Alle inzendingen over hoop

7676 resultaten.

Sorteren op:

Nutteloos

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.153
Iedere keer weer een sprankje hoop een goed gevoel dat smaakt naar meer en dan de twist de dingen waar niemand invloed op heeft ze gebeuren beslist Juist als je even voelt ik zit op de rails van het goede spoor zelfs wordt je geluk onderkoeld door een woord, verkeerd een situatie, ongewenst een verdenking, onterecht het tij is…

Er is altijd een lichtpuntje

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Geef nooit de hoop op, op meer geluk het zal er zeker weer komen Ook al zit je op dit moment even stuk blijf geloven in je dromen Als je weet dat je het niet verdiende maar het gebeurde je dan toch Blijf geloof houden in verbetering betere tijden komen zeker nog Als je nu misschien in een dip zit weet dan dat je niet alleen bent Soms komt…
JP5 april 2005Lees meer >

verwoording

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
uit witte weerbarstige klei groeit breekbaar porselein ontstaan uit water en aarde hoor het ritselen van de goede gave verweesd in Pandora’s doos laat ontroering stromen als de kleine mond zich naar mama’s aaah en oooh in trappelende verwoording vormt uit weerbarstige witte klei groeit breekbaar porselein…

Overgaan

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 615
Toen de hoop uit Pandora’s doos ontsnapte werd zij een geschenk van giftige aard Met jouw lichaam gekist tussen zes planken vervloog de hoop Het leven gleed uit je gezicht je naam werd in hardvochtig marmer gegrift Hij heeft nu rust mompelden zij die achterbleven voor anderen een illusie zonder leven…

ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
ik kan niet troosten nu de pijlen op mij zijn gericht, het dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd van tijd en daad jij kromt jouw vingers en dept goedwilligheid op een bank zonder woorden – de piano staat boven – akkoorden vol zwijgbeloftes doen het raam beslaan, er wordt geschreven op het vluchtig water dat zich wintert wanneer…
elze18 november 2012Lees meer >

Samen eenzaam zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Zacht zwevend op de malse mozaïek, danst hij een laatste tango met een verbolgen mimiek De inktvlek van zijn verre verleden raakt langzaamaan opgedroogd twijfel verteert het heden Het sfeerlicht vol minachting wanneer hij oprijst en wegvliegt op de vleugels van verwachting Ze staat reeds te wachten…

Tulpen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Hoop, al wordt juist nu een jonge vrouw begraven. Aan tulpen durft mijn ziel zich toch te laven.…
Adeleyd4 februari 2006Lees meer >

paradis

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 852
paradijs mijn gedachten zijn zo vaak door verwachten bevangen als of jij of jij nog zal komen waarom toch blijft mijn ziel zo aldoor naar het ideaal verlangen waarom blijf ik, mens, dromen wil ik zo graag vergeten aldoor dat was en door mijn verdriet al vele malen is opgegeten opdat ik vlucht voor wat is geweest en mij slechts hoop…

ik zwijg

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.249
ik zwijg dat is mijn part slik slechts even als jouw ogen schouwen en je lijf schokt in een bevende smart al heb ik weet van diepe dode grachten en luchten zo zwart als roet mijn ziel kent nimmer het verstild smachten dat jou vereenzamen doet maar ik zie ook jong lente groen in alles ontstaan als een aardse zoen die jou uiteindelijk…

Omgekeerd

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 692
Na de gloeiende hitte een groene olijftak, teken van hoop; het begin en het einde: de zon en de roos kleuren de dag, regendruppels... Hoe kan het licht breken eer de dag begon? Hoe kan de roos geuren zonder de zon? Hoe kan iets eindigen eer het begint? Hoe kan iets er zijn eer het er is?…
Adeleyd27 juli 2006Lees meer >

beschut licht

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 779
als ik maar weet dat als de avond valt toch de dagen lengen ook al voel ik de zuchtende zon zakken en de eindeloze regen plengen licht zal doorgaans schijnen ook al zal dat niet snel mijn wachten doen zengen…

Gemist vaderschap

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.156
Ik voel mij toch zo ongelukkig ook al lijk ik misschien een hele piet met veel vrienden en vriendinnen alleen mijn vader waardeert mij niet Ik krijg van velen complimenten toch doet mijn gevoel zo zeer want ondanks mijn studie en mijn werk kijkt mijn vader op mij neer Ondanks dat mijn vader arm is en zwaar invalide, maar dan van geest…
Rob Stravers30 augustus 2006Lees meer >

Voor Adrie

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.141
Stralende, zomerse septemberdagen ze lijken te vervagen Donker is het door verdriet Naderend onheil aan de einder Het gouden licht verbleekt Een ijzige mist lijkt op te doemen De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar En toch zal het worden doorstaan En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…

Gevangenis

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.563
Kapot In brand gestoken Mijn hart verdort In duizend stukken gebroken Verteerd Zwart gekleurd Mijn ziel weggerot Door gevoelens verscheurd Leeg Langzaam vergaan Mijn lichaam overgebleven Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan Alleen Niemand om me heen Mijn leven verlaten Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween Verdoemd…
Daisy26 september 2006Lees meer >

Woorden

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.047
Onmacht kleeft als duister vleugels vouwt om ademkilte nacht te dragen ik kan niet anders dan het doopsel van mijn pen te laten vloeien en hopen dat ontloken woorden morgen dagen…
sacrajewa2 december 2006Lees meer >

