7972 resultaten.
Na het loslaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
408 even leek dat niets —
toch bleef iets
achter het zwijgen.
ademhalen,
een zachte naam
die ik nog niet durfde uit te spreken.
nu weet ik
dat ik niet kwijt was
wat verdween,
maar wat niet meer hoefde.
en dat ik zelf
de gloed was
die bleef,
toen de as langzaam koud werd.…
Lente
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
464 was een grote bloemenzee
zo ver je kijken kon
rozen waar de honing uitdroop
bedwelmd liep ik door deze augiasstal
van bloemen
vol schoonheid
vol beloftes van schuld
vol vergeving met troost
vol vreugde en blijdschap
een dreigement voor wat vast en zeker komen gaat
een herfst met chrysanten
in de vaas
op de tafel
bij het raam
achter…
Verborgen poort*
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
410 Het zwerk zit vol hongerige vogels
de dagen vertragen in rap tempo
gekken worden aanbeden als goden
het smalle zeegat kiest het ruime sop
De glazen dansen totdat ze breken
afgesneden bloemen zoeken een vaas
de kroegen van vroeger hebben heimwee
maar de oude tijden hebben geen haast
Achter de dijken boven de hemel
huilen de wolven in de…
Zo graag
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
256 Al is er meer dan wat de ogen
ons laten zien; er blijft de vraag
hoe in en achter alle dingen
iets schuilt dat openbaart heel traag
dat alles ons steeds weer gegeven
om niet geschonken werd, geheim
van liefde, van vertrouwen ook
en dat we zo gelukkig zijn.…
De vele lichtpunten
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
251 Laat de stormen van gisteren
als regen op de daken achter je,
want ieder heeft ze gekend,
maar zij hoeven je niet te drijven.
Sta stil bij de goede dingen,
zij zijn vele en zacht als veertjes,
en dragen je verder,
veel verder dan het gewicht van wat was.…
wat je nodig hebt is moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
212 wat je nodig hebt is moed
de velden achter je te laten
voor wat zij zijn of worden
en zelfs die groene blaadjes
zullen heus wel verkleuren
zonder jouw betrokkenheid
de schoonheid van de linde
zal niet minder zijn dan
wanneer jij haar aanschouwt
tot je plotseling beseffen zou
dat bloemen jou niet zien
elk leven zonder jou kan
dat…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
152 Vóór mij is geen eind in zicht,
links en rechts gaan eindeloos
door en ook achter mij is
het einde niet in zicht,
als ik mijn blik omhoog richt,
zoek ik tevergeefs het verschiet,
vinden doe ik het niet.
Alleen de grond waarop ik sta
is begrensd en biedt houvast,
terwijl ik verder in duister tast.…
Stad en land
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
154 In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.
Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.
In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
Griezelschimmen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
135 gebroken dromen
is alles nog maar half
Ik moet naar buiten
Ik kan alle kanten op
maar het is overal hetzelfde
De koopjes, de hypes
Links rechts vooruit achteruit
iedereen in het gelid
Links rechts vooruit achteruit
daar doe ik niet aan mee
Het deugt niet
Het heeft niets met mij te maken
Ik spuug mijn boosheid uit
en ik kruip weg achter…
Horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
130 Eens waren we jong we klommen
over buitenmuren we zwommen
door de tegenstroom van golven heen
geen douanier die je bevroeg
over je doel of je bestemming
daar moesten we zelf nog achter komen
groot en open was de wereld toen
we van de toekomst droomden
wie weet is de toekomst al geweest
een verstilling komt tevoorschijn
de slagboom slaat…
Holle klank
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
148 Geen leugen — daar zit tenminste iets achter.
Hier is het gewoon zo:
de zin begint, krijgt vaart, en stopt,
ergens op de plek
waar de clou hoort te zitten.
Ik lees het later terug,
op zoek naar de zin waar het om ging.
Die is er niet, wel de komma's.
Niet liegen.
Gewoon lang genoeg praten
dat niemand merkt
dat er niets gezegd is.…
Begrensd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
123 Vóór mij is geen eind in zicht,
links en rechts gaan eindeloos
door en ook achter mij is
het einde niet in zicht,
als ik mijn blik omhoog richt,
zoek ik tevergeefs het verschiet,
vinden doe ik het niet.
Alleen de grond waarop ik sta
is begrensd en biedt houvast,
terwijl ik verder in duister tast.…
Stad en land
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
283 In de verte een kerkje en een molen,
achter bomen een boerderij verscholen.
Een boer rijdt op een trekker op het land,
verderop wordt grasland afgebrand.
Het landleven kabbelt rustig voort,
behoeft geen krans of ernstig woord.
In de stad raast het leven langs je heen,
klaagt menig stadsmens steen en been.…
121
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
99 die je even langer aankijkt
niet omdat je hem kent
maar iets in zijn gezicht blijft hangen
een lijn langs zijn ogen
hoe hij zijn hoofd houdt
je zet er geen naam op
en toch neem je hem mee naar huis
ooit staat een jongen voor de spiegel
ziet een gezicht dat hij kent
maar niet van wie
zulke gezichten liggen verspreid
over steden, achter…
Tante Pietje.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
585 M’n lieve tante Pietje,
sjok, sjok, sjok, jij achter mijn
en ik achter jouw rok.
Oh m’n lieve tante Pietje,
wat een enorm verdriet.
We deelden het samen in stilte,
erover praten konden we niet.
M’n lieve tante Pietje,
jouw liefde vergeet ik niet.…
De aangeslagen pianist
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.076 ‘Ook al staat het heel bezopen,
als ik achter zo’n piano zit.
Om meer boetes te ontlopen.
