10533 resultaten.
Wist ik veel?
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
849 Wist ik veel,
ik dacht dat ik van binnen
dood was
Dat zoiets toch niet meer
zou gebeuren
Ik dacht er wel vaak aan,
tuurlijk,
dat dan weer wel, maar
verklaarde mezelf
voor gek
Verzette dan altijd
vlug mijn gedachten.
Wist ik veel,
dat ik ooit jou
zou ontmoeten?…
Beelden van glas
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
552 ik lees je
in de pluizen
van de goudenregen
blaas je gedachten
voor me uit
ze dansen in de ruit
waarin ik lach
mijn ogen anders
omdat ik je verwacht
sta in de regen
van pluizen
wacht tot vannacht
zonder ogen
met handen die kijken
voelen en vergelijken
die actie willen
van lendenen en billen
zich verstrengelen met elkaar…
herfstbladeren
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.040 Mijn haren in de wind
Mijn gevoel als een kind
Mijn hart dat hier de weg vindt
Wat begon met lege gedachten
Begon te veranderen als de natuur
Met zijn mooie blaadjes op de grond
Drukke zware dagen
Veranderden in lichte en zweverige maanden,
Want alles ging voor de wind
En tijden veranderden snel
Maar het mooie gevoel
Bleef rond mij…
Het kind dat mag zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.950 De late middag in de avond
leegt de gedachte die defaitistisch
de noden kent van lege handen, ofschoon
de regen het laken contourloos etst
en jouw schrei die verloren klinkt
alsof de dood jouw lichaam kent
het gevecht om zielsbehoud
met voorwaartse dromen
vullen het glas dat zonder rand
al gauw te vol geschonken wordt…
Warm
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.012 En weer momenten verzamelt die ik niet kan vinden
waar mijn gedachten kleuren vragen en ik je wil volgen
als een golf die elke schaduw volgt
tot waar jij wacht
en de wachtende stilte warmer is
dan onze laatste
gedoofde herinnering.…
Stofjes
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
938 Verwarde gedachten
stofjes in mijn hoofd
Dromen zijn verneukt
niets is zoals beloofd
Mijn hart is vol twijfel
emoties de overhand
Dubbel denken malen
in pure chaos beland
Ik wil zal en ik verlang
naar rust en tederheid
Vertrouwen en warmte
samen zijn voor altijd
Een steen in mijn maag
kwetsbaar als een kind
Elke waarheid vervaagt…
de juiste weg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
944 Het is een warboel in m'n kop,
gedachten vloeien samen.
Het lijkt een wereld, niet van mij
ik kan niet mijn bestaan beamen.
Misschien getracht te zoeken
naar iets wat niet bestond;
misten uitgegooide ankers
steeds de vaste grond.
Drijfzand en verharde wegen
doorkruisen het bestaan.…
Dichtkunst
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
549 Jij brengt je woorden
als de zuiverheid
van vers gevallen sneeuw
dichtwerk zo puur
als ijsbloemen, kunstig
bloeiend op een winterraam
een groeiende boom van gedachten
waarin de openstaande mens
rijpe pennenvruchten kan verwachten
jouw regelmelodieën zingen
in kleinheid een grootse wijs
als een jonge vogel in ’t lenteparadijs
*…
Diepte
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
653 Hoe eindeloos is de diepte
waar gevoel geen bodem raakt
De gedachte, verzwaard,
glijdt als gewichtloos door 't water
Hoe peilloos is de leegte
waar sonar geen weerklank meldt
De stroming, versneld,
sleurt mijn kleur met zich mee
Hoe kil ligt de donkerte
te wachten op haar broed
Pijn, met algen begroeid,
is het laatste teken van leven…
Stuur me de wind.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
838 Voel je in mijn hart
kan je niet meer zien
maar in gedachten voel
ik je heel dicht bij mij.
Zou zo graag nog even
met je praten misschien
kan jij mijn angsten voor
altijd laten verdwijnen.
