968 resultaten.
Winter 04.01
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.016 Er is een probleem dat we diep of betrekkelijk delen
wintertraag spelen en spinnen
vlassige nekharen een web
van rusteloosheid, onvoorspelbaarheid
geen winterslaap
bevroren zee in het schilderij
mijn jas wappert
mijn compagnon heeft het koud en ik ben ziek
blind en doof trekken we voort
de winter door
waarvan het begin
net zo vaag…
Machteloos
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.625 nooit zal kunnen horen,
een berg waarvan ik telkens
terug blijf vallen, woede uit
verbitterde onmacht geboren
Sla ik alles stuk met woorden,
onbedacht en zonder te denken
de wereld zwart voor ogen,
spreek ik in oneerlijkheid
teleurgesteld door onvermogen
Waarna ik verdwijn in een
tranendal uit spijt en verdriet,
machteloos klein bevroren…
Doodstil
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
661 De tijd tikt achter vreemde muren,
een ekster pikt kruimels brood
van een bevroren vensterbank.
Het licht verzamelt moed om
zijn bestaan te vullen.
Lege gedachten zijn waardeloos geworden.
Onder het balkon is het doodstil.
Soms springt er iets wit op,
maakt afdrukken in zijn hoofd,
rent rond in gekwelde gedachten.…
Leven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
703 bevroren in het beeld
vermijdt de tong de woorden
die in een verward geloof
het geluid verstoren
ijzig houd ik mijn vraag in
over het meer van verlangen
om aan de oevertreden
gekraste cirkels te laten drogen
waar blijf ik met
mijn sterrenbeelden
die ik schaats als
hagelwitte rozenstruiken
om zo mijn dromen te vergeten
waar…
de ogen dicht
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
4.208 ze zag hoe schaamte
de lakens bedekte met een bleke blos
alsof haar buik nooit zou baren en enkel
prooi werd van de zwartste nacht
al wat ze kon zien, de woorden
te klein, werd wind en vreemd uitgespreid
zonder bedaren
en op het harde gras, waar geen mens
meer keek, brak elke maan
in het schommelen, stil
de zonde bevroor
in het boomzwijgen…
de eenzamen iv
poëzie
3.8 met 6 stemmen
2.771 Het gras dampt, klam en vochtig,
De grond blijft stijf bevroren
In hete korte zomer:
’t Blijft winter in de zomer.
De klokjes zijn nog hoorbaar,
Het rulle spoor nog zichtbaar,
De kar is al bijna verdwenen.
Ja, alles gaat, verdwenen…
Wat over is gebleven
Is lief maar onvoldoende
Om op te leven.…
oosterwind
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
542 Nauwelijks ontwaakt laat de wijdte zich genadeloos geselelen door een striemende ooster, en laat zich gedwee bestuiven door wit bevroren water dat poriën vult en alle details doet vervagen.…
oostenwind
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
649 Nauwelijks ontwaakt
laat de wijdte zich genadeloos
geselen door een striemende ooster,
en laat zich gedwee
bestuiven door wit bevroren water
dat poriën vult
en alle details doet vervagen.…
Het laatste Uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
697 Bevroren prikkeldraad,
ommuurde waarheid.
De laatste dageraad
die licht en donker scheidt.
Op de dag der wrake
is angst een voorteken.
En wie is zonder verzaken,
om recht te spreken?…
Boezemvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.001 me
om mijn vrijheid te vieren
naast mijn bed begon de keuken
aan een wereld van genegenheid
met biologische melk en dito yoghurt
je gaf niets om mijn woorden
zolang ze vrijblijvend waren
verkoos jij een zwervend bestaan
vanaf mijn bed tot aan de keuken
bestond jouw geloof onder de maan
die haar licht devoot verspreidde
met de bevroren…
O gij, in weedom neergebogen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
887 Het water, in 't metaal bevroren,
Splijt wel het zwaarst kanon vaneen,
Waar 't vloeien kon, is niets geleên:
Zo breekt hem, die zijn leed wou smoren,
Het hart door opgekropt geween.…
Voorrecht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 contouren zijn grijs en zwart
Ze doen denken aan de sluier rondom mijn geest
aan de afgrond waarin ik ben geweest
Maar deze donkere kleuren ontleden alle smart
Zij ontsluiten het zuiverste licht
Haar gedeeltelijk verschijnen
Alle pijn gaat verdwijnen
Door haar vage gestalte een nieuw leven gesticht
Raden naar hoe zij is in het echt
heeft de bevroren…
De hopman.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
694 De hopman raakte bevroren
wanneer hij zwierf door zijn labyrint.
Wie hem volgde was voor altijd verloren,
de hopman is een narrig kind.
De hopman wist ons te verleiden
maar heeft zijn schepen nu verbrand.
