1203 resultaten.
En niemand
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.621 Kleine, kwetsbare, in zich
Zelf gekeerde en slecht
Geklede man
En niemand voelde de
Kracht waarmee de aarde
In beweging werd gebracht
De wortels die als dwazen
Tekeer gingen
En niemand wist van de
Snaren, die hij had doen
Trillen, maar ook weer
Koelbloedig tot bedaren
Had gebracht
En niemand vermoedde
Mijn ontroering en mijn
Dwalen…
nicxx
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 luister naar wat ik je ga geven
iets om mee te nemen
op een pad niet ver van hier
laat ik je lachen
elke dag
keer op keer
tot we vallen in een eeuwig lied
van waar we vandaan zijn gekomen
geklommen tot aan de hoogste bomen
en weer vallen keer op keer
geef me nog een nacht
samen lekker dwalen
geef me je lach
nog een enkele
keer…
De Wind
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.879 Onze gedachten dwalen af
Meegevoerd door de wind
Een zomerse bries
Speelt met onze fantasie
Het heden telt niet meer
We vergeten de tijd
We houden onze ogen
Tegen beter weten in gesloten
We dansen op het ritme
Naar waar de wind ons brengt
En stiekem willen we geloven
Dat dit ooit kan met onze ogen open…
de wind 09
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
835 Dwaal niet door
op dat pad
geef gewoon gehoor
vraag alles wat je maar wil
hier is mijn schreeuw
niet die van haat
niet die van pijn
ergens was het toch ook fijn
weet je nog op dat strand
helemaal aan de andere kant
ogen als koraal
een lichaam waar de zee omheen sloeg
nooit heb ik genoeg
en jij ook niet
zoals de wind altijd waait
zoals…
in eigen diepte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
650 balt vuisten, ongelijk en nog vroeger
dan je had gedacht
misschien zal je mij vertellen
waar gemis faalt
of in dit geval liefde
maar ik ben niet sterk; nog vaker
ben ik bang
spreek mij moed in;
in dat wat leeft
in dat wat buigzaam overleeft
langer dan een dag
en de leugen van begeren
jij draait je om
er is geen dwalen…
Pausoleum
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
521 Een geest van populisme waart rond
dansend op Gods graf
Hij stelt dat hij de waarheid vond
toen hij zijn mening de ruimte gaf
Zie de rouwende menigte dwalen
een dodenakker als labyrint
En zij die hun waarheid stalen
openbaren nu hun schrikbewind
Een geest van populisme heeft zijn masker afgedaan;
een in onbehagen gewortelde vrees
En zo…
tijdens wiskunde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 en op de drempel van de slaap
(het is te saai voor woorden)
denk ik aan wat je tegen me zei
ik blijf het altijd voor je herhalen
terwijl ik op je wacht, zelfde tijd, zelfde plaats
en ondertussen, want het leven gaat verder
moet ik, in gedachten
verder dwalen…
In de schemering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
729 soms voelt ruimte
aan als leegstand
en zie ik ieder ander
niet meer als verwant
verblijf dan in de stoet
van zwijgende ogen
schuifelend meegezogen
en waar de richting
er niet meer toe doet
het duidt op dwalen
in stuurloos denken
ik even niets meer
in woorden kan vertalen
waarbij gevoelens ook
nog eens onduidelijk wenken…
Nieuwjaarsnacht
gedicht
5.0 met 2 stemmen
11.984 met het deksel van een koelbox
sluit de witte winterlucht
de onbekende stad
waarin wij beneveld
door champagne en verhalen
decadent verloren
door de nacht dwalen
over bevroren asfalt
glijden wij, duwen, vallen,
kussen, tussen muren
van de dichtgeklapte wereld
waarin niets leeft
dat zich buiten de straal
van onze lichaamswarmte
of…
Droomvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
940 Mag ik je even
aanraken in erotisch landschap
waar liefde haar zomer heeft
mijn gevoel naar heimwee zoekt
een roeiboot hebben we
gehuurd met losse centen
om de rivier af te dwalen
en op zoek te gaan naar fruit
omdat de nacht haar
eigen bloemen heeft
en haar boezem en meloenen
ik mag je even
maar je komt niet naderbij
van aanraken…
Hoopvol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 Laat je dromen in me dwalen,
laat ons in, elkaar verhalen.