Ben jij gelukkig in het licht
nu je bent terug gegaan naar
de bron van ons bestaan
laat het me weten.…
Ongewild
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
548 Droevige en trieste gedachten,
sleuren mij mee
naar die diepe zee
met zijn hoge golven.
Ik word bedolven
met gevoelens die mij neerslachtig maken
die mijn hart te diep raken
om er uit te komen.
Ik voel mij meestromen
naar de dieper dan diepere zee
het trekt mij ongewild mee.…
De schreeuwende stilte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 Gedachten glijden naar sombere diepten,
gedrochten van oorlog verminken mijn geest.
Ik hoor weegeklaag in deze schreeuwende stilte,
het wanhopige bidden van een vader, een zoon,
van hen die wenend van heimwee en pijn
hun kapotgeschoten dromen en levens hier gaven.
Maar wat is een soldatenkerkhof toch schoon.…
De avond kleurt
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
797 ik ben nog even hier
om je gedag te zeggen
zomaar met plezier
ook om mijn gedachten
in je hart te leggen
maar zo denken
is vaak verwachten
ik schrijf ze maar
in wat losse zinnen
weet alleen niet
waar te beginnen
vandaar dat ik
in het donker staar
beelden trekken voorbij
ik hoor mezelf praten
luister naar een stem
wil ook stilte…
Hart-aanrakend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
504 fluweelzacht en zo frêle
haar vleugeltjes
het lijfje trillend
van genot
vlinder
de tuin vol geurende bloemen
waarin ze van de honing snoept
de vrouw kijkt toe
ze ziet het
ze bewondert
dan vlieden haar gedachten elders
meisje, mijn meisje
vanaf de allereerste seconde
dat men jou in mijn armen legde
hield ik meer van jou
dan dat ik ooit…
EENS OP EEN DAG
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
982 Begrepen worden
zo ineens
het wonder was geschied
na vele jaren
kwam het pas
hij had heel lang gewacht
en steeds gedacht
eens op een dag
gebeurt het echt
er is geen keus
door liefde is hij toen doorgloeit
en alles wat hem nu nog overkomt
dat is een peulenschil
hij weet, het is Gods wil
hij richt zijn leven daarnaar in
hij doet en…
Op bloemenbriefpapier
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
660 ik schrijf de schoonheid
van de ontwakende morgen
het dekentje van frisse dauw
op bloemenbriefpapier
teken op elk van hun blaadjes
de initialen van mij en jou
onze wereld
onze gedachten
van liefde en hoop
ik leg ze in letters
naast je mooiheid
op het kussensloop
droom maar
droom nog maar even
ik lok de vogels naar het raamkozijn…
Roeiboot
gedicht
2.9 met 17 stemmen
14.697 Waarom moet ik blijven kijken
naar die ansichtkaart - een roeiboot
hij ligt op de rimpelende spiegel
van een avondhemel
verankerd met een dunne lijn
aan iets in de diepte
het is een foto maar je ziet hoe
de boot schommelt en
rukt aan zijn anker
zo moet het altijd te zien zijn geweest
een boot wachtend op zijn roeier
er is gedacht…
zacht en duin
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
900 ik wrijf het stof
dat eens mijn verleden was
uit ogen van de nacht
zoek gezichten
zoals ze zijn, bevrijd
langs de plooien van mijn mond
uit de regen treedt de ochtend
met lange strepen licht en zacht geritsel
een dichter kijkt het noorden tegemoet
ik wijs hem naar mijn gedachten
we eindigen zachtroze
in nieuwe poëzie
“nu is…
Een stille dag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
767 Het licht van jouw verjaardag
schijnt op je steen
over het sterretje van
je geboorte,
vandaag ging
mijn mobieltje af
als een herinnering
maar zonder jou
is je verjaardag anders
en dwalen mijn gedachten
naar je graf
nu vier je je verjaardag
aan de overkant
misschien schudt Hij
vandaag je hand.…
In deze kamer.
