10626 resultaten.
heimwee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
580 mijn straat, toen leeg
is volgepropt met auto's
de stenen die ik daar ontsteeg
zijn slechts te zien op foto's
mijn knieën schuren langs de stoep
het doelpunt op de schoenen
nog hoor ik luid mijn maatjes' roep
de overwinning roemen
mijn straat staat stil
het spel is uit, de bal diep opgeborgen
weg is de warmte die 'k ervoer
het bedekte…
overleven (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
680 een lange rij
schuifelen ze
langzaam naar
voren de moeder
ingeklemd tussen
haar dochters
daar staat hij
de engel
engel des doods
ze kijkt weg
weg van zijn
koude ogen
met zijn wijsvinger
bepaalt hij hun
onverbiddelijke lot
hij gebaart de
moeder naar
links te gaan
met zachte stem
zegt hij
je zult mama
snel weer zien…
Het magisch spel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
528 wij hebben
de wereld
weer geboren
zien worden
in maagdelijk
ontvangen
bleven sneeuwbuien
urenlang hangen
gebiologeerd
speelden kristallen
het magisch spel
op wie zal jij vallen
gaan wij
inhaken of elkaar
met een lach in
smelten vermaken
bijna sacraal
hebben wij het
buiten betreden
in sporen van heden
een schietgebed…
Lisse
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
663 je digitale foto
-je papa stuurde hem-
pas geprint
op printpapier
formaat A4
gekocht in de Colruyt
ik kijk je aan
jij kijkt me aan
je gezichtje zo stralend
mijn hart zo ontroerd
je knuistjes gebald
je ogen zien
je mond lacht
je weet
je bent
helemaal
Lisse
mijn leven loopt af
jouw leven vangt aan
beschermd voor altijd
met kracht…
verplaatsen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
411 kunnen wij
in beweging komen
de liefde
voorrang geven
onze stilte
ademen
de poëzie
laten bloeien
de wraakzucht
verschroeien
kunnen wij
wortelen als een boom
de doden voort
laten leven
onze dromen
bewegen
de stormen
laten razen
de vogels
zien herrijzen
wij kunnen de
aarde koesteren
we kunnen haar
verplaatsen…
Overdenking
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Nederigheid moet ik nog leren,
humus worden zonder woorden,
zonder te zien, te voelen soms
maar dicht bij moeder aarde.
In deze meimaand staat alles
weer in 't groen en bloeit.
Kan ik wel echt zwijgen?
Ik hoop dat rust een beetje groeit.…
Redenen genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 ongelukkig
argwanig en onaanraakbaar
omhuld door voorzichtigheid
en medeplichtigen, als het groot wordt
ook dienaars van de wet
onderhandelaars en voorspellers
met op maat gemaakte maten
die alles voor elkaar praten
niet dom en niet verstandig
genoeg om oprecht te zijn
en niet flink genoeg
om af te zien…
Zonder ziel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
512 ik heb de spiegel
gevraagd niet meer
te kaatsen omdat ik mijn
beeld niet kan verdragen
ik kijk maar het
lijkt op geen stukken na
op de persoon die ik ben
er is niets dat ik herken
het is een vreemde
maar zonder ziel
een ander die als
medemens niet echt beviel
wij hebben geen gevoel
bij het zien van elkaars smoel
geen affiniteit…
Verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Een nieuw begin wil ik maken,
maar ik moet eerst mijn verdriet
en gevoelens
een beetje zien kwijt te
raken.
Een glimlach
en wat liefde
zou meer
dan welkom zijn.
De tranen,
die ik nu bij me draag
zijn zwaarder dan ik
dacht.
