6649 resultaten.
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
764 stilte met de schoonheid
van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders vergroot
die dit schouwspel gaan beleven
Ze zien er de aarde als kerstbal
in ‘n kinderhand en de eeuwige…
Onder het groene dak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Je hoopt voor eeuwig in deze ‘groene long’ te mogen ademen.…
Voortgang
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
718 is het dan voorbij
ligt de klim nu achter mij
gaat het verder bergaf
richting een grijs dal
een open graf
waarin leven slechts wacht
op het verlossende eind
nee
het is nog lang
geen eeuwige nacht
voor ik ga kwijnen
verdwijnen als in een dikke mist
ontvlamt mijn haard en baart mijn brein
verstilde wolken van verwondering
word…
bijna dragelijk
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
778 zich kan hechten
behalve de onmacht, immer herhalend
zoals witte kruisen, lijf aan lijf
nooit uit marmer
of uit letters van leven
wel liefde, liefde, zoveel liefde
onberekenbare liefde, binnen in mij
en daarna, fluister je
onbekend
ik houd mijn mond dicht
en loop
naar de bladeren rondom jouw voeten
ter verdediging van de eeuwigheid…
FOTO ZONDER NAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 werveling van woorden schiet
ongrijpbaar door hem heen
als hij haar foto ziet
haar naam ligt op zijn lippen
hoe iets wat bijna voelbaar
op je handpalm ligt
als je kijkt je steeds weer
kan ontglippen
vertrouwdheid vertaalt zich in gemis
tot als een geschenk een flard
van een gebeuren zich ontward
en hij weer heel even bij haar is……
een eeuwige…
rollen van steen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
719 Sinds voor ons geest en materie
niet meer voor hetzelfde staan
zijn wij van onze identiteit ontdaan
zoekers in de periferie
Soms maken we bij toeval contact
met de oorsprong van eeuwige waarden
want zelfs bij alle splijting op aarde
is het ontwerp nog steeds intact
Te herkennen onlangs bij de premier
die vele klinkers doorslikte op tv…
Ik sla mijn ogen op.....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 De Heer zal mij steeds gadeslaan
Wat mij ook mag wedervaren
Hij zal mij in eeuwigheid bewaren
Hij ziet mijn komen en mijn gaan.
Ik sla mijn ogen op naar God de Heer
Want Hij brengt mijn heil tot stand
En blijft mij leiden met vaste hand
Hij maakte het kwade goed, steeds weer.
(uit psalm 121)…
Kitsch
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
516 Om op te eten, niet weg te
gooien, want da's eeuwig
zonde, en te verteren en
dan er niet meer op terug-
te komen, want op is op,
enkel een boer te laten.
Is dat geen goed idee, ja,
is dat niet vreselijk, is
dat niet een heel erg
opluchtend, is dat niet
een heerlijk, goed idee?
Ik vind van wel.-…
LOKKENDE PRACHT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 daaronder
trillen - deinen - zweven
verwarde spinnenwebben
kleven aan een zonnestraal
hun schittering siddert
voelt zich gevangen - wil vlieden
popelt uiteen te springen
vliegt versnipperd omhoog
tussen de takken
spelen verspreide vingertopjes
van blinkend wit porcelein
raken alles speurend
met blindentastzin
maken tezamen
eeuwig…
2012.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.051 Apocalyps
stervend in de ban der tijden
vechtend in het hemelvuur
hopend op een goede afloop
terugkerend naar de natuur
verdwijnend mens-zijn
zoekend naar de zielskracht
levend in een nieuwe ruimte
dromend van de aardse pracht
dolend eindeloos bewustzijn
denkend in verbondenheid
roepend van weten en liefde
berustend in nu en eeuwigheid…
NU HERKEN IK GOD
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
656 onderspit
al slapende, ontwaak ik in een wereld,
die vochtig is van morgendauw,
die ruikt naar duizend orchideeen
die stilte heeft zo ongekend
al zwevend, ga ik door die wereld
ontdekkend, dit moet de hemel zijn
het begin van verder leven
nu weet ik, wie er tot mij sprak
nu herken ik God
hij gaf mij vrede, rust en zaligheid
in al zijn eeuwigheid…
Zeeën van azuur
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
600 Eeuwige zomers,
badend in zeeën van azuur,
daar wil ik sterven.
In sterke winden,
waar natuur nederig buigt,
om niet te breken.
Illustratie:
Bron: Paul Martens…
in ronde vormen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
845 woont in duintoppen
in borsten van vrouwen
en in harten niet te vergeten
ronde vormen zijn zachter
soepeler en lieflijker
dan recht gelijnde hoekige
meer dan enkel zwart en wit
bevatten zij het hele spectrum van kleuren
scheppend en verbindend
zijn zij de toon en de muziek
ronde vormen zijn zwanger
van mogelijkheden
van niets tot eeuwig…
Een dromend kind dat met de sterren speelt
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.363 Een dromend kind dat met de sterren speelt,
En lacht en reikt en tast met beide handen
Naar ’t blauwe niet te vatten stromend beeld,
Verschenen aan de weke hemellanden;
Een stille dwaas die in zijn waan verbeeldt,
Dat hij kan groeien naar de hoge wanden
Van ’t eeuwig ruim en daar zal kunnen randen
De wolken aan, waarmee de zonne speelt.…
Duitse kruizen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
864 Deze bommen en geweren, zal dat eeuwig blijven bestaan?…
De hoorn des overvloeds
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 ziel langsgaan
verdrinken vloeiend alle gevoelens
in een immens ademend gebied,
van kleurrijke tuinen,
afgewaaide kruinen van
krom gewaaide bomen in verbintenis
met de Aarde en het Leven
Ze geeft opnieuw betekenis
aan ons nietig streven
De Aarde is als de
hoorn des Overvloeds:
Ondanks alle heftigheid,
ondanks alle strijd,
(o, eeuwige…
Zorgeloos
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
587 Want God houdt over mij de wacht
Zijn trouw blijft tot in eeuwigheid
Hij is het die heel mijn leven leidt
En blijft mij steeds nabij, dag en nacht.…
VERVROEGD UITTREDEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Sinds hij uit de levensoptocht stapte
Waarin ze naar het eeuwige optrokken
Hij zich afzijdig hield van slaande klokken
Werd hij een riethalm, stom en stil, verslapte
Zijn aandacht, tot het laatste lichtpunt knapte
Naakt op te gaan in zon en wind kan lokken
Dus nam hij afscheid, moe van struikelblokken
Waardoor zij, in de stroom nog, zich verstapte…
Hof van stilte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
560 Hier is het stil en vredig
hier spreekt men met en over God
hier wacht het eeuwig leven
en niemand doet hier bot.
