6196 resultaten.
No risk
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.412 Geef jezelf nimmer bloot
Riskeer niets met op reis gaan
Bespaar jezelf zo'n grote gok
Stop direct met drinken
Heb je ook geen laatste slok
Begin niet aan stoere avonturen
Lekker thuis is spannend zat
Pas wel op dat je niet doorslaat
Draag zwembandjes aan in bad
Misschien lijkt het een minpunt
Als je beschouwd wordt als die vent
Die zichzelf…
De wandelaars
gedicht
3.1 met 70 stemmen
21.651 Het is het heremietkreeftje dat van
zichzelf niets heeft, alleen maar draagvermogen.
Het weke lijf, in 't schelphuis weggebogen,
versjouwt de tweedehandse caravan.
Als Rumphius zijn schelpen uit de zee
te bleken legde, kwamen bij voortduring
die wandelaars en namen ze weer mee.…
Apocalyps
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.246 Zijn doordringende blik
Peilt achteloos
De liefdevolle vrucht van
Het verwoestende mensenkind,
Gedachteloos achtergelaten, als een
Opdringerig koekoeksjong,
In de druilerige portieken
Van een, zichzelf het leven
Uitzuigende, wereld.
Verschroeiende muskieten,
Haatlarven van doldrieste wezens,
Verblijven blind in hun
Verborgen kokers.…
Ik wilde....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
924 Dat ik kon zeggen waar het om was
dat de ene mens mag leven
de ander in een eenzaamheid
niets van zichzelf kan geven.....
Ik wilde dat ik het al begreep
de liefde en de lach
dat mensen goed en lelijk zijn
in kruipen en gezag.…
Kerstgedachten
hartenkreet
2.4 met 55 stemmen
12.192 Maar niets is zo vreemd als de mens, ieder denkt voor zich
en heeft voor zichzelf die wens.
Gun ook anderen hun geluk
maak je eens om anderen druk.
Help eens die ander
doe meer met elkander!
Sta open voor problemen van een naaste
hou het gemak laat niets overhaasten.…
Bevlieging
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.565 En wie slecht ligt in dit martelend zicht,
Die wil de scheuten op de beulen plaatsen:
Hij levert gedachten op aan mens betoogde daden-
Hij pleit eigengerechtig voor de prijs naar de vraag,
En het bevliegt in de geest Zijns referentiekader,
En beschouwt zichzelf als bevangen slaande bevrijding.…
Jouw ogen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.511 Gedichten schrijven vaak zichzelf,
alleen jouw ogen niet, die moet ik maken
van zeewater en zilte schelpen.
Je ogen blijken mooier dan het raken
van woorden die moeten benoemen.
Geen vers tipt aan jouw kijken.…
de donkere kamer
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.092 met hun passionele nachten
hun ziel reeds rood verkleurd
hun geest nog in de ban
van pijnlijk zwarte krachten
en met het licht weer aan
de lakens in het sop
de tuigjes schoon gewreven
zien zij zichzelf staan
pakken de draad weer op
… waar waren zij gebleven?…
HERFST
gedicht
3.7 met 136 stemmen
33.320 De bomen roesten in het zieke licht
langs somber in zichzelf gekeerde grachten.
In wilde, stormdoorvlaagde regennachten
vertoont de maan een bleek, behuild gezicht
boven de lege straten, smalle schachten
waar in een onverbiddelijk gericht
de zomer langzaam voor het najaar zwicht,
terwijl de huizen op het einde wachten.…
't Was maar een inbraak...
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.371 Sporen van inbraak alom zichtbaar
Alles lag overhoop op de grond
En zij lag daartussen, zo breekbaar
Verwarde klanken uit haar mond
Zelfstandig wonen zal niet meer gaan
Haar trauma is daarvoor te groot
Ze heeft teveel moeten doorstaan
Is hierdoor al een beetje dood
De inbreker is gearresteerd
En aan de rechter voorgeleid
Hij vond zichzelf…
Zijn drugs...
