794 resultaten.
Schaduw
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.061 Alles is zwart in mijn hoofd
Het laatste lichtje uitgedoofd
De moed zakt weg
en trekt de energie mee
Onvermogen, onmacht en zelfhaat
beheersen nu mijn bestaan
Ik sta voor de keuze:
Verdwijnen in de schaduw
of toch nog verdergaan
De onderste steen van de muur
heb ik in eigen hand
Durf ik hem eruit te halen
zodat het licht naar binnen…
Voor Saori
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.116 Twee bewuste volle manen verder
het borrelt sporadisch
Het raakt me wanneer ik einden loop
mezelf herken in eenvoud of
rechtop lopen zo overdreven lijkt
en sfeeromschrijvingen vergetel
als donker in een nacht onmachtig
enkel een schampere toon teweegbrengen
Variaties op het thema blijven leegtes
barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…
toekomst
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.672 ik laat mij niet meer duwen
in verbeelding van loze woorden
waar zonlicht mijn bleke
aangezicht niet meer beschijnt
waarin souffleurs mijn beeld bepalen
in vertoning van wanscherts
mijn mond in zwarte verbloeding
in angst van bittere gal
ik huil in aanwezige stilte
waarin bloemen niet meer vertroosten
mijn schreeuw van onmacht
galmde…
maalstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
527 stroomsprong uit trotse bron
tot woest geweld gezwollen
waarin licht een kind bezwijkt
in tegendraads verlangen
stroomopwaarts naar de wel
waar het alles ooit begon
te zwak in benen en in armen
wanneer de vloed te sterk blijkt
het onmacht aanvaarden moet
versopt verrimpeld
beurs geslagen en bemind
wentelt als hulploos wrakhout
het…
Ontstegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
545 Vers geslepen tijd versloeg met
macht - in omgelegde sporen,
waarin vertrouwen wordt
geboren, - de onmacht in de
kromming van het opkomend
licht en de afnemende nacht, op
het snijpunt van die wegen zijn
hoofd en hart het ijs ontstegen
en weer tot elkaar gebracht .…
Lily
gedicht
2.6 met 26 stemmen
13.686 Ook machteloosheid moest zich beperken
tot een elegant in onmacht vallen op karpetten
waarbij je vooral op de positie van de pink
hoorde te letten.
Niets gebeurde. Werken
kwam neer op zich op het voorhoofd betten
bij de gedachte eraan.…
Sta het toe
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
719 Sta je tranen toe
Laat je verdriet zien
Voel de pijn door je heen gaan
Het mag komen
Voor deze keer staat ze het ook toe
En het voelt goed
Ze voelt het branden, warm worden, nat worden
Totdat ze eruit komt
Dan komt het gevoel van onmacht en wanhoop
Hoe kan ze dat laten zien?…
immer aanwezig
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
695 rituelen behartigen zijn houvast
als bevestiging van de dag
en avond
het is zijn spel
waar schaduwen niet lijken
te bestaan en hindernissen ontweken worden
door de onmacht van het zien
toon mij dan jouw huilen, jouw lachen
jouw honger
schreeuw ik hem toe
jouw spreken, jouw stem
of de grootte van jouw wereld
laat me zien
waarom…
Frontaal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 ledigen
in klanken tot woorden
van platgeslagen schuim
tijdens vetgerande glazen
waarmee taal onhoudbaar is
die eenmaal gesproken
monden heeft verlaten
zich nestelt in geheugen
en plooien van moleculen
verzadigd van onbegrip
in morfemen ondeelbaar
wij verlaten stellingen
verdwalen op grafvelden
zodat wellicht woorden
onmachtig…
S O M S
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 Soms durf ik denken
dat wij met opzet
ons vertillen
aan de zwaartekracht
willens en wetens
enkel maar
om het uit te mogen gillen
over onze onmacht
naar elkaar
soms al ik denk te weten
wil ik snel vergeten
en wat ik me daarbij afvraag
blijft gelukkig vaag
soms als ik denk te kennen
wil ik snel ontwennen
en wat me nog onduidelijk is…
De coach
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
668 Zijn onmacht brengt
hem tijdelijk buiten zinnen.
Zijn wissel wordt niet begrepen. Pers
en publiek hebben de messen reeds
geslepen.
Het resultaat brengt hem in diskrediet.
Vandaag is hij weer de winnaar niet.
Vandaag rolde voor hem de bal verkeerd;
en wordt hij op kritiek getrakteerd.…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.…
PTSS
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 In de groep zijn woorden niet nodig,
voeren ze dezelfde strijd,
gedeelde onmacht werkt ondersteunend,
herkenning biedt geborgenheid.
