Alle inzendingen over wit

8651 resultaten.

Sorteren op:

verbinding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Tegenwoordig liggen de verbindingstekens weerloos open veel wind tussen de passanten gezichten onder een witte ijslaag dat vriest dat kraakt bewegingsloos de tongen kapot taalkundigen die zwaluw worden en hun winterpak aantrekken Het kwijnt en rot traag aan de nerven van de woorden huizen worden vergeten takken tot blad straten tot…

Het sparen der bloemen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Zoals ik zeer lang geleden bij het maaien de bosjes madeliefjes spaarde op dwingende vraag van mijn jongste zoon, zo rij ik nu nog altijd om de enkele viooltjes heen -wit, blauw, paars- die ooit verdwaald, van tussen het liggend hertshooi en het klein vogelpootje, spontaan aan het bloeien zijn gegaan.…

Grijs gezicht

netgedicht
5.0 met 190 stemmen aantal keer bekeken 421
jij had iets met wit ik prefereerde zwart als sterk contrast jij lichtte op waar je ook kwam scheen altijd het tintje meer in blik en lach ik donkerde samen in kleine groepen die zonder veel woorden tot elkaar werden geroepen jouw vluchtigheid was vrolijk van aard die in passeren blijmoedigheid met warmte opschaalde in…
wil melker12 september 2021Lees meer >

Schutzmantelmadonna

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Maar dromend in z'n sneeuwhol, omarmd door zacht bevachte liefdevol witte poten, kan kleine Knut zich geen lievere moeder wensen dan deze Sterre der Poolzee.…
Jack Stoop24 november 2021Lees meer >

Stekje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Ik kreeg een aardig plantje, een stekje nog in zijn bestaan. ’t Heeft dunne groene takjes, daar groeien witte balletjes aan. Ik zette het in een potje en kijk er alle dagen naar. Ik praat er dan wat tegen. Misschien luistert hij ernaar. Want ja, hij is duidelijk blij. Heeft al zijn worteltjes vastgezet. Geef elke dag wat water...…
Antje25 december 2021Lees meer >

Zoals thuiskomen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 482
ja ik heb je hand genomen die witte zacht vol dromen die bij raken al zo heerlijk warm voelt gewoon zoals thuiskomen we gaan op pad niet zomaar lopen maar langs de raakvlakken van onze lach het is ons plezier dat wij als duurzaam hebben gekozen geen uitstoot of ander nare gnomen speciaal de mentale transitie de interactie…

Raffelende hagelbui

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 365
nog heb ik je niet gezien met de eerste vlokjes sneeuw in je herfstkleurig korte haar de witte pluizen die zo op het kort tapijtje duiken en zich in glinsterende banen onoplosbaar op jouw huid wanen in het bekende spoor van de vele vaak vergoten zilte tranen jij gaat meer voor het knapperend alternatief van de raffelende…
wil melker22 januari 2023Lees meer >

Straks.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
In een witte, opgeruimde kamer zal ik nog steeds voor je bestaan. Ik fluister lieve woorden in je nek en in je oor, zodat je hoogstwaarschijnlijk denkt dat ik al tot de engelen hoor. Geen woord van angst of deernis, mijn zwart cynisme ben ik kwijt. Ik sta je bij bij diepe vragen of wanneer wanhoop zich verspreidt.…

BOSANEMONENZIEL

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 588
De kleine woudbloempjes van de vroege lente bloeien dicht bij elkaar geven met hun glanzend wit de kleur der reinheid kale bomen en struiken in de omgeving bemoediging voor weldra alvorens zelf te gaan de blanke kronen hebben soms wazige wijnvlekken waaruit de vreugde van licht dronken-zijn straalt genieters van het voorjaar…

En het slachtoffer dan?

