Alle inzendingen over glimlachend verdriet

13328 resultaten.

Sorteren op:

En met jou?

hartenkreet
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.521
Een zwakke glimlach die niet alles wil weggeven maakt plaats voor een gebaar van afscheid. Het was er even. Stil scheurt het geluid van holle voetstappen op de brug twee zwaar volwassen mensen uit elkaar.…
Jan Mast12 maart 2007Lees meer >

Onder dak

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
In de bushalte net om de hoek van de straat schuilt hij voor de regen die met bakken naar beneden stroomt tussen zijn benen een tas met zijn leven en nog wat kleding als reserve, voor het geval dat een brede glimlach verwelkomt haar als zij bij hem komt staan om te wachten op de volgende lijn zij snapt niet dat hij lacht beklaagt…

verwarring

netgedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.047
nee omgekeerd ik verwissel mijn ledematen ik verwar de hemelstreken wat is ja en wat is nee ik predik de goedheid maar kan de ironie niet te boven komen waar ik ook mee bezig ben ik verloochen het weer met een glimlach ik doe niets tegen deze verwarring integendeel ik probeer het nog te vergroten en blijf daardoor incognito…
klaes16 april 2007Lees meer >

Het liefst oogst ik je lach

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.145
zomersproeten bevochtigen druppels mijn gezicht wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht verdwaal ik in plassen met mijn voeten toch onderga ik dit alles met een grijns want al weet ik me zonneklaar geplaagd door de buien, ik blijf volledig stoïcijns en verklaar zonder sputteren onversaagd “augustus mag haar warmte houden zo lang jij maar jouw glimlach…
Nina Laverona12 augustus 2008Lees meer >

Vakantieschilderij

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Het boter bloemt, blauw zijn de luchten, het vogel zangt, zingt zonder zuchten, een glimlach kijkt tussen de wolken door, vakantie, ja, daar ga ik even voor. Geniet van zoveel moois, geen plichten, dus maak ik maar wat kolder-dichten om vrij en vrolijk even weg te zijn; dag allemaal, mijn was hangt aan de lijn.…
Adeleyd18 augustus 2008Lees meer >

Voelde mij weer sinterklaas

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.309
ik zag je dralen en verdwalen in de winkelruit je hakte hoger in weerkaatsing van het glas naast de laarzen en de prijs zag je mijn glimlach later pas het leer was zacht paste naadloos aan je voet de rits wat stroef in eerst gebruiken natuurlijk liet je mij de kwaliteitsverschillen ruiken ze zaten als gegoten je kon er goed op…
wil melker28 november 2006Lees meer >

explosief snoepgoed

netgedicht
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
stram in twee rijen dik camouflagestrepen onder ogen die alles in zich opnemen vóór een verdwaalde kogel opnieuw een statistieken nummer en zwarte kadertjes in de krant het stof bijt, de zon brandt met hun maaltijd in zilver - made in the USA - of het koosjer zou zijn chocolade uit te delen eerder dan blauwe bonen een onschuldige glimlach…

Rustiek bladeren

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 803
tellen maar hoorde er minstens vier ze kwaakten een symfonie gedragen over de zeven sloten die ze net hadden besprongen pauzeerden in mijn zicht zodat ik de overige stilte in alle rust kon proeven mijn blik gleed over het water waar een paar witte waterlelies hun lichtrode zusjes tegemoet dreven om samen verder te bladeren een glimlach…

Het golven van een metafoor

hartenkreet
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.329
Zou ik je ogen vergelijken met de glimlach van een kind. Jouw woorden rond zien waaien met een zachte zomerwind. Ik zou schrijven tot je danste op het deinen van die ene metafoor. Schrijven tot je dansend, langzaam dichterbij kwam. jij zou lachen Maar de golven doen jou dobberen op een tergend eb-en-vloed.…
reinier5 april 2004Lees meer >

Vleugels te jong gestorven

hartenkreet
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.837
‘k Gaf mijn glimlach aan de stilte, een stilte waarin leugens zich nestelden en jij, zwaar gewond, jij wist niet beter, wist niet dat ik geen andere ogen had om de waarheid te doorbreken.…

