5517 resultaten.
Stoel met houtworm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 Roerloos tot de dood vermoeid
Waar de tuinheer niet kan snoeien
Kan geen lelie open bloeien
Waar geheid de tijd de pijn van voelt
Het bloed gekoeld woede innerlijk woelt
Hangt in een mist van tranen
Rotte appels aan de bomen in de lanen
Watten wolken in blauw met strepen en banen
Met chemicaliën bespoten bomen
Het donker groen dicht…
Licht als zuivere zuurstof?
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
429 Ik schoof de grendels dicht,
in mijn meervoudige kamers van
het hart, ooit bloeiden er rozen
door de tijd en ervaring gehard,
voor elke kamerdeur lag de keus
van een regenboog of doornenkrans
in dromen, er drupten tranen uit
elke ruimte die ik binnentrad
waar ik schaduw niet van licht kon ,
scheiden van een onregelmatige
hartenklop…
Geluk ligt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 Al wandelend
zag ik in 't asfalt kleine gaatjes
op één viel mijn oog
't had de vorm van een hart
ik werd er blij van
en dacht aan mijn zoon
vanavond zou 'k
naar een medium gaan
Dankbaar dichtte ik dat
uit het hartje bloempjes
door zon en wind en lucht
hùn hartjes naar boven
om stralen te vangen
hoe zon zaad warmt
hoe mieren en andere…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 Verhit en stram sta
ik in de slagschaduw
van een dicht begroeide
bos, zelf ooit geplant,
me te verschuilen
in een boomhut.…
Hartkamers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 mijn hart is groot
zo groot, er zitten allemaal
kamers in
met gordijnen voor de ramen
en boekenkasten vol,
bestsellers bovenin
mijn hart heeft vele gangetjes
er staan deuren open
enkele zijn op slot
in geen enkele ruimte
is daarvan een sleutel te vinden
er hangt een bordje aan: “ verbod”
er knalt onverwachts een deur dicht
ik…
LAAT DE DOOD MAAR KOMEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
454 vrees hem echter warempel niet
Waarom te strijden tegen wilde stromen,
vanwege uitstel naar dat nieuwe gebied
Laat de dood mij steeds dichter naderen
we gaan elkaar aan de grens ontmoeten
Ik zie hem volstrekt niet als een dader en
ik ga hem lijkt mij, als vriend begroeten
Laat de dood maar aan mij verschijnen;
dat overgordijn achter mij dicht…
Toneel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
464 We zijn stakker,
ons alsmaar strakker harnas dicht
en verlangen naar licht
en naar luchtig
zorgeloos en weer kluchtig
nabij en ja vrij
Goddank
Vrij in ons hoofd nog
waarin we eren,
creëren, bedenken, leren
vrij om te dromen
waarin we samen ja komen
maar ook waar we verzinnen
en steeds ja opnieuw weer beginnen…
Stille getuigen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 Elk moment is een deur
die openstaat of dicht is
sommige deuren staan op een kier
daar is vaak iets mee.
De hemel buigt over de aarde
een vrouw met een kruik in haar hand
loopt naar de rivier
ze hurkt en vult de kruik met water
de rivier fluistert haar zachte woorden...…
Elke dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.013 Dicht bij mijn bed.
Zo heb ik hem neergezet.
Elke dag opnieuw
hetzelfde ritueel.
Ik praat dan nog wat met je.
Het wordt me nooit teveel.
Soms ben ik wat verdrietig,
dat zeg ik jou dan wel
Jouw lach wil wel eens helpen.
Als ik mijn zorgen vertel.
Ik ken nog jouw gedachten.…
Waar is de vrede?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Kind knijpt zijn ogen dicht.
