Alle inzendingen over echo van zee

35280 resultaten.

Sorteren op:

Lèthè

netgedicht
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 893
waar bomen bossen, koud en naakt met gestorven voeten in geplooide aarde daar vraak ik, oh maanloos woud vertel mij van het pad naar vergetelheid voorbij de deemster wil ik drinken uit de woordenstroom waar flarden kleven aan verschoven rotsen in opengevouwen handen ontrolt zich een zee die mijn ogen niet kunnen dragen…
Hanny26 maart 2008Lees meer >

Heimwee

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Grijze luchten, altijd maar die grijze luchten En slappe koude bomen met rillende vogels Die niets meer te zingen hebben met dit weer Boven de nog koudere waterwegen van mijn stad Heimwee heb ik naar blauwe luchten en wijn en zee en visgerechten in zuidelijke oorden.…

Fluistergras

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 731
De nacht spookt de zee kleurt donker en weer wist het water haar sporen uit. Een spiegelbeeld ebt weg en breekt in zonnestralen steeds weer spoelt zij in scherven aan.…

Nachtmuziek

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Geluk fluistert een zee van musicerende dromen laten wij allen drinken verstillen in rustieke nachtmuziek.…

Vlieland

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 815
Proeft de zilte zee Beleeft het strand Voelt het zand Je…. Betreedt de boot Voelt de golven Nadert de kust Verlaat de rust….…

de schijn tegen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
ochtenstond, goud tanden verbrokkelen knipperende ogen licht ligt onverstaanbaar over een verdeeld land, men bouwt een toren, horizontaal het oosten licht op firma Het Zuiden zoekt de Grote Beer de zee glinstert naar de horizon volkomen buiten westen een zon verdwenen de kleur is scharlakenrood…
Fred25 juli 2008Lees meer >

"In Gedachten"

hartenkreet
3.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.566
We staren in dezelfde richting, klampen ons vast aan elkaar als drenkelingen in de zee waarover onze blikken dwalen.…
4u23 september 2008Lees meer >

Verzonnen wereld

hartenkreet
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.998
Ik zeilde naar het einde van de tijd Ving vissen uit een opgedrooge zee Dwaalde door bossen zonder bomen Om tot nieuwe ideeën te komen Ik rende toen mijn voeten bleven staan Verdwaalde in een lege kamer Zag de wereld zonder ogen Voelde me door mezelf bedrogen In een wereld zonder maan of zon Een wereld die ik zelf verzon…
MVE21 januari 2008Lees meer >

sirenes

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.119
verborgen in het diepste van mijn zee groeien radaralgen met een hoog eq innerlijke waakhonden die driftig trillen seinen in hifitonen handen af gevaar blind en doof van nature maar nauwkeurig en betrouwbaar nemen ze waar in diepte en stilte klinken klanken luiden als klokken verontrustend vertrouwd…
rietvr12 februari 2008Lees meer >

je ging alleen

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.520
diep in gedachten verzonken denken aan aan de fel witte vonken eens gewapend met kracht weggevaagd dode pracht toch zal een bloem uitkomen en klinkt gefluit niets weggenomen de roos heeft gebloeid rood een takje met doorns dood zonnestraal weerkaatst op zee jij ging heen en ik mocht niet mee…

De strijd... gezonken

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.181
De haven verlies ik steeds meer uit zicht, stilaan kwijn ik naar de ondergang geef mij over, aan die woeste zee. Rustend op de bodem en herademend geniet ik van de zachte schoonheid en kalmte, nestel mij op een bed van koraal.…

OVERBRUGGEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.039
Tijd willen we overbruggen afstand tussen jou en mij Uren te lang een dagreis te veel rivieren te diep Om doorheen te waden en zee...? een lig-in-de-weg Altijd is er branding in minuut en uur golfslag van seconden Wij willen afstand overbruggen & tijd een dagelijkse strijd blijkbaar...tegen windmolens.…

Erosie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
De kopiëen van jouw voeten staan nog vers in het zand Ze vagen langzaam weg Door de zee, de wind, een hand Ik volg het spoor dat steeds duidelijker begint te worden Tot ik eindig bij nu Er was nog veel te moeten Dromen al op papier De letters stromen weg Door tranen, de dood, nu hier Ik kan niet door zonder het samen eeuwig oud worden…

krokant

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.559
helaas het lukt me niet altijd te zeggen wat ik voor je voel ofschoon ik graag een pittig eitje bij een fiks ontbijtje met je pel maar kijk zoals de zon klimt uit de zee sta op mijn fee was je ogen met mijn dauw eet je eitje gauw ik vind je zo krokant kom zet je aan mijn kant er beeft ontroering in mijn keel.…
delius27 juni 2006Lees meer >

