1304 resultaten.
Éénjarig seizoen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
509 In de gewelven van mijn wereld
stut ik sprookjes met fantasieën
die grenzen aan het dal
waarvan stenen uit mos zijn gegoten
en bomen niet meer spreken
nu nog ritselt het donker al waande
ik me in het struikgewas, ik voelde
doornen steken in mijn zij maar
later bleek dat het de striemen
waren van de nacht
nu leef ik me naar herfsten…
Herbeschreven waarden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 de wind bekroont naar haar kunnen
en die meegaand de regen terug voert
naar een wolkenloze hemel
doch is mijn besef
dat geen zelfbeeld kan bestaan
onder de noemer van pluralisme
waarvan ik de wonderen op
de bladen van een woordenboek kan vinden
ingetogen is het ik naar wie ik
onlangs zocht nog niet gevonden
al vergat ik wel enkele grenzen…
Boter op mijn hoofd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 Ik loop nu al dagen in de zon,
Dat schitterende licht,
Die krachtige stralen,
Er is geen betere spot;
Het gevoel van jezelf op te laden,
Tranen die verdampen,
Een glimlach die verschijnt,
Alleen leuke mensen,
Waardoor de pijn verdwijnt;
Ook zelfspot begint bij jezelf,
Maar er zijn grenzen,
Niet alles is even leuk,
En niet alles wordt…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 De grenzen waren weggedaan.
In Wismar bladderde het
binnenskamers nog. De verf is
aan Hanze-gevels opgegaan.
Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.
Het strandtafereel is krap,
vergeeld en zonder kleren.
De Oostzee heeft geen veren.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
Niemand.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
721 Leef in mijn eigen wereld
waar ik de stilte omarm
zoek daar naar de grenzen.
Maak mijn eigen keuze
goed of fout zeg me niet
hoe ik het zou moeten doen.
Laat me in mijn waarde
dit is mijn strijd zo alleen
kan ik de angst overwinnen.
Gevoelens gaan tonen
het leven weer omarmen de
onzekerheid achter me laten.…
Stilstaan bij de stroom
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.352 Wanneer gedachten hun vlucht nemen
aandacht stilaan overgaat in dromerig kijken,
de loop van de beek onbekend gebleven
geen grenzen laat, ook geen genade
aan het voorstellingsvermogen
bepaalt de oorsprong om te geven
het te laten stromen door diepe dalen,
de schittering aan de oppervlakte,
reflectie van het leven
kwetsbaar in al zijn…
N-O-O-I-T!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 tijd in een
hier opengeslagen fotoalbum
De mooiste herinnering
in meervoud in mijn vitrinekast
Volop trots, in het licht, achter glas
momenten van ervaren
van toen en ooit hebben gedaan
Matroesjka's, Toetanchamon
bijzonder Portugees en veel Chinees
Beer in avondschemering
verzameld geheugen, zonder last
Vrijheid opent verhoogde grenzen…
Met gebalde vuist
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 weer vlagt het doek
strak in de heersende wind
de echo’s van duizenden kelen
zijn gelukkig verdwenen
stenen beelden
met gebalde vuist
vormen nog het decor
van wat teloor is gegaan
maar aan de grenzen
van het plein speelt venijn
alweer de dubbelrol van
lotgenoot en vriend te zijn
niet confronterend
toch gedwongen en met pijn
weer…
Gillen aan de grens van de waanzin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Krijsen als een varken
Gillen als een dolle
Je bent alle grenzen
En jezelf voorbij
Niet alleen de mens
Die je bent maar ook
Die om jou geven
Zijn uit zicht geraakt -
De nieuwe dag is
Aangebroken, het licht
Schijnt levend naar binnen,
Het delirium dat je uren
Lang in je greep hield
En je levend dood maakte
Begint te dooien…
We zijn ontgrensd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
468 Het zijn in ons doet steeds opnieuw
de grenzen breken – vaag voelen wij
de wekroep die niet enkel hier en
nu gelenigd wordt. We kunnen
niet bezitten wat ons trekt, de roos
is roos, ook los van ons begrijpen.