Levenslang

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
Bij het hek wachten ze op bezoek de oude mannen hun witte haren in een krans verre sterren in hun ogen langzaam schuifelen ze `s avonds terug naar het paviljoen hun hoop op morgen gevestigd zo herhaalt zich hun eentonig leven zonder het te begrijpen aanvaarden ze de zinloze voorstelling eens zal ze thuiskomen ze weten het…

Nauwelijkse maan

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.301
met mededogen Haar hoopt tot ooit weer groter pracht Ik zag haar pas verscholen in de nacht Ik ken haar, maar herken haar amper: Een haar, haast niets, een sikkel, schamper Als een achteloze schildersstreek Ik veeg mijn tranen uit mijn ogen Slik bewogen alles weg dat mij zo speet En vat weer moed: de maan is Flinterdun, als wegvallende hoop…
Margriet24 januari 2007Lees meer >

Memento mori

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.101
ik heb geen streven meer Verdriet, verdriet, verdriet… Toen ik geboren ben Had ik een hoop van hoop, ik wist dat alles goed zou komen ik had zo mooie zoete dromen… Waar is dat alles nu? Slapend dacht ik aan de dood, Wie heeft mijn hoop vermoord? Maar ik ken het antwoord……

tot ’t woord ons raakt

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
op lippen kleven woorden door zwijgen belast dichten wij - soms jij soms ik in vrije verzen en tussen- zinnen overal stoutmoedige sporen aaneensluitende letters boren diepe wonden in borsten van lezers tot de laatste adem hun longen vult - eenzaam wenen wij soms jij - soms ik en denken terug aan die dagen tot een gedicht…
sunset20 december 2007Lees meer >

uitzien naar morgen

netgedicht
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.131
ik zie uit naar morgen waar het licht nog onbevlekt is alsof ik in de toekomst word geborgen een verwachting zonder gemis…

gemeengoed

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.310
alles verdwijnt als overbodige luxe een versleten laken veertjes kussen schep na schep hoop op hoop…
klavier4 februari 2008Lees meer >

in verwachting

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.039
de roos knakt op twee balken doornen etsen de geest de mens hoopt op herleving mijn hart het meest…

Een waterzon breekt zich...

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 657
Een waterzon breekt zich door wolken baan en weer heb ik het teken dan heel even toch verstaan: er is hier nooit ook iets voorgoed gedaan, altijd komt alles weer opnieuw en is er kans voor hoop. De liefde wint het toch als wij het maar geloven; het onderste komt boven.…
Adeleyd5 april 2008Lees meer >

Onbewuste werkelijkheid

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.840
door de soldaten voor de ogen van die kinderen klein oorlogen, nooit te rechtvaardigen en toch zal het er altijd zijn En ik zag in diezelfde dromen twee kinderen spelen op straat en geen van die beide weet nog wat er in de wereld omgaat Ze speelden, dansten en zongen onbewust nog van elk kwaad dromen, onbewuste werkelijkheid maar ik hoop…
Moeke6 augustus 2008Lees meer >

Hef het glas, mijn liefste

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 687
Hou de dageraad even voor me vast, wil je dan pluk ik de bloemen fris van morgendauw en door de ochtendnevel zien we de zon weer klimmen mijn lief, ik hou zoveel van jou *** Hou de bloemen even vast voor me, wil je dan kus ik zacht jouw volle lippen en je haar en in de rode glooiing van de kim zien we de nacht weer komen mijn…
Ivette Bens2 november 2008Lees meer >

Karikatuur van geluk...

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.558
Bij het ontwaken van de dag ontwaken ook bewuste gedachten die tijdens slaap hun kans af hebben lopen wachten Zodat de werkelijkheid meteen de ogen spert, adem stokt in de keel Het is teveel... teveel dat doordringt tot diep in het hart, hoofd weer laat malen, emoties gaat vertalen in stromend tranendal Pak ik mezelf vast op het randje…

Jaargetijde

gedicht
2.4 met 129 stemmen aantal keer bekeken 28.238
de loodgrijze lucht voorspelt vliegende storm een enkele meeuw laat zich drijven de vogels vertrokken al vroeg dit jaar en slingerden zwermend weg met elkaar maar de meeuwen, zij willen hier blijven. de schemering valt en brengt sterren dichtbij de feestdagen gaan weer beginnen als zand door een zeef zo vergleed het jaar zoveel moet er nog…

Licht nadert

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
Het licht nadert werkelijkheid mijn liefste, je wordt steeds lichter vrolijke vlinder van waarachtigheid ik heb je lief in de straten naar het plein vind het zo fijn in jouw zingend hart jouw blonde haren, gordijnen, lachen ogen alsof het werkelijk lantaarns zijn zien de lichten in de verte, de kurk is van de fles, ik schenk jou lente…
mobar23 december 2008Lees meer >

Mysterie van Kerstmis

netgedicht
4.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.427
ook al zal ik de schepper toebehoren aards kort of wellicht hemels lang en wanneer de geest mij als het waren wil bekoren is leven niet gelijk een hymne als ongeschonden gezang ik snap niet echt diep in mijzelf of kijkend om me heen dat uit voortdurende verwachting toch hoop wordt geboren…