35280 resultaten.
Lèthè
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
893 waar bomen bossen, koud en naakt
met gestorven voeten in geplooide aarde
daar vraak ik, oh maanloos woud
vertel mij van het pad naar vergetelheid
voorbij de deemster wil ik drinken
uit de woordenstroom waar
flarden kleven aan verschoven rotsen
in opengevouwen handen
ontrolt zich een zee
die mijn ogen niet kunnen dragen…
Heimwee
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 Grijze luchten, altijd maar die grijze luchten
En slappe koude bomen met rillende vogels
Die niets meer te zingen hebben met dit weer
Boven de nog koudere waterwegen van mijn stad
Heimwee heb ik naar blauwe luchten en wijn
en zee en visgerechten in zuidelijke oorden.…
Fluistergras
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
731 De nacht spookt
de zee kleurt donker
en weer wist het water haar sporen uit.
Een spiegelbeeld ebt weg
en breekt in zonnestralen
steeds weer spoelt zij in scherven aan.…
Nachtmuziek
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.195 Geluk fluistert een zee
van musicerende dromen
laten wij allen drinken
verstillen
in rustieke nachtmuziek.…
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
de schijn tegen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
512 ochtenstond, goud
tanden verbrokkelen
knipperende ogen
licht ligt onverstaanbaar
over een verdeeld land,
men bouwt een toren, horizontaal
het oosten licht op
firma Het Zuiden
zoekt de Grote Beer
de zee glinstert naar de horizon
volkomen buiten westen
een zon verdwenen
de kleur is scharlakenrood…
"In Gedachten"
hartenkreet
3.7 met 31 stemmen
1.566 We staren
in dezelfde richting,
klampen ons vast
aan elkaar
als drenkelingen
in de zee
waarover
onze blikken dwalen.…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
sirenes
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.119 verborgen in het diepste
van mijn zee
groeien radaralgen
met een hoog eq
innerlijke waakhonden
die driftig trillen
seinen in hifitonen
handen af gevaar
blind en doof van nature
maar nauwkeurig
en betrouwbaar
nemen ze waar
in diepte en stilte
klinken klanken
luiden als klokken
verontrustend vertrouwd…
je ging alleen
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
2.520 diep
in gedachten verzonken
denken aan
aan de fel witte vonken
eens
gewapend met kracht
weggevaagd
dode pracht
toch
zal een bloem uitkomen
en klinkt gefluit
niets weggenomen
de roos heeft gebloeid
rood
een takje met doorns
dood
zonnestraal
weerkaatst op zee
jij ging heen
en ik mocht niet mee…
De strijd... gezonken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.181 De haven verlies ik
steeds meer uit zicht,
stilaan kwijn ik
naar de ondergang
geef mij over, aan die woeste zee.
Rustend op de bodem
en herademend geniet
ik van de
zachte schoonheid en kalmte,
nestel mij op een bed van koraal.…
OVERBRUGGEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.039 Tijd
willen we overbruggen
afstand tussen jou en mij
Uren te lang
een dagreis te veel
rivieren te diep
Om doorheen
te waden en zee...?
een lig-in-de-weg
Altijd is er branding
in minuut en uur
golfslag van seconden
Wij willen afstand
overbruggen & tijd
een dagelijkse strijd
blijkbaar...tegen windmolens.…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
krokant
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.559 helaas
het lukt me niet altijd
te zeggen
wat ik voor je voel
ofschoon ik graag
een pittig eitje
bij een fiks ontbijtje
met je pel
maar kijk
zoals de zon klimt
uit de zee
sta op mijn fee
was je ogen
met mijn dauw
eet je eitje gauw
ik vind je zo krokant
kom zet je
aan mijn kant
er beeft ontroering
in mijn keel.…
Bij 't Bossche Broek
netgedicht
4.9 met 11 stemmen
655 Heel helder stromend water
en overal 't gesnater
van zoveel dat daar leeft;
De zwanen drijven statig
en zijn misschien nalatig
maar wat dat ook maar geeft;
De eenden roepen dromend,
wie weet van waar hier komend,
vertellen niet hun lied;
Er is een zee van zwijgen,
van rusten en van krijgen,
wees stil, kijk en geniet!…
oceaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 Kolkende zee zich uitend in torenhoge golven
het aantonen van mijn nietigheid
overgeleverd aan schuimende razernij
Schoonheid in al zijn woede opgezweept door de storm
hoor mij schreeuwen van ontzag
zie mij heen en weer geslingerd worden
En toch houd ik van die blauwe reus
mij steeds weer bedankend voor het volhouden
met liefkozende mooie…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
tegenstrooms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
583 bedenken
omkeren
terug
alleen ik
doe
tevergeefs
tegen beter weten in
verwoede pogingen
om het te winnen
van de zee…
Stille wegen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
603 Stille wegen
Slingeren omhoog, de berg op
Verdwijnen in de mist
Onder de sneeuw
Stille wegen
Overspoeld door de zee
Niemand
Behalve die mens
Die monnik
Die geest
Stille wegen
Door het zonnige, groene dal
Zo mooi
Zo adembenemend mooi
Tranen in de ogen
Stille wegen
Stille mensen…
suites voor Annemieke LIX -de rouw-
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 een stampereidans
speelt zich af in de wei
van sigaardovers
waar moet je as heen
de vraag nooit uitgesproken
moeten we in zee?
