden waarom houd je niet van me ik…

Beschrijf me

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 604
Ik ben het blad waar inkt gedijt, mijn wit vormt met uw schrift één wezen. gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/…

de heuvels van het leven

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 870
op de slee glijden we van de heuvels wit is hun kleur, de kleur van hoop zonder enig obstakel glijden we recht naar beneden ik voel me weer kind, in harmonie, samen met mijn kind maar als ik glijd van de heuvels van het leven gaat alles veel moeizamer ik kom hobbels en putten tegen, ze gooien me omhoog en weer omlaag…

sneeuw !

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
De Goden schudden hun bedden op Vlokjes van onschuld dansen met pluisjes van dons Zuiverder wit kan niet bestaan als van een maagd die zich behoedzaam neervleit in de straat Die zichzelf niet meer herkent Stemmen niet ver van stilte Voetstappen die alles verraden Lijdzaam dragen takken hun nieuwe last en buigen diep voor de passanten…

Kerk

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Terwijl we wachten op een witte pluim Wanneer The Voice of God weer is gekozen Heeft de Commissie Deetman uitgeplozen Wat meisjes aangedaan werd door dat schuim Dat wij Oh Heer het ooit mogen beleven Dat heel die Kerk van u wordt opgeheven.…
trawant11 maart 2013Lees meer >

benen en vinnen

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 599
winnen, golven worden die ik schep tot schuimend lichaam er waait een gedicht uit grillig gevormd ook door het zilte aangetast mijn handen halen zich open aan de horizon versieren illusies met schelpgeruis opnieuw in deze volgorde van emotie schaduwen liggen stil op een meeuw die ook jij zag of ben ik het die met een witte…

De blik zag wereldwijd

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
dan ik ooit had gekend de lucht droeg geen woorden maar ik kon de resonans diep van binnen horen de blik zag wereldwijd en toch gericht op mij in het leggen van contact voelde een hand aarde wilde mij niet dragen ik was verlicht met zoveel vragen een lach spleet onverwacht de hemel open ik viel kwam neer in mijn hand een witte…