Bij 't Bossche Broek

netgedicht
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 655
Heel helder stromend water en overal 't gesnater van zoveel dat daar leeft; De zwanen drijven statig en zijn misschien nalatig maar wat dat ook maar geeft; De eenden roepen dromend, wie weet van waar hier komend, vertellen niet hun lied; Er is een zee van zwijgen, van rusten en van krijgen, wees stil, kijk en geniet!…
Adeleyd25 augustus 2006Lees meer >

oceaan

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Kolkende zee zich uitend in torenhoge golven het aantonen van mijn nietigheid overgeleverd aan schuimende razernij Schoonheid in al zijn woede opgezweept door de storm hoor mij schreeuwen van ontzag zie mij heen en weer geslingerd worden En toch houd ik van die blauwe reus mij steeds weer bedankend voor het volhouden met liefkozende mooie…
costa1 januari 2009Lees meer >

moraal aan de branding

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 650
ze gieren over dat strand zesendertig kilometer op de ATB voor de Egmond Pier Egmond langs Castricum en Wijk aan Zee ze voorspelden bevroren zand blijkt het toch zacht gezond zak je weg wat dacht je wat die bikkels gaan harder rijden achter de finish wacht een menigte struise meiden…

tegenstrooms

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 583
bedenken omkeren terug alleen ik doe tevergeefs tegen beter weten in verwoede pogingen om het te winnen van de zee…

Stille wegen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 603
Stille wegen Slingeren omhoog, de berg op Verdwijnen in de mist Onder de sneeuw Stille wegen Overspoeld door de zee Niemand Behalve die mens Die monnik Die geest Stille wegen Door het zonnige, groene dal Zo mooi Zo adembenemend mooi Tranen in de ogen Stille wegen Stille mensen…
Arimea4 februari 2009Lees meer >

suites voor Annemieke LIX -de rouw-

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
een stampereidans speelt zich af in de wei van sigaardovers waar moet je as heen de vraag nooit uitgesproken moeten we in zee? tweeënzestig mensen doen je uitgeleiden na net zoveel jaar het corps studentes op het balkon in de zon kweelt een nonnenkoor de paarse vogel is eerder bij de maan dan haar schaduw…
robflipse19 februari 2009Lees meer >

Spiegeling

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.292
De leegte die aanspoelt op het stille strand in de vorm van golven met schuimende koppen Laat steeds weer een restje achter van wat ooit in het verschiet heeft gelegen al wat rest is wit Helmgras schudt het hoofd hoor de wind fluisteren zoals grijze wolken de zee kussen voorspellen zij niet veel goeds…
LadyLove19 maart 2009Lees meer >

Wat ben je mooi

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 932
Haar ogen zijn als de zee vol hartstocht in haar branding als ze blootsvoets door een veld vol boterbloemen, madeliefjes en duizendschoon danst Het gras is warm van de zonnestralen ze bukt als ze een klaproosje ziet verrukt kijkt ze er op neer haar vingers strelen heel even maar de tere bloemblaadjes wat ben je mooi zegt haar glimlach…

evolutie

netgedicht
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 896
Meedeinend op het ritme van moeder aarde's harteklop na eeuwen scheiding herkenning in overgave aan de oneindige beweging geheimen van de evolutie zorgvuldig opgeborgen in de plooien van haar sluiers onthullen zich in kadans celherinnering die ik was mineraal en plant zwemmend in zee kruipend in het zand me oprichtend en op…

In klare taal

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
het jaargetijde bloost waar de vurige zon de einder kust de zilte golven doorklieven als een meditatie ontspanning waar adem lucht geeft in “klare taal” spreekt de zee geschiedenis óngepenseeld in een stijl dit doet mij denken aan dat jij jij bent je doet wat je moet doen in ieder seizoen……
Quicksilver17 september 2009Lees meer >

Maaisel

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 561
Het landschap golft deint als een lome zee neemt meidoornhaag en geel van maaisel mee; de tegen fietser groet met een bezonken blik bezig met zijn eigen ik. Op het grasland gaat het paard er speciaal voor staan, heft dan onaangeroerd de staart en laat voor camera en veulen haar tot drol gedraaide maaisel gaan.…

dwalend hart/ontheemd

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 629
Als een ontbladerde boom getakt in zijn naaktheid ben ik een roepende in de woestijn waar geen weg is om gehoord te worden, de stroom van de rivier geeft geen houvast zij mondt uit in zee.…
lijda18 juni 2010Lees meer >

Zomerhitte

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 427
de duinen liggen in warme plooien zand brandt onder onze voeten wind brengt als warme adem goven van zout vanuit een hijgende zee lichamen geven zich gewillig bloot verhitte zinnen vloeien druppelend openen een bezweet verstand maar vinden enkel zomerhitte…

Vergeefs

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Sylvia Sylvia, open je ogen jij schone deerne jouw lijf zo geknokt toch heeft het je bedrogen Sylvia Sylvia, sta nou op veertig jaren jong in de bloei van je leven gebroken in de knop Sylvia Sylvia, moegestreden omringd door een zee van zonnebloemen en geliefden zachtjes uitgetreden…

Liefdesdromen

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 945
Nu de wind ons heeft verstoven over de eindeloze zee overbruggen wij de kloven tussen het beest en toverfee boven sneeuwgrenzen bevroren tot eeuwig innerlijke pracht kunnen wij de tonen horen uit zielsverwantschap voortgebracht bliksem zal ons hier ontdooien tot de allerwildste stromen ik zal zoete zaaiers strooien voor jouw oogst van…

Tot aan die tijd...

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 744
Wanneer je het zwart van de nacht in mijn ogen ziet ben ik er even niet maar wacht op mij het donker voorbij dichterbij de bron van het bestaan waar het hart van wolken breekt en zoute tranen uit een zee van spijt in rook zijn opgegaan waar het licht weer dag wordt en mijn glimlach zich uitstrekt in oneindigheid wacht…