We zullen hem terstond ontweiden
Zijn schelpenhoed ligt al onder ’t zand.…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Een bevroren wolk
overnacht in een oude kruin,
een oud web in een verloren tuin.…
Ontknopt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.214 Deze ogen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd van mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren, nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Maar dovemansoren horen
veel dieper dan bedoelen
en blinde…
Mammoet
gedicht
3.5 met 46 stemmen
20.656 Het is gemaakt van zwarte vingers
en bevroren inkt. Het staat in gletsjers
om me heen verrezen.
Ik heb er lang in rondgedwaald.…
nacht met grief
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.677 de nacht is
doorgehaald
tussen bevroren rotsen
gletschers
grote massieven
schreeuwend ijs
lacunes immense
lawines dreigend
d'herinnering
aan wat ooit
misschien en
onzeker was
is niet meer
gehemelte met ijsstoppels
waar tanden zaten
kiezen innerlijke
tranen gestold
in pegels die
niemand ziet
die nimmer open wonden liet
toegedekt…
Liefdesklimaat
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
971 eens stuwden zij ons voort naar later
op golven van genot en hoop
maar weerstand brak hun vloeien
in een verkillende samenloop
nu zijn de woelige woorden van jouw hart
verstard als moleculen in bevroren water
ik ril alsof – in enkel tule
de kou ervan mij ijzig vat
en hunker eens temeer
naar het vertrouwde geklater
van jouw bruisende…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
HET VERSTOORDE LEVEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 Ze zijn met velen
De meeuwen boven de winterakker
Zelfs hen kan ik niet verdragen vandaag
Waar blijft de zon die het ijs smelt
Waarin de waarheid bevroren…
O Gij, in weedom neergebogen
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.225 Het water, in 't metaal bevroren,
Splijt wel het zwaarst kanon vaneen,
Waar 't vloeien kon, is niets geleên:
Zo breekt hem, die zijn leed wou smoren,
Het hart door opgekropt geween.
1879…
Dichtstuk
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
594 hij putte zinnen
lepelde als dorstige hond
uit de bron van woorden
zijn glazen oog
gevuld met metaforen
de taal gelikt, gesnoven en
gedoopt
geschreven en gesloopt
ligt nu bevroren
naast verstorven wijn
en geur van dode dichters
ruikt hij het bloed
dat traagzaam kruipt door
holler vaten
zijn troebel oog
kleeft aan de randen
van verstokte…
Goed beginnen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.006 De cursor lijkt bevroren.
Je kunt van je plaats opstaan.
Er mag worden gerookt, er mag
naar buiten worden gekeken.
Daar staat een man die duiven
wegjaagt met zijn hond, verkeer
dat hem niet laat oversteken.
---------- ---------------------------
uit: 'Toespraak in een struik', 2008.…
Ceremonie in witte kant
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 tot een ceremonie
in witte kant is geschied;
balancerend tussen
monnikachtige stilzwijgendheid
en stille sferenmuziek van vallend vlokkenpluis
voltrekt zich
achter een gaasgordijn van mist
in ijzige sereniteit
een processie
van terugtrekking en berusting:
in erehaag opgestelde bomen
met opgestroopte hemdsmouwen
aanzien met bevroren…
Verleden en heden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
511 Oorverdovend is de stilte
Oogverblindend ’t smetloos wit
Eeuwig groen de verre bossen
Stralend blauw de hemelkoepel
En mijn hart is vol verlangen
Naar de tijd dat ik zwierf daar
Over dat uitgebreide ruime veld
Daar zwierend over bevroren water
Van sloten, vaarten en het meer
Genietend van de rust en vrijheid
Van zuivere lucht en helder…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 het duurde zolang zoiets duurt
langer dan een ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel…
kom maar mijn bloem
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
707 het leven is koud
te oud om nog
lente te bloeien
adem tekort
krachten verloren
bloed lijkt bevroren
het wintert te lang
in donkere luchten
tijd lijkt te vluchten
kiemen zijn op
het groen is te klein
om te groeien
ik koester nog kleur
uit voorbijzijnde zomers
proef steeds hun geur
kom maar mijn bloem
die zon weer laat schijnen…
stille baby
netgedicht
3.6 met 39 stemmen
8.774 roerloos
zij lijkt bevroren
ademt in
blaast zacht uit
doelloos
als nooit tevoren
heeft het min
of meer verbruid
spoorloos
haar vertrouwen
vraagt zich af
in zwijgen gehuld
stuurloos
in haar rouwen
voelt een straf
maar kent geen schuld
zielloos
is de vrucht
die zij meedraagt
in haar schoot
weerloos
als zij vlucht
en…
In kolenzwart
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
373 waar ogen
in kolenzwart
wittige stilte
schitteren
wolkt de
condens van
je warme lach
zijn vrolijkheid
over de pas
gevallen sneeuw
die straks het
fundament
zal zijn van het
nog te bouwen
sneeuwen huis
nog herinneren
wij ons het dwarrelend
wit van de lange winter
de ijskoude handen
en het bevroren haar
weer zullen wij
getuige…
Vrede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.132 Het was de vrede die bevroor.…