8772 resultaten.
Rijzend naar het zenit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Met zeer hoge felle golven stroom jij
net als een zee met bestormende kracht
daarna verzacht, want dan komt je wat bij
Je keert je om en ontremd in de nacht
stoot je naar daar waar het zenit jou wacht,
waar dromen die jij steeds meevoert leven,
het perfecte is, dat nooit wordt gegeven,
alles en niets heb jij daar in jouw macht.…
Grijsde grauwe dagen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 de winter
speelde niet
hij grijsde
grauwe dagen
in eentonigheid
versliep de
uren knorrig in
een winterslaap
die de korte dag
nog donkerder zag
geen sprankje zon
of bedje sneeuw
met warmte voor
de net ontloken
allereerste krokus
en toch is er
beweging in de
zwarte grond waar
wortels en knollen
al stevig bollen
het is wachten…
gisteren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Nacht, zorg dat ik rusten mag
in fluwelen dromen
geurende bloesem van rozenbomen,
dat ik niet ongeduldig wacht
op volgende ochtend, dan is de dag
zonder afscheid, niet afgemaakt:
verloren tussen zovelen, ontwricht en gekraakt.
Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach.…
Natuurschoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 als je even zit
en wacht
is het net
alsof de wereld
naar je lacht
kraaien die luidkeels
kraaien
halsbanders die zitten
te papegaaien
lijsters zijn bedachtzaam
de kleine pietjes
in de veel te grote vogelkast
zullen zij niet
op een dag worden verrast
de bonte specht tikt hoorbaar
op een holle boom
een meerkoet piept wat
en oogt heel…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 belangrijk ik ben
voor de lieve mensen
die belangrijk zijn voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik alleen ben met mijn ideaal
hoe het zou kunnen zijn
met altijd wel de adem van
een dierbare dicht bij mij
Misschien is dit ideaal
mijn neiging geworden
om af te wachten…
Verwintert naar lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 ik wist nog
de wuivende takken
waar bladergroen
de wind volop ving
nu jagen vlagen
fluitend door kaal hout
striemt regen tegen
basten als zegen
want ook leven
verwintert naar lente
kant en klaar wachten
knoppen op zon en voorjaar
nog heel even
is ons plechtig beloofd
met valentijn zullen de
eerste bloemen verschijnen
wil melker…
Riddervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn
ontwaakt in een duistere tombe
trekt mijn ziel druppels diepzee
omhoog uit de aarde
tot een fontein van liefde
die mij optilt en laat zweven
naar het licht
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, jong
zonder smetten op mijn ziel
die in mij hangt te wachten
op berichten van nood
die te erg is…
Cafe Le Bonheur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Zondagochtend lente bries
De rand van de luifel klapt om
Binnen is er een kaartspel gaande
Met Frans en Geert en Jo
Oude Frenk tapt het bier tegen een deuntje
De meidoorn bloeit
De magnolia is al op retour
De appel wacht nog op
Volle teugen zon
Wat is er beter dan
Op zo’n dag
Achterin het café
Op een schaakbord
Een zet te doen…
Elfje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
427 achternagezet door
bezit zij geen tijd
voor de liefde
in achtjes vliegt
ze heen en weer
voor haar voorgerecht
even zij landt op een blad
om zich te laten wiegen
door de wind
tot zij wordt uitgedaagd
achteloos draait ze
pirouettes tot grote hoogte
zo lukt het feilloos
om aan haar belager
te ontvluchten
haar hoofdmaaltijd wacht…
Ik ben vrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Wat zoal aan komt waaien
als verlangen, blijft maar kort
plakken op mijn ervaring
hoe betrekkelijk het is
Ik kan leven, ik ben vrij
van tekorten, ik lijd niet
aan pijn, hartstocht of problemen
niet aan de chaos van liefde
of ambitie, ik wacht niet af
wat ik toegeworpen krijg
Daar ben ik te goed voor
zeggen me ook mijn vrienden
Ik…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich aan poep en het lawaai
misschien dat ooit onder het gefemel
er een toekomst wacht…
canapé
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 de rust zocht mij op
zij fluisterde in mijn oor,
bezoek de canapé
en wacht tot ik je zal verwennen,
zodanig dat ik je amper stoor
het is dommelen op donzige veren
die je dromen in liefde verheffen
en almaar in tederheid aanlengen
ik zal over je wangen zachtjes zuchten
als een zomerwind aan zee
en optillen naar wolkenluchten;
hemelsblauw…
Geluk dat kwetsbaar is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 In kwetsbaarheid leeft intens geluk
dat bescheiden op ons wacht.…
VIER FEEST
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
637 vier het grootste feest
nog groter dan er ooit
onder of boven
de rivieren is geweest
zonder drugs of drank
en debiele liedjes
verjaag die zware gedachten
die je zo vaak stiekem
staan op te wachten
versier en maak plezier
hang ze op de slingers
deel uit de toeters en de bellen
laat jou jezelf vertellen
dat het enige ware feest
het…
Nog even....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Het omhelzen en het knuffelen
moet nog steeds op
zich laten wachten.
