7480 resultaten.
in vogelvlucht
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
887 van mijn tederheid
ze laat zich niet in mijn ziel vangen
en worden mijn woorden allengs verzwegen
dwingende gedachten gaan op de loop
terwijl het mogelijke messcherp wordt ingesnoerd
ik word door mijn eigen verwachting gevloerd
het zijn zo van die momenten
waarvan men zegt, deze lente
draagt geen vruchten
daarom zal ik zelf naar de winter…
opstandig
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 zou me blij moeten voelen
maar dwingen is niet vrij
zo bedoelt de doodgewaande
wanneer ik even de oude eik raak
waarachter ik mij verschuil
het winters wit weer aan mijn zij
in de dageraad met een waas
over de vijver gespreid
zoals de doffe echo
van Pasen die de leegte
in mijn hart verraadt
stil ben ik na gister:
is dat nu de…
in het aanschijn
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
694 in het aanschijn van
een reeds te vroege geboorte
groeien tussen nagelaten generfde blaren
van een voorgaand najaarssterven
knoppen aan mijn bomen en
zie ogen naar een gemiste winter staren
niet dat mijn gemoed
eerder zal opfleuren in dromen
of dat ik eerder het licht zal erven
de schaduw lijkt dat nog te bewaren
wat niet is zal…
hij fluistert vleugels
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
792 tot
liefhebben bereid
draait hij duiven
naar het drijvend licht
en naar het nevelgeroep uit
warme handen
waarmee
hij decemberwind
verovert
zoals de boogschutter
die zich naar de zon richt in het ochtendland
van geboorte
waar zeldzame vogels
naar de lucht grijpen
en het begin
van de winter bedekken
met donzige veertjes…
Muze
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.411 De tijd gedeeld tot atoom
krakende takjes in een mond-
stille winter het hart
van een onderhuids gestelde vraag:
Waarheen de wilgentenen wijzen?…
Prille gloed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 De winterse kale takken langs de weg,
beginnen langzaam te ontluiken.
Tere knopjes in uiteenlopende kleuren,
zullen weldra hun bloesems laten ruiken.…
April
hartenkreet
2.0 met 13 stemmen
1.892 Een ooievaar kijkt wild om zich heen
En vraagt zich af waar de lente blijft
Het is dan wel de winter die verdween
Maar nog geen zon die z'n stralen schrijft
Er zijn wel vaag letters te voelen
Maar nog geen woorden en zeker geen hele zinnen
Dagen die niks zeggen, niks bedoelen
Alleen dan dat de lente later zal beginnen…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 Hij repeteert
hartstochtelijk
zelfverzekerd
over Wonderen -
heelt juichend de tijd:
de winter voorbij.
Hij overdondert haar
met zijn waterval
van schrille tonen.
Fantaseer ik
in haar bekhoek
even
een glimlach?
Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?…
Het vijfde seizoen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.240 zonder verbeelding
raak je de winter
een handbreedte
van mij af
er rust geen tuin
meer onder je
woorden
of de enkele bloem
die ik van je lippen pluk
wendt zich af
van het geluid
wanneer ik het veld
meet, dat doodstil
de vlokken telt
in onrustige dagen
van verweer
ik vind nog slechts
het zwijgen, rouw
tot bloedens…
ochtendmist
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
786 ik weet
ik word morgen wakker
met diepe kleuren
als zonlicht of sterren
pasgeboren
nog nooit zo dichtbij
maar naaktheid
weegt zwaar
zwaarder
dan wolken vol winter
of het zoeken naar
het andere
het is geweest
maanlicht wit
in een lied
vol onstilbaarheid
het liefst praat
ik met jou
elk woord
in één nacht
ja, morgen…
Speeltuin
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.120 De draaimolen draait te kleine rondjes
Er is een zandbak maar geen zand
Van de speelgoedhuisjes is de ruimte
Binnenin erg aan de magere kant
Zie je die wip daar in ’t midden
Da’s een plank met splinters
En die scheefgezakte schommels daar
...Staan zo al drie winters
De toegangsprijs is niettemin behoorlijk
Maar al jaren koop ik kaartjes…
niet verdwenen
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
980 geloof ik je
in vellen vol waarheid
want nooit sprak je
de woorden van de
gestorven dichter
ik zag met jouw ogen
zonder om te kijken
naar het kind dat een
maanliedje fluisterde
langs mijn dood
de bloemen leegzoog
van de lente
tot de winter viel
uit de nachtschade
van die ene avond
toen ik stierf na
het vellen van je vonnis…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
winteroregano
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
665 we werden
gedood, samen met bomen
van wind
we wensten stilte
en gaven zinloosheid een naam
niet langer dan
eeuwig
ik scheurde dagen uit wolken
en jij verdreef de dingen
naar het verleden
naar sneeuwnachten en dicht
bij jezelf
waar de winter lag, wachtend
op geluiden en zeldzame
bloemen
in het grijsviltige
maar voorbestemde…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
zo maar een boom
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
817 Haar kleurenpracht doet me nog
steeds bekoren
van een boom in m'n straat
die bijna haar blad heeft verloren
haar takken hemelwaarts gericht
die afsteken tegen de blauwe lucht
wacht ze op de winter die komen gaat
dan komt ze even tot rust
maar in haar wortels borrelt nieuw leven
en als de lente komt
zal ze haar schoonheid
in sprankelend groen…
Ontwortelde boom
