5506 resultaten.
Schuldbekentenis
gedicht
3.2 met 32 stemmen
23.624 Het lijkt niet erg duidelijk misschien
mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken
toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien.
Ik ben wereld, in mij is onstuitbaar de doodsbloem
ontloken.
----------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1981.…
vragenuurtje
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
957 wij zijn hier hevig verontrust
woont onze Koninklijke Majesteit
bij voorbeeld niet te dicht op de kust
kan ze niet beter ongebruikte kroonjuwelen
bij Lopik in de bewaar geven
in roestvrij stalen laden
met al die toegenomen winderigheid
hoe staat het met haar assurantie
weet zij dat er alleen wordt uitgekeerd
bij officiële storm met gedeelde…
Horen zien en zwijgen
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.704 horen zien en zwijgen
is niets ondernemen dan belangrijker
omdat de waarheid zeer doet
is het zwijgende aapje
een beest wat het altijd doet van
horen zien en zwijgen
is langs de kant staan dan beter
dan in het gewoel verkeren
o neen, ik ben geen betweter,
moet zelf nog elke dag leren van
horen zien en zwijgen
maar leren je mond dicht…
Dakzicht
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
589 onbeduidend lijkt het bedreigde meer
waarlangs zovele houten krotten
met golfplaat afgedekt
oververhit en rottend
wankel op hun palen staan
in muskietenwolken
mooi oogt het glanzende groen
van drijvende velden waterkers
die welhaast de watervlakte dichten
wat verder naar de horizon
waar duister geld verdeelt en heerst
achter zwaar bewaakte…
Het is enkel nog een kwestie
hartenkreet
3.2 met 24 stemmen
1.976 Want er loopt nou eenmaal een klokje
voor elk leven
Maar voor jou spring ik over duizend horden
en jij bent het stokje
dat ik nooit door zal geven
Omdat ik waanzinnig veel van je hou
draag ik wederom een gedicht aan je op
Want sinds ik jou ken is het
alsof ik de woorden niet uit mijn mouw
maar uit mijn hart klop
Dankzij jou gaat het dichten…
Seizoen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.770 Bliksemschicht schiet door dicht getrokken
gordijnen van zwaar beladen kolken
wolken pakkerds treffen in`t aangezicht
schokken smeltwatervallen langs haar lijnen
Regenbui drijft over als een sluier prevels
schuin afgeklonken aan rondingen einder
verschijnt er grijs gezonden een ara in rui
nevelmotjes fladderen van onder tot kruin
Zon breekt…
Oma is de weg kwijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
2.610 Ronddwalend
in de grauwe kamer
aangezien voor kale akker
is het wakker worden
in de nacht van
zwarte honden
die losgeslagen
voor haar stonden achter
dichte deuren opgegaan
in vlakheid van de muur
onvindbaar voor toppen
wrijvende vingers
haar lach snijdt in het niets
en hoort ze stemmen
onverstaanbaar lispelend
waar haar moeder is…
Veervrouw
netgedicht
3.8 met 30 stemmen
5.347 alleen maar naar je kijken
raadsels als mysteries latend
Aan de overkant vlogen de scholeksters
af en aan, van pier naar binnenland
tedere geluidjes makend, strelend
aangenaam als de koele bries van zee
Lopend over de roestige ijzeren buis
vroeg ik naar het doel van afscheid nemen
want alles, veervrouw neem je met je mee
Jij duwde je dicht…
Ik kon het niet geloven
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.990 Ik bel aan, de deur blijft dicht
gesloten voor het leven.