Geduld is een vereiste, ook al zouden
we het graag geheel anders zien.…
ongeschreven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
381 een ontbrekend
woord in het vers
een onderbroken kus
door de reddende engel
de niet verzonden
brief aan een liefde
de losse eindjes
van een mooi verhaal
het ademloze talmen
van het onvoltooide lied
het rusteloos zoeken
naar een vergeten dag
het vergeefse wachten
in een maanloze nacht
de gemiste ontmoeting
op een verlaten perron…
Kier tussen schaamte en fatsoen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Ze glippen binnen door een kier
tussen schaamte en fatsoen
hun lichaam gaat liggen
op de wegwerphoezen
en ruikt de verwachting
niet het ontsmettingsmiddel
op mijn handen, niet het rubber
om hun kloppende verlangen
naar mijn nabijheid, hun fantasie
maakt mij begeerlijk
de vrouw van hun dromen
aan den lijve gedacht
Buiten wacht de…
La vie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 In het museum staan we stil
bij de suppoosten: een gangster
een strandmeisje met slaapogen
en een net niet omvallende man
die opschrikt en weghinkt
naar de zaal met glazen grafstenen
We zien mensen somber
wachten, op het einde nog
genieten van een sigaar
de ramp lachend verdringen
aan de piano, bij hun man
schreeuwend hun gelijk halen…
Complot-Theorie, een ct-tje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
447 ander, de andere mens kiest
de ruimte van een dialoog vervaagt
woede, venijn en dovemansoren
praten, praten, niemand die meer vraagt
hun geloof zou mij kunnen redden
van de hel met name het helse vagevuur
ook voor mij plaats op de hemelbedden
het respect is geworden tot resp ACT
een toneelstukje opvoeren van eigen gelijk
nu maar wachten…
Zes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 bladeren dansen op het ritme
van de wind, aangelicht door
de zon, wachten zij op het
juiste moment
om te schitteren, vele pirouetten
te draaien voordat ze zachtjes
landen zullen, in de schoot van
Moeder Aarde
zes jaar later dansen nieuw
geboren bladeren op het ritme
van de wind, wachtend tot
het juiste moment
zes jaar geleden spreidde…
Kinderspel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De fiets wacht wel
we blijven kletsen en lachen, vrij
zijn we, want mama weet het niet
en maakt zich geen zorgen…
LAIS CCXXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
384 Maar ’t zuchten bij elkander breekt de taal,
haar naam wordt vlek, de inkt doet zeer,
het wacht op haar gebaar in dit verhaal.…
Lentekracht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
419 nog kale slaperige bomen
van het naastgelegen loofbos
het is een pogen mijn
hart te gaan bereiken –
o god wat doet dit mij goed
dit wonder schudt in mij
de zin van het leven weer los
nooit vermoed dat die jonge lente
al zoveel kracht in zich had
ik duik nog even onder de dekens
om samen verder te dromen
over en met haar die op me wacht…
Emoties
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
516 We wachten dan op een zachte bries.
Zodat ik niet opnieuw mijn emoties verlies.…
Onrustige natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Zij wachten in megastallen af,
tot ze door ons gemest zijn,
en worden opgegeten.
Onze natuur is veel te onrustig,
om met rust te worden gelaten.…
Oud en wijs genoeg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
456 Wat bomen van nature kunnen,
staat alle mensen te wachten,
wanneer ze geluk hebben.
Mensen zoeken troost,
in bomen en bij elkaar.
Zo zoekt oud groei.
Zo wordt jong wijs.…
Schrijf me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 Hoe erger het is, hoe minder ik
anderen lastig val met mijn ziek zijn
ik wil wel
verbonden zijn, maar weet niet hoe
mijn chaos in vriendschap te vangen
ik doe mijn best
er is geen geheim
er zijn geen verboden
gedachten, ik zie je graag
omarm je als het kan
onder de bloesembomen
maar wacht alsjeblieft
tot ik beter ben, nou ja, goed…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
SLAGER IN DE LENTE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 lammetjes huppelend in de wei
kalfjes slechts even een blik
opvangend van hun moe
kuikens worden gemest net uit het ei
biggetjes nog niet op gewicht
weten het niet maar
ze worden opgelicht
allen lachen het leven toe
de slager slijpt
z’n bijlen en messen
en na z’n werk te hebben gedaan
kan hij ze in het
hakblok te rusten slaan
hem wacht…
bij de hand genomen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
517 het ontbrekende woord
in een vers
de onderbroken kus van
een engel die me redde
de niet verzonden brief
aan een stille liefde
de losse eindjes
in een mooi verhaal
het ademloze talmen
van onvoltooide muziek
het rusteloze zoeken
naar een vergeten dag
de schoonheid van
vergeefs wachten
een gemiste ontmoeting
op het lege perron…