Namen in het zand

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 862
De zon brandt op mijn huid zoals verlangen branden kan ik teken namen in het zand en schelpjes leg ik daarbij uit De zee van eb golft nader rustig maar bewust en sterk tot aan de namen in het zand die zijn getekend in een kader Speels glimlach ik naar mensen die reflecteren mijn geluk want door die namen in het zand herkennen zij mijn…

Kindergraf

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.917
Wie draagt de glimlach terug en zingt het kinderlied zoals het elders klinkt ? Dit monument vol treurnis verscholen en ook zo dodelijk stil vertolkt zo koud en pijnlijk schril de eeuwige grendel die op zijn deur is zijn gulle lach uit het volle leven is peilloos diep in het graf gedreven…
kees keizer15 januari 2004Lees meer >

Bestemming

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.420
Geef me een plekje in je dromen zo’n droom die stiekem glimlachen doet. Laat niet merken dat je wacht gluur niet over je schouder ik ben geen dief in de nacht. Geen zorgen, ik kom, nog niet op zoek je blijft veilig voor te vroeg in toekomst verborgen.…
Lia Spitters22 februari 2004Lees meer >

interactie

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.938
de stilte onder gedichten verwoord slechts een amen het kleuren van gezichten geluk zonder voeren van reclame zuiver lijkt het in de zomer in de winter is het koud Ik ben vaak een dromer en soms toch wel wat stout weet dan dat mijn gedachten speels verwijzen naar het leven waar nog veel valt te verzachten om ook even een glimlach te geven…

Thuiswacht

hartenkreet
3.9 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.308
de vertrouwde geluiden een bekende die de trap af- en opgaat, weer naar beneden komt de post valt op de mat de brievenbus sluit zich weer de ramen staan open op het fornuis stooft het eten zich klaar verspreidt de geuren door het huis ik wacht op het openen van de deur hoe je straks voor me staat weggegaan om terug te komen met de glimlach…

Satan schatert

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
zuinig heet in de flauwe volkse mond nee, ik laat niet af te duur voor de gelovige maar breng tweespalt mee en af en toe verzoening in het trouwste hart ik min de mindere verminder de meerdere naargelang het verlangen naar vervulling van de leegte die elkeen zo graag ontkent de hoornen stigmata zijn slechts decoratie het is mijn glimlach…

Nooit meer

hartenkreet
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.561
Nooit meer je brede glimlach als je me na een lange werkdag ziet. Nooit meer zul je me omarmen of geen boodschappen meer doen. Nooit meer mijn koude voeten bij je warmen, of die ‘voor het slapen zoen’. Nooit meer met de kinderen spelen, met de voetbal of de blokken.…
an terlouw30 september 2006Lees meer >

Eenzaam

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 883
Stil, alleen en verlaten kijkt hij om zich heen een ongebruikt toetsenbord een zwijgend scherm gedachten, roerloos, emoties gesloten ogen haar proberen tot leven te wekken haar glimlach haar ogen haar mond denkend aan beladen plekken van vroeger met jou als symbool van je wispelturigheid pikken kraaien in platgewalste lijkjes…
Kees Foppen24 januari 2009Lees meer >

Zeven kruiken

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
Struikelend over onverharde wegen draagt haar hoofd weer een volle kruik een glimlach, spontaan opgevangen door het kleine kind dat aan haar rokken hangt, verdwijnt langzaam achter opstuivend stof kleurrijk is haar kleed dansend om lange donkere benen en wanneer wanhoop die avond even haar ogen raakt maakt elke pas nog steeds muziek…
metha31 januari 2009Lees meer >

Zapp-poëzie

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
Een vrouw beminnen is Fietsen op de Mont Ventoux Nauw zichtbaar wiegen In eindeloze deining Door zolderramen langs de lucht bewegen Langzaam over verdronken sterren varen Traag door oneindig laagland gaan Vliegen als een schaduw Een vrouw beminnen is Een daad van bevestiging Van al de dingen, die ‘k in dromen zocht Een glimlach…

