8651 resultaten.
verbinding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Tegenwoordig liggen de verbindingstekens
weerloos open
veel wind tussen de passanten
gezichten onder een witte ijslaag
dat vriest dat kraakt
bewegingsloos de tongen kapot
taalkundigen die zwaluw worden
en hun winterpak aantrekken
Het kwijnt en rot traag aan de nerven
van de woorden
huizen worden vergeten
takken tot blad straten tot…
Het sparen der bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
521 Zoals ik zeer lang geleden
bij het maaien
de bosjes madeliefjes spaarde
op dwingende vraag
van mijn jongste zoon,
zo rij ik nu nog altijd
om de enkele viooltjes heen
-wit, blauw, paars-
die ooit verdwaald,
van tussen het liggend hertshooi
en het klein vogelpootje,
spontaan aan het bloeien zijn gegaan.…
Grijs gezicht
netgedicht
5.0 met 190 stemmen
421 jij had iets
met wit
ik prefereerde
zwart als
sterk contrast
jij lichtte op
waar je ook kwam
scheen altijd
het tintje meer
in blik en lach
ik donkerde samen
in kleine groepen
die zonder veel
woorden tot elkaar
werden geroepen
jouw vluchtigheid
was vrolijk van aard
die in passeren
blijmoedigheid met
warmte opschaalde
in…
Schutzmantelmadonna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Maar dromend in z'n sneeuwhol,
omarmd door zacht bevachte
liefdevol witte poten,
kan kleine Knut zich
geen lievere moeder wensen
dan deze Sterre der Poolzee.…
Stekje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ik kreeg een aardig plantje,
een stekje nog in zijn bestaan.
’t Heeft dunne groene takjes,
daar groeien witte balletjes aan.
Ik zette het in een potje
en kijk er alle dagen naar.
Ik praat er dan wat tegen.
Misschien luistert hij ernaar.
Want ja, hij is duidelijk blij.
Heeft al zijn worteltjes vastgezet.
Geef elke dag wat water...…
Zoals thuiskomen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
482 ja ik heb je
hand genomen
die witte
zacht vol dromen
die bij raken
al zo heerlijk
warm voelt
gewoon zoals
thuiskomen
we gaan
op pad niet
zomaar lopen
maar langs
de raakvlakken
van onze lach
het is ons plezier
dat wij als duurzaam
hebben gekozen
geen uitstoot
of ander nare
gnomen
speciaal de
mentale transitie
de interactie…
Raffelende hagelbui
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
365 nog heb ik
je niet gezien
met de eerste
vlokjes sneeuw
in je herfstkleurig
korte haar
de witte pluizen
die zo op het
kort tapijtje
duiken en zich in
glinsterende banen
onoplosbaar op
jouw huid
wanen in het
bekende spoor
van de vele
vaak vergoten
zilte tranen
jij gaat meer
voor het
knapperend
alternatief van
de raffelende…
Straks.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
725 In een witte, opgeruimde kamer
zal ik nog steeds voor je bestaan.
Ik fluister lieve woorden in je nek en in je oor,
zodat je hoogstwaarschijnlijk denkt
dat ik al tot de engelen hoor.
Geen woord van angst of deernis,
mijn zwart cynisme ben ik kwijt.
Ik sta je bij bij diepe vragen
of wanneer wanhoop zich verspreidt.…
BOSANEMONENZIEL
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
588 De kleine woudbloempjes
van de vroege lente
bloeien dicht bij elkaar
geven met hun glanzend wit
de kleur der reinheid
kale bomen en struiken
in de omgeving
bemoediging voor weldra
alvorens zelf te gaan
de blanke kronen hebben soms
wazige wijnvlekken
waaruit de vreugde
van licht dronken-zijn straalt
genieters van het voorjaar…
En het slachtoffer dan?
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Niet zwart, niet wit.
Grijs.
Zijn talent, zijn inzet,
waren blijkbaar genoeg
om achter tralies vandaan te blijven.
Is dit recht?
Is dit wat wij rechtvaardigheid noemen?
