Alle inzendingen over bevroren

968 resultaten.

Sorteren op:

Winter 04.01

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Er is een probleem dat we diep of betrekkelijk delen wintertraag spelen en spinnen vlassige nekharen een web van rusteloosheid, onvoorspelbaarheid geen winterslaap bevroren zee in het schilderij mijn jas wappert mijn compagnon heeft het koud en ik ben ziek blind en doof trekken we voort de winter door waarvan het begin net zo vaag…
wiron mostert26 februari 2004Lees meer >

Machteloos

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.625
nooit zal kunnen horen, een berg waarvan ik telkens terug blijf vallen, woede uit verbitterde onmacht geboren Sla ik alles stuk met woorden, onbedacht en zonder te denken de wereld zwart voor ogen, spreek ik in oneerlijkheid teleurgesteld door onvermogen Waarna ik verdwijn in een tranendal uit spijt en verdriet, machteloos klein bevroren…
Suus31 december 2004Lees meer >

Doodstil

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
De tijd tikt achter vreemde muren, een ekster pikt kruimels brood van een bevroren vensterbank. Het licht verzamelt moed om zijn bestaan te vullen. Lege gedachten zijn waardeloos geworden. Onder het balkon is het doodstil. Soms springt er iets wit op, maakt afdrukken in zijn hoofd, rent rond in gekwelde gedachten.…

Leven

netgedicht
4.4 met 15 stemmen aantal keer bekeken 703
bevroren in het beeld vermijdt de tong de woorden die in een verward geloof het geluid verstoren ijzig houd ik mijn vraag in over het meer van verlangen om aan de oevertreden gekraste cirkels te laten drogen waar blijf ik met mijn sterrenbeelden die ik schaats als hagelwitte rozenstruiken om zo mijn dromen te vergeten waar…

de ogen dicht

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.208
ze zag hoe schaamte de lakens bedekte met een bleke blos alsof haar buik nooit zou baren en enkel prooi werd van de zwartste nacht al wat ze kon zien, de woorden te klein, werd wind en vreemd uitgespreid zonder bedaren en op het harde gras, waar geen mens meer keek, brak elke maan in het schommelen, stil de zonde bevroor in het boomzwijgen…

de eenzamen iv

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.771
Het gras dampt, klam en vochtig, De grond blijft stijf bevroren In hete korte zomer: ’t Blijft winter in de zomer. De klokjes zijn nog hoorbaar, Het rulle spoor nog zichtbaar, De kar is al bijna verdwenen. Ja, alles gaat, verdwenen… Wat over is gebleven Is lief maar onvoldoende Om op te leven.…

oosterwind

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 542
Nauwelijks ontwaakt laat de wijdte zich genadeloos geselelen door een striemende ooster, en laat zich gedwee bestuiven door wit bevroren water dat poriën vult en alle details doet vervagen.…

oostenwind

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 649
Nauwelijks ontwaakt laat de wijdte zich genadeloos geselen door een striemende ooster, en laat zich gedwee bestuiven door wit bevroren water dat poriën vult en alle details doet vervagen.…

Het laatste Uur

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 697
Bevroren prikkeldraad, ommuurde waarheid. De laatste dageraad die licht en donker scheidt. Op de dag der wrake is angst een voorteken. En wie is zonder verzaken, om recht te spreken?…
Iniduo29 januari 2012Lees meer >

Boezemvriend

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.001
me om mijn vrijheid te vieren naast mijn bed begon de keuken aan een wereld van genegenheid met biologische melk en dito yoghurt je gaf niets om mijn woorden zolang ze vrijblijvend waren verkoos jij een zwervend bestaan vanaf mijn bed tot aan de keuken bestond jouw geloof onder de maan die haar licht devoot verspreidde met de bevroren…
mobar24 maart 2013Lees meer >

O gij, in weedom neergebogen.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 887
Het water, in 't metaal bevroren, Splijt wel het zwaarst kanon vaneen, Waar 't vloeien kon, is niets geleên: Zo breekt hem, die zijn leed wou smoren, Het hart door opgekropt geween.…

Voorrecht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
contouren zijn grijs en zwart Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest aan de afgrond waarin ik ben geweest Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart Zij ontsluiten het zuiverste licht Haar gedeeltelijk verschijnen Alle pijn gaat verdwijnen Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht Raden naar hoe zij is in het echt heeft de bevroren…

De hopman.

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 694
De hopman raakte bevroren wanneer hij zwierf door zijn labyrint. Wie hem volgde was voor altijd verloren, de hopman is een narrig kind. De hopman wist ons te verleiden maar heeft zijn schepen nu verbrand. We zullen hem terstond ontweiden Zijn schelpenhoed ligt al onder ’t zand.…

Een oud web

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 851
Een bevroren wolk overnacht in een oude kruin, een oud web in een verloren tuin.…

Ontknopt

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.214
Deze ogen doden kijk me niet meer aan De ijstijd van mijn nabijheid is hopeloos bevroren ik besmet besmeur verziek laat me nu maar gaan Dit is geen kalme zee drenkeling zul je zijn gevangen in mijn doolhof van voorgoed verloren Dus ren, nu het nog kan bespaar jezelf de pijn Maar dovemansoren horen veel dieper dan bedoelen en blinde…
Doortje25 september 2003Lees meer >

