9375 resultaten.
De weg naar de hemel
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
747 verder kwam
en ik begon naar haar te roepen en te schreeuwen
kan jij me niet van ginds wat duidelijker uitleg geven
’t is precies of je van al mijn vragen geen notie nam…
dan probeerde ik met mijn wagen naar haar toe te rijden
maar iedere weg of straat die ‘k nam, was versperd
geen straat, of huis die in mijn herinnering was bekend
tot ik opeens…
Autoriteit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 je hart
voor de boot emigrant
luister naar hun verhalen
Want ik vecht voor een ander open en socialer
Nederland
Wat daar de prijs voor is maakt me minder uit
ik vecht vanuit mijn ervaring
aan de top
voor mijn eigen visie en geluid…
Een heus vrijdagsneeuwwit talud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Getuigen, bleek later, schoven ook vensters wijd open,
lieten zelfs 'n diepere gulle zucht om vrijdag te dopen.
Het gaf ook mij in deze nacht verbaasd werkelijk stil jolijt
toen ook ik als lot bijtijds even ontwakend werd afgeleid
met kopjesogen open, rond vijven dit witte kon gedogen.
Uitspraken en zinnen dansten meteen voor mijn ogen.…
Zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Toen opeens een enorm gekwetter,
op een open zonnig plekje.
Een heel nest jonge vogeltjes,
uit het nest op de grond.
Winterkoninkjes zei je.
Vader en moeder moedigden ze aan
te gaan vliegen.
Heel stil hebben we daar gestaan.
De merel op het nest
In de oksel van een berkenboom.
ik zie nog zijn angstig oog.…
De herten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Een onbarmhartig hete zon markeert
op open terrein de lege plekken,
waar schaduwen en lichtvlekken
de realiteit een andere betekenis geven.
Dan hoor ik ze naderen, rustig lopen
ze in de hun vertrouwde omgeving,
kijken, de zachte ogen wijd open,
alert en schichtig om zich heen,
vallen samen met de eigen beweging.…
Heldere mist
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Daarbij zijn slagen anders doordat ze een
voor een onregelmatig kloppen in deze beperkt zichtbare
ruimte waar net als open, openheid en openhartigheid smaken naar enig
onzekerheid in plaats van verlangen terwijl een eenzaam stukje het ultieme geluk zoekt.…
Lentewind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
545 Op welke wijze ik je klanken beleef
met het lichaam van waar einde nog niet in zicht is
tegelijk staan alle zintuigen open om menig verandering te omarmen
Genietmomentjes van kalmte en rust worden ervaren in wereld vol drukte en hectiek.…
Het geluid van hoop
netgedicht
1.4 met 25 stemmen
346 Ergens dringt het door tot
achter het hart, waar nog naamloze openheid blijkt te bestaan voor iets dat wil groeien.…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 De zon hangt laag als een gouden belofte,
breekt open in een fontein van licht,
legt warme handen op een koude wereld
en tilt het bos een moment uit de tijd.…
Bosfluisteringen
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
23 Glinsterende zonnestralen vallen gefilterd op de grond,
en openen een kalme, grenzeloze ruimte in mijn gedachten.
Bij een open plek in het bos blijf ik even staan,
waar het weidse licht geduldig tussen de stammen danst.
Elke boom draagt hier een geheim van eeuwenoude rust,
een stille herinnering aan de eenvoudige stroom van het leven.…
Soerabaja
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.265 En dan opeens valt de helderheid open
van het langwerpige driekante zeil.
Eerst in de warreling van 't zich ontvouwen,
kronkelt het zich nog en klappert een wijl,
maar heeft het eenmaal de koelte gegrepen
en van de wind zich verzadigd, dan doet
het zich de gretige vaartuigen reppen,
't opene van het verschiet tegemoet.…
SING A CHRISTMAS SONG
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 SING A CHRISTMAS SONG:
19 december om 17 uur ‘LESSONS AND CAROLS’
en 24 december om 22 uur DE KERSTNACHTDIENST
midden in Coronatijd gaan dan de deuren open!…
Rugzak...
