8651 resultaten.
kleurt je mond een rode lach
netgedicht
3.2 met 43 stemmen
6.941 je ligt in wit
gesluierd kant
je vingers in een knuisje
je adem wolkt
vlak langs je hand met
kleine rimpels in je huidje
ik zie je dromen
onder wimpers komen
ze schieten razendsnel voorbij
ik hoor je zuchten
zie spanning vluchten als je
je keert op de andere zij
langzaam gaan
je handjes open
kleurt je mond een rode lach
ik…
De aanloop naar Kerstmis
hartenkreet
4.1 met 46 stemmen
4.874 De aanloop naar Kerstmis
zal nooit meer het zelfde zijn
Destijds een sprong in het duister
met onderzoeken en veel pijn
Overgeleverd en reddeloos
vechtend boven willen komen
In een onbewaakt moment
een abrupt einde aan onze dromen
Kerstmis in een kille witte ruimte
daar raakte we elkaar reeds kwijt
de dood werd zacht aangekondigd
slechts…
Trouwfeest
netgedicht
2.9 met 56 stemmen
4.160 Op de vooravond na de zegen
afgezonderd in haar kamer
kraakt het ouderlijk huis
wacht zij roerloos op
Middernacht voelt zij
dwars door haar fontanel
een engel dalen vederlicht
in zijn tijdelijk verblijf
Morgen loopt zij in gewaden
zwaar van goud en zilverdraad
eet zij gele met witte
rijst vermengd van één bord
eerlijk alles delen
lief…
Medium
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.498 Kreten in de kelder
een wit paard verschijnt
zie nu ineens helder
als het donker verdwijnt
Geritsel in het wilgenbos
uilen huilen overal
glinstering in de ogen van de vos
dauw breekt de lichtinval
Gejoel van massa-mensen
visoenen uit oude boeken
dat ze dit verwensen
- de menselijkheid vervloeken
Stilte in de kelder
vocht druipt van…
Zandkastelen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.119 Zandkastelen bouwen
in het warme zand
water
vult de kerkers
een vlag siert het bestaan
Wit schuim
treedt statig binnen
buigende schelpen
transpirerend zand
ontluisterende stilte
Een straaltje zon
verlicht de toren
de golven komen
vesting van oranje
klaar voor ontvangst
Langzaam ruisend
ongeduldig, steeds luider
explosief…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.367 Sinaasappels zijn oranje
het weer wisselt per seizoen
De zon die ons verwarmt
het gras nog altijd groen
De zee die met vloed opkomt
en met eb weer snel verdwijnt
De blaadjes aan de bomen
de maan die 's avonds schijnt
Zo "gewoon" als de sneeuw wit is
en de hemel die meestal blauw is
Zo vanzelfsprekend is het voor mij
dat mijn liefde alleen…
Mijn klein, klein dochtertje
poëzie
3.9 met 35 stemmen
3.354 Maar nu gewassen je daar zit,
Daar is geen engelke zo wit,
Daar is geen lammeke zo zoet,
Mijn klein, klein dochterke, mijn bloed!
Ik hef je op de okselkes omhoog,
Ik zie een sterreke in elk oog,
En voor mijn armoe word ik blind,
Mijn klein, klein dochterke, mijn kind!
-------------------------------------
uit: De huiskring (1911)…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken kropen
zo rijgt de tijd de
jaren tot een eeuwigheid
die zwart en wit…
Dat meisje
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
3.389 Over haar die niet meer
worden wil, eeuwig jong
kan blijven en verstrooid
over het water nog even
drijven blijft, in licht-
deeltjes teruggaat naar de zon
retour naar de moederschoot
het grote niets waar elke ster begon
Zij hecht zich vast in woorden
tekening van een paard
dat te glimlachen lijkt
de grote tanden wit en bloot…
Hang- en sluitwerk
gedicht
3.2 met 39 stemmen
14.475 Hoeveel manieren van dichten
kent de wereld, of hoe weinig maar:
superieur ingenieurswerk met woorden,
de kosmisch bewogen gevoelige snaar,
de inktvraat van het onttoverd citaat
of schaarse woorden in een wit ravijn.
Men kan ook met minder omhaal.…
Zwart gat
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
833 Tracht te dichten wat ik kan
praat de woorden een complex aan,
ruk de zin uit zijn verband
en geef de teksten op hun kop
Dacht te zwichten dat ik dan
in het donkerste duister verdwaal
de letters knip uit vale krant
gelijk ’n sidderaal
als uit de vingers van m’n toppen
de inkt vloeit over maagd’lijk wit
doorslaand niet te stoppen
want…
De leugen schittert
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.371 Hoeveel bedrog kan een mens velen
in een wereld vol zwart en wit
waar niemand verdriet wil delen
maar vol zelfmedelijden zit
Ik heb voor elke waarheid gevochten
keiharde leugens heb ik weg gejankt
verstand en gevoel in elkaar gevlochten
het vertrouwen is nu afgeslankt
Ik heb het eigenlijk wel gezien
deze wereld moet een virus kwijt
ik…
je zwavelstokken handen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.659 samen in de sneeuw
je zwavelstokken handen
kou maakt alles zo alleen
een vuurtje, maar de
vlam wil weer niet branden
ik kijk je aan
de droom zit in je ogen
een wereld vol gemak
een huis dat meer dan alles had
toch zijn je vingers
wit bevroren, je hart steenkoud
en er is niemand om je te bekoren
geef mij wat licht
een vonk die warmte…
JOUW WARMTE
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.371 diep bij mij naar binnen gaan
je ligt te slapen als een roos
van de wereld niets bewust
je hebt niet eens in de gaten
dat ik je zachtjes heb gekust
ik leg mijn armen over je heen
en hou je liefdevol vast
alles klopt tussen ons tweeën
alles past
vredig voel ik me zo
slaap neemt mij in bezit
wij zijn de duizend kleuren
tussen zwart en wit…
Hij is verliefd
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
2.010 Met haar mooie blauwe ogen
En haar felle witte lach
Maakt zij midden in de winter
Een mooie zomerdag
De zon die gaat weer schijnen
Als ik haar iets omhoog til
Mijn hartslag wil niet verdwijnen
En staat geen seconde stil
Ik blijf constant in beweging
In mijn hoofd zit ik bij haar
Het liefste was ik niet alleen
Maar met zijn tweeën bij…
Halfvol
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.517 We knipperen zwart wit
en rijden naar de ondergaande zon.
