7749 resultaten.
macabere dans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
672 even was ik daar
waar grijze schimmen wonen
doorzichtige wezens
soms zacht gekleurd
bewegend in een macabere dans
hulpeloos keek ik rond
had nog geen binding
met wat daar heerste
mijn ziel loste op in niets
het leek als was mijn weg ten einde
onwerkelijk stond ik daar
maar met kracht zocht mijn hart
naar de waarde van het leven
mijn…
Opleving
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Inspiratie
doe jij hier op voor eigen en
andermaal beleven
Kunst; nooit uit de gratie
De verrassing schuilt in schoonheid
die je niet direct ziet
Surprise voor relatie
'At the French Windows' bijvoorbeeld
eind negentiende eeuw
Wel of niet? Indiceert
het ontbreken van onderarm
Haar linkerhand echter
biedt regeneratie…
Stiller in de dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Een mens van weinig
Woorden was je -
Stil vergeleken
Bij anderen die
Zo luid te horen waren -
Maar toch zo aanwezig door
Je oogopslag, je onfeilbare
Lichaamstaal die altijd
De waarheid sprak en
Waarmee niet te spotten
Viel, uiting van vrede
Gevonden in je eigen ziel,
Nu zij er niet meer
Zijn is het einde daar
Van zoveel…
Voor altijd duren mag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
685 De lichten gedoofd
Knoop in mijn maag
Hamers in mijn hoofd
Tulpen blijven groeien
Viooltjes, wit en violet
Wangen die rood gloeien
Vandaag zijn wij beland
In een zeer slechte film
Zakkend door het zand
Hoe het einde zal zijn
Zal niemand weten
Hevige intense pijn
Wij plukken de dag
En leven in het nu
Dat het maar
Voor altijd duren…
Doorgang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
887 mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft lang geleefd
broos van geest
dat is niet overdreven
geaard in schraal zand
en gelovige angst
met strenge kapiteins
mijn moeder is niet meer
al even
ze heeft mij gezoogd
gedroogd
wakker gelegen
bang voor woorden van buiten
en al lang voor het einde
zich in eenzaamheid
moeten bewegen
ook nog van…
Ten geleide
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.717 Wij, die in weerwil van de tijd
het onverdraaglijkste verdroegen,
vanaf dat wij de weg insloegen
die naar voorbij de einder leidt,
beseffend dat wij, juist omdat
wij haakten naar het allerhoogste
wat is gezaaid niet zullen oogsten,
wij gaan het ongeweten pad
tot aan het ongeweten eind,
en vragen niet dan ten geleide
het licht dat soms…
Puzzel stukjes
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
733 helemaal compleet
Ik mis m'n zoon wat mijn hart breekt
Een paar puzzelstukjes ontbreken
Ik mis een goede vrouw in mijn leven om alles mee te delen
Een paar puzzelstukjes ontbreken
Beetje bij beetje wordt de puzzel steeds completer
Een paar stukje ontbreken
Maar ik maak de puzzel
af voor het einde…
De levensbel klinkt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
944 Einde van ons bestaan.
Ruik de versgedolven aarde.
Hier sterft onze haat en nijd.
Voel hoe zelfs afgoden zwijgen.
Hier sterft tegenstrijdigheid.
De weg, de waarheid en het leven.
Hier wordt vrede opnieuw geboren,
de opstanding van waarachtigheid.
De duivel heeft de strijd verloren.
Luister, de levensbel klinkt!…
Regenboog
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
768 Daar in de heldere lucht zie ik een regenboog
Maar niet zomaar een regenboog
Het is een brug van mij naar jou
Het is een brug van alle kleuren
Die het leven op doet fleuren
Daar onder die regenboog ligt een pot vol goud
Als ik hem volg dan kom ik bij jou
Daar aan aan het einde van de regenboog, daar vind ik jou
Jij bent mijn goud
Met…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 in haakse hoeken
steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al…
Een vis op het droge
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 Geen gelukkig einde voor de vis
Die aan de haak geslagen is.
Die slechts aan het aas dacht dat
Loerde; zich niet bewust was van
De droefenis van de lip obstructie
Die hem weldra naar boven voerde.…
Voor vlo willen spelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
613 Stel je voor da'k een vlo zou zijn
Gewoon om iemand te grazen te nemen
Zou 'k springen van armen naar benen
En meer van die ongein
Stel je voor da'k een vlo zou wezen
Zo eentje die iedereen prikken zou
Wanneer er een bus aankwam met antistoffen
Zou dat het einde van mijn leven zijn en dus:
Gedaan met de gein…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Hoe je vooral buiten weleens zei
die couperose zo vervelend zichtbaar te vinden,
want ijdel tot het eind.
De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
Als Bloembol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Ja ik ben een bloem, in dit leven een Bol,
in mij ligt veel moois te wachten
en ik streef er naar, aan het eind van mijn leven
te zijn volgroeid, voor dat ik weer verdor.…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
Ster
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
816 Het einde van een tijdperk.
Wat Johan voor ons land betekend heeft,
is nauwelijks te omschrijven.
Als je in het buitenland zegt
dat je in Nederland woont,
dan zegt men niet eerst:
klompen, molens of kaas,
nee, men zegt: Cruijff!
Iedereen kent Johan Cruijff.