Maar toch ook geopend...
voor een mooie herinnering.…
Mijn Valentijn
hartenkreet
3.6 met 33 stemmen
1.980 Natuurlijk gaat dit over liefde,
rode rozen, maneschijn
Over houden van en lieve woordjes
en heel dicht bij je willen zijn
Maar meer dan dat nog over vertrouwen,
gewoon voor iemand willen gaan
Over lekker je zelf kunnen zijn,
wetend dat wij naast elkaar zullen staan
Gewoon met elkaar kunnen lachen
maar ook een goed gesprek
Twee verschillende…
Mijn vader
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
3.018 verleden
Zo zijn best voor me deed
Nooit zijn eigen verdriet liet zien
Altijd klaar stond voor mij dag en nacht
Mijn vader die zich rot werkte
Zonder opleiding of diploma’s
Zodat zijn gezin het goed had
Nooit liet hij zijn eigen verdriet zien
Hij die er altijd is zonder woorden
Je troost met een blik
Mijn vader zo belangrijk, zo dicht…
Reizen met Jongetje
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.527 'Ik vind je lief,' zegt Jongetje
-Dicht tegen me aan -
Mijn hart maakt een vief sprongetje
Tot aan de zilveren maan.
En verder, verder, verder…
Veel verder dan,
Mijn beeldspraak
Duiden kan.
'Koffie is klaar,'
Bericht Schat van beneden.
Maar ik mijmer nog even zwaar geluk
In licht –lach - luchtbed.
Met mij daalt de dag.…
IK BEN ER NOG
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.526 Ik kan u echter laten weten
het dichten dat zal nog wel gaan.…
Nazorg
gedicht
3.3 met 20 stemmen
22.554 de poëzie
een onverschillig hart betoonden
Wij zullen eens per maand
de oude dichters
tracteren op wat gaande is:
moord & doodslag
en muziek
op de valreep nog een prijs
voor het gehele oeuvre
(feestelijk voltooide tijd)
waarna er tussen 18.00 en 19.00 uur
gelegenheid zal zijn
om nostalgies terug te kijken
Dan gooien wij
het graf dicht…
de trein
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
959 trein
Gesprekken ongeremd
door de passagiers verspreid
worden plots afgebroken
als hij daar binnenglijdt
waar nooit een trein zou moeten stoppen
De hekken gesloten en vergaan
mosplakken tussen opgebroken stenen
Heggen die nooit in bloei meer zullen staan
De g.s.m’s gaan even in de zakken
Gezichten worden snel verruild
De deuren klappen dicht…
Lieve ela
hartenkreet
4.4 met 21 stemmen
1.974 Na 24 jaar
zag ik je lopen
een oude liefde was daar
had dat nooit durven hopen
ik was bang om naar je toe te gaan
mijn maag lag ondersteboven
jij bleef daar staan
Kon mijn gevoel niet geloven
na wat bier had ik het lef
ging naar jou en zag je ogen
toen kwam het besef
mijn liefde voor jou was nooit gelogen
jij zo dicht bij…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 Zij droomt nog elke dag
Van hem die haar verliet
Zacht zuchtend zegt ze vol verdriet
Dat ze hem nog immer mag
Wonderen doorwoelden haar hoofd
Haar hart was immer nog van slag
Ze dacht aan wat hij had beloofd
Het spookte in haar elke dag
Teder trok ze zijn foto uit de la
Ik wil je weer dicht bij mij
Naar dat verre land ga ik je achterna…
Adagio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.558 de orgelpijpen vallen hijgend dicht
na hun halsbrekende toccata-plicht
de galm versterft in deinende rimpels
palliatief uitgeleid door hoofse klavecimbels
partituren zien hun einde naderen
dwarrelen neer als herfstige bladeren
hobo en fagot slaken de laatste zucht
wijl cello's vertrekken voor hun ultieme vlucht
de harp streelt zich in weemoed…
Bedzucht
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.012 Neen, 't nestje waar ik lig is min noch meer gesteld
Als waar ik twee maal drie en nog drie maanden in lag,
Eer dat ik schreiend aan de tepel van de min lag:
Ik lig warm, ik lig dicht, en stillekens, en zacht.