We dansen in het licht, draaien
en nippen uit onze verborgen bron.…
Voorbij
netgedicht
3.4 met 175 stemmen
43.152 Tederheid in je handen
lieflijk gezicht
Stralend witte tanden
eindelijk gezwicht
Goedheid is je streven
vriendelijk van aard
alles kan je vergeven
eindelijk bedaard
De twinkels in je ogen
de lach om je mond
Ik heb tegen je gelogen
de cirkel is weer rond
Probeer te vergeven
een verkeerde stap
Een fout voor het leven
niet eens voor…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
Dwalende dood
netgedicht
2.3 met 20 stemmen
1.037 Dode vogels
vliegen door de zwarte lucht
dode witte vogels
zonder vleugels
met ingehouden teugels
paarden zonder ruiter
Dode vissen
zwemmen door het blauwe water
dode zilveren vissen
zonder vinnen
met afgesneden kieuwen
kinderen zonder lippen
Dode kinderen
lopen tussen holle kraters
dode grijze kinderen
zonder ogen
met afgehakte…
podiale beschouwing
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
647 hij heeft het beet
zijn podium, zijn forum
niets anders dan decorum
voor de man die woorden plant
en dan een zaal in slingert
met de ingehouden woede
van een diep geraakte mens
zij, de anderen, aanhoren
bekijken zichzelf gegeneerd
en proeven de waarheid bloedend
op hun veel te witte zakdoeken
waarmee ze vrije doortochten
en andere beweging…
een uitgemaakte zaak
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
746 verfijnde wereld
waar niet met bakstenen gegooid
op onbegrepen hoofden
ik hoor je pen nog krassen
met de felle githeid zoals
alleen gevallen kraaien kunnen
bij het pikken van een lijntje
om dan in de stilte
van de wereld ontkleed
mijn liefde uit te drukken
als een uitgeteerde sigaret
de nieuwe verpakking
in je vergeelde linkerhand
geen witte…
ritueel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.611 onverdraaglijk stille linten
druipen huilend langs de kist,
door witte rozen neergevlijd
voor haar wier tijd verstreken is
jouw stem verkleedt ons leed
in vreemde, plechtige clichés,
tekortgeschoten woorden
smorend in verwacht gemis,
verloren in een bloemenzee
en ongehoorde treurmuziek
maar waar is ons verdriet?…
Hun weerbarstig kind
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
692 zie de lagen gaan
gedragen door de wind
ze koppen hun weerbarstig kind
het tikje herfst
lucht even zomer op
in wit blijft blauw de top
klim maar in je vormen'
de donkere onderkant
geeft regen ook een kans
totdat ze botsen en
jij je bliksem schiet
uit veel te hoge wolken
dus hagel maar en
donder op jouw herfst brengt
onze zomer…
linda en willem
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
7.491 Linda en Willem,
Vandaag de grote dag
eens een bruidje te zijn
daar is de grote glimlach
landgoed Eikenrode is een festijn
thuis niet te vergeten
samen knus en gezellig
witte broodjes eten
dit weet ik; stellig
het gaat vliegensvlug
geniet van het feit
denk niet terug
alles is zonde van de tijd
wij beleven de dag mee
rinkelen voor…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 tanden
doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood
verkleuren haren wit…
gefeeste woorden
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
776 overdonderende zonnestralen
in de manke morgen
roterend in lokkende cirkels
mijn manchetknopen glinsteren
bij mijn net nieuw gekochte
wit-rose gestreepte overhemd
onder het genot van de eerste koffie
en mijn volkskrantje
salueer ik voor de dageraad
mijn morsig brein ontwaakt
en dichtersdorst staat paraat
ik plet…
Irak
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.132 De witte kist onzichtbaar
door de bloemenpracht
met linten beweegt zacht op
eerbiedig zakkende touwen
Haar schreeuwen worden
niet gehoord maar smoren
zich in doffe snikken die
het leed niet willen stillen
Weer voelt ze zijn mollige
armpjes om haar nek en hoort
zijn eerste woordje dat haar
de eretitel mama verleende
Gedwongen terug…
David di Tomasso
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
784 Zure afdronk, deze rode wijn
Te jong bedorven, daar waar rijpen,
zoveel beter had kunnen zijn
Ik zag je teder kussen
met leder aan je voeten
Zo diep je de bal deed ‘crossen’
kaatst nu de leegte met venijn
Zure afdronk, dit rotte azijn
Te jong gestorven, moet ik begrijpen
en bestel louter nog maar witte wijn,
Daar in het “rode” geen…
afscheid
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.718 lopend door de witte weide
over bevroren pollen van gras
neem ik een verlate reiger waar
stram in de houding
doch steeds voor vertrek klaar
wat had hij nog te zoeken
op dit uitgestorven winters veld
had hij mij nog iets te melden
iets dat alleen voor mij geldt
het was als of hij
meewarig staarde
in de verre einder
wat dromerig…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…