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 615
Niet zwart, niet wit. Grijs. Zijn talent, zijn inzet, waren blijkbaar genoeg om achter tralies vandaan te blijven. Is dit recht? Is dit wat wij rechtvaardigheid noemen? Alleen een kleine schadevergoeding een prijskaartje op jouw pijn. Men zegt: "Deze gebeurtenis zou hem niet zijn hele leven moeten achtervolgen."…

Pasen (morgen, vanavond eigenlijk al)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 408
Plots welt er iets van vreugde op als water uit een bron omdat het leven heerlijk-schoon weer overnieuw begon in kersenbloesem stralend wit die daar te pronken staat en teken is van 't nieuw begin dat zich slechts lezen laat door wie herboren ogen heeft en luist’ren kan naar al wat leeft.…
Adeleyd19 april 2025Lees meer >

Aan boord is alles okee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 263
Je kent het wel: taxiën, de aanloop en omhoog, de wolken met luchtzakken in De gewoonste zaak van de wereld tegenwoordig Juist dan ben ik bereid om te sterven, overzie ik de samenvatting van het leven onder mij, langzaam uit- gewist door de witte wolken- gum, tot een blauwe hemel- leegte met op het eind van de dunne vleugel een…
Zywa16 januari 2026Lees meer >

Badende Susanna

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 725
als een waterlelie baadde ze omringd door narcissen zich wanende onbespied twee mannen voelden hun vlees en hun bloed met hun hart en hun ziel en hun zaad kwam tussen droom en daad zij waanden de witte waterlelie lief te hebben vals als zwarte kraaien en als rotte appels in de verte bij de grazende weiden klonk een hijgend hert…

Dwingelderveld X

netgedicht
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 331
In een weinig licht, de witte winter in. Tussen tengere berken waarin vogels zich stilhielden, twee gedaantes. Lopers, broers, met koude handen en volle woorden over wat mooi is. Het lied van Cohen en de tijd die verstrijkt. Ook toen sneeuwde het bos langzaam dicht. Straks zal de dooi mijn sporen wissen. Alleen het beeld houdt aan.…

Vincent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
in hem wringt En ontspringt En in een wild begin Waar het roze kleurt, Van paars naar zwart odeurt, Omdat de werkelijkheid verwart En start met streken Uit niets geboren, Het zit tussen zijn oren bevroren, En langzaam verschijnen contouren En laat hij zich ontroeren en vervoeren En stuurt zijn hand zich Door de streken over het gebroken wit…
ad nouwens14 oktober 2020Lees meer >

Avondgeluiden

poëzie
4.4 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.088
Er moeten witte hoeven achter de zoom staan van de blauwe velden langs de maan 's avonds hoort gij aan de verre steenwegen paardehoeven dan hoort gij alles stille waan van verre maanfonteinen zijpelt plots water - gij hoort plots het zijpelen van avondlik water - de paarden drinken haastig en hinniken dan hoort men weer hun draven stalwaarts…

onweer

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Ze gaan over van wit naar zwart, van lieflijk, naar dreigend. Ze trekken horizontale strepen, dwars door... die zo mooie zon. Ze zetten zich klaar om wind te blazen, of onder elkaar te kletteren als glazen, zo- dat wij hagel krijgen. Als toemaatje een helse donderslag met een flitsende pijl, zelfs bij klare dag.…

Andalucia

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.327
door de wolken trokken wij op zoek naar wat wij misten witte dorpen zagen wij in een helder en klaar licht de koelte van het groen voelden wij in patio's de vreugde van het water hoorden wij in de fonteinen in kathedralen roken wij het geloof in heiligen met luide stemmen proefden wij het noodlot en het leven en alles wat wij vonden…

anti-grijs

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.041
regenboog in wisselende stemming verdriet vervuld van zwarte dood gele haat gepaard met rode liefde het koele blauw in lelieblank veelkleurig bestraalt de hartstocht oudroze harten in contrast gegroende jaloezie ontstijgt de donkerbruine aarde richting witte wolkenzee dan maak jij kleur in mijn bestaan als je vale bleekheid opschudt…
Gerardo18 april 2005Lees meer >

streelde je met nacht

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.023
alles in de hand liefde aan mijn kant ontmoeten was zo weergaloos we kusten de seconden alsof ze niet bestonden de tijd leek eindeloos je doofde zacht het licht en in het wit van ogen kwam onze passie boven ik streelde je met nacht jouw handen waren warmer dan ik in daglicht had verwacht in vogels hoorden we het lied van onze…