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 Glibberig nat kleeft het bladeren tapijt
bleek onder mijn voeten
ik huiver van kou
terwijl de winter nog moet komen
zij beiden dreven mij
storm en schuimbekkende
woede van zee
in stilte van nacht
schrijf ik over het verzamelpunt
van geverfde krijsende papegaaien
met stinkende kromme snavels
een tortel vastgebonden
aan een boom
bloesem…
lalalalala
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
695 verlaten lijkt mijn straat
winters koud en toch
alleen
tik tak zegt de klok
warm koud
ik drink uit een mok
choco of thee
letters lees ik
en schrijf tegelijkertijd
op
een verhaal waar ik knettergek van word
want het is nooit goed
dan te lang
of weer te kort
maar geloof me wat ik zeg
zonder woordenspel
voortijd pech…
zwijg mij de dagen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
602 het is kwart over
niet alles is daglicht
of het beleven van huid in de nacht
met een glimlach
tussen
niet alles schrijft een gedicht
of de winter weg
is het dan geweest
wat ik met morgen bedoelde; een wenk van jou
in een vreemde stilte, hier en daar rond hals
en hart
ontluister mij maar en mijn gelaat
het meisje is weg…
Weer een lente
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
722 Als het donker van de nacht
door het morgenlicht
is weggekust
en ik de zon verwelkom
op m'n gezicht
de blauwe lucht zie
met witte wolkjes
die tot aan de horizon reiken
en de vogels hoor zingen
in met glanzende knoppen
gehulde bomen neerstrijken
Dan besef ik ineens
dat de lente
de winter heeft uitgeblust
en ik nog even
op de schoonheid…
Seizoenen van belevenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
560 In wit winterse dromen
zag ik jouw ziel vertrekken
naar een onmetelijk duister
met licht van lente in zicht
en in bladvallende herfst
verloor ik mijn dromen
die niet langer zomerden
in mijn somber gedicht
ik had niet gedacht
dat het mij zo zou treffen
jouw sterven in verloren liefde
een stille duisternis
in mijn vergeten verleden…
lente
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 gedachten
gekoesterd
door een zweem
van lentegeur
doen het hart zwellen
vermoeidheid waait weg
krakende knoken
richten zich recht
het oude hart verliefd zich
in tere tinten,
de grijze winter wijkt
en met jeugdig elan
wordt de lente omarmd…
berusting
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
913 er stroomde veel water langs
heel veel water
zodat de scherpe randjes
behoorlijk zijn afgevlakt
de te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich vast
in mijn aderen
de krachtige hopen
van weleer waarmee ik
zó dikwijls de zorgen
als vruchten van me afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die me dwarszitten…
herfstkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 het past bij jou
de opgelegde stenen, als blad
en aarde, tussen alles wat
de tijd verbeeldt
winter steelt de mooiste bloemen
maar
hoe ik jou nochtans zal noemen
in een klank die niet verveelt
ik weet het en
ik weet het niet
ik laaf me aan jouw lach
dag, dag.. jouw kleine hand
wuift helder in de morgen,
als de zon
met dauwgras…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Los rukken ze het verleden,
dat als droesem bleef liggen
op de onzichtbare bodem
van kinderlijke onschuld,
en dragen ze op
aan de vrieskilte
van winterse witheid…
Vandaag
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
694 Is dit een groet van lente al misschien
of heeft de winter ook hen soms bedrogen?
Maar hoe dan ook, ik kan wel zingen nu
en even ook vergeten al mijn zorgen.
‘k Vertel dit aan mijn vrienden, ook aan u,
en ga gerust op weg naar weer een morgen.
Vandaag heb ik weer krokusjes gezien,
Ze maken me zo blij, zo opgetogen.…
Lege fles
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
512 nog een flinke slok nostalgia
vanuit de bleke bodem van de fles
na de herfststorm wacht de winter
nog een laatste bundel zonneschijn
vanuit een zwaarbewolkte lucht
na de regen rest het wachten
nog een allerlaatste broze glimlach
van een vochtig bladverliezend bos
na de kaalslag volgt het frisse groen
tot het voorjaar oude troostboom…
Gevallen blad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 net als de blaadjes
laat ik los
wat er niet meer toe doet
wat niet meer hoeft gevoed
de takken zijn zwaar
van hoeveelheden uitgebloeid
ze buigen
en gaan de winter in
laten achter wat niet meer groeit
de natte grond onder mijn voeten
vertrapt wat net gevallen is
ik raap nog wat schoonheid
en versier mijn huis
met herfst en warmte…
Omdat
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
574 Er ook aan de langste tunnel
ooit een einde komt
met licht
dit de laatste dagen
en de laatste uren zijn
van een jaar
dat voor het einde zwicht,
er plots wat zon verschijnt
op een winterse dag
en de kou doormidden snijdt,
dat er altijd iets overblijft
van gisteren en van toen
om te bewaren in een schrijn
van herinnering
wanneer we straks…
gegaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
515 Je bent gegaan
ik weet niet hoe
weet niet waarom
ik weet niet hoe dit moet
Je was er niet meer
En dat je terugkomt soms
soms onververwachts
soms kom je niet
Dan ben je weg
Soms
mis ik je niet
De zon komt het wordt weer lente
je weet wat ik ga zeggen
alsof jij vraagt hoe de winter was
Ze heeft een naam
ze heeft jouw naam
ik…