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
571 Hier werden mijn verhalen
geschreven mijn gedachten
en de emoties om dan te
verwoorden in gedichten.
Bijeen geraapte beelden uit
mijn leven, van wat ik zag
wat er om mij heen gebeurde.
Een gedichtenbundel werd geboren.
“WAT IK ZIE EN VOEL”
ISBN.978-90-484-1397-3…
Een gelig winterlicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
526 leeg en wit
is de vlakte
ontdaan van alle
opsmuk en waan
een straffe
noordooster
haalt uit met
ijzige adem
vaal schijnt
de zon een gelig
winterlicht waarin
warmte wordt gemist
een schaatser
tart de elementen
krast langs
het riet voorbij
blik op oneindig
een gedachte in de kop
de elfstedentocht
dan zegt hij stop…
Opnieuw
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.034 De stof van mijn gedachten kan ik niet bewaren omdat ze liever herinneringen willen zijn.…
Waanzee
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.170 schouw ik het wachten…
Ik vraag mij af
in welke wereld
jouw dromen wonen
welke paden zij volgen
jouw magische gedachten
Vanavond zal ik zoeken
langs de vloedlijn
van je waanzee
naar je gevleugeld hart
het ijle vuur van je smachten…
over middelmaat
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
578 bevatte alles dat een doorsnee dag verdroeg
de gang naar het toilet vroeg niet meer
dan zijn vaste passen en de deur
ging trouw op slot
toiletpapier van Kruidvat tussen
Glorix en de vaste prijs van een reclamespot
dubieus dat wel, maar toch
massaal gekocht uit het
simplistisch oogverband te werken
als de rest
ergens zweeft er die gedachte…
Watervogel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
482 Zo rond het middaguur
trof ik haar in de open hand
van de vroege lente
Rust samen met mij
in de glans van mijn ogen
in de tint van mijn flanken
Ik glimlach en streel
in gedachten haar zetel
tussen de twijgen
We wachten samen op het
openbarsten van de knoppen
en het ruisen van de zee
Ik ken de woeste golven niet
zo hoor…
Acht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
716 Ik heb lang naar je gekeken,
En ik heb veel aan je gedacht.
Ik ken je stem en je beweging,
Ik weet precies hoe je vaak lacht.
Je ogen als een ster die straalt,
In een zwart geworden nacht.
Je tanden wit en vrolijk,
En je stem zuiver en zacht.
Je haar danst in de wind,
Je benen tonen trots en kracht.…
Tijdsbeeld van Morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
488 hemelbloemen haasten zich
en pakken samen als een
groot boeket
over het baken van onze stad
waar gedachten innig en stilzwijgend
bovenwinds meevaren
daar wordt liefde aangeraakt
en vloeit jouw tijd geruisloos over
in die van mij
waar seconden in gelijke tred
volmaakt geschiedenis schrijven
ogenblikkend in de kleur van het hart
levend…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
Wolkte in wit
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
537 jij bent
nooit weggeweest
een gedachte die blijft hangen
altijd dat verlangen
naar hoe het is geweest
jij met je sprankelende geest
wolkte in wit
hoog uit een zwarte bui
in vederlichte schoonheid
raakte de ijle sfeer
van eeuwig geluk
in die ene ademloze kus
ik wist dat de liefde
niet kon blijven in het stuk
dat wij samen wilden…
Oud kleed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
598 Achter, bij de keukentafel
leunt zij op gedachten
terwijl de koffie pruttelt
raken foto’s momenten
ooit zo dierbaar doch verloren
in lang geleden jaren
van zwartwit tot kleur
hoekjes rommelig omgekruld
wordt haar leven heel langzaam
een beeld in gerimpelde handen
het rode kleed, tot de draad versleten
vangt de tijd op maar zwijgt…