Zeewind en strand

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Zeewind slaat het witte water op een zonbeschonken strand. Razend rollend vol geklater schrijft het woorden in het zand. Eilandbergen in het blauw dragen groenig grijze kleuren. Op een surfplank staat een vrouw stralend in de zilte geuren.…

Schijndood

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.419
terug hollend over jarige liefdeslanen en humorgraf lacht ze nog steeds nat rollend uit haar ogen voelt zij zijn geestige adem warm om haar heen als bescherming als zij stilstaat en zweeft door al dat zwart en grijs vertrekt ook haar witte glimlach niet nog steeds draagt zij afscheidslinten in het haar met spreuken en namen die…

Overwaaiende depressie

gedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 12.405
Er steken bossen witte rozen in mijn brievenbus, elke dag weer. Mijn depressie verdwijnt als ik mij plotseling afvraag in wat voor nachthemd je slaapt. uit: Terra Incognita, 1988 auteur Ton Luiting.…
Ton Luiting23 augustus 2005Lees meer >

Holland, ik heb je lief ...

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.725
Roodbonte koeien in 'n groene wei gele boterbloemen natuur maakt blij Dieprode klaprozen 'n blauwe lucht soms 'n witte wolk ik slaak 'n zucht Bruine wollige schapen paardebloemen heldergeel donzige eendjes 'n kleurrijk geheel Donkerpaarse distels verdwaalde madelief 'n kleurenpallet Holland ik heb je lief !…
metha9 juli 2003Lees meer >

net voordat

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.186
net voordat mijn ogen dichtgaan op de rand van wakker, slaap zakt een waas over mijn netvlies tel ik reeds mijn eerste schaap net voordat mijn ogen sluiten op de rand van lui of loom staar ik naar gewitte muren wacht ik op een nieuwe droom net voordat mijn ogen dichtgaan op de rand van waken, rust zak ik weg in witte watten … totdat jij…

ik streelde tweedehands

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.532
vouwen voelde me nog mans genoeg om als een vent van je te houden ik streek langs ruches die zich bolden om de soesjes die waren opgeklopt met room een sensuele opgefokte droom jouw handen trokken kreukels uit mijn spieren gaven schouder weer profiel ik kon mijn feest gaan vieren maar mijn herinnering was jonger in het geel want wit…
wil melker19 augustus 2003Lees meer >

vernieuwde glorie

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.980
De blokken zijn geteerd gaten gestopt met wier de meeuwen plakken vast op witte zeilen het waait op Westkapelle als hij zijn armen rond haar middel legt valt er geen zeester te betrappen Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent en dat het licht verandert is hij schopt een steentje weg draait om zijn as Ze droomt haar kind weer op de pier…

de lucht

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.331
uren kan ik blijven staren naar de wolken in de lucht wit, grijs, blauw in alle tinten veranderend met iedere zucht de zon zorgt voor 't zilveren randje de wind jaagt alles op een hoop wolken krijgen weer gezichten mijn gedachten gaan op de loop herinneringen drijven op de wolken een glimlach komt op mijn gezicht ik voel me…

Schaak-mat

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.704
een witte dame begeerde een zwarte heer ze had vernomen van zijn kunsten dat trok haar des te meer pionnen werden opgeofferd torens gesloopt, paarden gedood en lopers baanden wegen mens, haar nood was groot ze zette hem, eindelijk, mat nu kon hij geen kant meer op hij bood zijn wapen aan ze sprong er boven op vurig werd hij bedwongen…
Wim Niesten27 september 2003Lees meer >

met scherpe punt geëtst

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.504
het doek is wit een maagdmodel nog niet geopend het licht nog fel een schets met scherpe punt geëtst om tekening te geven met reliëf dat roze scheurt vulbaar openbloeit en in contouren groeit van pijn naar samenzijn creatie roept de schilder als hij zijn model verkleurt en wegzet in een hoek waar op de grond de druppels bloed…
wil melker14 november 2003Lees meer >