3520 resultaten.
L E N T E K I N D
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
688 En ik zie alles weer in bloei
rondom het huis waarin ik werd geboren
de wolken nog steeds mijn dromen in de wind
het kind nooit verloren
ieder jaargetijde meegenomen
beweeg ik de bomen
en hun stam houdt mij recht
de bladeren gegaan en opnieuw gekomen
loop ik steeds weer de weg van mijn jeugd
de bloemen te plukken uit het groene gras
denk…
Vrouwe der seizoenen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
500 Drie lentes was de kleine meid
Vijf zomers de godin
Acht herfsten de groentevrouw
Tien winters de heldin
En welk seizoen of het ook was
Met bloemen of verval
Zij zong altijd haar eigen lied
Op bergen en door dal
De jaargetijden vol van kleur
Zij vlogen met haar mee
Van haar geboorte tot haar dood
Tot as en sterrenzee
Sindsdien…
Diffuse?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 zwervende bruid
die mij in haar val heeft gelokt
het zwijgt, maakt stil,
de dagen worden diffuse
zijn mijn sporen kwijt, ik zie
hun schaduwen in spiegels
die om meerdere ego's strijden,
in het uur van de uil die naar zijn
schuilplaats vliegt, zijn residuen
merktekens aan de wortels
van de olm, blijvend zichtbaar
in alle jaargetijden…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De jaargetijden geven ze kleur en kaalte
mijn nee wellicht ons positivisme leeft door
in elke scheut in elk blad en elke zonnestraal
blijft ook dat wat verankerd is steeds verlichten.…
Pas
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 plantjes en de bomen getekend heb in een boekje
met namen,
hun toepassingen eventueel,
van de achterdeur naar de punt
de borders langs de coniferen
de zijtuin met veel overwoekerd
soort kamperfoelie, de voortuinen,
dan is mijn leven klaar
Maar zo denk ik elk jaar
En 'k stel deze laatste wens steeds uit
Er zijn ook zovele
en de vier jaargetijden…
Tijd
gedicht
3.5 met 60 stemmen
42.823 'k Zag de drang waarmee
de bomen zich uit de aarde wrongen
terwijl ze hees en hortend zongen;
terwijl de jaargetijden vlogen
verkleurende als regenbogen .....
Ik zag de tremor van de zee,
zijn zwellen en weer haastig slinken,
zoals een grote keel kan drinken.
En dag en nacht van korte duur
vlammen en doven: flakkrend vuur.…
@N.I.A.S.
gedicht
3.2 met 5 stemmen
15.686 Het jaargetijde kennen
is zo onmogelijk als de kruin dragen:
voel je hoe ons hart buigt in de windvlagen?
Elke ochtend aan het hernieuwde wennen.
Doorstaan. Er is zwaar weer op til.…
SEPTEMBER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.545 grijp het najaarsooft,
Laat wijn en wingerd om uw schansen glijden
En zet een krans op 't vastberaden hoofd;
Druk uw bewuste zin in 't jaargetijde,
Dat met zijn kloeke wind uw vlagge looft,
Dat waait uw woord langs Hollands vlakke weiden!
-----------------------------------
uit: Eerste oogst (1912)…
natuurmonument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 als seizoenen veranderen
van winterzilver wit naar lentemint
het jaarsveld verschiet van kleur
van zomers goud onder hemels blauw
in de schakering van de herfstbont regenboog
steeds weer
jaargetij na jaargetij
kleurt zich er dwars doorheen
als vivaldi’s eerste tonen
vier jaargetijden lang
zijn gekwinkeleer
het gesprek
ontwapend gemeend…
Liefdedrang
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
656 Bezield gaan ze op weg door liefdedrang gedreven
om de mens in nood een mooi uur te laten beleven
geen uitstel meer voor het kwetsbare en grijze lijden
op weg om terstond hun eenzaamheid te bestrijden
in de nieuwe jaargetijden een beker chocolademelk
met rozijnenkoek en een bladzijde uit het boek de melk
om van corona doem te bevrijden; wat…
Wending
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
8.123 De dagedampen daalden diep
en dampten onder donkeren stolp
benauwend, onweerstaanbaar sterk
het strevend, stijgend wezen weg
in langen loomen winterslaap
Nu heft het rijzend licht des daags
den dampen duidelijk voelbaar op
beschijnt opnieuw de breede baan
bedolven onder duisternis
den langen looden wintertijd
De schitt’ring van het lichte…
Herfstbladeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
788 Herfstbladeren dwarrelen naar beneden
Worden heel even opgetild door een vlaagje van de wind
Voordat ze hun weg vervolgen naar de door zon verwarmde grond
En ik kijk toe met blije open mond
Dan knisperen de blaadjes door de aanraking
van kleine, dansende, blote kindervoeten
Die alle blaadjes voelen moeten
En ook ik geniet als een klein kind…
Herfstwinden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
25 Het is donker
alle behang wordt somber,
Regenbogen spannen kleuren
als het aantal weekdagen.
Jaarringen van bomen,
nerven als aderen
wervelen zich,
geselen de takken
bij stormwind.
De laatste rozenblaadjes zijn niet meer
In de lagere diepte van de herfst
ontvouwt het licht zich alsmaar dunner .
