Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Retour of een enkel

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 601
wij hebben nieuw leven handen en ogen gegeven liefde op de wereld gezet in eendrachtig werken onszelf en talenten naar de toekomst verlegd in elkander bekijken zal moeten blijken hoe wij gaan sporen ieder naar eigen bestemming ver weg of dichtbij retour of een enkel dat laten we vrij maar naast het station staat het huis waar we…

- Replica's der poëzie-

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 693
verloren hebben ze de schittering en glorie, hun waarde de officieren met hun trotse grote sabels geloven niet meer in sprookjes en poëzie stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand die zo gevreesd tot nieuwe inzichten leidt om heel even bedachtzaam terug te kijken naar de sprookjesboom opgewassen tegen alle exorbitante eisen ...ver…

Belijning uit het niets

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 725
nog geen dauw in de verse blaadjes wel een vroege honingraper die de tere pas gestreken eenling bezoekt met een zacht gezoem op rijm de schetser zalft de huid die geen trots herkent in de ogen van de spiegel waar gisteren de dader was van het nog onbesponnen huid, misschien maagdelijk doch zeker onbevreesd een machine op geluid, toekomst…
elze20 april 2010Lees meer >

Holocaust

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 830
in een witte smetteloze wereld, waarin ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb terug te keren, weet ik zonder verdriet, dat ik stervende ben en dat het goed is, mij niets onmenselijks overkomt, geen lichamelijk aftakelen na vernederende geestelijke mishandeling in ‘n schurftige barak, ver…
Custor29 april 2010Lees meer >

Samenloop

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 984
Ik gaf je een nieuw leven Maakte je schuldenvrij Jij wilde graag een toekomst In een huis ver weg met mij Het kostte me al mijn vrienden Mijn carrière was voorbij Slechts familie bleef mij trouw Ook al waren die niet blij En toch, de zorgen bleven Jouw kinderen stortten in Ik kon ze geen warmte geven Jij koos terecht voor je gezin Je wou…
Hookie30 april 2010Lees meer >

De X Factor

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
Als alle vogels een tophit zouden maken wil ik er wel tien in mijn hand ze zullen mij hun liedje leren elke vogel herken ik aan zijn veren en veelheid aan talenten die ik heb ontdekt Nee ik hou ze niet vast zonder commentaar laat ik ze gaan met groot respect want geen enkele vogel zingt vals of raar Met even slikken en…

wil ik nog slechts in woorden wonen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 722
naadloos cirkelrond volledig mij kan zijn dat het getemde wildebeest geen regels en geen protocol de keizer blijft behagen hartstochtelijk en passievol laat mij maar in mijn woorden wonen waarmee ik mij verbonden weet die door mij bouwen aan het wonder dat ook tot zijn verbeelding spreekt waarin ik keizerin en keizer van pril begin tot ver…

merels in het gras

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 538
de eeuwige jeugd bezat vandaag wat veren grijzer, tussen bruin, want eeuwigheid bezit wel jeugd doch ook de ouderdom ik hou van ze, van hoe ze tussen groen wat wormen rapen en de dag bezingen met hun stem zo wonderlijk in mooie klanken en zo tijdloos, zoals slechts muziek kan zijn die voortgebracht wordt door iets puurs zonder pijn…
switi lobi11 augustus 2010Lees meer >

maandag

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 480
er dwarrelden wolken rond de maan ze lieten hun gezichten zien en glimlachten vanouds als draagsters van de lucht waar ooit de sterren samenspanden trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis, omzoomd met zachte gevoelens er dwarrelden vogels door de lucht de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand de bomen vroegen…
switi lobi31 augustus 2010Lees meer >

Terwijl de fuiken drogen

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 666
Terwijl de fuiken drogen, druipend van het zilte nat braakt de zee onverstoord haar golven en spoelt ze de netten schoon, die visloos wachten op Siel , de oude zeebonk, met zijn kromme pijp en aftandse zuidwester Een oud vissersvrouwtje kaakt wat verse haring De stank van vis lokt meeuwen die -op de hun zo eigen wijze- danken voor…

Met zachte hand geweven

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
De levende letteren spreken waarin ik jouw naam met zachte hand geweven heb En in een moment van geloof trilt de geest der onvergankelijkheid oneindig ver Verdiept mijn lijden evenredig aan mijn begrip Op het pad van sensitief en eerlijk begraaf ik het verleden Want ik ben het heden Het levende bewijs waarin ik sta is in de baarmoeder…

kleine meid

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.121
soms glijden mijn gedachten ver terug in de tijd..…
gerda bakker26 september 2010Lees meer >

Ik heb je naam

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 793
Maar ik weet dat is alleen een onbereikbaar verlangen jij bent voorgoed gegaan achter de verre horizon naar een andere bestemming ver van het aardse bestaan. Eens zal ik je weer ontmoeten bij: de bron van ons bestaan.…

Egotripper

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
Helaas heb ik weer moeten zien hoe je eigenlijk bent Zoals eigenlijk mijn hele leven heb je je “ik” alleen aan jezelf gegeven Ver weggestopt en het niet willen weten was ik het vergeten De herinneringen komen weer boven al wilde ik het niet geloven Nu doe je niet alleen mij pijn maar ook iemand die op je leunde en je door dik en dun…
Jeetje26 november 2010Lees meer >

Een matte Kerst

hartenkreet
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.559
weten te glippen Deze rijk voorziene Pocher als hij was verdrong eenieder van zijn plek Scheldend met, rot op vies, mager, lelijk, en gek Zo hangt de rijke bal nu vooraan aan zijn dikke nek De ander kleurloos onbelicht niet vooraan als deel van die overvolle boom had liever zijn plaats afgestaan aan hen van dit alles onthouden En zo ver…
Ivan Grud28 november 2010Lees meer >

