8947 resultaten.
Retour of een enkel
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 wij hebben nieuw leven
handen en ogen gegeven
liefde op de wereld gezet
in eendrachtig werken
onszelf en talenten
naar de toekomst verlegd
in elkander bekijken
zal moeten blijken
hoe wij gaan sporen
ieder naar eigen bestemming
ver weg of dichtbij retour
of een enkel dat laten we vrij
maar naast het station
staat het huis waar we…
- Replica's der poëzie-
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
693 verloren hebben ze
de schittering en glorie, hun waarde
de officieren met hun trotse grote sabels
geloven niet meer in sprookjes en poëzie
stilte voor de storm, betrouwbaar de afstand
die zo gevreesd tot nieuwe inzichten leidt
om heel even bedachtzaam
terug te kijken naar de sprookjesboom
opgewassen tegen alle exorbitante eisen
...ver…
Belijning uit het niets
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
725 nog geen dauw in de verse blaadjes
wel een vroege honingraper
die de tere pas gestreken eenling bezoekt
met een zacht gezoem op rijm
de schetser zalft de huid die geen trots
herkent in de ogen van de spiegel waar
gisteren de dader was van het nog
onbesponnen huid, misschien maagdelijk
doch zeker onbevreesd
een machine op geluid, toekomst…
Holocaust
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 in een witte smetteloze wereld, waarin
ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn
in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb
terug te keren, weet ik zonder verdriet,
dat ik stervende ben en dat het goed is,
mij niets onmenselijks overkomt, geen
lichamelijk aftakelen na vernederende
geestelijke mishandeling in ‘n schurftige
barak, ver…
Samenloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
984 Ik gaf je een nieuw leven
Maakte je schuldenvrij
Jij wilde graag een toekomst
In een huis ver weg met mij
Het kostte me al mijn vrienden
Mijn carrière was voorbij
Slechts familie bleef mij trouw
Ook al waren die niet blij
En toch, de zorgen bleven
Jouw kinderen stortten in
Ik kon ze geen warmte geven
Jij koos terecht voor je gezin
Je wou…
De X Factor
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
513 Als
alle vogels een
tophit zouden maken
wil ik er wel tien
in mijn hand ze
zullen mij
hun liedje leren
elke vogel
herken ik aan
zijn veren en
veelheid aan talenten
die ik heb ontdekt
Nee
ik hou ze niet vast
zonder commentaar
laat ik ze gaan
met groot respect
want geen enkele
vogel zingt
vals of raar
Met
even slikken en…
wil ik nog slechts in woorden wonen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
722 naadloos cirkelrond
volledig mij kan zijn
dat het getemde wildebeest
geen regels en geen protocol
de keizer blijft behagen
hartstochtelijk en passievol
laat mij maar in mijn woorden wonen
waarmee ik mij verbonden weet
die door mij bouwen aan het wonder
dat ook tot zijn verbeelding spreekt
waarin ik keizerin en keizer
van pril begin tot ver…
merels in het gras
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
538 de eeuwige jeugd bezat vandaag wat veren
grijzer, tussen bruin, want eeuwigheid bezit wel jeugd
doch ook de ouderdom
ik hou van ze, van hoe ze tussen groen
wat wormen rapen en de dag bezingen met hun stem
zo wonderlijk in mooie klanken
en zo tijdloos, zoals slechts muziek kan zijn
die voortgebracht wordt door iets puurs
zonder pijn…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 er dwarrelden wolken rond de maan
ze lieten hun gezichten zien en glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen…
Terwijl de fuiken drogen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
666 Terwijl de fuiken drogen,
druipend van het zilte nat
braakt de zee onverstoord haar golven
en spoelt ze de netten schoon,
die visloos wachten
op Siel , de oude zeebonk,
met zijn kromme pijp
en aftandse zuidwester
Een oud vissersvrouwtje kaakt
wat verse haring
De stank van vis
lokt meeuwen
die -op de hun zo eigen wijze-
danken voor…
Met zachte hand geweven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
519 De levende letteren
spreken
waarin ik jouw naam
met zachte hand geweven heb
En in een moment van geloof
trilt de geest der onvergankelijkheid
oneindig ver
Verdiept mijn lijden
evenredig aan mijn begrip
Op het pad van
sensitief en eerlijk
begraaf ik het verleden
Want ik ben het heden
Het levende bewijs waarin ik sta
is in de baarmoeder…
kleine meid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.121 soms glijden mijn gedachten
ver terug in de tijd..…
Ik heb je naam
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
793 Maar ik weet dat is alleen
een onbereikbaar verlangen
jij bent voorgoed gegaan
achter de verre horizon
naar een andere bestemming
ver van het aardse bestaan.
