7668 resultaten.
Wekker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 straffe westenwinden sonoor kopergeluid
de wolken binnendragen
- wolken die als verlate kruisvaarders
oostwaarts de onschuldig lucht de rust ontnemen -
dan voel ik
dat onder het zomergras de herfst wordt gewekt
het dode hout zich op vallen voorbereidt
watervolk beeft en bidt
en scheepswrakken oude herinneringen ophalen
dat het loof van de bomen…
Fruitig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Het voelt als de laatste appel van de boom
als de laatste gevulde koek van de schaal
dat jij vanavond weer de hond uitlaat
het is de beleving van ons laatste avondmaal.…
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ik zag de bladeren vallen
dwarrelen door de lucht
van oude bomen
die hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen…
DICHTEN: SLUIMEREN.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
912 Zoals een kind dat zich ontkleedt,
Het glimlacht naar 't vergulde raam,
Het vouwt zijn helder lijfgoed saam
En zoekt zijn sponde, slaap-gereed,
Zo is mijn dichter, ook hij legt
De last of van den langen dag,
Tot hij, getooid slechts met zijn lach,
Stil luistert naar wat sluimer zegt,
De sluimer, een bewogen boom,
Die tot een…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet
in loslaten is de boom…
Natuurlijk geluk
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
668 een meisje van weinig woorden
ziet een bleke zon in de herfst
zet wat stappen, staat stil bij
hoe een blad glanst of sterft
de waaierwind blaast
en raast zo zijn eigen taal
een duif koert zijn verhaal
in kruinen van de bomen
het gedachterijke kind
leeft haar kijkdoosdromen
knuistjesstevig sprokkelt ze
cadeautjes van het jaargetij…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
TED HUGHES EN SYLVIA PLATH
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
905 De bomen druppen in de mist
Een ekster spreekt in vogeltaal
Waarop ik in mezelf afdaal
Niet langer met mijn schaduw twist
Lag zij door mij nu in haar kist?…
Rimpelloos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
486 kijk, daar vlijt zich een vlakte, restant
van spiegelende schaduw, achteloos
gedrapeerd over dekzandruggen uit
een tijd dat je de weg kon kwijtraken
zoals de bomen in de stad, de zwarte
rafels aan dooraderde gaten, alsof
waterweefsel in ijs gegoten is, lawaai
in achtergrond begraven, mijn muren
met behang geblindeerd, de velden
kort…
Ze huilt deze Kerst
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
967 De dagen zijn lang, te lang voor haar
De nachten vol kommer en kwel
Ze denkt vooruit aan 2016
Ach: eenzaam, verdrietig en wel:
Geen boom, versiering of anderszins
Geen vrede in haar hart
Geen kerstbrood of kerstmis
De dagen zijn te lang.....
Kan de maand haar niet snel genoeg gaan!…
Nogmaals ik zie wat ik zie
gedicht
4.2 met 6 stemmen
7.834 Tastbaarheden als een huis
een vuilnisbak schoorstenen boom
bakfiets een boot een spinneweb
Letters op papier
en wat ik zie als ik mijn ogen dichtknijp
de vlammen die mij inslaan.
Meer dingen tussen hemel en aarde dan ik zie
zijn er niet
anders zou ik ze wel zien.…
Ik mis je meer
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.009 opnieuw zullen er bladeren groeien
de bomen vol groen en statig staan
bloemen kleurrijker weer bloeien
jonge lammeren de wei ingaan
een lucht zo wolkeloos en blauw
de zon die laat haar stralen schijnen
en ik denk enkel maar aan jou
geen warmte laat de kou verdwijnen
dit prille geluk drukt mij op de feiten
dat jouw sterven niet te keren…
Magisch realisme
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 ik zie de imposante rij
het lijkt magisch realisme
maar de bomen ruisen blij
waar in een verre horizon
licht en nevels schoonheid figureren
leren witte wieven hun theater in het bos
zoals elven feeën en kabouters
dansen op het maanverlichte mos en
kobolden smeden in hun grotten verder op
nooit is de mens alleen er leeft
in veel dimensies…
Rauw zwart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Veiligheid lijkt niet meer
te bestaan in een wereld
waarin ieder moment een bom
kan afgaan. Een blij argeloos
reizen van de vrije Europese
burgerzin kleurt rauw zwart
de dag met een gelukkig begin.
Geen respect meer voor een zich
verplaatsend onschuldig leven,
dat part noch deel heeft aan een
godsdienstig weerstand streven.…
Lenteprelude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In aangename sereenheid
ontwaakt een nieuwe dag
met zonnestralen
warmer dan warm
wind zachter dan zacht
de bomen weer een tint groener
dan gisteren
afstekend tegen
een hemel die blauwer is dan blauw
waarin wolkjes zweven
witter dan wit
vogels mooier zingen dan mooi
eendjes donziger zijn dan dons
lammetjes liever dan lief
het gras groener…
Nu je dood bent
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Dat daar boeit je blijkbaar oneindig veel meer
dan dat er hier lentegroen aan de bomen zit
en alles trilt van leven.
Je zwijgt in alle talen, je luistert niet eens
naar ons, je bent verdampt.