Laat de hoop,
in ons nu vrij..
-
Zacht,
zo zacht..
Als het duister,
vol met vlinders,
draag ik alles,
als gedacht..…
Mijn gedicht
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
602 Mijn gedicht gaat niet over de liefde
het is niet eenvoudig
om over liefde te schrijven
ik ben er te verlegen voor
en vermoedelijk ook te oud
ik ken geen fladderende vlinders
die me op een zomerochtend
als een prinses wakker kussen
er dwalen geen rupsen
onder het strakke korset
van mijn bevallige onderbuik
de vogels in de tuin
vallen…
Faalangst?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 De choreografie
van angst, het falen,
een trein net niet
gehaald, mand
vol eierschalen
uitgegleden op
de medeklinkers,
uiteengespat in
zinneloze verhalen
door dezelfde droom
te dwalen, voor een
spoorboom die niet
open gaat, vandalen
op hoek van elke straat,
zo talrijk als klinkers
met een hetzelfde gelaat
zo blijven ik hangen…
Laat mij maar struinen door de velden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
541 Laat mij maar struinen door de velden
en dwalen door het dichte bos.
Waar tere anemonen stralen,
wit als sterren op het mos.
De beek die in zijn bedding klatert
laaft me als ik dorstig ben.
Voert me mee naar vreemde plekken
die ik alleen uit verhalen ken.…
Grote mensen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
445 Hier groeien wij
We voegen verleden toe
aan ons leven, en schoonheid
We brengen oude meesterwerken
tot leven door te kijken
in tijdspiegels
waarin we ook onszelf zien:
grote mensen
met een museum in ons hoofd
stille zalen
waarin we kunnen dwalen
tussen werkelijkheid en idealen
verleden en toekomstdromen
Op elk moment
Grote mensen…
De Kluizenaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Ik ontmoet mijn medemens
in het eenzame lot
levens lief en leed te dragen,
zo wijsheid te vergaren
en als baken te stralen
voor allen die dwalen.…
Een bericht van hoop
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
504 Stilte is voor wetenschap
vriendschap slijt oude wonden
liefde baant een nieuwe start
innig verbonden met het leven
er komt meer zuurstof in de lucht
je spreekt over liefde
het ontstaan van puurheid
maar dat is een natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is de laatste echo: trouw
een opnieuw beginnen
in de hartstocht…
Bevroren
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.690 Glanzende tranen
onder mijn huid
Onafgebroken
zonder geluid
Zacht serene rust
aanblik van schijn
Diep van binnen
vervuld van pijn
Gedachten scherp
malen en dwalen
Willen begrijpen
onmacht vertalen
Lichtgroene ogen
broos vol verdriet
Zoeken verlangen
vinden je niet
Mijn hart verdwaald
toen jij verdween
Bevroren geluk
weer alleen…
Rusteloos.
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.043 Haar handen rusten in haar schoot,
dan weer dwalen ze,
handen die ooit,
nooit stil konden liggen,
ze weet nu niet,
wáár ze te laten.
Net als haar hoofd,
haar héle lijf,
haar geest heeft
dit leven al verlaten.
't Begin van het einde,
of een nieuw begin,
niemand die het zeggen kan....…
Ik ken ze niet
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
646 Ben ik dat kleine kind dat dwalen moet?
Ben ik die jonge vrouw die waakt?
Ben ik verloren in dit koud heelal?