Eens zal ik je weer ontmoeten
bij: de bron van ons bestaan.…
Egotripper
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
801 Helaas heb ik weer moeten zien
hoe je eigenlijk bent
Zoals eigenlijk mijn hele leven
heb je je “ik” alleen aan jezelf gegeven
Ver weggestopt en het niet willen weten
was ik het vergeten
De herinneringen komen weer boven
al wilde ik het niet geloven
Nu doe je niet alleen mij pijn
maar ook iemand die op je leunde
en je door dik en dun…
Een matte Kerst
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
2.559 weten te glippen
Deze rijk voorziene Pocher als hij was
verdrong eenieder van zijn plek
Scheldend met, rot op vies, mager, lelijk, en gek
Zo hangt de rijke bal nu vooraan aan zijn dikke nek
De ander kleurloos onbelicht niet vooraan
als deel van die overvolle boom
had liever zijn plaats afgestaan
aan hen van dit alles onthouden
En zo ver…
Standbeeld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
753 Ik hoef geen standbeeld
nu ik niet meer leef
'k wil ook geen bloemen
op mijn vers gedolven graf
valse tranen hoeven er
niet te vloeien toen
ik ze nodig had
zag ik de vrienden niet
die mijn huis of nummer
niet meer wisten
jij had mij in de palm van
je hand maar liet mij wegvloeien
zoals de zee haar weg naar
de horizon terug…
Lach gezocht
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.364 Mijn vers heeft koude voeten
van 't vriezen in mijn hart
kan jij wat vreugde brengen
een grimlach voor mijn part?
Kun jij een lach verpakken
en sturen met de post
dan is dat somber pruilen
weer even opgelost…
Nagoya kasteel
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.481 Als een schip in de eeuwigheid verankerd
Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer,
Der wereld afgewend, hier onveranderd
Het rijk van bos en water en weleer.…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
De muziekkamer
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
717 Na haar vertrek
keek ik de kamer door
met een vernieuwde blik
tussen het oude en vertrouwde
hoorde ik zacht de klanken
van piano, fluit en koormuziek
onder mij kraakten
de veren van ’t antiek
en bij het achterover leunen
ontmoette ik de ogen
van mijn altijd
Aanwezige
aanmoedigend publiek.…
Van boven af
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
464 je hoofd
alle keuzes vol met twijfel
verplichtingen als lood
hoger en dikker
zijn ze geworden
in de loop der tijd
en je weet het
pas als je begint
met het slopen
van de blokkades
zet je de eerste stap
om de weg te verlichten
naar een nieuwe realiteit
maar van bovenaf
lijkt het makkelijker
dichtbij blijkt alles verder weg
ver…
verlies
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.832 ik ga wankel door de dagen
van onwezenlijk besef
in soms trage, lege uren
naar het moment, nu zo nabij
en onvoorstelbaar, dat jij
niet tastbaar meer zal zijn
herinneringen
oud en pijnlijk vers
verdringen zich
ik lachte overdreven nog vandaag
naar vrouw met kind op straat,
eet chocolade die mij smaakt
en voel me schuldig
mijn…
DE AVOND
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.177 Een vreemde stem gromde van ver
en neurde zwarte klachten,
en uit der wolken zwarte vachten
glansde een bleke verre ster.
Je adem zoemde in mijn oor
en zong er wijzen, zacht,
de zee weedroef neurde erdoor,-
...heel donker kwam de nacht.…
Verbondenheid
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.039 De levensdraden seinen
altijd opnieuw verbondenheid;
je kan niet los bestaan,
niet op jezelf teruggeworpen,
al zoek je nog zo ver en loop je weg:
je bent één van de velen.
Uniek en toch niet enkel ik,
gegeven en gekregen, gemaakt
en ontmoet, geboren uit verlangen,
uit twee, en zo bevonden
dat je mens bent,
voorgoed verbonden.…
Flamingo's
gedicht
4.5 met 8 stemmen
8.116 En hoe ze op één been staan, het andere
in hun veren opgeplooid als een handtas
onder de arm, deftige dames, wachtend op de tram
naar Rilke (psst, Germaine, laat niks merken,
daar zijn weer toeristen naar ons aan 't kijken!).…
Ganzen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
586 De ganzen weer zo hoog in de lucht,
de wereld werd ogenblikkelijk een planeet
met een hoge koepel en je zag de halzen
ver vooruit gestoken richting het zuiden.
Één werd er ziek en staakte zijn vlucht,
twee andere begeleidden hem, bleven bij
hem tot hij overleed, en haalden samen
de groep in, met veel moeite, geschreeuw.…
Gedichten van Jean Fermate
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.441 Gedichten van (h)erkenning
Gedichten van Jean Fermate
verdienen aandacht
tijdens afscheid
tijdens schouw
tijdens scheiden
tijdens rouw
Jean Fermate die speelt
gevoelens, woorden, passie
voor een ieder: kind, ma of pa
want het dichten van Fermate
laat verse sporen van (h)erkenning na…
Deze hartenkreet draag ik op aan Jean Fermate…
Met opgetrokken jurkjes
gedicht
1.8 met 271 stemmen
28.797 Later is er
de stille weemoed weer als ik, ver gezwommen
keer en zie de kust - thalatta, thalatta!…
Wil je me helpen!?
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
959 Wil je me koesteren wil je me dragen
Wil je me verwennen tot in lengte der dagen
Wil je me volgen tot ik de hoek omga
Wil je me nalopen, ook ver daarna?
Wil je van me houden, zoals ik van jou
Wil je voor me zorgen, wil je dat nou?
Wil je er altijd voor me zijn
Want alleen zijn, alleen zijn, doet pijn!…
GLIMLACH VAN EEN DOCHTER
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.530 Het had haar meer geraakt
dan ze dacht
ze had ‘t niet eerder meegemaakt
maar wel verwacht
nu was ze moe en wat uitgeput
weinig verzacht
maar man en kinderen, vrienden
geven kracht
Ze weet: ik kom er overheen
eerder dan verwacht
haar overleden oude moeder
nu ’n unieke macht
ver weg maar ook heel dichtbij
dat verzacht
aan wie ze zal blijven…