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
2.071 Zijn denken vertroebeld
Zijn pupillen vergroot
Zijn aders totaal kapot
Doordat hij zoveel spoot
Verzorgt zichzelf niet meer
Ongewassen, ongeschoren
Zijn neergang ziet hij niet
Hij is gefixeerd op scoren
En ooit was dit 'n jonge knul
Met toekomstplannen, idealen
Nu wacht hij tot het tijd is
Om zijn methadon te halen
Trillend zit hij…
zomerden in vollemaanse nachten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.122 ik heb je
tot vrouw gestreeld
je wonden zijn geheeld
je was eens het
verlaten kind dat in de
liefde nooit zichzelf meer vindt
we kwamen samen
in een dubbelleventijd
lente bloeide zomaar eeuwigheid
we zomerden in
vollemaanse nachten, kregen
van elkaar wat we verwachten
maar je wilde pijn
in drempelloze vlagen om dat
van vroeger…
zorg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.027 zwijgend zijn
zonder
zeven zeeën
hij houdt zich goed
zoekt zoveel zwangere zinnen
voor die ene z van ziek
hij wil ze op papier bezworen anders
zijn ze eeuwig weg al
die wilde wonderen van
haar woeste wereld
hier zal ze ze zachter zien
en dichterbij dan ooit geweest
hij voelt zich oud dan jong
met deze vrouw vol niets
die zichzelf…
Wat is een mens?
gedicht
4.8 met 166 stemmen
13.627 De mens vindt later vast zichzelf terug
als zij daarop vertrouwt of niet vertrouwt.
Maar al die brede banden tussentijd,
dat is wat mij nu eventjes benauwt.
----------------------------------------
uit: 'Na de laatste keer', 1981.…
Wie ziet niet soms zich liggen in de kist (1919)
poëzie
4.5 met 16 stemmen
1.659 Wie denkt niet bij zichzelf: Wonderlijk is 't,
Dat alles dan gewoon zijn gang zal gaan,
En het heelal 't de moeite van 't bestaan
Nog waard zal vinden, als 't zijn luister mist?…
voorgespiegeld
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
669 pas gedoopte
het water kan vergeten
nog blinkend op het hoofd
hij zet een ontzette pas
achteruit, geen afwerend gebaar
behoedt hem voor de kracht
die zo humorloos naar hem lacht
noch dempt de geluidloze gil
nog stiller dan voorheen
er kleeft bloed aan de ontkenning
dat hij niet zou zijn
zo grijnst hij zich toe
zo ondergaat hij zichzelf…
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 maakte hem weer jong, het hoofd
dubieuze debiteuren, eens nog zeker
direkteur crediteuren worden zou
hij werd weer jong, pienter, lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst vervuld van beloften
hij was een groot schrijver, alhoewel hij
tot nu toe nog niets geschreven had
noemt zichzelf…
Du a Khalil Aswad
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
671 hart
hem zo graag geschonken met
wat heet een liefdesbekering
in het geheugen de moord
op een aan flarden geschoten brug
van een jongen en een meisje
ergens in een oorlogs Kosovo
waar onbegrip loden kogels braakte
de jeugd kapotgekust uit overtuiging
zij, trouw aan haar familie
hij, trouw aan zijn geliefde
hun werelden trouw aan zichzelf…
Eén mond die kust en scheldt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Vraagt het kantiaanse plicht
of veeleer een bliksemschicht
om de menselijkheid in zich
uit te drukken
tot gezicht van de soort;
om schaduw af te schudden,
mensenrechten onverklaard te laten
en in stilte tot zichzelf te praten:
'dit is hoe het hoort'?…
Heimwee naar de dag voordat jij kwam
gedicht
3.4 met 14 stemmen
10.623 Ik was Abba al voorbij maar Abba haalde mij
in het was een jonge dag de dag voordat jij kwam
het was zo'n dag dat iedereen je aankijkt en gestalte neemt
en: bewogen de gordijnen in de deur er was geen wind
knikkend zakte iets opzij een vloed een flakkering van licht
in het licht een zingend kleuren van de kleuren naar zichzelf
het was de dag…
uitgelicht door de duivel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
679 gehoord
de eenzame passant iedere dag
van ontucht onderweg naar huis
hoort slechts zacht zijn vonnis
als een echo zijn tijd ver vooruit
en weet niet dat hij werd gezien
het is hem amper pluimvee met
een scherpe bek voor taal
die hem altijd heeft gesteund
in al zijn tijd van nood
elke duivel wil wel dansen maar
de partner kiest zichzelf…
Gezonken boot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Passagiers
begeleiden het eenzame galjoen
op weg naar zichzelf.
