8246 resultaten.
Terug naar het begin.
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
882 Ik heb je stem gehoord
ik heb je gezicht gezien,
voelde het verdriet achter je lach
jij was de wind,
die mijn tranen deed drogen
toonde jij me plots je regenbogen
Liefde onuitsprekelijk, maar toch,
onvoorzichtig brekelijk
de tijd, die komen gaat, niet te bedaren dan
hou ik je hand vast, ga ik
terug in jaren
ga ik terug naar het…
Gepest
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.228 Gepest
Dat ene woordje, bezorgde zoveel verdriet
Gepest
Dat ene woordje, deed zo'n pijn
Gepest
Waardoor ik er niet meer wou zijn
Gepest
Waardoor ik mezelf niet durfde te zijn
Gepest
Tranen met tuiten, met veel verdriet
Gepest
En niemand die het ziet
Gepest
Houdt het dan nooit op!?…
Blijvend licht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.101 Je was een bloemblad
zo bros, daarop waren
je tranen opgedroogd
waarom liet je het
leven los, niet in
oordeel te worden
gedoogd, je verdween
in de boezem van een
eeuwige bruid, de bloem
van jouw gedicht, de bron
van kiembaar zaad, te
vroeg geoogste vrucht,
ik haat wat ieder daarover
zegt, verlaten door een
gekozen vlucht.…
ZigZag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 Kabbelend rolt het omlaag
Schuimt wit als een vloek
Schittert blauw van geluk
De lucht snijdt steriel
Zachte blaadjes tranen
Veranderen stof in diamant
De stenen rollen samen
Muziek in krakende geluiden
Misschien zoals het hoort
Een waas pakt de weide af
Alles word zwaar en dik
Geluiden klinken hol
Je roept me steeds vaker…
Wat een drukte in de hoofden...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
788 Wat een drukte in de hoofden,
bloed en tranen, hoop en vrees,
worstelend om zin en zegen, -
bomen die weer groen geworden zijn,
lindebomen van mijn jeugd.
Heel gauw gaan ze nu weer geuren,
roepen dingen wakker
die al lang vergeten zijn -
kinderverdriet en kinderpijn.…
Oktoberbos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.217 jij , juist jij
vertelde het geheim
van de spin en haar web
van het espenblad
dat wachtte tot het langzaam
ochtend zou worden
of van de herfstwilg
kronkelend door zijn
verloren geboorterecht
jij, juist jij
die een warme golf opende
in mijn verward geloof
laat mijn ogen weer
verzanden in tranen
van vluchtende bomen
in ijzige…
TIDAL WAVE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.267 linke lenteleugens kunnen slecht
verklaren
wat ik met matte middagen in mei
precies wil evenaren
schuldgevoel, mijn cultgevoel ik neem me
zo graag mee
bedolven onder golven van een nooit verstilde
zee
tranen vlokken schuim uiteen onsamenhangend
uiteengaan
kapot, verspreid
altijd terugverlangend
naar de stilte na de vloed
naar een altijd…
je bloemt weer in verkleurde foto's
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
648 je knipt bloemen
uit verkleurde foto's
maakt boeketten van die tijd
de restanten leg je maar terzijde
omdat het niemand verder spijt
ze bloeien in het licht
van alle kleuren
de geuren zijn nog schraal
herinneringen gaan weer leven
in beelden met een nieuw verhaal
de scherpte is afgevlakt
tranen zijn verdwenen
jaren schoonheid komen…
Vergeet niet....
