12372 resultaten.
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 als je door de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid…
WANDELAARS.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
877 hij
ook zij
tas over haar schouder
Binnenvaart
was er stilgelegd
gracht...een brakke sloot
scheepvaart er morsdood
Hij keek
plots opzij
vond haar
jaren ouder
De rimpels
onder haar ogen
in haar hals
haar nek
In een ver
verleden
had hij gezegd:
'Ik vertrek'
Die harde woorden
had hij
ingeslikt
en dacht:
Verrek,nog
steeds…
Charmeuse
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
659 Hoe ze het doet
ik weet het niet
maar vallen
doen ze allemaal
zoals ik ook steeds val
voor haar,
mijn geweldige dochter.…
Het fluitekruitelt overal
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
601 De linde lentegroent zacht geel,
het gras zingt alsmaar hoger,
het koekoekt in de verte
en mensen kleden zich steeds bloter.
Het lentet in het oosten
het bloemigt overal
mijn hart vreugdt alsmaar grootser
en lammerdanst op ‘t lentebal.…
Schaduwen in zinnen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
491 ik heb het gras
bekeken aan de onderkant
witte wortels in zwart aardezand
waar zon door woorden schijnt
ondermijnen schaduwen in zinnen
jouw voor de hand liggend gelijk
heb moment en blikken vele
dieptes toegedicht maar je gezicht
rijmt niet met alles wat er was en is
nog is er geen vervelen maar
of je hart voor mij steeds open staat…
Heksenwijsheid
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
741 Leef liefdevol, zachtaardig
Een heksenleven waardig
Breng licht waar duister woont
Want goedheid wordt beloond
Begroet de Zon en laat hem gaan
Bij het verschijnen van de Maan
Houdt sterren steeds in ere
Om wijsheden te leren
Begin altijd bij het begin
Vanuit de schoot van de Godin
Alleen daar huist er vrede
Van heden en verleden…
Ogenschijnlijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Lachende glanzende tanden
een rimpeloos gelaat
geconserveerd door botox en fotoshop
Perfectie en schoonheid
zorgvuldig verpakt
omhuld door de buitenkant
het innerlijk verstopt
Rijkdom, luxe en weelde
steeds groeiende welvaart
een wereld die draait
om ego en streven naar meer
Leven in deze nieuwe tijd
de huidige maatschappij
koud…
De zonnewende
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
882 ik weet dat de zon
niet zal sterven maar
hij staat al zover weg
zijn licht spiegelt
nog in alle ogen draait
dagen in steeds kleinere bogen
jij en ik hebben een
mateloze behoefte aan
meer verstrooiend licht
depressief en somber
vragen wij om energie
de winterslaap voorbij
toch zal het tij
binnenkort weer keren
als wij de zonnewende…
ik raak je met woorden aan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
818 weet jij dan niet dat ik je liefheb
steeds weer
naar het heden keer voor jou
en dat ik in de nachten
die ik wakker lig
het geluk zoek, blindelings
vraag
of de dagen zo zullen blijven
als een losgelaten kalenderblad
waarop tijd drijft
naar bijna vergeten woorden
naar wat onvervulbaar blijft, doorweekt
met de ruimte waarin jij je…
Ademloze Huivering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 werkelijkheidsdromen
geen zuurstof krijg ik
dan door jou
sprakeloos ben ik
want jij bent mijn spreken
sidder bij de muziek
van je stem
waar ik zo van hou
door je ogen verruimt
mijn blik naar oneindig
jij lieve zielezuivering
zo zijn we elkaars onderkomen
stort je gedachtenstroom maar in mij
dan word ik onze zee
vul me steeds…
Veteraan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 vraag mij
wat het betekende
en hoe het voelde te vertoeven
in wat jouw wereld was
een leven lang
heb ik je niet gekend
dan enkel maar als die soldaat
waarin ik steeds wanhopig
iets van een vader zocht
terwijl ik samen met jou vocht
tegen de spoken van weleer
we wisten al niet meer
elkaar te vinden in die strijd
vraag míj
wat dat…
Genoeg
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
570 Die alles bezit maar blijft zoeken
in wensen en gebeden
dat zelfs ontvangt
maar steeds intens verlangt naar meer
blijkt toch nog altijd weer ontevreden
jaagt naar wind met zijn gezwoeg
misschien ontbreekt het hem aan veel
zal alleen wat heel de wereld heeft
hem minder rusteloos doen klagen
als hij mij ooit om raad komt vragen
zal…
H zodra ik hoefde te kijken was het weg
gedicht
3.7 met 3 stemmen
1.691 In een natijd bewoon ik je al
Voor ogen heb ik ons steeds opnieuw: gescheiden lijken we
te worden geboren in iemand anders, zelf
zijn we het misschien buiten ons om
Is dit genoeg, vraag ik, aan wie niet voor wie?…
vlinderboom
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
589 vooral als ze in juli weer in vol ornaat
te pronken staat neemt zij me mee
naar de tuin van mijn oma en opa
waar ik ooit al te graag mijn neus in
haar bloesem stak en naar ‘t oneindig
gefladder van de vlinders keek
hoe ik nog steeds haar lonkende geur
naar binnen snuif, weer met de blik
van een kind naar elke vlinder staar…
Zo moe zijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
655 Zo moe zijn
elke dag
zo moe
dan geen lach
Zo moe zijn
steeds weer, jarenlang
zo moe
zo wrang
Zo moe zijn
geen energie meer
zo moe
alles gaat tekeer
Zo moe zijn
ondanks pillen
zo moe
je zou anders willen
Zo moe zijn
maar sla je er doorheen
zo moe
maar positief is wat ik meen
Zo moe zijn
maar geniet van wat er is
zo moe…