We zijn ontgrensd en leven met
onstilbare verlangens, met oneindigheid.…
Klootjesvolk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
534 "Bom er op", zo klonk het praatje van de buren
Na het maaien kostelijk klagen in de avonduren
Over de heg luidruchtig elkaar opsolferen
"Terroristen moet je bombarderen"
Al snel gooide buur meer uitspraken te grabbel
"Grenzen dicht" vervolgde de buurtbabbel
"IS, Assad en Round-up" schalmden ze luid
"Uitroeien, dat doen we ook met onkruid"…
Stille wenken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Het verlegt
de grenzen met gesloten vizieren.
Een ijdele blindgang die slechts
doodloopt met pijn.…
Eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 Niet uitgestrekt,
ik zie de grenzen.
Zonder heuveltop of dal,
ik zie de effen saaiheid.
Net als Ameland,
zo denk ik plots,
-een tocht rond en om,
heel lang geleden-,
en toch weer niet.
Inwaarts het vlakke land,
effenheid tot aan de duinenrand.
Maar uitwaarts steeds de zee,
de grenzeloze zee,
de lokroep van de zee.…
Luchtige lentenimf
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
791 met sierlijke danspassen
zweef je door de bossen
jong blad dwarrelt speels
rond je gracieuze verschijning
dartel als een wervelwind
beroer je de uitgestoken takken
vrijmoedig blaas je het lentegroen
tot een vrolijke choreografie
warme briesjes tover je tevoorschijn
gevuld met hete zomerse beloften
jij laat je niet vangen door grenzen…
doodlopende wegen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.186 Doodlopende wegen
Grenzen aan mijn weg.
Ik kwam je ooit daar tegen
Jij zei toen wat ik zeg.
Lopend liep ik toen
Te verdwalen op die weg.
Ik zou het zo weer doen
Ik heb zo weer die pech.
Toen stond jij daar
Het was in één klap raak.
Het voelde echt zo raar
Zoiets voel ik helemaal niet vaak.
Nu ben ik terug,
Terug bij het begin.…
twee zielen in liefde
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
742 twee zielen in liefde op weg
naar de liefde van je leven
jezelf in karmische relatie
weerloos in ontbloting
in de weergaloze kosmos
stralend in de essentie van wind
weerspiegelend in idealen van kracht
gestoffeerd in licht wat op goud lijkt
reizend binnen de grenzen van geelpaars
waarin de lege bladzijden…
X
gedicht
3.4 met 62 stemmen
38.701 Transport
Binnen nauwe grenzen:
Muren van één kamer
Eén huis.
Nat groen gras
En water van een spuitend fontein
In zijn wereld brengen.
