5922 resultaten.
Vogelvoer
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
964 Door de Via Veneto in Rome
langs Hotel Excelsior
omgeven door dames en heren
in dure, elegante kleren
Op de zorgvuldig geplaveide trottoirs
opgemaakte jonge vrouwen met achter muren
geheimen en platvloerse raadsels
over hoe rijk te worden en dus
oud tevreden met weinig te zijn
medicijn en eenzaamheid ontdekken
als…
Dominus illuminatio mea
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
878 Een klagende viool
In de decembernacht
Een stem in de verte bezingt de wanhoop zacht
Waar is het licht dat nu zou komen
Waar is de hoop die werd verwacht
De stilte verstikt
De silhouetten van de bomen
Er is iets op komst
Al weet niemand wat
Een onweer, een kracht
De tijd is hier
Dat ons onheil wacht
Dominus illuminatio mea
Want het donker…
"Dag Lief Huisje"
hartenkreet
2.3 met 103 stemmen
4.658 Dag lief huisje
met gebarsten muren,
dag lief huisje
met schreeuwende buren
Dag lief huisje
met krakend skelet,
dag lief huisje
waar eens stond ons bed
Dag lief huisje
waar liefde bloeide,
dag lief huisje
waar gevoelens groeiden
Dag lief huisje
waaronder eeuwig werd verbouwd,
dag lief thuis
waar ik innig van houd…
oeverloos
gedicht
1.3 met 10 stemmen
20.014 is er nog zee, nog meer
trekt nog stroming onder het veer?
zie de troostende hand en de ontroostbare
hand daarin, in haar schoot, beide de hare.
sloot ze haar vingers te stevig om de knop
van de rozenhouten deur naar de eetzaal?
zie het haar, zie haar
van welke plant had ze bloem, blad of blazen
niet mogen eten? heeft ze een leegte gebezigd…
Zo stil
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
643 Ik hoor 't stil
zo stil, het laken
kijkt me in kreukel,
stil, ik hoor 't stil
Ik hoor 't stil
wens van zachte
zucht in naak
me aan,
een streel zo stil
met zachte hand
in het donker
verlicht, raak
me stil…
Te laat
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.862 Je had nog zo graag wat aardigs gezegd,
je hand even stil in die andere gelegd,
een briefje gestuurd of bloemen gebracht.
Wat jammer, dat je te lang hebt gewacht.
Want voor alles is er een laatste keer,
dan hoeft het niet meer, dan hoeft het nooit meer.
Je had je zo graag nog even gebukt,
op dat zorgelijk voorhoofd een kus gedrukt,
waardering…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Zoals bomen hun blad verliezen,
ik, uit niets meer heb te kiezen,
vertel ik jou
bevangen door, te lange, winterse kou
met bevroren, pijn in mijn stem
waarbij ik al mijn blad verloren ben;
"jij was eens de zon voor mij"
maar het juiste weerspiegelde pad in zee;
in het begin keek je nog met me mee,
liepen wij tegenover elkaar hieraan voorbij…
Heen gegleden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.087 de moederschoot
waarin ik me tot nu toe
veilig waande is verdwenen
daar ze vannacht
zachtjes van ons
is heengegleden
hebben we haar
teruggeven aan
Moeder Natuur
zachtjes dwarrelt
sneeuw als 'n deken
om ons heen
tikt de klok gestaag
toch voel ik me leger
ieder uur…
Lief klein mannetje
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 nu jouw bed voor de
derde nacht niet beslapen is
wordt de pijn almaar dieper
daar ik jou ontzettend mis
mijn lief kleine mannetje
zeg me waar ik je vinden kan
schreeuwt mijn hart het uit
lieve jongen waar ben je dan
sinds het onvindbaar zijn van jou
heb ik de dag verruild met nacht
draai ik alleen nog maar in cirkels
is het op jouw…
kerstgemis
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.233 jaar in jaar uit
de geur van groen
de dozen van zolder
ballen, slingers en lichtjes
talloze ornamentjes
ieder een betekenis
jaar in jaar uit
het samenzijn
opa, jij en ik
heel het huis versieren
gezelligste tijd van het jaar
toen kerst nog magisch was
jaar in jaar uit
de dag van het jaar
die zoveel betekenis had
gezelligheid, vrolijkheid…
Kringloop
gedicht
2.2 met 49 stemmen
17.793 Wij hebben ook vannacht weer niet geslapen,
wij hadden wel wat anders aan ons hoofd:
we leken even voor elkaar geschapen,
en alle leugens werden weer geloofd.