En de donkere wind krioelt van onrust. Ik niet.
Waar een boot verdwijnt, verschijnt een nieuwe vloot.
Ik besta nu uit drie. Afgerukte zeilen, denkbeeldige haltes en een
papieren droom, verschrompeld door de zoute vraatzucht
van mijn eigen schaduw.…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Sperma is het verval
te verschieten, dacht hij
en het lichaam cumuleert
naar verzadiging om zichzelf
in de finaliteit te verliezen.…
Regen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.122 En geen, die niet in 't moedeloze deelde
En gedwee mee-weende, en zich niet verlegen
Over zichzelf boog, want wie had gekregen
Zoveel blij's, dat binnen een vogel kweelde?
Ook ik boog neer en kon niet vrolijk zijn,
Maar toch droeg ik de vlam van heerlijk weten
Met me en stroomde door 't bloed een verse wijn.…
Het zwerfspoor voor…
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
984 laken van vers gevallen sneeuw
verbreken de stilte van de morgen die in kilte uit de nacht ontwaakt
met ’n kermende schreeuw
De man sjokt voort door niemand gestoord in zijn eenzaam bestaan
dat hij zelf doodbedaard onder zwerversleven schaart om in vrijheid
over aarde te gaan
Dan staat hij stil daar hij denken wil en om even met zichzelf…
Hun verlangen
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.172 Ze zeggen dat ze zelfmoord plegen,
dat ze met zichzelf de strijd aangaan.
er zullen toch voor deze mensen
ook wel goede instanties bestaan ?
Het verlangen naar hun eigen einde
wat ze als verlossing zien,
daar moet toch worden ingegrepen
of zie ik dat verkeerd misschien ?…
De lieverd
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
982 Herhaalde hij steeds zijn vraag,
Gefrustreerd zocht hij iets van mij,
Over zichzelf bleef hij vaag,
Nu vraagt hij echter niet meer,
Geen woord hoor ik, geen enkele zin,
Wanneer spreek ik je nou weer?
Met misschien een gelijkwaardiger begin?…
Elsje Engel
netgedicht
2.9 met 46 stemmen
14.259 Van vliesjes wil zij sterke vleugels maken,
geweldig wieken achter zwanen aan
zichzelf verliezend weer de aarde raken
en, goeie god, met kracht tot inzicht slaan.
Ze tekent licht in alledaagse zaken,
als Engel is zij pas met ons begaan.…
Onbekend meisje
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.239 Ze is dan helemaal zichzelf weer,
Dan zie ik weer een bekend meisje in de spiegel.
Ik zie mezelf, de ware ik.…
Olympische bedenking
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
901 op het pad van verlichting
komen nachten vaak met raad
als de twijfel haar nagels slaat
in het hart verbeten voorwaarts
om recht van onrecht te scheiden
tussen kaf volkoren te vinden
onder het zingen van luide hymnen
tegen de achtergrond van Olympia
waar verdwaalde schapen schuld bekennen
blatend dat zij zichzelf zullen vergeven
voor…