Je bent elders druk bezig,
je bent onbereikbaar.
De vogel zingt niet meer.…
Zweefde heel even
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
515 ik wilde nog
een keertje dansen
na het groenen van
seizoenen in de boom
lichtte mijn kleuren
droogde het blad
sprak met de wind en
wachtte het gebeuren af
in een heldere hemel
zeilden wolken langs blauw
lucht bood het draagvlak
vlaagde mijn dag
nam losjes afscheid
dwarrelde omlaag
zweefde heel even
voor de landing paraat
ik…
De zomerzwaluw.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 Ik schilder paarse bomen in mijn tuin,
waaruit de eerste bladeren naar beneden
vallen. Bij een zuchtje avondwind zal mij
dit het beste bevallen.
Ik laat de landerigheid in mij nu maar
verdwijnen, als het regenwater de tuin-
tegels spoelt; en een zomergevoel in
mij langzaam laat wegkwijnen.…
Aan de rand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
761 Hier voel ik me thuis
waar weide na een beek abrupt
overgaat in boom en struik
Het land ademt grondmist uit
een bonte specht tikt en roept
de rupsen op, luistert aandachtig
kopje scheef naar elk gerucht
in het rotte, diepe hout
Eens was er een populier
op de oever van een plas
waarin later bij de eerste dooi
een jongen tien jaar oud verzoop…
herfst
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
568 de herfst ligt op de grond
een tapijt in alle kleuren
met bladeren in het rond
verspreiden zoete geuren
ik zie wat bomen treuren
om de kaalheid van hun kruin
ik hoor wat struiken zeuren
hun groenheid wordt nu bruin
maar ik denk alleen aan lopen
met blote voeten op het tapijt
mijn gezondheid laat mij hopen
geen hindernissen in de strijd…
Droom
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.986 De pijlers werden bomen
en het beton werd losse grond.
En ogenblikkelijk stonden we stil, zijn mond
boog zich half open neer, ik richtte
mijn gezicht omhoog, de zekerheid
van kussen en omhelzen was er toen
ik wakker werd en is er nog altijd.
---------------------------------
uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
Onderdanig in de liefde
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
618 Wat ik wist van mijn jeugd
projecteerde ik
niet op mijn leeftijd
maar op het landschap
dat weelderig groeide
in het onvoorziene droomgetij
ik luisterde daar aandachtig
naar geluiden van jonge gezinnen
gezelligheid op weg naar kerstmis
met een zorgvuldig uitgezochte boom
en boodschappen eigenlijk te zwaar
om in zonderlinge eenzaamheid…
ode aan de winter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 nooit onschuldiger
schijnt ons de wereld
dan in winterse dagen
als van tooi ontdaan
naakt de bomen
zich met verse sneeuw
gemanteld weten
nooit kostbaarder
praalt ons de aarde
dan in winterse dagen
als goudgele winterzon
of van avond het licht
aan takken en daken
in ijskristallen parelt
nooit teerder
oogt ons de natuur
dan in winterse…
Zingende daad
gedicht
4.2 met 10 stemmen
4.586 Zeker, wuiven de bomen met hun vlag:
kinderen en dichters zijn eenzelfde slag,
dat alles kan en alles mag.
Daar valt de wind uit zijn goedgeluimde lach
in de bladeren en heel de wereld staat
eerst nu vol zingende overdaad!…
Kopland ( of het cadavre exquis )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
580 Als Kopland zingt van het trage land
en lieflijk dicht van bomen en dieren,
dan voel ik me vaak met hem verwant
wanneer ik slenter langs droeve rivieren.
Of neem dan verlaten huizen,
een oog dat valt op behangpapier,
gekruld door tijd en tochtige kieren
een muur die fluistert van kindervertier.…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Sapstromen in bomen
wantrouwen de wind.
Er zijn regenbuien
die modder gebruiken
omdat het ijs is verdampt.
Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.
IJverig breekt de bloem door haar strengen!…
Optuig in mijn geest
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoor het ruizelen
van woorden uit de
bomen van mijn dromen
die ik optuig in mijn geest
het is een feest
van groene blaadjes
prille tonen op muziek van
lente als de winter is geweest
in kleur bloeien akkoorden
als zinnen zich formeren
volgens regelen der kunst
schrappen en opnieuw proberen
wind draagt traag
wat inspiratie aan als…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Eindige illusie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 als een fonkelnieuw beginsel
hangt als gesponnen suikerspinsel
het ochtendlicht tussen de bomen
de draden zo precies geweven
als in een ragfijn spinnenweb
de puurheid overvalt me, ik heb
het zo nooit eerder waargenomen
het teer verspreide licht
herken ik uit een voorbestaan
waar eeuwigheid en tijd
als vloed en ebbe samengaan
ik ben een…
mus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 luisterend bij het raam
hoor ik in een boom
met op de achtergrond
een ekster schreeuwend
klein een kinderstemmetje
hongerig de ouders bedelen
rond huis en haard zoekend
van bessenstruik tot fruitvlieg
zamelen zij het maal
schichtig naar omhoog blikkend
waar zij in het groen verscholen
hun weerloos jong weten
dat - het snaveltje wijd…