Toch hebben we zeer van elkaar gehouden,
het is gekomen als het is gegaan;
verder blijft alles altijd bij het oude:
de Moor kan gaan hij heeft zijn plicht gedaan.
Er stonden 's morgens…
Ik kijk naar jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
962 terwijl ik naar je kijk
leg ik je neer
in een bed van aarde
is het tijd om je
los te laten
versieren we jouw graf
met verse bloemen
die de leegte vertolkt
die jij achterlaat
plots breekt de zon door
alsof Hij zijn armen opent
en je liefdevol welkom heet…
In onafscheidelijk wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 je huilde niet
maar de tragiek
keek mee uit ogen
die hoopten op wat mededogen
warme handen zochten
en een schouder
om steun te vinden
voor onbegrijpelijke dingen
de muziek zong paars
terwijl wij langs zijn leven gingen
lag hij in onafscheidelijk wit
dood opgebaard…
Ik had gedacht
gedicht
2.4 met 16 stemmen
16.860 Ik had gedacht dat ik je kon vergeten,
en in de zachte nacht alleen kon slapen,
maar in mijn onschuld heb ik niet geweten
dat ik bij elke windvlaag zou ontwaken:
Dat ik de lichte trilling van je hand
weer langs mijn sluimerende hals zou voelen -
Ik dacht dat het vuur dat in me brandde
als de witte sterrenbaan zou zijn afgekoeld.
Nu weet…
Een vogel in de lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 handen
strooiden bloemen
op de paden die we zijn gegaan
onze voeten
knakten stelen
vertrapten vorm en hun bestaan
wij wilden
voorspoed en het geluk
dat ons voor ogen stond
gingen stuk
aan niet vervulde wensen
liefde kwam niet van de grond
vloog weg
als een vogel in de lucht
een droom die van ons is gevlucht…
Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen?
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.330 Hoe kan ik nu dit lentelicht verdragen wanneer
mijn kind er niet meer is, zo blij vertrokken en
vol hoop op mooie dagen die zullen lengen
als de sprietjes gras die overal weer komen kijken.
Geen blik meer die de mijne kruist en zonder
woorden vertelt hoe fijn het allemaal was. Slechts
kilte nu, een huiver die nooit meer wijken zal, al
staan…
Vrij
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.440 Straks ben je vrij
Vrij om je vleugels uit te slaan
Je zal een nieuwe wereld binnengaan
En je komt als een vlinder
Uit je cocon
Je vliegt naar je plekje
achter de zon.
Je bent vrij
Voor eeuwig verlost van je leed en pijn
Maar niets zou ooit nog hetzelfde zijn
En ik zal altijd aan je denken
Kost wat kost
Nee, ik laat je niet vallen
Ik…
Kon ik,
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.210 Nooit meer goeden nacht
noch een ochtendzoen
nooit meer een berenknuffel
kon ik dat nog maar één keer met je doen
nog één keer met je praten
samen wandelen langs de zee
samen schelpen zoeken
dan nemen we de allermooiste met ons mee
nog één keer met je lachen
met je huilen bovendien
je dan vaarwel kussen
omdat ik je nooit meer…
Tussen de sterren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
673 Verdwaald raken tussen alfa en omega
een rechtlijnigheid vermoeden daar
waar het heelal bol gaat staan
Glaasje jenever gevuld voorbij de rand
op de toog verwacht een vaste hand
doet de spanning van onzekerheid ontstaan
Hier gaat alles verloren, vervluchtigt
in damp, slaat neer tot druppels
aan de het plafond hoog en blauw
Er…
'Sur place'
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
828 Wanhopig stilstaan in
onmeetbare ruimte en begrensde tijd.