Standbeeld

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 753
Ik hoef geen standbeeld nu ik niet meer leef 'k wil ook geen bloemen op mijn vers gedolven graf valse tranen hoeven er niet te vloeien toen ik ze nodig had zag ik de vrienden niet die mijn huis of nummer niet meer wisten jij had mij in de palm van je hand maar liet mij wegvloeien zoals de zee haar weg naar de horizon terug…
Redcloud12 december 2010Lees meer >

Lach gezocht

netgedicht
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.364
Mijn vers heeft koude voeten van 't vriezen in mijn hart kan jij wat vreugde brengen een grimlach voor mijn part? Kun jij een lach verpakken en sturen met de post dan is dat somber pruilen weer even opgelost…
Chatfant15 december 2010Lees meer >

Nagoya kasteel

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.481
Als een schip in de eeuwigheid verankerd Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer, Der wereld afgewend, hier onveranderd Het rijk van bos en water en weleer.…

Anoniem

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 597
ik heb baat bij jouw schaduwwoorden die vlinderen anoniem om me heen als wegwijzers van aard tijdens de nacht (laat mijn waterogen gaan, op zintuigen van daar naar hier, van ’t ogenblik) tiktak, luchtig gevulde uren getuigen door de nacht van adem in mijn oren kleppert de klok een slapeloze muze mijn diepte gaat ver jouw schaduw verzacht…

De muziekkamer

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 717
Na haar vertrek keek ik de kamer door met een vernieuwde blik tussen het oude en vertrouwde hoorde ik zacht de klanken van piano, fluit en koormuziek onder mij kraakten de veren van ’t antiek en bij het achterover leunen ontmoette ik de ogen van mijn altijd Aanwezige aanmoedigend publiek.…

Van boven af

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 464
je hoofd alle keuzes vol met twijfel verplichtingen als lood hoger en dikker zijn ze geworden in de loop der tijd en je weet het pas als je begint met het slopen van de blokkades zet je de eerste stap om de weg te verlichten naar een nieuwe realiteit maar van bovenaf lijkt het makkelijker dichtbij blijkt alles verder weg ver…

verlies

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.832
ik ga wankel door de dagen van onwezenlijk besef in soms trage, lege uren naar het moment, nu zo nabij en onvoorstelbaar, dat jij niet tastbaar meer zal zijn herinneringen oud en pijnlijk vers verdringen zich ik lachte overdreven nog vandaag naar vrouw met kind op straat, eet chocolade die mij smaakt en voel me schuldig mijn…

DE AVOND

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.177
Een vreemde stem gromde van ver en neurde zwarte klachten, en uit der wolken zwarte vachten glansde een bleke verre ster. Je adem zoemde in mijn oor en zong er wijzen, zacht, de zee weedroef neurde erdoor,- ...heel donker kwam de nacht.…

Verbondenheid

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.039
De levensdraden seinen altijd opnieuw verbondenheid; je kan niet los bestaan, niet op jezelf teruggeworpen, al zoek je nog zo ver en loop je weg: je bent één van de velen. Uniek en toch niet enkel ik, gegeven en gekregen, gemaakt en ontmoet, geboren uit verlangen, uit twee, en zo bevonden dat je mens bent, voorgoed verbonden.…
Adeleyd30 maart 2011Lees meer >

Flamingo's

gedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 8.116
En hoe ze op één been staan, het andere in hun veren opgeplooid als een handtas onder de arm, deftige dames, wachtend op de tram naar Rilke (psst, Germaine, laat niks merken, daar zijn weer toeristen naar ons aan 't kijken!).…

Ganzen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
De ganzen weer zo hoog in de lucht, de wereld werd ogenblikkelijk een planeet met een hoge koepel en je zag de halzen ver vooruit gestoken richting het zuiden. Één werd er ziek en staakte zijn vlucht, twee andere begeleidden hem, bleven bij hem tot hij overleed, en haalden samen de groep in, met veel moeite, geschreeuw.…

Gedichten van Jean Fermate

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.441
Gedichten van (h)erkenning Gedichten van Jean Fermate verdienen aandacht tijdens afscheid tijdens schouw tijdens scheiden tijdens rouw Jean Fermate die speelt gevoelens, woorden, passie voor een ieder: kind, ma of pa want het dichten van Fermate laat verse sporen van (h)erkenning na… Deze hartenkreet draag ik op aan Jean Fermate…

Met opgetrokken jurkjes

gedicht
1.8 met 271 stemmen aantal keer bekeken 28.797
Later is er de stille weemoed weer als ik, ver gezwommen keer en zie de kust - thalatta, thalatta!…
Thomas Rap18 september 2011Lees meer >

Wil je me helpen!?

hartenkreet
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 959
Wil je me koesteren wil je me dragen Wil je me verwennen tot in lengte der dagen Wil je me volgen tot ik de hoek omga Wil je me nalopen, ook ver daarna? Wil je van me houden, zoals ik van jou Wil je voor me zorgen, wil je dat nou? Wil je er altijd voor me zijn Want alleen zijn, alleen zijn, doet pijn!…
An Terlouw12 september 2011Lees meer >

GLIMLACH VAN EEN DOCHTER

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.530
Het had haar meer geraakt dan ze dacht ze had ‘t niet eerder meegemaakt maar wel verwacht nu was ze moe en wat uitgeput weinig verzacht maar man en kinderen, vrienden geven kracht Ze weet: ik kom er overheen eerder dan verwacht haar overleden oude moeder nu ’n unieke macht ver weg maar ook heel dichtbij dat verzacht aan wie ze zal blijven…