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
2.798 Vergeet niet hoe ik deze zomer was
neem me zoals ik in de herfst zal zijn
leid me de koude winter door
en wees voor mij de zomerse zonneschijn
Jij alleen kent mijn wisselende buien
mijn zoute tranen en gedwongen lach
jij hebt er altijd doorheen kunnen kijken
vanaf de eerste keer dat je me zag
Je troost me wanneer ik het nodig heb
en…
gevoelsmens
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.206 Ze zeggen je bent een gevoelsmens
Wat nou gevoelsmens
en wie zijn ze
Die mensen die geen gevoelsmens zijn
is het goed is het slecht
Wat is goed
wat is slecht
Is het slecht je emoties te laten zien
is het slecht je emoties te uiten
Laten zien dat je om iemand geeft
met een arm,of een schouder
Of die traan mee te huilen
Zijn zij…
Onder het dons
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
1.858 Ik leef in dagen
waar liefde woedt
Passie in mijn hart
brandende gloed
Mijn droom ben jij
zacht tegen me aan
Samen vervlochten
De nacht in te gaan
Ik voel en.. ik voel
jouw warmte in mij
Versmolten tederheid
Liefde is zo dichtbij
Ik huil in mijn slaap
soms tranen van geluk
Zweef door de nacht
veilig en verrukkelijk
En in de…
Had ik maar
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.022 Het verleden is een traan.
Het heden berusting.
De toekomst een lach.
Het licht
klaart mijn vermoeid gezicht op,
vermengt met gevoelens
van goede voornemens.
de gekte van toen
werk ik weg uit mijn geest
stapels gedachten
worden geordend
goede behouden
slechte verbannen.
Had het al eerder moeten doen.…
Urbi et orbi
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
544 ontbonden van de geest, stigma’s
zijn geheeld en liefde vaart met
mededogen over de dode zee
mijn hand spreekt het leven
want mijn mond is door de tijd
gesloten, ‘k heb gevast totdat
ik van de hemel het brood mocht plukken
toch is deze wereld gezalfd met
onwetendheid en is het gehecht zijn
aan het bezit de oorzaak van alle pijn,
zullen tranen…
boze woorden
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.901 Tranen die over mijn wangen stromen
Waarom hoor ik dit?
Het moet gewoon stoppen,
dit gaat fout.
Alweer boze woorden, slaande deuren
Het is weer zover.
Ik verstop me,
niemand mag me zien
Mijn oren doen zeer
van wat er wordt gezegd.
‘IK LOOP WEG!’ IK VERMOORD MEZELF’
Waarom kan niemand aardig doen tegen elkaar?…
in de kelder
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
684 opgesloten in dit vertrek
hou ik m'n mond
luister naar de buizen
luister naar het druppelende water
niet dat ik daar wat mee kan,
een muis rent radeloos om me heen
en verdwijnt door een kier,
hij wel. ik niet, mijn huilende stem
echoot droog tegen de muren,
ik blijf zitten waar ik zit en treur,
huil bakstenen tranen.…
Schemert al herinnering
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
539 je gezicht is dood
maar in de lijnen
schemert al herinnering
je warmte is verschoond
en in je hand ontplooien zich
mijn tranen en jouw troost
je blik bracht leven daagde uit
om meer te geven keek en hielp
als anderen bleven steken
je stem klinkt door in onze woorden
we schrijven zinnen met jouw naam
het verhaal van leven neemt geen…
Droevig meisje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.384 en het meisje, zij huilt
door verdriet overmand
geen troost kan helpen
verstoot reddende hand
haar open jeugdige geest
opgesloten in trieste smart
keert zich binnenwaarts
kwijnend in gebroken hart
deerniswekkend in tranen
wil zij geen liefde meer kennen
zal haar troosteloze ziel
ooit aan eenzaamheid wennen?…
Zomerbloemen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 haar liefde gesponnen
in een web
van tranen
kleine parels
aan zijdezachte draden
verweven
haar zinnen
de vrouw als uit porselein
gehouwen
staart naar de maan,
ze heeft zomerbloemen
in haar haren
gevlochten
in een krans
haar dromen gebroken
maar ze koestert geen haat
in haar ogen
ligt de hoop van de
toekomst
die ze toevertrouwt…