De aanloop van een nieuw begin,
in een lichaam dat lijdt.
Denken aan wat kon.
Maar er is niets,
niets begon.
Dan ook geen gemis.
Zon, zee, wind,
voor niks niet bang.
Denken en spelen als kind,
bloedend, kermend met slepende gang.
De toeschouwers houden zich in.
Ik, zonder…
In zwart gewist
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
544 ik lak zwart
je rode lippen af die nog
bewegen in het spiegelbeeld
zij hebben mij gekust
voor de stortvloed
van verwijten kwam
heb je achter me gelaten
uit het zicht verdwenen maar
in de spiegel ben je weer verschenen
helaas met jou
verdwijn ook ik
onze wereld wordt in zwart gewist…
lente
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.190 nooit gezocht maar toch gevonden
jouw afdruk in je winterjas
aan de kapstok opgehangen
omdat het weer lente was
alles is vergankelijk
zegt men dikwijls bij vertrek
maar als ik jouw jas zie hangen
op die door zon beschenen plek
dan raakt steevast mijn traanbuis lek…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.434 Loslaten gaat in beetjes
Iedere dag een letter
Iedere week een woord
Na een maand is een zin klaar
Na een jaar een pagina
Na tien jaar is het hoofdstuk af
Om een volgend hoofdstuk te beginnen
Na vele hoofdstukken is het leven op
En het boek van ons leven klaar
Het boek van los te laten
Dat is het moment
Dat we mogen gaan
Het…
Landing in Niemandsland
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Loslaten, afglijden richting een diep dal
niet wetend wat het je daar brengen zal.
Loslaten wat en wie je eens zo lief had
al wat je eens, ooit, zo immens aanbad.
Liefde werd overwoekerd door tranen en verdriet
waardoor wanhoop het mooie niet meer ziet.
In een verleden zie je een romantische film voor ogen
dus toch, ogen logen, ogen bedrogen.…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
811 Wat overbleef
is de liefde die ik voor
je voel
en ik realiseer me
dat ik daarmee veel
bedoel.…
Vlinder van liefde
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.028 Ze komt jouw leven
binnengevlogen
ineens, plots
als een eenvoudig gegeven
zo fraai, zo mooi
zo liefdevol en zo teder
zo licht, lichtgevend
en lichtbrengend
verdwijnt ook weer als een veder.…
Klemde het deurtje?
gedicht
3.3 met 10 stemmen
8.176 Klemde het deurtje? Een beetje.
Maar ik stiet het open en liet
- diep snoof ik de zeelucht
toen blies ik mijn hand leeg -
de dief los.
Dicht boven de golvende golven,
- natuurlijk klemde het hout,
zo lang hield het dieren
en goden gescheiden -
vloog ik mijn dief.
------------------------------
uit: ' Hersenmutor', 2005…
De vader van ...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
980 wie kon vermoeden
hoe donker jouw laatste dagen waren
dat leven een uitzichtloze tunnel leek
je al tijden rondzwierf
in een onontgonnen doolhof
waaruit zonnestralen waren verbannen
wie heeft je niet
horen schreeuwen in het gevecht
waarin je verwikkeld bleek
je laat ons met vele vragen achter
al wat rest is je te omarmen met
onze…
Morgen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Morgen kan ik zeggen
wie jij was
wie je bent en
wie je zult zijn
voor me
morgen weet ik zeker
dat ik jouw liefde
zal missen
maar ik weet ook
dat ik me in mijn liefde
voor jou niet zal vergissen.…
Ben van 1933
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 Op sommige dagen van de week
lijkt er meer te gebeuren.
Donderdag een etentje aan de haven
op donderdag raakt de dood
om op 31 mei terug te keren
definitief dit maal.
Op donderdag een dienst
de banken stijf en ongemakkelijk.
Wij zouden volgend jaar
jouw verjaardag vieren
jij glimlachte omineus daarbij
zo zul je altijd blijven.…