802 resultaten.
SLEPENDE REALITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 huilend en huilend in een droom
waarin ik mijzelf voortsleepte
over verkoolde akkers
het geluid was weggenomen
rondom vlaggenmasten
uit respect
voor stoffelijke resten
ik struikelde en struikelde
tussen sterke armen
onderdoor het dragen van de kisten
huilde en zwaaide in een droom
langs de snelweg
waarin ik mijzelf voortsleepte
achter…
SCHOORVOETEND VERDRIET
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
575 onvergetelijk
heeft zich in ons brein gegrift
respectvol omvat…
orkaan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
594 De liefelijke naam
van de orkaan
paait de windhoos niet
die wervelend
een spoor van vernieling
zuigt
door de paradijselijke eilanden.
de kramp
die mijn nart beklemt
sedert
je mijn leven verwoestte
heb ik niet naar jou genoemd.…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Wie kent er het lied of de sage,
Wie kent ze niet allebeî;
Van ene waternimfe,
Die heette Lorelei?
Zij zat op een rots langs het water,
En lokte met ogen en mond
De arme eenvoudige schipper,
Tot dat hem de maalstroom verslond.
Ik ken ene vrouw of een maged,
Zo snood als de nimf van het lied;
Haar schoonheid is even verleidend,…
Natte handen, nachtmerrie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
607 Het zweet op mijn lippen, druppels parelend op mijn voorhoofd
een natte nek, langzaam voel ik het water naar beneden druipen.
Angstzweet, dan ineens klinkt er een oorverdovend lawaai,
er wordt op de deur gebeukt, de woorden " brand brand" vliegen
door de nacht!
De grijze wolken slierten door de gang, gebonk verder
in de straat, opstaan, opstaan…
NATIONALE HERDENKING MH 17 VLIEGRAMP!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
669 Het is stiller op straat
het is vooral stiller in
de harten van Nederlanders
Zij denken mee
zij leven mee
zij beleven mee
zij kijken mee
zij voelen mee
zij huilen mee
zij en zij:
wij herdenken nationaal
de MH 17 vlieg/oorlogsramp!…
EN ER VIELEN LELIES
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
567 Zij hebben de kern van ons hart geraakt
droegen hun eigen geliefde kleuren
waarvan takken traag en uitentreuren
op velden verbleven; onaangeraakt
ons verbonden onuitwisbaar klaaglied
heeft ieder bij de lurven gegrepen
wanhopig in maandenlange repen
van niet te stollen tranen van verdriet
hoe ijzig behouden hooggeplaatste
waarin finaal vergane…
MH 17
gedicht
4.1 met 12 stemmen
7.415 .
------------------------------------------------------------------
Bij de ramp van vlucht MH 17 van Malaysia Airlines in Oekraïne…
DE LAATSTE STORM
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.609 Buldrend speelt de zee met 't oude vaartuig.
Kalm, manhaftig kampt de grijze zeeman
met de storm. Maar splijtend te allen kante
vreeslijk kraken de oude broze wanden.
Bleek en bevend staart alom de manschap
naar het krakend wantwerk en de zeeman.
"Sloepen af en vrouwen eerst!" gebiedt hij.
Wiegend wagglen sloepen in de storrem,
angstig…
Terrorisme en reces
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
727 Een bloedbad aangericht in Parijs,
en hier is Mark toch echt niet wijs,
op het nieuws liet men zien,
wie er tegen was misschien.
De koning liet zelfs van zich horen,
maar Mark zei via schrift
het naar te vinden deze terreur,
ach zei Ivo, geen malheur,
we gaan niks opschroeven
zijn niets van plan,
waar toch zitten de hersens
van…
De zuidwesterstorm.
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
873 Ben de zuidwesterstorm die thans overtrekt.
Veroorzaker van schade en last.
Welke als gevolg van mijn korte aanwezigheid ontstond.
Waardoor ik thans spontaan dikke druppels ween.
Voel me schuldig aan 't vele leed; en krimp ineen.…
Bijna " beenloos"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 Was gezellig bij het kind op de koffie, of thee in dit geval,
we zouden naar huis en manlief stapt vast in de auto,
zet hem in zijn " vrij " de auto gaat een eigen leven leiden,
door een stukje naar voren te rijden!
Manlief heeft niet door, dat er geen speling meer is voor
dit soort grappen, mijn been zit geparkeerd tussen twee nummerplaten…
Catastrofale vlucht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Een kist zoekt de ruimte weer
Inmiddels voor de zoveelste keer
Voortdurend meedragend het onbekende lot
Waarop geen antwoord gegeven wordt
Maar oh, de eerste signalen
De techniek of de mens die wellicht gaat falen
Het lijkt nog enigszins te gaan
Hoewel de tijd niet leek stil te staan
De oproepen worden al snel heviger
Heimwee naar veiligheid…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Uitbarstingen en aardbevingen.
Bosbranden en orkanen.
Overstromingen.
Overspoeld worden we met nieuws.
Nieuws dat zo oud is als de wereld.
Natuurrampen laten ons mensen zien,
hoe nietig we eigenlijk zijn.
Vulkanen laten ons mensen ervaren,
hoe de aarde zichzelf vernieuwt.
Oorlogen laten ons mannen weten,
hoe alles bij het oude blijft.…
In een schok
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
493 Als mens
weten we ons vaak
zo groot
blijven we rondlopen
met het oeridee
dat we zullen overleven
maar wanneer er
natuurrampen
plaatsvinden
herinneren we ons
soms in een schok
weer even
de dood…
Geluk
gedicht
3.0 met 5 stemmen
7.158 In takken groeperen zich groene zinnen
popelend om alle kanten uit te lopen
Op stoeptegels een kindertekening
door regenschrift al half gewist
Achter een dakkapel begint een merel te zingen
houdt dan midden in zijn herinnering op
In mijn hoofd vertwijgt zich zijn lied - niemand
ziet iets aankomen, dat is ons geluk.