tweeënzestig mensen
doen je uitgeleiden
na net zoveel jaar
het corps studentes
op het balkon in de zon
kweelt een nonnenkoor
de paarse vogel
is eerder bij de maan
dan haar schaduw…
Spiegeling
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.292 De leegte die aanspoelt
op het stille strand
in de vorm van golven
met schuimende koppen
Laat steeds weer een restje
achter van wat ooit
in het verschiet heeft gelegen
al wat rest is wit
Helmgras schudt het hoofd
hoor de wind fluisteren
zoals grijze wolken de zee kussen
voorspellen zij niet veel goeds…
Wat ben je mooi
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
932 Haar ogen zijn als de zee
vol hartstocht in haar branding
als ze blootsvoets
door een veld vol
boterbloemen, madeliefjes
en duizendschoon danst
Het gras is warm
van de zonnestralen
ze bukt als ze een klaproosje ziet
verrukt kijkt ze er op neer
haar vingers strelen heel even maar
de tere bloemblaadjes
wat ben je mooi
zegt haar glimlach…
evolutie
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
896 Meedeinend
op het ritme
van
moeder aarde's
harteklop
na
eeuwen scheiding
herkenning
in overgave
aan de oneindige
beweging
geheimen
van de evolutie
zorgvuldig
opgeborgen in de
plooien
van haar sluiers
onthullen
zich in kadans
celherinnering
die ik was
mineraal en plant
zwemmend in zee
kruipend in het zand
me oprichtend
en op…
In klare taal
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
638 het jaargetijde bloost
waar de vurige zon de einder kust
de zilte golven doorklieven
als een meditatie ontspanning
waar adem lucht geeft
in “klare taal”
spreekt de zee geschiedenis
óngepenseeld in een stijl
dit doet mij denken aan
dat jij jij bent
je doet wat je moet doen
in ieder seizoen……
Maaisel
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
561 Het landschap golft
deint als een lome zee
neemt meidoornhaag
en geel van maaisel mee;
de tegen fietser groet
met een bezonken blik
bezig met zijn eigen ik.
Op het grasland gaat het paard
er speciaal voor staan,
heft dan onaangeroerd de staart
en laat voor camera en veulen
haar tot drol gedraaide
maaisel gaan.…
dwalend hart/ontheemd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
629 Als een ontbladerde boom
getakt in zijn naaktheid
ben ik een roepende
in de woestijn
waar geen weg is
om gehoord te worden,
de stroom van de rivier
geeft geen houvast
zij mondt uit in zee.…
Zomerhitte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
427 de duinen liggen in warme plooien
zand brandt onder onze voeten
wind brengt als warme adem
goven van zout vanuit een hijgende zee
lichamen geven zich gewillig bloot
verhitte zinnen vloeien druppelend
openen een bezweet verstand
maar vinden enkel zomerhitte…
Vergeefs
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.065 Sylvia Sylvia, open je ogen
jij schone deerne
jouw lijf zo geknokt
toch heeft het je bedrogen
Sylvia Sylvia, sta nou op
veertig jaren jong
in de bloei van je leven
gebroken in de knop
Sylvia Sylvia, moegestreden
omringd door een zee
van zonnebloemen
en geliefden zachtjes uitgetreden…
Liefdesdromen
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
945 Nu de wind ons heeft verstoven
over de eindeloze zee
overbruggen wij de kloven
tussen het beest en toverfee
boven sneeuwgrenzen bevroren
tot eeuwig innerlijke pracht
kunnen wij de tonen horen
uit zielsverwantschap voortgebracht
bliksem zal ons hier ontdooien
tot de allerwildste stromen
ik zal zoete zaaiers strooien
voor jouw oogst van…
Tot aan die tijd...
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
744 Wanneer je het zwart
van de nacht
in mijn ogen ziet
ben ik er even niet
maar wacht op mij
het donker voorbij
dichterbij
de bron
van het bestaan
waar het hart van
wolken breekt
en zoute tranen
uit een zee van spijt
in rook zijn opgegaan
waar het licht
weer dag wordt
en mijn glimlach
zich uitstrekt
in oneindigheid
wacht…