foute vraag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
645 de dood ging aarzelend akkoord
ik vroeg hem om
als metafoor te dienen
voor al het onvermijdelijke
je weet, zo sprak hij
er is ook voor jou een eindig
onverbiddelijk lot
dus droog nu maar je tranen
spaar ze ook niet voor verdriet
over ongewilde manco's in je leven
door 't onontkoombaar voorbeeld
in je jeugd of later nog
of door je onverbeterlijke…
nabij zijn
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
976 soms
wordt in dit lichaam het sterven
geopend
groot genoeg
om alle liefkozingen
onaangeroerd te laten
of om de richting van verbeelding
te veranderen
wanneer het de vorm
van de nacht aanneemt en naamloze schimmen snijdt
uit tranen van een vlinderboom
slechts door jou ingewijd, nog voor nevels
uit mij glijden als wijzers van…
De bron
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
2.008 Zoek mijn mond niet
aan jouw lippen, mijn
vreemdeling voor een
gesloten poort, daar
vloeien tranen waar
licht in gloort, in zeven
nachten waarin ik niet
kon wachten op zeven
harten, ontspon het bloed
in het wederwoord van
zeven rozen, voor alle
dagen een gekozen, die
ruisen langs de bron,
gewassen door de
zeven kruizen, waar…
Jij bent de enige
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
2.157 De tijden dat je me pijn doet
en tranen op mijn gezicht
ziet verschijnen.
En zelfs nu, terwijl ik je haat,
spijt het me te zeggen:
toch
wil ik niet zonder jou,
ik wil niet dat gebroken hart.…
Is voor altijd
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
2.592 En eens zul jij mijn tranen drogen
die ik te vaak al heb geschreid
want echte liefde, dat weet je
is niet voor even, maar altijd.…
AAN OXFORD'S STADSBESTUUR
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 Winterlichtfeest naar verluidt
Maar ik vind het niet kloppen
Zwavelstokjes in sloppen
Kunstsneeuw op winkelruit
Winterlichtfeest naar verluidt
Massaal slaan we aan ’t shoppen
Moslims en Christenen stoppen
Glitters in dennen met kluit
Eenzaamheid, droefenis
Overgeërfde tranen
Iets met een krib en een stal
Heel de geschiedenis
Van het…
Herinnering.
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.526 niets in mij
herkent de tijd
van einde nabij
in het brandend uur
binnen deze torso
jaagt het liefdesvuur
weemoedig als een traan
sluit ik mijn ogen
zie jou lachend staan
een kus die mij bemint
met jou aan mijn zij
het dagfeest begint
het lezen in de krant
ontgrendelt mijn passie
zet mijn geest in brand
ontremd in mijn denken…
Handpalm.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
974 De handpalm van de wereld
fijngeknepen door de goden en
het geweten en met tranen overgoten,
ongrijpbaar als onvrijwillig zaad,
de doden door de uitgestrekte
vingers vloeien, gedijt de nood als
verrader in een machteloze strijd tegen
menselijk willekeur en z ’n voorspelbare
natuur.…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Van bloemen die bloeien
besproeit met tranen.
Laat de vogels fluiten
hoor zo graag hun lied.
Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.
Vreugde om het mooie wat
me is gegeven in het leven.…
dag Frans
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.521 alsof wij aanspraak kunnen
maken op wat geluk en redelijkheid
daar is geen reden voor, die was er nooit
ik veeg wat blaren en wat tranen weg
dag lieve Frans…
" Bitter kruid "
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
745 Religie wentelt zich
in tranen, haalt netten op,
mazen ruim gemeten.
Geluk op steen gewet,
tot messen achter prikkeldraad
tot lappenpoppen gesneden.…
met beide benen op de grond
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
723 Ik liep alleen
met lange stille
stappen door zachte
witte wolken heen
toen de mist
in mijn hoofd verdween
probeerde ik jou te bereiken
mijn armen te kort
om zo ver te reiken
ik bleef maar zoeken
en kijken
zo lang als ik kon
tot een eenzame traan
langzaam opsteeg
naar de zon
maar...niemand
kwam ik tegen
mijn hart huilde…