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
1.663 Besluit is genomen
pak mijn rugzak
ga hem legen
Open voorzichtig
kom van alles tegen
Schrik van inhoud
terwijl ik erin staar
Al dat gewicht
voelde veel te zwaar
Stuk voor stuk
verwijder ik,
dat verleden met een snik.…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 ik keek en
je was naakt
maar zag je
roze liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in…
SOLIPSISME
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 hart lag ik op de matras
gedachten klonterden tot een moeras
ik hoopte dat het bloed in mij bleef stromen
ik draaide om, maar slapen deed ik pas
nadat ik tot het inzicht was gekomen
dat 'werkelijk' zich afspeelt in mijn dromen
en 'leven' slechts een schertsvertoning was
die ogenblikkelijk verdwijnt als ik
besluit haar aan te zien met open…
ik heb de bloem geplukt
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.295 hier kleuren woorden
zich met liefde
geurt vrijheid
door een open raam
door zinsbeteugeling
wordt nu een sprankelend
stukje leven weer
teniet gedaan
jij goochelt met zinnen
raakt mensen aan
zij willen ongestoord
hun eigen keus beminnen
je haalt de hengsels aan
sluit onbetreden paden
laat niemand gaan en stelt
de grauwe massa zo…
Wijzer worden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.520 We sliepen volle nachten
brachten kwaad tot leven
en stierven in Gods genade
flessen wijn vulden gedegen
strijd in uren nooit bestaan
te ver van morgen, ons evenwicht
bedbank open, baden in
koppen seks van naakte
vrouwen, de fantasie verslaan.…
** gestrand **
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.165 Steeds zie ik je voor me
Je lieve prachtige gezicht
De glimlach om je mond
Zelfs met mijn ogen dicht
Ik blijf maar van je dromen
In de nacht kom je naar mij
Dan voel ik me zo gelukkig
Voor eventjes heel dichtbij
Soms ruik ik opeens je geur
De liefde voelt dan zo intens
Maar jij bent echt verdwenen
En enkel nog maar een wens
Diep van…
dromen op sterk water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
900 Ik bewaar dromen op sterk water
verzuring zal ze houdbaar maken
verstand verdringt alle persoonlijkheid
het duistere puntje in het licht
reikt haar charmante hand naar mij uit
ontkenning stroomt langs mijn aders
terwijl ik kloppende onjuistheden opsom
openen haar gesloten ogen dichtheden
vertrouwde geborgenheid verscheurd
mijn hoofd draait…
wind
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
756 in de zonnige soberheid van Porto-Rico
wuift Maria de nacht uit haar lakens
door het open venster
lift de zwaluw mee op het briesje
kwinkelend voor de nieuwe dag
zo rolt de wind de rotsen af
over de grote plas
waar soms vissen mee vliegen
een walvis zijn staart roert
en de wind
van richting verandert door
de scherpte van een haaievin…
de strop zou adem blijken
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
750 de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
je handen raakten muren
voeten klommen
gleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren
handen open…
Lens
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
667 Voorzichtig
Natte hand
Vochtig doekje
Tastbaar
Vingers
Tegen het gezicht gedrukt
Likbaar
Trillend oog
Open wangen
Gloeiend
Zenuwachtig
Vloeibaar getint
Met een zachte aanraking
Zijwaarts
Recht door zee
Hand naar achter
Tilbaar
Gezichtsverlies
Blinde handen
Vogel langs het raam
Als een lens
Zo zacht
Aantastbaar
Per…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 ik herinner me het glooiend geel
waar jij zo open was, nog heel
waar ik jou bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je niet gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde…
wil je me vergeven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
872 m’n woorden
Want het is alles wat ik je kan geven
Terwijl je zoveel meer verdient
Het spijt me dat ik niet kan zeggen
Dat wat jij al zolang zou willen horen
Het spijt me, ik ben te bang om die grens te verleggen
Terwijl ik dat juist zou moeten doen
Wil je me vergeven
Voor het verdriet dat ik je breng
Het is zo moeilijk, m’n hart te openen…
De eerste stap
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
825 Telkens als ik jou zie staan,
vliegen de vlinders rond,
Ik durf het gesprek niet aan te gaan,
en open alles, behalve me mond.
Ik kan niet tegen je praten,
het lukt me telkens niet,
maar kan je ook niet loslaten,
en zit elke keer weer met vedriet.
Zou jij niet de eerste stap kunnen nemen?…
jij bent het decor
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.408 ik schrijf in de lucht
die je ademt
gebruikt wolkt wit
in de kou
een ijsbloem smelt
op de ruiten
schoonheid
ontdooiend door jou
jij bent het decor
waarin ik
moet spelen
de planken en koorts
het fluweel dat ik
weer mag strelen
als het doek
open gaat
jij regelt licht
donkert verleden
speelt de rol
van vandaag
peinst over toekomst…
Bijna volwassen
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.215 Met spijt van al je gemaakte troep,
stond je opeens bij ons weer op de stoep.
Plotseling was je even weer kind,
die het thuis toch nog het beste vind.…
Betovering
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.068 zie haar liggen, d' schone maagd
zo onschuldig als haar spinnen
zal ik haar fluweel beminnen
totdat ze magistraal ontwaakt
zie haar ogen langzaam open
begroeten ziel in vogelvlucht
verjagen kilte uit de lucht
elk angstig zet het op een lopen
zie haar wimpers tegen ‘t licht
vragen knipperend de zon
ontslaapt nu eindelijk mijn bron?…
Pap en mam
hartenkreet
3.4 met 33 stemmen
4.868 Ik ben dankbaar voor alles
wat jullie me hebben gegeven
Liefde en vertrouwen
de belangrijkste dingen in het leven
Nog altijd kan ik bij jullie terecht
een thuishaven voor deze meid
jullie deur staat altijd open
iets dat mij heel erg verblijd
Jullie leerden me blij te zijn
met de kleine dingen
eerlijk te zijn
en tactisch met ruzies om…
zondagmorgenlicht
netgedicht
3.1 met 27 stemmen
2.733 zij noemde mij krolse kater
en ik haar bronstig hert
maar een minuut of zeven later
lag ik ronkend in haar bed
ik werd wakker door gefluister
in mijn linker of rechter oor
en alhoewel ik zelden luister
drong het zachtjes tot mij door
deed mijn ogen open
zagen wazig haar gezicht
het leek zo anders zo verlopen
in het zondagmorgenlicht…