Waar is zij? Waar is de vrede?…
en route
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 en route naar klaarheid
is trappen op en trappen af
het lijkt zoeken doch men wordt
geleid ook berg op en berg af
het gaat zoals het behoort
in wezen met blinddoek als bril
en uitzicht op dichte mist
men ademt enkel wijl men
zonder hengel naar toekomst vist
de gedrevenheid is als de mens
rennend roepend het hart smachtend
naar d'enkel…
O Fado
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 gecontroleerde wanhoop knijpt de kelen dicht
plakt ons tegen onze stoelen
ze haalt uit en we huilen
de wereld om ons heen verdwijnt
zwoele wind zingt haar hart aan diggelen
als elfenstof verspreiden de deeltjes door de ruimte
als sponzen absorberen we elke emotie
de steden om ons heen verdwijnen
niemand verstaat haar taal maar…
VERANDERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het wondergereedschapje zoekt rust, verdwijnt snel
naar dicht beboste dalen, strijkt zacht neer
bij het geklater van een spuitende wel,
drijft mee, zwemt voldaan in een zuiver meer,
schenkt het ruime water vredig pastel,
slaapt in onder avondgloed, wenst niets meer.…
GESLOTEN OGEN
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.390 hart ononderbroken huilt
de leegte is zo diep, het gemis zo groot
de stilte is te snijden als ’t rumoer verstomt
we zijn niet langer je aardse reisgenoot
nu van hierboven de nieuwe Leider komt
we geven je graag in zijn liefdevolle armen
maar blijf hierboven ook over ons neerzien
om ons in moeilijke momenten te verwarmen
dan ligt de hemel dicht…
Het is weer nacht
netgedicht
4.3 met 40 stemmen
583 Met ogen dicht laat ik mij gaan, op blote voeten
blijf ik staan, wanneer jij stopt en mij omdraait,
ik voel hoe stevig de wind waait, maar ik sta recht,
jij houdt me vast, ik zoek je armen, op de tast.…
Kamers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 In mijn hoofd zijn heel veel kamers
Enkele deuren zijn op slot
Die kamers blijven meestal dicht
Ze komen niet aan bod
De kamer met verdriet van vroeger
Die gaat maar even open
Er moet nog wat verdriet bij in
En dan heel snel weer verder lopen
De kamer met de vele angsten
Daar kan bijna niets meer bij
Soms ontsnapt er eentje
Die is dan…
Schaduw van dagen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
577 Kamperen-
ik ritste mijn slaapzak dicht en
droomde van melkmeisjes.…
Er zijn nog geen reacties op de inzending
gedicht
3.6 met 5 stemmen
1.888 Het is nog steeds stil aan de andere kant
van de lijn
blijkbaar is er iets gezegd dat
tot nadenken stemt
iemand is duidelijk in verlegenheid gebracht
misschien was ik het zelf wel
toen veel als nagalm doordrong in het dichte bos
van kwetsbare gevoelens en tijd
zoals je niet meteen reageert
op een bericht.…
Eetlezen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
460 Jouw eetleesfeuilleton kan ons niet boeien
Verzin eens wat, spring nou eens uit de band
Met humor, fantasie en inspiratie
Bedankt voor deze 'hoogcultuur' traktatie
't Is armoe troef, wat heeft het nog voor zin
Je vrijdagse menu te consumeren
Plezier in poëzie valt niet te leren
Van shit op de tv al evenmin
Zie hoe een dichter dicht…
Polaroid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
530 toen, achter muren
en achter planken wanden,
achter deuren,
in kasten en achter kieren,
onder het gehaakte tafelkleed,
onder een sprei als een lichtend baken,
in dicht gebladerte van bomen,
achter dikke stammen,
tussen hoog gras, verhuld
soms nog in toevallige etalageruiten
of in donkere ramen,
in…
DE LEYENS OOGWENK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Veenpoelen zijn vereend
tot een prachtig meer
waarin eilandjes
vol dichte struiken
het leven op water en grond
bewaren en beschermen
bij de wal verrijst een theehuis
dat verkwikking schenkt
versnaperingen biedt
aan rustende zeilers
zwemmers en wandelaars
de kleine geurige zaal
treft het echtpaar Pier en Mascha
geritsel en gerinkel…
Gewoon gelukkig in de winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
477 Niet over koude tenen klagen,
maar vrolijk
op de gladde ijzers wagen
op dicht gevroren
sloot en vaart,
niet op alle slakjes
zout gaan strooien,
maar scheppen
witte mannen met een bezem
en oranje neus.