De dood,die hem riep,
hij wist het.…
het moment verzilveren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
939 De aarde draait zich soezend
op de warme schoot van de zon
loeiende wellust
breekt aan met het gloren
de gloeiende trilling
schuift de horizon open
ontsluimerende vingers ochtendlicht
haken de voile van de bloembedden los
een lelie pronkt
met haar ontluikende decolleté
loom en gedwee
slaat zij haar jurkje open
op haar volle rode…
Zwarte sneeuw die smelt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Ver-ontschuldigen
Zwarte sneeuw verlost zich Op
blanco sneeuwwit blad…
Heimwee
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.648 Der bomen kruinen buigen,
Ontbladerd van hun groen.
Nu gaat de winter komen
En alles treuren doen.
Het graan is in de schuren,
Het geurig hooi in 't droog,
En de appels op de zolder,
Op hopen - o zo hoog!
Wat hebt gij van de zomer
Vergaard en opgedaan?
- Gedachten zonder einde,
vervlogen en vergaan.
Wat staat ons nog te wachten
Dan…
De tijd staat open
gedicht
3.0 met 24 stemmen
12.790 De tijd staat open, het hijgt aan weerszijden
of avond en donker elkander omarmen, het slaapt
dat het kraakt in de stokoude boomgaard, zwanger
van wanvruchten galappels wormen
in het huis het gemor van adem, van data
dat de nachtschade hangt aan zijn leven
dat de zaaier ontkiemt in zijn veldbed
dat de groene woorden als kersen bederven
bij…
Seizoenen
gedicht
3.1 met 15 stemmen
9.533 Hoe vlinderlicht het licht
over het nauwelijks groen
zo pril als ik
waartussen ik
begon aan mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
want wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks…
Lichtmis 02/02/2024 ///muz.Mà Vlast Smetana
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
899 Missen wereld-wijd
Vrouwelijk schoon in “Haar- Tooi”
Mà Vlast mama’s Kant en Land
Mare-Kronen indringende doornen
Goudsbloem gesneden woorden
Zuurdesembroden
Besneden maretaktwijgjes
Bomen die één-drachtig wuiven
Maansikkels
Graancirkels
Dolmenkring
Zen-introspectie bij ieders zin
Rustig wiegelied meditatief
Stille tijd ontdaan…
Verwondering
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
622 Lente "Springmadam"
botjes in het struikgewas
kriebelige buiken…
oktober
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
584 eind van de middag
het late, zachte herfstlicht
maakt de wereld mild…
vier jaargetijden (hai koe)
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.157 (1)
winterwarme stal
snuiven, gezoem van vliegen
de volmaakte rust
(2)
eruit! staart omhoog
schonkige lijven rennen
lente in de bol
(3)
kauwen herkauwen
loom in het zomerse gras
ogen op dromen
(4)
striemende herfstbui
dicht bijeen, kont naar de wind
en de kop omlaag…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 gezeur om elk jaargetijde, ach ja,
't is ook áltijd wat.
Maar voorlopig hebben we déze
práchtige zomer wel even mooi gehád!…
de ware schare; fijnproevers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
84 Wellicht dat de nieuwe bessen,
door de overuren van Helios
- en consorten,
die met hortende stoten blijven komen
van de struiken,
zoeter zijn dan voorheen,
goed hun vorm en inhoud tonen
door het klateren van
overmatig spraakwater
door alle jaargetijden heen,
en zij de wrange dorst kunnen lessen
van de ware schare.…
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 boeket
dat een schilderpalet toveren kan
om kleurrijk het leven te vrolijken
met de prachtige lach van vreugde
moeders
zij zijn als de zee van het leven
een eindeloze bron van liefde
de met meren van hartstocht
ons het hart volstromen laten
moeders
zijn als de natuur op moeder aarde
die met fijnzinnige spitsvondigheid
in elke jaargetijde…
De pracht van de seizoenen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Zoveel moois en meer
de pracht van de seizoenen
altijd weer anders
Hoe het jaar ontspringt in een prille zonneschijn, een
stille groei waarbij ook plantengroepen hun bladeren ontplooien
Nieuw leven dartelt lekker over de velden en in verschillende luchtstromen
Breekbare pootjes en voetjes zetten kleine stapjes vooruit naar de aankomende zomer…
het is mei Monet
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
771 onder bomen waar zonnevogels nesten bevolken
vindt het jaargetijde motief
doch de ophef dringt amper door tot de plas
met weelderige gele lelies
wijl een poes het schone lijfje wast met een oog
op de bloem dragende Noord Japanse beverboom
hangt moeder natuur de impressietuin aan lijnen
terloops zingt zij blindelings, het eeuwige lied…
Lieve Lieverd
hartenkreet
3.0 met 17 stemmen
1.408 door
gelijk wij gelijken zijn
ben je tegen of er voor
voorkom jouw eigen pijn
Hoe groot kan het verlangen zijn
behagen of ziels alleen
echte liefde is echt fijn
voorkomt een hart van steen
Mensen weten het altijd beter
ondergesneeuwd in jaloezie
hun mening klopt soms van geen meter
gewoon mijn gevoel zoals ik dat zie
Vier jaargetijden…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
490 Ieder jaargetijde kan bekoorlijk zijn,
maar het mooiste is wel de zonneschijn
met de warme lange zomerse dagen.
waarin mens en dier zich mag behagen…
Confetti- feest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 Confetti van de bomen
Waait op mijn jas
Feestelijk gevoel
Ik ben zo in mijn sas
Zomaar uit het niets
Een confetti-feestje op de fiets!…