Mammoet

gedicht
3.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 20.656
Het is gemaakt van zwarte vingers en bevroren inkt. Het staat in gletsjers om me heen verrezen. Ik heb er lang in rondgedwaald.…

nacht met grief

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.677
de nacht is doorgehaald tussen bevroren rotsen gletschers grote massieven schreeuwend ijs lacunes immense lawines dreigend d'herinnering aan wat ooit misschien en onzeker was is niet meer gehemelte met ijsstoppels waar tanden zaten kiezen innerlijke tranen gestold in pegels die niemand ziet die nimmer open wonden liet toegedekt…

Liefdesklimaat

netgedicht
4.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 971
eens stuwden zij ons voort naar later op golven van genot en hoop maar weerstand brak hun vloeien in een verkillende samenloop nu zijn de woelige woorden van jouw hart verstard als moleculen in bevroren water ik ril alsof – in enkel tule de kou ervan mij ijzig vat en hunker eens temeer naar het vertrouwde geklater van jouw bruisende…

de cirkel van leven

netgedicht
4.7 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.121
vanuit de toekomst droomt een ver verleden zich langzaam naar mij toe terug van weggeweest na een lang vergeten feest waar het dromen zag breken alsof het niets was op zoek naar het heden valt het zomaar uit de lucht in mijn schoot met een zucht naar liefde en ik wou dat ik het leven kon omarmen om het bevroren verdriet te verwarmen…

HET VERSTOORDE LEVEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 468
Ze zijn met velen De meeuwen boven de winterakker Zelfs hen kan ik niet verdragen vandaag Waar blijft de zon die het ijs smelt Waarin de waarheid bevroren…

O Gij, in weedom neergebogen

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.225
Het water, in 't metaal bevroren, Splijt wel het zwaarst kanon vaneen, Waar 't vloeien kon, is niets geleên: Zo breekt hem, die zijn leed wou smoren, Het hart door opgekropt geween. 1879…

Dichtstuk

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 594
hij putte zinnen lepelde als dorstige hond uit de bron van woorden zijn glazen oog gevuld met metaforen de taal gelikt, gesnoven en gedoopt geschreven en gesloopt ligt nu bevroren naast verstorven wijn en geur van dode dichters ruikt hij het bloed dat traagzaam kruipt door holler vaten zijn troebel oog kleeft aan de randen van verstokte…
Hanny27 mei 2010Lees meer >

Goed beginnen

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.006
De cursor lijkt bevroren. Je kunt van je plaats opstaan. Er mag worden gerookt, er mag naar buiten worden gekeken. Daar staat een man die duiven wegjaagt met zijn hond, verkeer dat hem niet laat oversteken. ---------- --------------------------- uit: 'Toespraak in een struik', 2008.…

Ceremonie in witte kant

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
tot een ceremonie in witte kant is geschied; balancerend tussen monnikachtige stilzwijgendheid en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis voltrekt zich achter een gaasgordijn van mist in ijzige sereniteit een processie van terugtrekking en berusting: in erehaag opgestelde bomen met opgestroopte hemdsmouwen aanzien met bevroren…

Verleden en heden

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 511
Oorverdovend is de stilte Oogverblindend ’t smetloos wit Eeuwig groen de verre bossen Stralend blauw de hemelkoepel En mijn hart is vol verlangen Naar de tijd dat ik zwierf daar Over dat uitgebreide ruime veld Daar zwierend over bevroren water Van sloten, vaarten en het meer Genietend van de rust en vrijheid Van zuivere lucht en helder…

tijdslot

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
het duurde zolang zoiets duurt langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid gevangen tussen binnentijd en buitentijd met een vaste periode tussen aankomst en vertrek zo bevroren als ijs, zo hard als graniet geen speld tussen te krijgen ‘ergens moet je een grens trekken’ daar stonden we dan de telefoon thuis laten liggen de sleutel…
Iniduo4 maart 2021Lees meer >

kom maar mijn bloem

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
het leven is koud te oud om nog lente te bloeien adem tekort krachten verloren bloed lijkt bevroren het wintert te lang in donkere luchten tijd lijkt te vluchten kiemen zijn op het groen is te klein om te groeien ik koester nog kleur uit voorbijzijnde zomers proef steeds hun geur kom maar mijn bloem die zon weer laat schijnen…

stille baby

netgedicht
3.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 8.774
roerloos zij lijkt bevroren ademt in blaast zacht uit doelloos als nooit tevoren heeft het min of meer verbruid spoorloos haar vertrouwen vraagt zich af in zwijgen gehuld stuurloos in haar rouwen voelt een straf maar kent geen schuld zielloos is de vrucht die zij meedraagt in haar schoot weerloos als zij vlucht en…

In kolenzwart

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 373
waar ogen in kolenzwart wittige stilte schitteren wolkt de condens van je warme lach zijn vrolijkheid over de pas gevallen sneeuw die straks het fundament zal zijn van het nog te bouwen sneeuwen huis nog herinneren wij ons het dwarrelend wit van de lange winter de ijskoude handen en het bevroren haar weer zullen wij getuige…
wil melker6 november 2022Lees meer >