28808 resultaten.
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Ik verlang naar zee
en het wonen in een warme vissenbuik.…
zandgedachten
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.422 Wanneer je zoekt wordt het eb
als je terugtrekt in je eigen diepten
om dan, door de kracht van gevoel
een waanzin die je meesleurt
naar het land, waar ik wacht
en je woorden me overspoelen,
zandgedachten verwoestend
Je brengt me schatten uit de zee;
sterren, een krab
wrakhout smijt je me toe
waarmee ik een hut kan bouwen
Wanneer ik gekroond…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 Tijd verschuift met dons,
bepaalt het gewicht van
ruïnes, steelt vuur uit
hemel en harten, waarin
blikken zijn versluiert,
golven vonken breken door
vanuit de ruimte, als wolven
land en zee bespringen, een
witte meeuw vangt zilte
wind in een oneindige geeuw.…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Ze hebben het geruis
uit de zilverfabriek van de zee gehoord.
Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.
Vogels vinden in de smidse van hun geluid
uit, uit, uit.
-------------------------
uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd
het karkas
van de ruimte
leeg
en ik
ga naar zee…
Kokosnoot
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.442 Om het nootje snel te kraken
en aan lekkers te geraken
rolde hij ze tot aan zee.
En in de azuurblauwe baai
kwam hij tot een soort
van mondeling akkoord
met een vriendelijke hamerhaai.…
Wereldreizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 het laatste licht van de dag
ons wordt aangereikt
wanneer we in elkaars ogen verzinken
dan gaan we wereldreizen
samen in volmaakte dromen
als twee druppels water in een oceaan
in luchtbellen die beeldig bloeien
met een passie waarvan men niet meer geneest
die steeds opnieuw verblindt
een ongerijmde strandafzetting
een golfslag in een zee…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Vooral bij diepe mist, als er geen zucht-
je te bespeuren valt op 't strand,
en van de zee, daar merk je ook niets van.
Want wat je wilt, is dit: niets zien en niets
herkennen, dat je bent niet merken.
Uitgewist, niet vermist. Vooral maar niet vermist.
-------------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
Watersnood(2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 weer heeft iets wraakzuchtigs
waters prevelen steeds luider
alsmaar verder komt de rand
van oeverloosheid
nog komt geen eind
aan dit wolkig ontij
weiden lopen blank
verworden watervallen
velen staan al tot hun knieën
in het water dat hen spattend omvat
dit eindeloos getij drijft
tot binnen de muren
van lijdende huizen
veroorzaken een zee…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 We lagen
in het bed van modder en gras
op de bodem van de zee.
Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
De tijd kort
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
551 hongerig
het gezalfde tot me neem
de dood leidt terug en spreekt
de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort
er is geen wetenschap in deze allure
van een plaatstalen aarde
soms ben ik zwak en mompel
een gebed, maar het is niet waar
dat de hemel splijt voor onvolkomenheden
en zich sluit voor ’t geprevel van het alfabet
dan weer ben ik de zee…
vuurtoren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 Zoals de duinen beschermen tegen de hogen golven van de zee
beschermen je armen mij.En namen mij met je mee.....
Naar mooie en fijne herinneringen in gedachten voor altijd.
Naar wat is en niet geweest is.
Naar liefde en naar spijt.
De vragen over het leven en waarom het soms zo gaat.
Het verlangen naar zoveel meer.…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 ach, ik ben voor jou een bitterzoet verlangen
de zee waarin je verdrinkt
zoals in dromen…
houden van...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.105 Een eitje en een kopje thee,
een wandeling vlak langs de zee.
Je weet vast wel wat ik bedoel
Het gaat om het totale gevoel,
van veilig, warm, en zo vertrouwd
én zeggen dat je van me houdt.…
Vleugelloze dans
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
669 breekt de hemel uit zijn cocon
in een vleugelloze dans
en spreekt nimmer meer
over het verschepen van
zijn verloren geliefde
* * *
De aarde is als
een ontheiligd altaar
dat eindeloos kruipt door tijd en ruimte
Het schuurt in haar ziel, oneindig
en kinderloos blijft ze
wanneer ze mummies baart
in een troosteloze zee…
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het lichaam van de zee…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle vrouwenwaarde
lacht wolken weg naar open zee…
lagune
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
925 op het klamme strand van haar huid
waar de lagune zich opent
huist het weekdier
in wier dat deint
op de hijgende ademhaling van een zee
die het akkerland verkleint
spiegels waarin wij herkennen
spatten uiteen en in scherven dalen wij
langs atonale toonladders,
happen naar licht dat zich nestelt
in haar vergezicht
jij, stamelt zij
met…
boetseren
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
1.290 Tot ik troost vond in de klei
Ontspanning vond ik aan de zee
Die nam al de pijn van me mee
En ik boetseerde er lustig op los
Voel me af en toe echt verlost
Het beheerst niet meer zo mijn leven
Ik heb alles geprobeerd te geven.…
De schelp om de oester
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
847 de drup
van de regen te scheiden
of het licht van de dageraad te mijden
bij een eerste oogopslag
Er heeft niet meer dan verwacht
mijn pad gekruist
Het zou branden als koortsige liefde
de weg was echter smal en grillig
Je hand was gewillig
maar de dreef te diep
In de tijd dat ik nog waadde
op de baren van een ondoorgrondelijke zee…
Voetstappen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Het uitzicht op de zee is eindeloos van stilte.
Zacht klopt mijn hart in een stroom van liefde.
De rust keert weer, gevoelens borrelen op.
Verdriet en blijdschap worden één.…
Kon ik,
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.210 Nooit meer goeden nacht
noch een ochtendzoen
nooit meer een berenknuffel
kon ik dat nog maar één keer met je doen
nog één keer met je praten
samen wandelen langs de zee
samen schelpen zoeken
dan nemen we de allermooiste met ons mee
nog één keer met je lachen
met je huilen bovendien
je dan vaarwel kussen
omdat ik je nooit meer…
Onzichtbaar schild...
hartenkreet
4.2 met 36 stemmen
1.733 Immense zee van emotie,
angstvallig in verlangen,
door de eeuwige jaren heen,
vele kwetsbare ondergangen.
Krachtig onzichtbaar schild,
zet zich vast om mij heen,
teruggetrokken in mezelf,
stille roep, heel sereen.…
Kleine meid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Als de bladeren in de herfst
Zoals de sneeuw in de winter
De bloesem in de lente
En de warmte in de zomer
Wees niet verdrietig
Jij kleine meid
Je zorgen verdwijnen
Weldra dans je in de regen
Schaats je op het ijs
Pluk je bloemen in de weide
En zwem je in de zee
Zoals je ziet…