9407 resultaten.
Eindeloze ruimte.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
179 Ruimte omvat tijd.
Daar is altijd sprake van
voorbij Eeuwigheid.…
De vrouw die gepakt werd, door de wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
682 Zou ze wel of zou ze niet?
ze moest naar buiten, maar zie: ‘t giet!
en de wind er ook nog bij,
nee, de dame was in ‘t geheel niet blij!
Met lood in d’r schoenen pakte ze de deur,
opende die, maar dat was al zwaar dus met ‘n kleur
rukte ze tot ‘t ding open ging,
al met al nog een heel ding!
Eenmaal buiten rukte en trok
de wind aan haar kleding…
PASSING FLIRTATION
poëzie
3.6 met 13 stemmen
3.442 Kom nu, kom nu,
De tijd is vol.
Daar zal geen uur meer komen,
Dat van de bloei van dag en nacht
Late avond zulk een gave pracht
Heeft saamgenomen.
Nu, in dit schaduwloze licht,
Laat uw gezicht
Glimlachend naar mij neigen.
En glanzend zullen overweer
Mijn ogen naar uw ogen teer,
Uw ogen naar mij neigen.
Wij weten dit verkoren uur
Van…
Antwoord
poëzie
2.8 met 14 stemmen
4.335 Ach kind: waarheid en leugen
Zijn altijd wat verward,
Want geen van beide deugen
Ze alleen voor 'n mensenhart.
Weef tusse' uw hart en 't leven
Het kleed van schone schijn -
De bloemen daar geweven
Zullen de ware zijn.
Als andren ze anders noemen
Hebben zij ook gelijk -
Het zijn nu eenmaal bloemen
En leugens tegelijk.
Wat deert…
De verovering der gouden vloot
poëzie
3.8 met 17 stemmen
7.748 Dag vader! dag moeder! ik ga der op uit!
Ik laat me door geen zon koeieneren,
Dit wordt de strijd der gebakkene peren,
Manmoedig de lont in het kruit! -
Paperle - paperle - paperle - pap,
Kijk es hoe ik in de zonneschijn stap!
Piet Hein die veroverde een zilveren vloot -
Ik lust je, jou hemeldragonder!
Al zou je me kraken, je krijgt me…
SEPTEMBER
poëzie
3.4 met 9 stemmen
4.362 September blaas uw gouden vlammen
Door al de wijde wereld heen!
Blaas van nog boordevolle stammen
Het kwijnend afval naar beneên!
Begraaf ons in uw gulle goud,
Tot ons ontstuimige verlangen
Barst boven al uw wilde zangen
En feest in al uw vruchten houdt!
September blaas uw witte buien
Als blâren van een rozenstok!
Blaas aan ons hart, tot…
Zomer
poëzie
3.2 met 36 stemmen
9.452 De grote zomerdag staat open
En bouwt zijn weelde over de aarde,
Het malse moes lacht in de gaarde
Bij 't sappig groen, met dauw bedropen;
Het ruiselt in de weke hagen,
Het gonzelt in de bloesemstruiken,
het tintelt in de groene pruiken
Der berken bij de zoete vlagen;
De kool brandt op de peerse kluiten,
De blonde brem bloeit welig tegen…
Klacht
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.692 Bij de dood van C.F.L.
De Zomer stroomt van de glanzende lovers,
En staat op als een bruid uit de zingende velden,
Een zwerm van witte vlinders valt in de klaver,
De morgendauw druipt van de struiken,
Als van onze wangen de tranen -
Want hij is gestorven!
Het koren ruist, als de klagende branding,
Die opstijgt uit ons hart tot de kusten…
Vlaanderens scholen
poëzie
3.2 met 8 stemmen
2.165 Wat leert men in Vlaanderens scholen?
Men leert er Frans en ook Latijn,
En Frans en Grieks, zo is 't bevolen;
Men geeft zich vele moeite en pijn,
Om alles... buiten Vlaams te zijn.
Wat leert men in Vlaanderens scholen?