Maar 't houdt niet op, het gaat maar door,
een eindeloos refrein,
vannacht hoorde hij weer schreeuwen,
hij bleek het zelf te zijn.…
WW3
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
636 Door parlementen en presidenten
Zijn we opzettelijk voorgelogen
Over lijken gaan de regenten
Die ons de oorlog hebben ingezogen
Dit conflict vanwege eigenbelang
Is een geopolitieke wedstrijd
Om toegang tot grondstoffen ben ik bang
Niet om democratie en vrijheid
En terwijl ik me hierdoor onmachtig voel
Slaan venijnig de clusterbommen toe…
Spoedbericht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
512 Dánk u voor dit verlate spoedbericht
het kwam zojuist te elfder
ure aan
Iets over oorlog, onmacht
filistijnen
iets over Netanyahu en
de zijnen
iets over wij en zij
en Palestijnen
maar wie moeten wij onder
"Wij" verstaan?…
valse richtingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
160 Al wat je gezien hebt, van het oudste beeld,
de onderkant van de boot, één groene waas,
tot verbazing die nooit meer genezen werd;
de verdwazing die volgde bij die geleerde
heren die ooit geraadpleegd zijn, en hun
onmacht om de simpele puzzel te leggen.…
Banda Aceh en Nias
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
672 Maar pas terug uit deze plaatsen
waar sporen van ellende zijn,
waar mensen streden voor het leven,
voor waardigheid en tegen pijn;
hier zie ik mensen anders leven
en ook misschien wel dwazer zijn,
maar toch, de glimlach is gebleven
vooral van hen die kleiner zijn,
en 'k weet dat zoveel niet te vatten,
niet onder woorden kan gebracht,
wat…
Terug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
787 Moet ik dan terug naar sagen
En legenden, pralen
Met de magische verhalen
Wereld scheppen in zes dagen
Om je hart beheerst te vragen
In mijn wereld te verdwalen
Ook de Muzen te onthalen
Om je twijfels weg te dragen
Weet nu, stekende gedachten
Heb ik voor de donk’re poorten
Van de hel, onmondig weggesleept
Ik verdoemde alle nachten…
Tussen vijf en zeven
gedicht
3.2 met 32 stemmen
13.132 Tussen vijf en zeven 's avonds
Als er niets gebeurt,
Dan klimt het kwik in alle zieken
En leren de kinderen vloeken.
Ze smijten al zingend en scheldend de melk
Van tafel, ze steken stampvoetend
Hun honger omhoog als hun dierbaarste speeltje
's Avonds tussen vijf en zeven
Als er niets gebeurt.
Dan laten de mensen hun lichamen zakken
In…
Middenin en optimaal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.287 Proces van genezing, is
Een studie van tijd
Middenin de duur
Progressie die verblijdt
Periode optimaal
Scheren en wachten
Daarna, ongekend
Pijnvolle nachten
Kracht van de ether
Heeft goed gewerkt
Met behulp van vriendin
Opnieuw aangesterkt
Kon ik weer op eigen benen;
Van een last bevrijd.…
Zwijgende dagen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Soms heb je geen woorden
is er elders te veel onverwerkt verdriet,
spant men witte olifanten voor wagens
ziet men onnadenkend domweg realiteit niet.
Gaan de dagen daar rond en rond en rond,
zijn oude zaken aan voorhoofden af te lezen
waar niets anders is dan deze zeurende pijn
zonder kansen dat het daar ooit anders zal zijn.
Wat is onvermogen…
LAIS CCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Het wou dat het twee armen had die traag
het in het omarmen konden zo dat
het stil in zich verdwijnen kon gestaag
en niet meer hoefde te beleven dat
liefde het hatelijk maakt en plat
en niets, niets meer heel laat van de dromen.
’t Wou dat het zo in een boek kon komen,
hun wedervaren niet geheel geslecht,
dat het zo als het bij haar kon komen…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb;
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt.
Niets van dit alles…
vallen en opstaan
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.141 op de muur
Je ijselijke lach zacht wegebbend in mijn hoofd
Het gevecht is voorbij
Ik dacht dat ik voor eeuwig zou blijven vallen
In deze duistere droom
De gedachte dat jij mijn leven zou leiden
Werd me teveel
En ik zou opstaan
Je de vorm van mijn hart tonen
Mijn tranen barstten uit
Als glazen parels bengelend over de afgrond van onmacht…
Koningin
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
6.807 Alle angsten die tellen in het leven
komen langs zoals het klokje tikt
maar zijn van nature ondergeschikt
in de glans van vreugde verweven
Alle pijnen kunnen je niet deren
elke traan glinstert als een juweel
en God wat zijn het er veel
die de waarde van bezieling leren
Onmacht word omgezet in wil en wens
kritiek heeft nooit echt kunnen…
Van God Los *
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.310 Onmacht, verdriet, strijd.
Zijn zij zichzelf kwijt?
Of is dit het gevoel van verslagen zijn.
Het laatste restje van Gods licht.
Hoop, Geloof, Liefdesvuur.
Dan treft het noodlot henzelf.
Een kogel, het mes, genadeloos uur.
Worden zij opgevangen in Gods aanwezigheid.
Mogen zij rusten, zichzelf bezien, zichzelf vinden.…
Van bovenaf
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.448 Alleen mijn verdriet en onmacht.
Ik ben zo uitgeput.
‘k wil alleen maar opgeven.
Ik ben doodsbang voor de toekomst.
Verlang hevig naar het verleden.
Mijn huilen houdt me wakker.
Ik kan niet nadenken, maar moet wat doen.
Ik voel hoe mislukt ik ben.
En verlang onmogelijk naar toen.
De tijd dat alles goed was.…
het zijn de uren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.971 hij liegt
zijn woord
dat steeds blijft steken
haar hart
dat hij bedriegt
en op den duur zal breken
het zijn de keren
dat hij belt
zonder iets te zeggen
de ring
die steeds meer knelt
wat valt er uit te leggen
de lakens
die hij deelt
met haar en te veel anderen
zijn stem
die haar verveelt
en haar zo doet veranderen
het is de onmacht…
verloren strijd
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.534 een cryptogram
verweven in een woordenweb
waar zelfs de spin van huivert
en de vlieg spartelt
klevend naar adem hapt
en één dag te kort is
vraagtekenwolken die
roerloos drijven en botsen
in een hevige onweersdialoog
tranen neerstorten in onmacht
steeds weer verdampen
onopgelost en gevangen
enkele winnende ronden
in triomferende…
Het andere licht
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.100 Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht
Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in
Waar samenkomen de verharde gladde wegen
Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen
Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels
Zodat ik willoos onmachtig voort dender
Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze
Dan flits het voorbij,
einde…