Alleen een kleine schadevergoeding
een prijskaartje op jouw pijn.
Men zegt:
"Deze gebeurtenis zou hem niet
zijn hele leven moeten achtervolgen."…
Pasen (morgen, vanavond eigenlijk al)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
408 Plots welt er iets van vreugde op
als water uit een bron
omdat het leven heerlijk-schoon
weer overnieuw begon
in kersenbloesem stralend wit
die daar te pronken staat
en teken is van 't nieuw begin
dat zich slechts lezen laat
door wie herboren ogen heeft
en luist’ren kan naar al wat leeft.…
Aan boord is alles okee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Je kent het wel:
taxiën, de aanloop
en omhoog, de wolken
met luchtzakken in
De gewoonste zaak
van de wereld tegenwoordig
Juist dan ben ik bereid
om te sterven, overzie ik
de samenvatting van het leven
onder mij, langzaam uit-
gewist door de witte wolken-
gum, tot een blauwe hemel-
leegte met op het eind
van de dunne vleugel
een…
Badende Susanna
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
725 als een waterlelie baadde ze
omringd door narcissen zich
wanende onbespied
twee mannen voelden hun vlees
en hun bloed met hun hart
en hun ziel
en hun zaad kwam tussen droom
en daad
zij waanden de witte waterlelie lief
te hebben vals
als zwarte kraaien en
als rotte appels
in de verte bij de grazende weiden
klonk een hijgend hert…
Dwingelderveld X
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
331 In een weinig licht, de witte winter in.
Tussen tengere berken waarin vogels
zich stilhielden, twee gedaantes.
Lopers, broers,
met koude handen en volle woorden
over wat mooi is.
Het lied van Cohen
en de tijd die verstrijkt.
Ook toen sneeuwde het bos
langzaam dicht.
Straks zal de dooi mijn sporen wissen.
Alleen het beeld houdt aan.…
Vincent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 in hem wringt
En ontspringt
En in een wild begin
Waar het roze kleurt,
Van paars naar zwart odeurt,
Omdat de werkelijkheid verwart
En start met streken
Uit niets geboren,
Het zit tussen zijn oren bevroren,
En langzaam verschijnen contouren
En laat hij zich ontroeren en vervoeren
En stuurt zijn hand zich
Door de streken over het gebroken wit…
Avondgeluiden
poëzie
4.4 met 24 stemmen
4.088 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avonds hoort gij aan de verre steenwegen
paardehoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…
onweer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Ze gaan over van wit naar zwart,
van lieflijk, naar dreigend.
Ze trekken horizontale strepen,
dwars door... die zo mooie zon.
Ze zetten zich klaar om wind
te blazen, of onder elkaar
te kletteren als glazen, zo-
dat wij hagel krijgen.
Als toemaatje een helse donderslag
met een flitsende pijl,
zelfs bij klare dag.…
Andalucia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.327 door de wolken trokken wij
op zoek naar wat wij misten
witte dorpen zagen wij
in een helder en klaar licht
de koelte van het groen
voelden wij in patio's
de vreugde van het water
hoorden wij in de fonteinen
in kathedralen roken wij
het geloof in heiligen
met luide stemmen proefden
wij het noodlot en het leven
en alles wat wij vonden…
anti-grijs
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.041 regenboog in wisselende stemming
verdriet vervuld van zwarte dood
gele haat gepaard met rode liefde
het koele blauw in lelieblank
veelkleurig bestraalt de hartstocht
oudroze harten in contrast
gegroende jaloezie ontstijgt
de donkerbruine aarde
richting witte wolkenzee
dan maak jij kleur in mijn bestaan
als je vale bleekheid opschudt…
streelde je met nacht
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.023 alles in de hand
liefde aan mijn kant
ontmoeten was zo weergaloos
we kusten de seconden
alsof ze niet bestonden
de tijd leek eindeloos
je doofde zacht het licht
en in het wit van ogen
kwam onze passie boven
ik streelde je met nacht
jouw handen waren warmer
dan ik in daglicht had verwacht
in vogels hoorden we het lied van
onze…
Zeewind en strand
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.166 Zeewind slaat het witte water
op een zonbeschonken strand.