Als de zon schijnt geeft
het mij voldoening, liefde
en veel kracht.…
de kracht van autisme (7)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 zoveel kiezen moeten
het maakt mij boos
zoals het mij aanraken
mij ook vreselijk kan zijn
zeg dus wat u zegt
eenvoudig en duidelijk
ik begrijp alleen
precies wat ik hoor
als ik de juiste woorden
niet vinden kan
om jou te antwoorden
kijk dan wat ik doe
al die woorden
staan mij in de weg
ik leer het beste
door steeds weer zien…
Bij de dood van een klaploper
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
629 tand
dat is de vraag
een pottenkijker in mijn keuken
of een mee-eter
ik gis niet
waarom die uitvreter nalaat
een reden te geven
anders dan zijn lijfspreuk
-rood staan is beter dan wit liggen
dus leen ik bij het leven-
en weet
er hangt een prijskaartje aan zijn geschenk
bij de dood, hij zou ’t besterven
wanneer hij kon zien…
Vriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Je levensvreugde nam de benen
Dit aan te zien doet ons verdriet
Je lijkt gehouwen uit graniet
En niemand kan je hulp verlenen
Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Het is alsof je niets meer ziet
Je had een schrijver in je genen
Van schrik begint nu ons…
wedervaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vandaag valt in herhaling
staat de zon in kunstlicht
doden we tijd
daartussen groeit stilte
is alleen de supermarkt nog open
en verstrijkt het ogenblik tot avonduren
in een spiegel van kalm water
waarin we de toekomst zien
die op onze verte lijkt
voorlopig blijven we afstand verlengen
in overeenkomst met ons zwijgen
-steeds afweziger…
Corona
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
471 Probeer toch met z’n allen
te zien wat wordt verteld:
dat zij die zijn gevallen
niet vielen door geweld
van mes, kogel of fanatisme,
maar door een nietig organisme
dat hoogstwaarschijnlijk blijven zal
en dat zelfs in miljoenental.…
Met mijn ogen dicht kijken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
567 Met mijn ogen dicht kijken
Als ik mijn ogen sluit
Zie ik wat niet is
Kan ik door grenzen dromen
Over alles wat ik mis
Hoor ik de tijd wegtikken
Geen droom is mij teveel
Zie ik wat ik zien wil
Droom ik mijn wonden heel
Met mijn ogen dicht kijken
Naar jouw blonde lokken
Dansend in de zomerwind
Niets doet mijn adem stokken
Tot ik mijn…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 vaak kwasten
penselen randjes
verf tot eenmalig
ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede…
LAIS CCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zij zien de kinderen die joelen op
kraaiende peuters, hun roodhuidenkeel
opengesperd en de oudjes steunend op
bouwval. “O weet je nog het zandkasteel
toekomst” zegt zij, en hij: ”er zijn te veel
ratten”. Hij bibbert en slijmt. Te hevig
de zomer komt klaar, zon angelt stevig
in ’t Avondland zijn gif van de hitte.
De wet bliksemt neer.…
geef acht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 akelige jacht
5 miljoen
subsidie wie
heeft deze
stomheid bedacht
het anders
zo juichend
gezicht van
deze Koninklijke
jager wordt
keihard
de dieren
kunnen geen
kant op
smart
misschien indruk
maken aangaande
vrienden jagersclub
stoere verhalen
te kunnen
vertellen in
de pub
Nederlandse oranjevlag
omlaag
dierenvrienden zien…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid
We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels
waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd
stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen
verleden en toekomstdromen
Op elk moment
Grote mensen…
Tormentil
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
545 diepgeworteld in oude grond
zonder het hart te kwellen
door een glazen afstand die diep in de ziel snijdt
ergens ver weg vangt een maaltijd
aan met linzensoep
wist je dat zonlicht
er acht minuten over doet om de aarde te bereiken
dat getallen een verzameling zijn van gedachten,
netjes op een rij
en toch,
als je uit je raam kijkt zien…