Straks dansen wij weer
tussen bollenvelden
met vlinder en bij
zien wij weer de groene velden
maakt het voorjaar
ons weer blij.…
CHAAMS JUWEEL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Gele lissen bloeien in wijde kring,
dicht opeen, zijn met hun wuivend helgeel
reuze citroenvlinders op wiegende steel,
licht beroerd door een reizende luchtzwing.
Zoete geur maakt bij bijenzang een draaiing
van kunstig gezoem en zacht zuchtengespeel.
Om Noord-Brabants Putven ademt uit één keel
een open én besloten bloemenring.…
WAAR 2 OF 3, dankhartenkreet op lezing Guido Gezelle in Café Eijlders in Amsterdam!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
629 en dan het lied, mooie middenstem
'n Vlariton en mondharmonica
ook ik, Jan Jacob wil zingen en
spelen op de mondharmonica
maar dan in hun Vlaanderen
in mijn buurland België
en daar spreken en dichten
het leven op- en verlichten, ontzwichten
en verbinden, vooral verbinden
het Noorden met het Zuiden
dat begint niet met grote getale…
lijveloze
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
324 gedachten
moest ik ooit ergens onderdak vinden
omdat ik geen plek vond bij hen die mij nooit echt beminden
of ‘t nest waar om mij slechts werd gelachen
kon ik alleen bestaan in jouw gedachten
als vooral mijn woorden de eenzaamheid
de leegte, angst en pijn deden verzachten
van binnen, zo leven werd bewaarheid
dit zou wel ver gaan, als ‘t dicht…
All about Eve, dans van licht en schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
375 legde zij
haar glimlach bloot zo
sneed haar lach het ijs door
om het lekker te laten smelten
vloeibare liefde ongefilterd
recht uit en door het hart
alles over Eva over leven
met haar bedachtzame geduldige
geliefde M die naar haar bleef kijken
als was het voor de eerste keer
hoe dan
kon het zonlicht jou niet vinden
tussen het dichte…
Zonnebril
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Ze denken dat ik afstand zoek,
maar de wereld kruipt te dicht op mijn huid,
raakt aan wat ik niet prijs,
eist wat ik niet geven kan.
Dus demp ik haar:
ogen, stemmen, verwachtingen—
met een dunne laag schaduw,
een grens die alleen ik herken.
Mensen lopen voorbij,
achteloos, luid.…
Onverbiddelijkheid
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
356 Ik ben de deur die altijd dicht blijft,
de adem die nooit een naam prijst.
Een zware stilte, een kamer vol pijn,
waar verloren dromen verdwijnen.
Ik ben het mes dat weigert bot te worden,
het vuur dat brandt in kamers vol hangsloten.
Elke echo snijdt, elke traan verbrandt,
en alles wat ik ben, blijft branden in mijn hand.…
ik ben gemaakt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
512 verlangen
blijkt mijn lot daar
aan opgehangen te zijn
ik las objectpermanentie
en het besef kwam direct
dat ik toen al begreep
in essentie
dat zij bleven bestaan
voordat mijn geheugen
ruwweg geslepen was
om hier en vandaag
ver van hen vandaan
een vlaag van een herinnering
aan hun gezichten
een kleine verrichting wellicht
toe te kunnen dichten…
Gewone wereld
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
332 Een raam dat dicht moest.
Hij keek naar zijn handen
alsof ze ergens anders thuishoren.
De klok tikte.
Water liep door leidingen.
Het huis functioneerde.
Hij ademde.
Nog eens.
In de gang
bleef een nachtlampje branden
boven een lege stoel.
Een klein boekje lag open,
vergeten door iemand
die nooit terugkeerde.…