------------------…
Rode lichten, slagbomen- dood
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
509 Natuurlijk is het triest,
logisch is het een drama,
vanzelfsprekend komt het
in 't nieuws
moeten twee jonge knullen
worden begraven.
Maar: veertien jaar
midden in de nacht
rijden op een scooter,
negeer de slagbomen,
kijk niet naar rode lichten,
denk vooral niet
aan al die mensen
die je achterlaat!
Vergeet ook de
treinbestuurder…
Een immense hekel aan boodschappen doen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
561 Ik haat het om boodschappen te halen
een diepgeworteld probleem,
want niet alleen
zal daardoor mijn saldo dalen,
tevens weet ik dat:
wat je ook haalt
het uiteindelijk in het riool afdaalt.…
Op hun vlucht…
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 in een lichtflits aan de hemel
vielen dode engelen ter aarde
hun stemgeluid verstomde
vloeide mee met onze tranen
naar een niet verhard verdriet
verdringen heeft geen grond
is in alle eeuwigheid geketend
als gesel van weergaloze liefde.…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Als een ster aan de lucht
Vast en veilig in vertrouwde baan
Als de bekende ijzeren vogel scherend langs de hoogvliegende schepsels.
Kinderen kleurden misschien niets vermoedend van het naderende ontij hun kleurboek
Anderen tikten met liefhebbende vingertoppen op toetsen van de schootcomputer
Wolkjes dreven vredig
Iedereen veilig leek wel op…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 Ze waren uitverkocht en lagen als steile
doden op de levende have van het schip, drenkelingen
die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest
voor de bodem van de zee
namen die vertekend op het dek liggen te verbleken
met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van
een manke diesel markeert het spoor waar ze de wind
hadden geraapt uit…
Waar....vrede?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
599 Waar...
kan ik
vrede brengen?
Waar...
in de atlas
op de kaart?
Waar...
komt mijn boodschap
nog van pas?
Ik zie
een stroom
stroom vluchtelingen
Drommen mensen
strijd en oorlog
ruzie in de rug
Over hen hoor ik
ongepaste taal
woorden,kreten,dingen
Onder het mom
van vrijheid
van meningsuitingen
Waar
kan ik…
Einde Nederlands.nl
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
575 Het einde van Nederlands.nl komt in zicht,
vele vaste schrijvers zijn al afgehaakt,
de kern is door magere kijkcijfers ontwricht
en de doorstroom wordt nu al bruut gestaakt.
Zelfs mijn inzendingen worden nu geboycot,
want ze denken dat ik een lastig virus ben,
totaal mesjokke worden er zelfs aliens gespot
en doen ze aanslagen op mijn fitte…
Willem
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 Ik heb het nooit over Willem gehad
en dat is onterecht, want Willem
schreef mooiere gedichten dan Rawie,
hij was de stadsdichter van Lelystad
en hij was present op iedere braderie.
Hij had de teneur van Hans Dorrestijn,
jeremiëren met een droevige hondekop,
alsmaar dichtend over zijn zielepijn.
Zijn enigste dichtbundel heet 'Paniek',
nog…
Ruisbroek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 als de angst
kale egel
behaarde octopus
zich onweerstaanbaar baan breekt
door al mijn poriën
mijn onderhuidse weerstand
met kracht vermaalt
is het nieuwe jaar
zes dagen oud
heeft een noordwester
het land geteisterd
bij de koffie
de krantenfoto's
de platbodems der redders
glijden over de verzonken auto's heen
de mensen met afgetrokken…
Frituur- brand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Ach jee, ach gos wat is er aan de hand
Luus heeft op een nare manier haar arm verbrand
Het ging simpel, zo van 1-2-3
Even wachten tot de pan op ' temp' was maar potverdrie
Een knal, die ze van haar leven niet vergeet
Een slok vet op haar arm, ohhh dat was HEET
Meteen koelen onder een lauwe straal
Bellen naar de ehbo, oh wat banaal
We zeggen…
Sterfuur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
726 wie weet hoeveel de aarde torst
op de aangestampte hei
palen met mokerslagen geïmplanteerd
in haar uitgemolken borst
wie weet hoeveel gewapend
beton de hoogte in geschoten
haar grond verduisterend
waarop handel in drijfzand floreert
wie weet hoeveel schotsen
schuren boven laaiende vlammen
die aan haar longen likken, er
stervuren zaaiend…
In een schok
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 Als mens
weten we ons vaak
zo groot
blijven we rondlopen
met het oeridee
dat we zullen overleven
maar wanneer er
natuurrampen
plaatsvinden
herinneren we ons
soms in een schok
weer even
de dood…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Help! Het water stijgt tot aan mijn lippen.
Help! Ik verdrink!
Er is niemand hier die dat belet.
Snel draai ik de kraan weer dicht.
Gelukkig, ik heb mezelf gered!
Help! Mijn gedachten blijven stromen!
Er is niemand die dat kan tegengaan.
Het is alsof het water weer gaat stijgen.
Nu bedreigen gedachten mijn bestaan.
Help! Mijn gedachten…
Nog steeds…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
606 sluimert oude zomer
bladrood grauwt daarna
doorborduurt de narcis kil
krokust jonge lente
er trekt een voorhang op
boven vluchtende ruïnes
ver uit krijsend hete bergen
slijkland zompt verdriet
naar het westers paradijs
somma knijpt een oogje toe
ruilen lokt de satan
zijn glimlach zegt genoeg…