Hier voel ik me gedragen
door herinnering en hoop
en dwaal ik langs de graven
hier leeft de dood.…
Waanzinnige liefde
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.119 Het afscheid en de tranen
mooie vlinders in alle staten
Een hart kerven in een boom
jaloers zijn en dat weer haten
Steeds onrust en de kriebels
teleurstellingen verwerken
Je hart bevangen van vuur
liefde van een kant opmerken
Liefde allesomvattende liefde
Passie vervuld van tederheid
Niet los te weken van de mens
houden van een eeuwige…
Oorzaak en gevolgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
725 Zij moest een operatie ondergaan
aan het aangegroeid en uitgerekt
gezwel rondom de ingang van de oren
lellen gaven knipperlichten en geluid
ermee naar bed gaan deed zo’n pijn
het opstaan bleek nog erger
vooral het eeuwige geklets
van dag naar nacht en omgekeerd
tussendoor het vrijen erboven
en eronder
het continu geroezemoes
van schelle…
Schemerkrabbel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Schemer valt
Als lood op een suikerspin
Asfalt vloeit
In dikke druppels
Stijf staat m’n lijf
Van staal en glaswol
Ooit rolde hier water
M’n knieën knikken
Mijn enkels verweken
Paars schijnt mij de hemel
Toe en helblauw de vloer
’t Godsbeeld kruisigt
Zichzelf en ’t dak wankelt
Want geen muur torst voor eeuwig
Duister kietelt
Prikkelt…
Na ons afscheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
699 tijden keren
dat wij elkaar met bloemen sieren
in die tuin van paradijselijke sferen
leven zal daar opnieuw beginnen
daar in die wonderschone stad
daar zal ieder in liefde beminnen
die hij op aarde niet heeft liefgehad
klinkt die heerlijke engelenzang
in lof en aanbidding geweven
voedt geluk en vrede eeuwenlang
dankbaar een vreugdvol eeuwig…
Septemberrozen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
760 teer ontloken
voor de wind hen zijdezacht
naar paarse heidevelden bracht
waar ze in zonlicht wilden bloeien
als vrijheidsbloem voor onderdrukten
maar geen vrede kon zich vormen
in verraderlijke stormen
die hen ruw van de stengels rukten
ze dreven zonder einde
voorbij het ijle blauw
onbereikbaar, nooit vergeten
de heide bloeit hen eeuwig…
Moeder
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.355 Noem mij de naam
van een monster zoals jij,
Dan zal ik hem vervloeken
tot in de eeuwigheid en daar voorbij.
En als jij straks
bij Petrus aan de hemelpoort staat,
dan is enkel mijn hoop
dat hij die snoeihard voor je dicht slaat.
En geloof me, het is waar.…
Wat rest van 't brede haar en bittere gouden ogen
poëzie
4.3 met 3 stemmen
4.194 En soms, in 't bleke bliksemen na de vlagen:
De kering van het licht, de eb en vloed
Van oeverloze wateren en een dagen,
Een kim. een eiland door één ster behoed:
Stilte, en als de ziel haar verre tocht mag wagen
Bleef daar al wat verdween en eeuwig leven moet.…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 Mijn tuin is een combinatie
van Aardse tijd met besef
van Eeuwigheid.
In mijn tuin kun je zingen en dansen,
springen naar de stralen van de zon ...
juichend,
jubelend waar Ál het Leven
dat jou dan eindelijk
ten deel valt.
Mijn tuin bevalt mij.…
Ergens daar...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
953 daar lag het antwoord,
veredeld in het aardse as
Zo zeldzaam als ik nu pas hoor,
die speld in het hooi of gras
Zo mooi zo blinkend benoemd,
naar het wijze levenstoneel
Kleuren vergift, geprikt geroemd,
die ene glans, roestend donkerfluweel
Het blinkt harder, scherper, pardon,
wakker paraat in onbekende uren
Zoekend in schaduw naar eeuwige…
Monet à la minute
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
694 (Een dichterlijke impressie van een meesterschilder)
Kruislings kleuren de lelies
luchtig op het stille water
De zon, het oog van Apollo, doorklieft
de atmosfeer en licht het hoofd
in een eeuwig later
Kroon en loof vleien zich tinten groen
en mijmeren stilletjes voor zich uit
De geur van kamperfoelie spreidt
zijn nevels over een pittoreske…
In het heelal
gedicht
2.2 met 6 stemmen
6.461 Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat;
eeuwig geborgen. Maar dan...
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.
Dáág.
----------------------------------
uit: 'Aan het eind van het begin.
De Man van Taal & De hemel in, de hemel uit.' 2001.…