7676 resultaten.
Nutteloos
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.153 Iedere keer weer
een sprankje hoop
een goed gevoel
dat smaakt naar meer
en dan de twist
de dingen waar niemand
invloed op heeft
ze gebeuren beslist
Juist als je even voelt
ik zit op de rails
van het goede spoor zelfs
wordt je geluk onderkoeld
door een woord, verkeerd
een situatie, ongewenst
een verdenking, onterecht
het tij is…
Er is altijd een lichtpuntje
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.233 Geef nooit de hoop op, op meer geluk
het zal er zeker weer komen
Ook al zit je op dit moment even stuk
blijf geloven in je dromen
Als je weet dat je het niet verdiende
maar het gebeurde je dan toch
Blijf geloof houden in verbetering
betere tijden komen zeker nog
Als je nu misschien in een dip zit
weet dan dat je niet alleen bent
Soms komt…
verwoording
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
582 uit witte weerbarstige klei
groeit breekbaar porselein
ontstaan uit water en aarde
hoor het ritselen
van de goede gave verweesd
in Pandora’s doos
laat ontroering stromen als de
kleine mond zich naar mama’s
aaah en oooh in trappelende
verwoording vormt
uit weerbarstige witte klei
groeit breekbaar porselein…
bellen
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.128 Uitbundige hop
duizend bellen in teer groen
wiegelen klankloos…
Overgaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
615 Toen de hoop uit
Pandora’s doos ontsnapte
werd zij een geschenk van giftige aard
Met jouw lichaam gekist
tussen zes planken
vervloog de hoop
Het leven gleed uit je gezicht
je naam werd in
hardvochtig marmer gegrift
Hij heeft nu rust mompelden zij
die achterbleven
voor anderen een illusie zonder leven…
ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 ik kan niet troosten nu
de pijlen op mij zijn gericht, het
dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd
van tijd en daad
jij kromt jouw vingers en dept
goedwilligheid op een bank
zonder woorden – de piano staat
boven –
akkoorden vol zwijgbeloftes
doen het raam beslaan, er wordt
geschreven op het vluchtig water
dat zich wintert wanneer…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…
Tulpen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.066 Hoop,
al wordt juist nu
een jonge vrouw begraven.
Aan tulpen durft mijn ziel
zich toch te laven.…
paradis
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
852 paradijs
mijn gedachten zijn zo vaak
door verwachten bevangen
als of jij of jij nog zal komen
waarom toch blijft mijn ziel
zo aldoor naar het ideaal verlangen
waarom blijf ik, mens, dromen
wil ik zo graag vergeten
aldoor dat was
en door mijn verdriet
al vele malen is opgegeten
opdat ik vlucht voor wat is geweest
en mij slechts hoop…
ik zwijg
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.249 ik zwijg
dat is mijn part
slik slechts even
als jouw ogen schouwen
en je lijf schokt
in een bevende smart
al heb ik weet
van diepe dode grachten
en luchten
zo zwart als roet
mijn ziel kent nimmer
het verstild smachten
dat jou
vereenzamen doet
maar ik zie ook
jong lente groen
in alles ontstaan
als een aardse zoen
die jou uiteindelijk…
Omgekeerd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
692 Na de gloeiende hitte
een groene olijftak,
teken van hoop;
het begin en het einde:
de zon en de roos
kleuren de dag,
regendruppels...
Hoe kan het licht breken
eer de dag begon?
Hoe kan de roos geuren
zonder de zon?
Hoe kan iets eindigen
eer het begint?
Hoe kan iets er zijn
eer het er is?…
beschut licht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
779 als ik maar weet
dat als de avond valt
toch de dagen lengen
ook al voel ik
de zuchtende zon zakken
en de eindeloze regen plengen
licht zal doorgaans schijnen
ook al zal dat niet snel
mijn wachten doen zengen…
Gemist vaderschap
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.156 Ik voel mij toch zo ongelukkig
ook al lijk ik misschien een hele piet
met veel vrienden en vriendinnen
alleen mijn vader waardeert mij niet
Ik krijg van velen complimenten
toch doet mijn gevoel zo zeer
want ondanks mijn studie en mijn werk
kijkt mijn vader op mij neer
Ondanks dat mijn vader arm is
en zwaar invalide, maar dan van geest…
Voor Adrie
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
11.141 Stralende, zomerse septemberdagen
ze lijken te vervagen
Donker is het door verdriet
Naderend onheil aan de einder
Het gouden licht verbleekt
Een ijzige mist lijkt op te doemen
De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar
En toch zal het worden doorstaan
En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 Kapot
In brand gestoken
Mijn hart verdort
In duizend stukken gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd…
Woorden
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
2.047 Onmacht kleeft
als duister vleugels vouwt
om ademkilte nacht te dragen
ik kan niet anders
dan het doopsel van mijn pen
te laten vloeien
en hopen dat
ontloken woorden
morgen dagen…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Bij het hek
wachten ze op bezoek
de oude mannen
hun witte haren
in een krans
verre sterren
in hun ogen
langzaam schuifelen
ze `s avonds terug
naar het paviljoen
hun hoop op
morgen gevestigd
zo herhaalt zich
hun eentonig leven
zonder het te begrijpen
aanvaarden ze de
zinloze voorstelling
eens zal ze thuiskomen
ze weten het…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn tranen uit mijn ogen
Slik bewogen alles weg dat mij zo speet
En vat weer moed: de maan is
Flinterdun, als wegvallende hoop…
Memento mori
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.101 ik heb geen streven meer
Verdriet, verdriet, verdriet…
Toen ik geboren ben
Had ik een hoop van hoop,
ik wist dat alles goed zou komen
ik had zo mooie zoete dromen…
Waar is dat alles nu?