Ik ken ze niet, de wegen in
dit labyrinth van het verlangen,
maar 'k weet alleen dat ik
wil luisteren naar de zangen
die altijd en overal
om alle dingen hangen...…
Lila ondertonen
netgedicht
3.3 met 31 stemmen
13.993 ik schets je wel in mijn gedachten
met lila ondertonen tussen ‘t groen
laat wind tussen de bladeren dwalen
op zoek naar ongeschreven wetten
regels vraag ik even te wijken
om het zicht niet te belemmeren
laat grijze achtervolgingen
maar eigen keuzes maken
mijn leven draagt meer kleur
dan nachtlicht kan verdragen
door de dagelijkse openhartigheid…
hunker naar sepia
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
633 tussen de sneeuwklokjes ligt een drol
alles lijkt zwart- wit zo
zelfs een verloren Galloway
die zijn best doet om bruin te zijn
karnaval dreunt tegen de klokkentoren
ik dwaal door een confettiregen
de prins zit dronken op zijn troon
enkele narren maken belgeluiden met hun hoofd
er drijft een fietswiel op de vijver
de eend kijkt er…
Moeras van Verdriet.
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.230 Ontdaan dwaal ik van het kluitje naar het riet.
Plotsklaps eenzaam in een moeras van verdriet.
Donkergrijze wolken regenen helemaal over mij uit.
Een leven zonder jou krijg ik nauwelijks onder mijn huid.
Bladerloze bomen vertakken treurig in de lucht.
Gisteren praalden daar fris groen vol met vrucht.…
Verloren welzijn
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
553 ik heb me moe
gedwaald
om liefde te doen verstaan
in jou en mij
doch weet niet waar, verloren wij de muze
dichter tot elkaar
dat ik volgen zou, ik volgde dan
terwijl jij sprak
op akkoorden van de weg
dat zich dichtte in samenheid
toch; drijf je weg op leeg papier
als ik aan je denk
gedachten dwalen naar een verloren welzijn
niet weten…
Voor even
hartenkreet
0.8 met 4 stemmen
952 Voorbij de streep van geluk dat niet wacht
dwaal ik naar je ogen en
weet ik dat je teder wilt ontwaken
en gebaren schilderen
met de kleuren die alles vergeven
wat langer duurt dan het volgende moment.…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 Wind en Zefier doen mij dwalen
Naar een onbekend verschiet,
Van de bergen naar de dalen,
Van de vlakte naar het riet:
Nu eens in de zonnestralen,
Dan eens waar de regen giet.
'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet gaan,
't Lenteroosje
Met zijn bloosje,
En de groene lauwerblaân!"…
de smaak van lijnzaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
514 abdijbrood blinkt bruin
op de plank ligt al een mes, een vork
en boter
als de glans gestorven is, neem ik een hap
geolied door de aanraking van vers
gegist door het moment wendt diens
smaak zich tot mijn tong
ik proef de arbeid uit een harde tijd
handen die het graan vermalen
-een machine binnen nu-
gedachten dwalen tot
een déjà vu…
Lelijk? mooi?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.240 Niets moge aan die schoonheid falen:
Die de koude glimlach ziet
Om gesloten lippen dwalen,
Die de trots voelt van die blik,
Blijft bewondren, maar - met schrik.…
Mijn vlam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 Al is het fijn jou weer te zien
het heeft te lang geduurd
om treurig rond te dwalen
alleen in droomverhalen
van ja héél misschien
Ik heb het leven geleefd
mijn pad bewandeld
verder gewoon gehandeld
wat het nu moment mij bracht
niet meer en minder verwacht
De droom was bijna overleden
Nu ik jou ontmoet in het heden
is de waakvlam…
Hun lentedromen
netgedicht
3.9 met 183 stemmen
433 rijpend hangt
de oogst in
aromatisch
zachte wolken
voortgedreven
door een
warme wind
jij liet ons
dwalen door
dit sprookjesland
de mooiste vruchten
in je slanke hand
kijkend waar de
smakelijkste hangt
daar waar
de seizoenen
samenkomen
met de producten
van hun lentedromen
is het uitbundig
jaarmarktfeest
de natuur
kleurt…