Of nu vandaag bijvoorbeeld
De draaiorgelmuziek
Van ’s Zaterdagsmiddags
In de winkelstraat.…
De meet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.291 oorsprong van een volmaakt bestaan
‘ik’ als middelpunt van de cirkel
ik knoei wat met de straal
stel deze op één
en meander langs een sinusvormige lijn
door een kunde
die uiterst rechtlijnig raakt aan mijn ziel
sos-castoa overbrugt mijn onbegrip
als ik dit begrijp begrijp ik
begrijp ik alles
ik overschrijd mijn eigen grenzen…
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 Water kent haar grenzen niet
krachtige en woeste golven
dat de bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding…
Miranda
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
676 Ik droog je af met een zweem gewoonte
als lichtlilablauwe lavendelbloesems
met slapverwaterde haarwortels
bengel je voor mij aan de zinkende horizon
Want ’s avonds of daarna
bubbelen jouw kooipoten en je
episch epicentrische kopje
mee als granieten pelgrims
op zoek naar de bodem van dit heelal
Kan ik rustig de bloemen op de grenzen
van…
ter overwinning
netgedicht
2.4 met 34 stemmen
11.350 slaap
der onschuldigen straalt
vanaf haar verheven gelaat
de nachten van haar zijn
jong en fris, zonder rancune
ze weet slechts lief te hebben
hij loutert zijn geest
dwingt zich ook lief te hebben
een ander is een ander
is elkander, hij vecht
de degen in zijn hart
vecht koud terug
komt de ochtend
hem verlossen, het is
voorbij hun grenzen…
In de vorens van sarcasme
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
591 Het mag toch niet zo wezen
dat ik mij voortploeg
in de vorens van sarcasme
en verdwaalde utopieën
benevel met dorstigheden
al hecht ik wel waarde
aan de draai wanneer ik moet keren
als de sluithoek van de zon
me donkert in de fijnste mazen
en de afdrukken in mijn huid
de grenzen bepalen
van mijn menselijke mogelijkheden
doch mijn stiel…
Stille zaterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Als was U was in hun handen
en gekerfd hout eeuwen oud
sprokkelden keien
aarzelend blauw
waar tongen smolten
en duistere kelen beklemming
zonder ontzag kreten
gingen grenzen gebukt
onder langzaamaan verlaten
ik hoorde aan
maar sprak Uw taal niet
ik luisterde
maar kon U niet verstaan
genageld
liet ik Uw hand voorbijgaan
opstaan…
Mijmeringen over de Dood (2)
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.661 telkens als de dood
zijn aanwezigheid laat voelen
schaaft hij aan leven
steelt een lach
zal een deel van mij bekoelen
ik herinner de weelde
bewust geklemd in gedachten
totdat zij als zand
door de vingers glippen
zij hebben nagelaten
de pijn te verzachten
*
ik maak de dood
tot mijn lief om
eindeloos te beminnen
zullen dan grenzen…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Nee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Het woordje nee
daar zit ik zo mee
het accepteren
huilend proberen
want nee moeten zeggen
is je grenzen verleggen
gewoon omdat je lichaam weigert
in je hooft het allemaal steigert
van woede en verdriet
de pijn die men niet ziet
weer een stapje naar benee
het antwoord moet en het is nee
sorry, er komt een hele dikke traan
ik weet even niet…
Het koningslied
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.573 hersenloze schimmen bespelen
het lied dat zich bekostigt aan daad
en overvloed, de kleinheid van dit land
is grootschalig wanneer de kleur
als ondergaande zon verdwijnt
in indoctrinatie en peperkleurig bloed
de troon heeft geen waarde wanneer
het volkslied heult met opengebroken grenzen
en karabijnen gevuld met zand
hulde aan de opkomst…
Buiten de tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 Ben mezelf voorbij gelopen
Zo ongenadig hard voorbij gelopen
Door alle grenzen heen
Mezelf uit het oog verloren
En ook jou, en ook jullie
Zie ik niet meer,
Heb het contact verbroken
Zonder het zelf te beseffen -
Heb alle records verbroken,
Score niet meer waarneembaar
In de tijd, ik heb buiten mijzelf gerekend,
Ben terecht gekomen…
Vrijheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
624 De vrijheid van het leven
Is als een vlinder vrij in de lucht
Vrijheid is een keuze
Die zich laat beperken door de angst
Maar echte liefde is een breekijzer
Die breek alle harten open
Vrijheid in het hart
Doet liefde groeien
Vrijheid in gedachten heeft geen grenzen
Liefde kent geen grens of muren
Liefde overwint de angst
Teer als een vlinder…
Bolt van decadentie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 ik heb de boot getuigd
zeilen gehesen
om de golven te breken
eindelijk verder
dan de eerste horizon
die bolt van decadentie
ik wil met jou
het avontuur weer aan
veilige havens hebben afgedaan
het ruime sop
spot met zelfgenoegzaam zijn
speelt gevaren uit in angst en pijn
samen gaan we
elementen trotseren en
voorbij de grenzen weer…