inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Lentekracht

jouw bemoedigende lichte lach
besluipt me ’s morgens vroeg
onderbroken door de
nog kale slaperige bomen
van het naastgelegen loofbos

het is een pogen mijn
hart te gaan bereiken –
o god wat doet dit mij goed
dit wonder schudt in mij
de zin van het leven weer los

nooit vermoed dat die jonge lente
al zoveel kracht in zich had
ik duik nog even onder de dekens
om samen verder te dromen
over en met haar die op me wacht

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 3 mrt. 2021


Geplaatst in de categorie: natuur

4,0 met 2 stemmen 35

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
MvM
Datum:
6 mrt. 2021
Het brengt een zonnestraal in de ochtend terwijl ik dit lees. Mooi geschreven.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)