Moet ik eens alle daag ter wereld zijn gebracht,
Ter wereld, waar 't zo raast, alsof ik in de baren
Gestort werd uit de kooi?…
Hinkelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
517 De opluchting in je ademhaling
streelt vervolgens ongekend
de littekens van gekende liefde dicht
heelt stuurloos open wonden
en vergeeft voor jou de zonden
die zeker nog gaan komen
maar nu nog niet gemaakt zijn.…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 verliep elk uur van de dag maar zo rustig
als dit moment, nu ik aan tafel zit, de thee
inschenk, op mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en…
Kijkdoos
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
633 simpele handomdraai, en
een voortschrijdende tijd, om de
carrousel te verfraaien, intuïtief
inzicht beloont door te leren kijken,
voor ieder die deze doos bewoont,
en een nieuwe hoop zich toont,
door met de juiste slag te draaien,en
graait de moraal naar een andere taal,om
arm en rijk met elkaar te vergelijken,
en maakt mijn kijkdoos dicht…
Spaarzaamheid en het kieren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
725 Het liefst
zou men doodgaan
aan een paar
opgelopen verwondingen
maar dat doet de deur dicht
voor een paar lichtjaar
en een mens wil altijd wel
nog eens kunnen checken
of de lichten wel gedoofd zijn
en zo gaat men verder
op een kieren in dit leven
deuren en sleutels passen
de hond of de kat
nog even buiten laten
en het vervloeken
dat…
Er was eens
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
565 aarzelend de tred
vastberaden verder
de handen ineen
een bruidsluier
de ringen
een belofte voor levenlang
kindergeluk
ontsproten in haar schoot
houden van
in geborgenheid en warmte
babbelende mondjes
te voeden en op te voeden
de eerste donkere wolken
boze verwijten
twijfel tranen
jaloezie
het overspel
de deur die achter hem dicht…
mijn jochie
hartenkreet
2.2 met 21 stemmen
2.641 mond en je haar nog nat
Je ruikt zo lekker naar babyzeep
Je blijft niet wakker op mijn arm
Voorzichtig draag ik je naar boven
De kruik maakt je bedje lekker warm
Mam geeft je nog gauw een kusje
Welterusten en gaat naar benee
Ik blijf nog even bij je zitten
En vertel je een sprookje over een fee
Je valt in slaap wat een mooi snoetje
Dicht…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 De oogleden weggebrand
doet zijn nacht voorgoed geen ogen dicht.
Met geheven vlam zweren kaarsen sindsdien
onze eed van trouw. Ook op dat plekje op
Olsany. Het is weer lente. En wat voor één.
De elzen kijken hun katjes uit.
-------------------------------------
uit: 'Kiskassend gedicht', 1996.…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 Onder de bomen hangt een scherpe geur
van vochte grond en van doorweekte blaren;
geen leven, geen geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem
van 't bos, dat in sonore toon verkondigt,
dat ergens op een dichte plek een vogel…
Al onze goede bedoelingen ten spijt
gedicht
3.9 met 75 stemmen
30.806 het jonge vogeltje dat wij verloren
wanen in het lage dichte struikgewas,
trachten te vinden, in de vaste overtuiging
het te redden van een zekere verstrengelingsdood,
vertrappen wij onder onze lompe laarzen.
de drenkeling te hulp schietend, duwen we kopje-onder.…
Onheilsgodin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
654 dodenakker
waar levend begraven slachtoffers
nog immer knekelen
en in de nacht hun botten
laten rammelen
vuurspugend
uit ingekaste holle ogen
met eendere schedels
rij aan rij
wijl zij in minder wakkere uren
vol vrees afwacht
in haar ivoren toren
op het uur dat gewis gaat komen
de maan lacht in zijn vuistje
de zon doet een oogje dicht…
BB met R
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
628 in haar hand een pen
wat nadenkend
speelde ze er mee
voor haar lag het dikke boek
ooit schreven ze het samen
daarna leek de inkt op te zijn
dus hadden ze het boek gesloten
soms had ze het even ter hand genomen
om er even aan te ruiken
de geur van herinneringen te proeven
maar nee, het boek bleef dicht
tot op die ene middag
in december…