Razend rollend vol geklater
schrijft het woorden in het zand.
Eilandbergen in het blauw
dragen groenig grijze kleuren.
Op een surfplank staat een vrouw
stralend in de zilte geuren.…
Schijndood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.419 terug hollend
over jarige liefdeslanen
en humorgraf
lacht ze nog steeds
nat rollend uit haar ogen
voelt zij zijn geestige adem
warm om haar heen
als bescherming
als zij stilstaat en zweeft
door al dat zwart en grijs
vertrekt ook haar witte glimlach
niet
nog steeds draagt zij
afscheidslinten in het haar
met spreuken en namen
die…
Overwaaiende depressie
gedicht
3.5 met 17 stemmen
12.405 Er steken bossen witte rozen
in mijn brievenbus, elke dag weer.
Mijn depressie verdwijnt als ik mij
plotseling afvraag
in wat voor nachthemd je slaapt.
uit: Terra Incognita, 1988 auteur Ton Luiting.…
Holland, ik heb je lief ...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.725 Roodbonte koeien
in 'n groene wei
gele boterbloemen
natuur maakt blij
Dieprode klaprozen
'n blauwe lucht
soms 'n witte wolk
ik slaak 'n zucht
Bruine wollige schapen
paardebloemen heldergeel
donzige eendjes
'n kleurrijk geheel
Donkerpaarse distels
verdwaalde madelief
'n kleurenpallet
Holland ik heb je lief !…
net voordat
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.186 net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van wakker, slaap
zakt een waas over mijn netvlies
tel ik reeds mijn eerste schaap
net voordat mijn ogen sluiten
op de rand van lui of loom
staar ik naar gewitte muren
wacht ik op een nieuwe droom
net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van waken, rust
zak ik weg in witte watten …
totdat jij…
ik streelde tweedehands
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.532 vouwen
voelde me nog mans genoeg
om als een vent van je te houden
ik streek langs ruches die
zich bolden om de soesjes
die waren opgeklopt met room
een sensuele opgefokte droom
jouw handen trokken
kreukels uit mijn spieren
gaven schouder weer profiel
ik kon mijn feest gaan vieren
maar mijn herinnering was
jonger in het geel want wit…
vernieuwde glorie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.980 De blokken zijn geteerd
gaten gestopt met wier de meeuwen
plakken vast op witte zeilen
het waait op Westkapelle
als hij zijn armen rond haar middel legt
valt er geen zeester te betrappen
Ze zegt dat ze de geur niet meer herkent
en dat het licht verandert is hij schopt
een steentje weg draait om zijn as
Ze droomt haar kind weer op de pier…
de lucht
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.331 uren kan ik
blijven staren
naar de wolken
in de lucht
wit, grijs, blauw
in alle tinten
veranderend
met iedere zucht
de zon zorgt voor
't zilveren randje
de wind jaagt alles
op een hoop
wolken krijgen
weer gezichten
mijn gedachten
gaan op de loop
herinneringen
drijven op de wolken
een glimlach komt
op mijn gezicht
ik voel me…
Schaak-mat
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.704 een witte dame
begeerde een zwarte heer
ze had vernomen van zijn kunsten
dat trok haar des te meer
pionnen werden opgeofferd
torens gesloopt, paarden gedood
en lopers baanden wegen
mens, haar nood was groot
ze zette hem, eindelijk, mat
nu kon hij geen kant meer op
hij bood zijn wapen aan
ze sprong er boven op
vurig werd hij bedwongen…
met scherpe punt geëtst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.504 het doek is wit
een maagdmodel
nog niet geopend
het licht nog fel
een schets
met scherpe punt
geëtst om tekening
te geven met reliëf
dat roze scheurt
vulbaar openbloeit
en in contouren groeit
van pijn naar samenzijn
creatie roept
de schilder als hij
zijn model verkleurt
en wegzet in een hoek
waar op de grond
de druppels bloed…