Dat Frankrijk heerste aan Maas en Rijn,
Dat Belgenland, om niet te dolen,
Met Frankrijk moet verenigd zijn,
Al ware 't…
Bloedworst en kaas
poëzie
4.1 met 28 stemmen
9.960 Er was 's 'n bloedworst van Duitse makelij,
Een wonder van hogere worststopperij,
Zo rond en zo krachtig,
Zo fris en zo prachtig,
Die trots op zichzelf in de winkelkast lei.
Ook lag er een kaasje van Franse komaf
Met korsten en hoeken en brokken eraf,
Vol viezige kleuren,
Vol putten en scheuren
En dat ’n vreselijke lucht van zich gaf.…
Morgen-gebed
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.835 In ‘t oosten klaar laat blozen
De dageraad
De liefelijke rozen
Van haar gelaat.
O helle morgensterre
Gods eeuwig zoon
Schiet op ons hert van verre
Uw stralen schoon.
Vermeer tot uwen love
Het kranke licht
Van onze klein gelove
En toeverzicht.
Maak wakker al ons leden
En traag gemoed
Om vlijtig in te treden
Uw paden…
Demonen van Notre Dame
poëzie
2.7 met 9 stemmen
5.106 Verwoed-fantastisch staat het grote heer
Van hoondemonen op de ommegang,
In gramme toorn of onverschillig-wreed,
In spottend peinzen om de wereldklucht.
Zij lachen om het zwoegend 'tout Paris',
Om rechtsgeleerden die met brede bef
Van onschuld voor de schuld'ge borst te pronk
Het recht verdraaien; om de heer curé
Die met zijn zalige zalfblik…
De avondwolken
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.978 Toen zag ik uit in de avond
En keek in de wuivende hemel,
Zoals een plant in de avond
Alleen op een zonnige heuvel,
Zoals een zwijgende vogel,
Die rust op een eenzame heuvel,
Onder de varende wolken
Van de eindeloos drijvende hemel
Van blauw en van goud; - en de wolken
Dreven als zachte gestalten,
Als tedere vreemde gestalten -
Zoals de zoete…
't Laatste
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.495 Aan de onbekende lezer
Hoe zoet is 't om te peinzen dat,
terwijl ik rust misschien,
Een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
U lezen kan mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
Van al de droeve fouten van
uw vader de poëet!
Hoe blij en is 't gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
U volgend waar gij loopt op uw…
Volharding
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.360 [Romeinen 8:35 en 38-39]
Noch ‘t brullen der ontmensede tyrannen,
Noch zwoege dorst, noch snaken naar het brood,
Noch lichte vlam, noch zwaard van bloede rood,
Noch scherpe bank, noch ketenen gespannen,
Noch goedverlies, noch knevelen of bannen,
Noch hoge macht, noch diepe waternood
Noch tijdsbeloop in leven of in dood
Noch wan-geloof…
het moeilijk hebben met
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 ik heb het de laatste tijd
heel moeilijk
met de almachtige god,
die volgens
de bijbel
de mens met vrije wil geschapen heeft
om zijn schepping te vervolmaken.
moderne potentaten
hebben daar geen oren
zij vernielen meer
dan ze opbouwen
sommige dictators
helpen die naar de bliksem.
en god
kijkt toe,terwijl mensen radeloos bidden.…
Liefde, is er geen ander pad?...
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.654 Liefde, is er geen ander pad,
Dan door leed tot u te komen?
Hebt gij nooit een hart tot u genomen,
Dat zijn bitterheid nog niet geleden had?
Moet een elk de vuren vlam
Uwer heilgenade zengen?
Kunt gij die slechts in uw hemel brengen,
Die gebrijzeld en gebroken tot u kwam?
Gij verscheurt, en gij geneest
De oude breuk met verse wonden,
Gij…
Hier tekenen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
810 Ze wees met haar pen het juiste vakje aan
Ik heb er een kruisje ingedaan
trok mijn meest onschuldige gezicht
Een glimlach vertrok aarzelend van haar lip
Daar heb ik maar een kusje opgedaan
Ze straalde met een indigo licht
zwaaide even en is opgewekt weggegaan…
schijn en schijnheiligheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
502 schijn doet me denken
aan schijnheiligheid,
schone schijn
verbreidt wijd en zijd.
ik toon me liever naakt en bloot
dan me in duizend bochten
te wringen.
liever wil ik meer
over recht
voor de vuist,
eerlijk en oprecht
over vrij zijn blijven zingen.…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door de zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn ogen wijd open -
Die zagen stil
In de nacht.
Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.
En…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)
tot ten leste komt
het verlossende zwijgen…
Zomermiddag
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.877 Vlij u hier onder warme schaduw,
En versterve in het mijmerend lied,
In het lied der bomen uw lied.
Zie hoe rein en eenzaam hun donker
Met het eindeloos hemelgeflonker
Verglijdt in de effen en langzame vliet.
Ach kind, weet ik nog of ge droef zijt,
Weet ik nog of ge lacht of niet?...
Ons lachen en twijflen en wenen
Vervliegt in 't gestraal…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Meester van ’t stil, wijs woord, lichtend fanal
Dat al wat is doordringt; de heldere blik,
Die dwars door waan en wankelbaar beschik
Het Ene als grond, vorm, zin zag van ’t Getal.
Van ’t diepste zwijgt wie stamelt: God is Al, -
Gij, grote Ziel, aanschouwde in ’t Ogenblik
’t Volmaakte Godsgeheim van ’t ik-loos Ik,
Dat door uw wijsheid spreekt…
De Vrouw op mijn Schoorsteen
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.736 Mevrouw, ik groet u en uw hoed met pluimen.
Uw krullen vallen goed, u glimlacht wulps en teer:
tegen wie? tegen mij? of tegen een mijnheer
in droom, die langvoorheen de slaaf was van uw luimen?
'k Begrijp u zeer: men kan geen droom verzuimen
in uw bestaan, broos als een pauwenveer.
En toch, uw borsten van biscuit zijn meer en meer
als rotsen…
Zo spreke en
poëzie
3.8 met 4 stemmen
3.004 Zo spreke en
zo denke en
zo dichte en
zo doe'k!
1879-80…
Oud en jong
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.757 Die woorden worden soms, me dunkt,
verminkt, geblutst, vernepen,
met dwaze moedwil uitgelegd
en zeer verkeerd begrepen.
'n Mens is jong wanneer zijn geest,
in weelde van gedachten,
kan 't onkruid der bekrompenheid
tot stikkens toe versmachten.
'n Mens is oud wanneer zijn geest
de vleugels van 't verlangen,
gespierd om hoger op te gaan…
Inkeer
poëzie
3.2 met 13 stemmen
2.565 Wat lelijk heel die heide,
Wat lelijk doet dat veld,
Wat triest dat geen van beide
Mij meer iets moois vertelt!
Elk bloempje aan de wegen
Leek eens een mooi verhaal -
Nu drupt het in de regen
En zwijgt het allemaal.
‘k Loop in herinneringen
als een wanhopig kind,
Dat ziet de oude dingen
En de' oude weg niet vindt.
Maar hebben…
Hoe vredig is het sterve in de natuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.478 Hoe vredig is het sterve in de natuur.
Het blad valt af, roest op de stille aarde,
vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde:
elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur.
En altoos is, tussen de tijd van sterven
en het opkomen van een nieuw geslacht,
een verbeiding, iets als een stille wacht
op de anders zo drukke en volle werven.
Dit…
Mijn droom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
735 Laat de wereld
die ene wereld
van ons
van ons allen zijn
Laat het leven
dat ene leven
voor iedereen
voor iedereen waardig zijn
Laat elk mens
ieder uniek mens
zichzelf kunnen
zichzelf kunnen zijn
Laat er liefde
aandacht en liefde
tussen ons
tussen ons allen zijn…
Familiedag
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.566 Van heinde en verre komt de sippe saâm,
Een dag per jaar, om met elkander te eten,
En op te rakelen wat werd vergeten:
Der vaadren veten en hun eigen faam.
Zij smullen lang van 't hartig nagerecht
En lasteren met argloos om zich schouwen.
Bij veel betuigingen van vol vertrouwen…