Wereldwijd.…
Over bomen wil ik schrijven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 Ik schrijf
En ik schrijf en ik schrijf en ik schrijf
Over bomen wil ik schrijven
Over de lucht die zij ademen
Die wíj ademen
Over de seizoenen mét
en de seizoenen zonder zoenen
Over liefdes aangevangen
over havens en schepen
en dat alles tijdelijk is
Maar o zo mooi
o zo mooi
o zo mooi
Ik leg me het zwijgen op
brei het einde…
Het valt 10
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Je bent gevonden, het dogma
Der ziel, strijd, kracht, einde,
Ook ik verwond, ook ik steek,
Ook ik ben verdorven, want
Ik val, maar je strekt je, wankelt
En doet mij opstaan.…
Werk maken van de dood.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
656 Uiteindelijk is dat het einde,
van mijn wereldlijk bestaan.
Mijn afgeleefde lijf gaat rusten,
en kan tot ontbinding overgaan.
Toen ik gisteren nog jong was,
was ik als de dood voor de dood.
Vandaag besef ik...Ik lééf!
Een wonder is het dat we bestáán!
Levend zit ik dit gedicht te schrijven.
Het is al bijna middag!…
Eeuwige kus
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
665 Haar gezicht verschijnt
Mijn pijn verdwijnt
Haar zachte stem vibreert
Mijn lot keert
Haar handgebaar toont
Mijn leven loont
Haar woord spreekt
Mijn hart smeekt
te leven
te geven
door te gaan
zelfs in dit bestaan
Het bestaan is nu fluweel
Door haar weer heel
Verfijnd
Altijd begin en nooit eind
Een kus van haar
brengt bij elkaar
emotie…
Genoeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
997 Genoeg is genoeg
en wie haar vraagt
'waarom'
krijgt dat ene antwoord:
"daarom"
wat is de zin van
langer lijden
wetend dat het einde
gaat komen
en je alleen nog maar
in je dromen
verlost bent van
de zinloosheid van het
hebben van pijn.…
Icaros
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Heel aarzelend en tentatief
aan de oevers van de avond
in zijn vlucht de aarde nakend
zwoof hij als een grijze reiger
onvermoeibaar eigenwijzig
't einde van zijn leven nader
onder wakend argusoog
van een bruine kiekendief
die niet, zo wist hij te ontwaren,
een aardedonkere donderwolk
noch paardenspan van Helios,
teugelloos hun baan…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 Altijd
zal het ergens hier zijn
en vandaag en nu
altijd ergens zee met eb en vloed
golf over golf
ergens nog nazomer eind oktober
altijd een eeuw die zich verder boort in de tijd
met de snelheid en de wissel van seizoenen
altijd herinneringen aan iets
en woorden om te zeggen
Weet je nog, toen
ergens wel een hand die door je haren strijkt…
Vreemde talen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
400 ik zag
een schat
aan verhalen
in de meest
vreemde talen
spiegelen in je ogen
ik heb ze
niet gelezen
ben gewoon
een leven lang
bij je gebleven en
nog niet uitgekeken
de chaos
in je schatkamer
is te groot
zonder verbinding
is er wel begin
maar geen einde
je hebt
power genoeg
maar concentratie
en vasthoudendheid
zijn noodzakelijk…
Een illuster plot
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
437 je lacht
zonder woord
en geluid
de mimiek van
je gezicht
beeldt het
allemaal uit
waar je
handen zinnen
maken in de
hoofdstukken
van je armen
boekt je gelaat
een illuster plot
snel
lezende ogen
vangen bot
synchroniciteit is
niet te integreren
als chaos
voertaal blijft
pas als de
delen zich
puzzelend naar
het eind…
Jij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
786 Jouw leven nam een eind.
Verder nog bij mij vandaan.
Alleen liet je mij.
Jij.
Jij hield van Gods belofte.
Je gaf die ook aan mij.
De hoop op eeuwig leven.
Die belofte maakt me blij.…
tot jij weer bloemen spreekt
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 wanneer het blad verkleurt
een einde maakt aan uren
onwetend
wanneer de winter komt
het slissend likken van golven
tot stilte maant
wanneer een sneeuwjacht het vuur dooft
en de laatste schaduw
van een lange zomer verdwijnt
in een stilgevallen zee
verwarmen wij elkaar
tot de levenloze souvenirs
te gronde gaan en jij
weer bloemen spreekt…
Schuw licht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
431 het verwaait
als schuw licht
dat de waarheid
nooit zal openbaren
stille woorden
schreeuwen leugens
van de daken
worden niet gehoord
toch gaat ieder
gebukt onder de
terreur van angst
als bange wezels
het de ander
achterna is
kringetje lopen
zonder eind
zonder horizon
in toekomst
bewegen zonder
enige vaart
voordat wij de…
Voor eeuwig 'live' stil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 Rob de Nijs; 1942 - 2025
Het leek al zomer, toch
Was het pas eind maart
Zo'n maand waarvan je denkt
Het gaat niet met zo'n vaart
Parkinson als duivel,
maar waar is nu God?
Alle ziektes wereld
Op allen een verbod
Voor alle naasten is
Het nu echt koud, kil
Stilte van de troubadour
Voor eeuwig blijft 't live stil…