Slapend dacht ik aan de dood,
Wie heeft mijn hoop vermoord?
Maar ik ken het antwoord……
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 op lippen kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht…
uitzien naar morgen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.131 ik zie uit
naar morgen
waar het licht
nog onbevlekt is
alsof ik
in de toekomst
word geborgen
een verwachting
zonder gemis…
gemeengoed
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.310 alles verdwijnt
als overbodige luxe
een versleten laken
veertjes kussen
schep na schep
hoop op hoop…
in verwachting
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.039 de roos
knakt op
twee balken
doornen etsen
de geest
de mens hoopt
op herleving
mijn hart
het meest…
Een waterzon breekt zich...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
657 Een waterzon breekt zich
door wolken baan
en weer heb ik het teken dan
heel even toch verstaan:
er is hier nooit
ook iets
voorgoed gedaan,
altijd komt alles
weer opnieuw
en is er kans voor hoop.
De liefde wint het toch
als wij het maar geloven;
het onderste komt boven.…
Onbewuste werkelijkheid
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.840 door de soldaten
voor de ogen van die kinderen klein
oorlogen, nooit te rechtvaardigen
en toch zal het er altijd zijn
En ik zag in diezelfde dromen
twee kinderen spelen op straat
en geen van die beide weet nog
wat er in de wereld omgaat
Ze speelden, dansten en zongen
onbewust nog van elk kwaad
dromen, onbewuste werkelijkheid
maar ik hoop…
Hef het glas, mijn liefste
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
687 Hou de dageraad even
voor me vast, wil je
dan pluk ik de bloemen
fris van morgendauw
en door de ochtendnevel
zien we de zon weer klimmen
mijn lief, ik hou zoveel van jou
***
Hou de bloemen even
vast voor me, wil je
dan kus ik zacht
jouw volle lippen en je haar
en in de rode glooiing van de kim
zien we de nacht weer komen
mijn…
Karikatuur van geluk...
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
1.558 Bij het ontwaken van de dag
ontwaken ook bewuste gedachten
die tijdens slaap hun kans
af hebben lopen wachten
Zodat de werkelijkheid
meteen de ogen spert,
adem stokt in de keel
Het is teveel...
teveel dat doordringt tot
diep in het hart,
hoofd weer laat malen,
emoties gaat vertalen
in stromend tranendal
Pak ik mezelf vast
op het randje…
Jaargetijde
gedicht
2.4 met 129 stemmen
28.238 de loodgrijze lucht voorspelt vliegende storm
een enkele meeuw laat zich drijven
de vogels vertrokken al vroeg dit jaar
en slingerden zwermend weg met elkaar
maar de meeuwen, zij willen hier blijven.
de schemering valt en brengt sterren dichtbij
de feestdagen gaan weer beginnen
als zand door een zeef zo vergleed het jaar
zoveel moet er nog…
Licht nadert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 Het licht nadert werkelijkheid
mijn liefste, je wordt steeds lichter
vrolijke vlinder van waarachtigheid
ik heb je lief in de straten naar het plein
vind het zo fijn in jouw zingend hart
jouw blonde haren, gordijnen, lachen
ogen alsof het werkelijk lantaarns zijn
zien de lichten in de verte, de kurk
is van de fles, ik schenk jou lente…
Mysterie van Kerstmis
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
2.427 ook al zal ik de
schepper toebehoren
aards kort of
wellicht
hemels lang
en wanneer
de geest mij
als het waren
wil bekoren
is leven
niet gelijk
een hymne als
ongeschonden gezang
ik snap niet echt
diep in mijzelf
of kijkend om me heen
dat uit voortdurende
verwachting
toch hoop
wordt geboren…