EEN BOEK
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
495 wees een uiterlijk
neutraal gesloten boek
laat je alleen lezen door wie
echt interesse in jou heeft
toon diegenen jouw ziel en
zij zullen ook zichzelf beter begrijpen
toon aan hen jouw verhalen
sprookjes legenden
laat ze zien wat ze nooit echt herkenden
of ooit met stelligheid ontkenden
verwijder schellen - open ogen…
Een wereld vol haat
netgedicht
5.0 met 93 stemmen
402 ik heb ze
verloren zien gaan
de stukjes leven
op weg naar een
bloeiend bestaan
ze knopten
voortijdig
steelden te lang
konden de lichtroof
van anderen niet aan
hun kleuren
vervaagden door
een brandende zon
guur weer vertraagde
florissante rijping alom
weer is aarde
gebarsten en in zijn
vruchtbare grond krast
klimaat desastreuze…
Stille woorden
netgedicht
5.0 met 335 stemmen
1.710 vloeken helpt niet
als pijn het achterste
van je tong kan zien
waar tranen verdrogen
voordat zij zijn
vergoten regeert
al de ongeziene
meester van verdriet
omdat pijn
het bestaan van
andere emoties
uitsluit en verbiedt
ook ik heb stille
woorden in mijn
huid gekrast om te
voelen wat niet mag
het andere dat
ongelukkig heet…
Tussen geluk en pijn
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
390 ik heb je
vingers gezien
de duim die
bladzijde beroerde
in het omslaan
van de dag
die in afschrift
meteen de
stemming weergaf
het was geen
boek maar de
verslagen konden
in hun notities
heel subtiel de
veranderingen
van sfeer laten zien
en hun consequenties
voor de werkelijkheid
ik heb ze
gebundeld
van maan naar
nieuwe…
De mensen in hun huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 dat gaat wel
op een zonnige dag
Ik hoef alleen maar mijn neus
naar buiten te laten wijzen
de schoorstenen te tellen
en niet op wolken te letten
Er komt toch niemand
alleen ik, 's ochtends
met een lunchpakket
en een leeg hoofd
voor nieuwe ideeën
over de mensen in de huizen
beneden mij, ik ken er een paar
die zich wel eens laten zien…
DE MOEDER EN HAAR KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 Je kind dragen
Is de grote verwondering
Je kind wegdragen
Is de grootste opdondering
Die een mens, een vrouw, de moeder
Kan krijgen, moet zien te verwerken
En ik als buitenstaander
Sta erbij en kijk ernaar
En weet niet wat te doen, wat te zeggen
Het is niet uit te leggen
Een moeder hoort haar kind niet te verliezen
Een vader ook niet…
De vallende wind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 ooit heb ik
het donker
in je ogen
zien bliksemen
opkomende
tranen die
van kwaadheid
vervloeien
een losbarstende
bui waarbij
woorden in staccato
hun gif hagelen
in afwachting
van de vallende
wind heb ik mij
omgedraaid
ben weggegaan
om jou even de tijd
te geven woede af te
reageren met regen
in een opklarend
ogenblik…
Als verrassing
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
793 ik heb mijn
hele leven gelopen
op zoek naar
de mooiste bloem
het liefste woord de
intrigerendste zin
voor een excellent gedicht
om dat jou
als verrassing aan
te bieden om
zo de ultieme
verbazing op je
gezicht te zien jij die
al zoveel van mij wist
jij hebt al de mooiste
stukjes van mijn ziel
gezien daar waar wij
samen opengingen…
Vet cool
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Maar laten we ècht bij
de jeugd beginnen
Geen vette dikmakers
in de kantine
Op school vond ik dat altijd
ook zo raar
Docenten werken zich
een slag in d'rondte
En zien met lede argusogen
aan
Dat frisdrankautomaten blijven staan
Voor steeds meer leerlingen
met dikke konten
De welvaart heeft het Westen
lui gemaakt
Wie daar nooit…
Wintergras
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
617 ze raken nooit uitgeteld
stilte wil een hoofdrol
in een huis dat blijft verhalen
een draaiboek dat niet liegt
ik heb het leven nu geleerd
ik zal het water blijven dragen
tot de avond binnenkruipt
morgen zullen er branden zijn
ik wil het wintergras zien groeien
ik zal ontsnappen aan de tijd
het moet me lukken om
de snaren van een harp te tellen…