De gekrenkte jongen

poëzie
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.405
Hij voelde, dat iets in hem brak, Maar hield de glimlach om zijn mond. Even vertroebelde zijn oog, Maar daadlijk keek hij strak en koel. En sterk hield hij het lauw gevoel Ten onder, dat zijn hart bewoog. Hij zal de eerste stap niet doen.…

Eenzaam

hartenkreet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.482
Stil, alleen en verlaten kijkt hij om zich heen een ongebruikt toetsenbord een zwijgend scherm gedachten, roerloos, emoties gesloten ogen haar proberen tot leven te wekken haar glimlach haar ogen haar mond denkend aan beladen plekken van vroeger met jou als symbool van je wispelturigheid pikken kraaien in platgewalste lijkjes…

Spiegelboek in Middelsprake

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.131
spiegelbladeren voorbij soms als die jongen die heel even in een sprookje was gebleven met die kinderlijke ogen die verbleven over zee Je schreef verhalen ver vooruit nu om verspeeld ze voor te lezen aan twee spiegels die je meenam diepgenegen aan je zij en soms als jij wat dichterbij kwam met een hoofdstuk volgeschreven las ik telkens met een glimlach…

Fluistering

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 661
jouw glimlach weerkaatst in zijn ogen hoort ze de wind in een heel zachte fluistering zeggen ze heft haar hoofd luistert met warmte in haar hart proeft met haar lippen zilt, kruidig zoet en bitter kleurrijk als de liefde is zoveel schakeringen aan de regenboog lust passie liefde of doodgewoon kameraadschap trouw en genegenheid ze luistert…
windwhisper25 september 2009Lees meer >

Vader zijn wil is wet

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
hij pakt haar hand ze voelt en leest zijn ogen en zijn hart woorden zijn overbodig ze weet dit is een vaarwel niet voor even maar voor eeuwig hij moest een keuze maken deed het met zijn verstand ze verbijt haar tranen met een glimlach wens ze hem alle geluk morgen staat hij op het vliegveld morgen vliegt hij zijn nieuwe bruid tegemoet…

Wereldburgeres inn lijn 9

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 783
maagdelijk blank de vrouw liep voorzichtig onder haar voeten kraakte het stap bij stap de tram voller dan anders mensen spraken met ogen en duwende armen een man uit Amsterdam zette zich neer naast haar er was “die babbel” die je alleen met een echte “Amsterdammer” kunt hebben vond zij, hij hield het op een”echte”Haagse een glimlach…
windwhisper18 december 2009Lees meer >

De lente komt

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 852
De lente komt voorzichtig en verlegen met de kleuren van de sneeuwkoninkjes op haar glimlach en groene knopjes in haar haar. Merels groeten haar met gezang. Eendjes op zoek naar een partner verwelkomen haar met een liefdesaanzoek. Wolken maken verwonderd plaats voor glinsterende zonnestralen.…

Aubade - Claire Obscure

netgedicht
4.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 1.643
De ranke wereld tot aan jouw lippen zal ik droogleggen achter een dappere glimlach, laten rusten op het kussen van de nacht waar een zwerfkei duizelt met een vlinder elkaar toedekken in tomeloze verbeelding bij het passeren van een wolk en jij mijn onverschrokken engel schudde licht als licht en zo bevlogen de nacht van het kussen.…

Wolkenmantel

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 490
zwijgt waar de boog hangt in late lenteschemer strak gebogen mijn woord is moe naar het woord poëzie verblauwd (en al wat daar nog tussen ligt) schijngolven vervloeien spatten uiteen tot op mijn mond in de straten voor mijn oog een wolkenmantel dekt warm streelt regengeween van het woord tot blijde mijmerij dat eindelijk een glimlach…

Een pril begin

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
mijn oogleden zo zwaar van geplengde tranen wilde ik kijken wilde ik proeven van toch de lente toch het ontwaken van de natuur oogluikend, steels wierp ik een blik in mijn voortuintje de clematis staat in knop bijna barstensvol kale takken geen enkel blad toch tel ik vijftig knoppen mijn vingers reiken strelen en een glimlach is er…