Het landschapsschrift
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
838 Het was alsof er
een landschap lag
in het landschapsschrift
nevelend in een droomwereld
soms effende er iemand een heuvel
als een apostel van verdriet
en deelden vrouwen geneugten
met hen die van niets konden leven
dan kwam de rivier
uit een ruisende bron
ontstonden er steden
werd er handel bedreven
wat in de echte wereld
bedrieglijk…
Zonder jullie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
683 Wij lagen in bed, jij, jouw ziekte en ik
een trio dat steeds meer in elkaar
werd geschoven tot twee, de één verlieten
het huis te groot geworden leek
Overal bleven jullie, sporen nog te zien
foto’s, gedachten, brieven en ook
stemmen, die onverwachts spraken
van een wondermedicijn
onmogelijk uit te spreken
zonder in een pijnlijk
gelach…
Mystiek verwijs
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 het is de pijn
die ik altijd voel
ook bij anderen
een gemis als
ingehouden lijden
om wat er niet meer is
het verlangen om
steeds op weg te gaan
naar liefde en geluk
een levenslang
zoeken naar het
ontbrekende stuk
mystiek verwijs
vond jou in het
kieren van de hemel
jij opende handen
vol herkenning in
onze bestemming
terug…
Ergens in de oostenwind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Zacht strijkt de oostenwind
nog steeds over de aarde
vertelt over een eenzaam kind
dat niemand in liefde aanvaarde.…
Totale genenmatch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 god zag op
de laatste dag van
zijn scheppingsavontuur
de man naar zijn gelijkenis
adam lachte
keek om zich heen
maar voelde zich
toch moederziel alleen
de schepper nam zijn rib
transponeerde die tot vrouw
passie liefde hartstocht
volgden de evolutie trouw
nog steeds zijn wij
op zoek naar de enige
volmaakte met wie wij een
totale…
Nog een klusje
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
797 ik heb de dood
in al zijn eenzaamheid
kunnen verwelkomen
met witte bloemen
mijn kist wist niet
dat ik nadat mijn
laatste uur geslagen was
nog steeds gezelschap had
aan ruimte was
er geen gebrek
voor het maatje dat
ik altijd bij me had
ik bedankte hem
voor al die goede jaren
hij lachte wat zei zacht
ik wachtte op je grijze haren…
Vrouw zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
538 Een plek om onder vleugels,
om sterk, gedreven,
leven door te geven,
om in zachtheid, humor
je te hullen,
om te voeden en te hoeden,
om te strijden, te beschermen,
om de schoonheid zelf te zijn,
om rust te vinden
om opnieuw, ja steeds opnieuw
weer te verbinden
om trots te zijn
en rots te zijn in de branding
om stil te staan bij onze ziel…
Sprak mij niet aan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
649 ik zag de hand
voelde vingers
maar het echte
contact ontbrak
de band om
mijn maag
werd steeds strakker
in een vreemd ervaren
zelfs de tijd
tikte traag in
wachtende seconden
door verdichte lucht
een vage zucht
met de laatst
gemompelde woorden
brak het moment
in nieuw ontwaken
zijn er geen vragen
heb mij afgewend
de dood…
Met andere ogen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 Ik bekijk de werkelijkheid
met de ogen van een ander,
en zie: de lijnen vervagen,
worden zachter, hebben
hun scherpe randen
verloren, de rafels
waaraan ik mijn vel
zo gemeen open haalde
zijn verdwenen -
het is nog steeds
een werkelijkheid,
maar minder grimmig
dan toen ik er eerst
naar keek, mijn ogen
mijn eigen waarheid…
zinloze brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
527 je kunt brieven schrijven
naar de grote poëten die zullen
trachten naar eer en geweten
antwoord te geven op al uw vragen
tenminste dat hoop ik maar
doch dikwijls zullen de dichters
het af laten weten blijven in stilte
verzonken ze zijn het vergeten
poëzie is zoeken en vinden
zoals braille bij blinden steeds
op de tast van muurtje naar…
Jammerklacht
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
524 ZIE ze
rennen naar
het bontvriendelijk
buitenland
landgenoten dit
klopt weer
van geen
kant
wij dierenliefhebbers/sters
streden hard
tegen bont
vergeten zeker
bent u/jij hoe
lelijk het
op jouw
jas stond
nu nog
steeds trots
op die
bontkraag gemaakt
door dierenbeulen
doorzettend deze
dramajas te
dragen
DIKKEFOEI toch…
Verslaving
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
590 zij hebben mij
iets afgepakt
waarvan ik echt
niet wist dat ik
het in mij had
met een zorgvuldig
opgezette val
waarin ik al als
kind werd gelokt en
door hen opgefokt
zij hebben toen
mijn eigen wil gepikt
er een verslaving
van gemaakt die
nu nog steeds bestaat
natuurlijk ben
ik ooit gestopt maar
de triggers werden
sterker in…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 ons steeds verder uit elkaar!…
Twijfeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
422 In de grijze ochtendstond
die nog geen dag wil worden
hangt wel steeds de keuze
tussen het grote vergeten
en het meer willen weten
van wat er nu eigenlijk ligt
achter die grijzige sluiers
waarin je door lang staren
meer details kunt ontwaren
als je maar lang genoeg kijkt
wordt de keuze vanzelf gemaakt
verschijnt langzaam het geheel…
Ludieke stappen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed
past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren
speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is
ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog steeds…