inloggen
dichtwoordenboek

tabblad: gedichten

< vorige | alles | volgende >

gedicht (nr. 2296):

Schuldbekentenis

Ja, ik geef het toe, ik beken het openlijk:
mijn lichaam was altijd een toren zonder uitkijk.
Ik heb hem steen voor steen in folianten gepend
ik heb mij geplooid naar de tijd en de trend.

De stenen die ik uit de wand verwijderd heb
zijn de woorden waar ik dit gedicht mee schep:
ik kijk naar de wereld waarin gij woont
en al zie ik onscherp en ben ik vreselijk stoned

er is iets dat mij niet ontgaan kan
mijn toren is gebouwd in mijn eigen toren.
Ik weerhield mijn lijf niet in de groei tot man
maar ik zaag geduldig aan de pijlers die mij schoren.

Het lijkt niet erg duidelijk misschien
mijn keel snoert dicht en mijn tong heb ik gebroken
toen ik spreken leerde. Ik heb niemand ontzien.
Ik ben wereld, in mij is onstuitbaar de doodsbloem

ontloken.

----------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1981.

Schrijver: Jotie T Hooft
Inzender: jbr, 7 nov. 2007


Geplaatst in de categorie: emoties

3,3 met 28 stemmen 19.169



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Giulia
Datum:11 jan. 2008
Bericht:Ik vind het een supermooi gedicht, we hebben het gebruikt voor onze presentatie voor Nederlands. Het is wel een moeilijk gedicht, ik moest het echt heel vaak lezen voordat ik het echt snapte.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)