Verf ik al mijn toetsen wit.’…
Te vroeg
hartenkreet
2.4 met 10 stemmen
1.435 Berooid ben je alleen achter gebleven
met niets meer dan een plastic tas
nu kijk je naar je eigen verleden
en zou willen dat het anders was.
In de kou loop je door de straten
en smeekt de mensen om wat geld
totdat je in je laatste wanhoop
maar weer bij het leger aanbelt.…
Strelen...
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
3.476 Je kust mijn slapende ogen wakker
Een zalig gevoel raast door mijn lichaam
Nagenietend van die heerlijke storm
Staan wij samen voor het open raam
Je staat achter mij en houdt mij vast
Langzaam strelen je vingers mijn huid
Zacht spelen je handen ons liefdesspel
En ik voel dat je mijn borsten omsluit
Je vingers strelen mijn ronde parels
Een…
Middelbaar onderwijs
gedicht
4.1 met 117 stemmen
46.499 De meester, achter brillenglas,
ziet toe, ontroerd, en denkt: 'Wat zou d'r
gebeuren als zij tien jaar ouder
en ik eens tien jaar jonger was?'
Ach, hij vergeet hoe hij verdorde
en hoe haar leven net begint.
In stilte wordt door hem bemind
de schone vrouw, die zij zal worden.…
Door vrienden bedacht
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
1.141 Door de één word ik overschat
Door de ander onderschat
Wie het ook moge zijn
Iedereen heeft me verkeerd ingeschat
Wanneer ik verlegen en stil ben
Ben ik niet interessant
Toon ik een beetje zelfvertrouwen
Dan ben ik arrogant
Zij geven mij een beeld
Naar hoe ik me moet gedragen
Wanneer ik opleef naar hun beeld
Gaan ze achter mijn rug om…
Dromenvanger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.436 spreid mijn vingers
armen wijd
vang de dromen om me heen
van de mensen, die als vlinders
overal even komen kijken
dromen die op alles lijken
toch apart zijn
en alleen
begrepen worden
door de mensen
die moeizaam sparen
tijdens hun lange leven
de vele jaren
alle dromen op een rij
zorgvuldig weggeborgen
achter luiken in het hart
soms komt…
dood
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
2.512 Zachtjes schreiend met het verdriet van de dood
Je geest legt beslag op onze gedachtengang
Met het gaan van je persoon verkrampten spieren
Geruis van het hart voor iedere seconde gemis
De zwarte zon verschuilt zich achter het verdriet der mensheid
De kille duisternis valt met de leegte der dagen
Voor elke druppel wordt een geest genomen
Gure…
Rif op Rijm
netgedicht
2.4 met 79 stemmen
91.801 Wij lopen niet op de klippen, wel
hebben we wrijving gehad
bij vlagen nat als `k weet niet wat
golvend hoog als kippenvel
Bij eb luidt hier de schippersbel
en rust de mond niet achter blad
de neus wel open houden schat
want hoogtij kust het lippenstel
Het huwelijksbootje is cliché
daarmee sleepten vele dichten
de diepte naar het oppervlak…
ik lach de warmte uit die pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
920 ik zit
de zon schijnt
over velden
zover achter
mijn gezicht
ik keer
in luwte achterover
gedachten stromen
uit het licht
van gouden kleuren
zie ik sporen
ver weerkaatsend
in een dal
ingeperkt
door de flarden
van een jeugdig
ideaal
beelden
stemmen
in mijn denken
door het weelderig
gegroei
hoor ik ruisen…
Strijdtoneel
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
1.512 Het scenario luidt dat de sterkste blijft leven;
zodat het doek lijkt te vallen voor klein en voor groot,
die niet kunnen vechten, maar slechts kunnen kermen
van onmacht en woede om al het verdriet,
dat er is bij de spelers die achter de schermen
hun lijdensrol spelen, zonder dat iemand hen ziet...…
herfst
gedicht
3.2 met 114 stemmen
28.035 vallen uit als haar
verven zich rood de herfst in
doen aan bungee jumping
aan een elastiek
dat terugspringt
in de lente
er loopt een muts sjaal handschoen
door het bos
prikt zich aan kastanjes
maar raapt
bouwt beesten en mensen
zet ze met lucifers
in leven en vlam
paddestoelen trekken als nomaden
komen gaan komen gaan
laten sporen achter…
Het park
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.191 , zei je
we gaan wandelen aan de overkant
Je was opgewonden
en pakte mijn hand
Je ogen straalden,
je verraste mij
Er was passie,
we liepen zij aan zij
Innig en hard,
onze lichamen
Het park was van ons
We waren samen
We streelden en
kusten elkaar
Zacht gleed
mijn hand door je haar
Voor een korte tijd
was de wereld buiten
achter…
als de middag trager wordt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.467 de straat bezaaid
met stukjes feest
de zwaarste klappen
zijn weer rood geweest
uitgestorven drukte slaapt
zijn roes achter gordijnen
ze zullen pas verschijnen
als de middag trager wordt
ze vierden het vooruitzicht
en keken dieper in het glas
dan ooit te voren, zo hebben
ze vannacht de tijd bevroren
omdat ze bang zijn voor
vandaag…
TE...VEEL?
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.186 Net een vakantie achter de rug,
't was welliswaar één week,
knus en gezellig was 't,
te kort ook, naar 't bleek.
Maar wat zijn we eigenlijk
voor mensen,
als we altijd maar méér
blijven wensen?
Té snel, té veel, té vaak,
té meer,
ja hoor, we doen 't
telkens weer.…
Blind date
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
909 Zo ligt het tot haar komst te wachten
als een in zichzelve rijk
gevangen achter kloppend vel van muren
tot zijzelf de kringloop binnenkomt.
Dan legt hij de doek om zijn ogen;
het zijn alleen zijn handen
die haar vinden mogen.…