1569 resultaten.
Ruimtelijk ontluiken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
300 die zich
vastlegt
vastlegt want alles wat
leeft en begeeft
zich juist haar richting
op
alsof haar ruimte niet
om haar heen ligt
maar zich ruimtelijk
ontluikt.…
Hoe mijn liefde bloeide
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.306 Wat de reden ook was, één stap heb je gezet
Eén stap in de richting van mijn gebroken armen
En dat terwijl er van alles is wat je hart belet
Liefste, leer me nu dan hoe ik jou moet omarmen
Want waar je ook bent en wat je ook doet
Of je me nou voortaan bemint of weer weggooit
Mijn hart rent toch alleen jou tegemoet
Tot men op ‘n dag zwarte aarde…
Blijf alert
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.531 Als jij je doel even uit ogen verliest,
neemt het over en geeft het richting.
Op moment van zwakte is het sterk,
dus let goed op en sta paraat.
Zodat het niet op een onbewaakt ogenblik
ook naast jouw bed staat.…
mijn oude stoel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
927 ik wijs hem met mijn hand
in die ontluikende richting
een te volgen weg van vertrouwen
naar mijn beste weten een verlichting
waar stenen weer kunnen bouwen.…
Voorwerp van stilte
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.223 Precies midden
in de hoge kathedraal
stond de reuzeneik
straalde stille respect
uit al z’n takken
Geknield tussen beendikke wortels
staarde ik sprakeloos omhoog
maar zag niet eens de kruin
bladeren vormden het dak
de hemel was eikengroen
God was boom geworden
Niemand om me heen
klom ik omhoog
richting de stilte…
alaam
netgedicht
2.4 met 55 stemmen
7.974 zij die al mijn leed verwoordde
ligt voor mij op de tafel
inktloos, leeggeschreven
hoe vaak kneep ik vertwijfeld
haar vertrouwde vorm
tot reddingsboei
door stormige tijden
stuurloos het noorden onzichtbaar
in dreigende nacht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
verwarde gedachten gestold in woorden
afbakening brengt tot rust…
WAANBEELD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
656 Onverwachte tintelingen
laten een grijze massa kraken,
scheuren meedogenloos
door het stof der geboden,
dwars tegen elke sleur in,
langs ondenkbare vormen,
ongeschreven normen,
verboden vruchten,
restanten
van verbrijzelde verlangens
en onvoorspelbare kluchten,
richting de uitgebluste delen
van menig levensvuur,
door het beeld dat spontaan…
overkant
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.010 kort na negen
kwam ik je tegen
richting de zon
heel even
keek je
wat verlegen
zachtmoedig
kwam je
uit de lift gegleden
je leek
ietwat verrast
ook ik was hier te gast
je was
ik zag het aan je ogen
uit een ander land
je kwam van overzee
je liep nu op het strand
een zandroos in de hand
ook ik kwam hier aan land
ooit zag ik…
Gegist bestek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.431 Haar zee en rivier
heeft ze bevaren
onbekend met
aankomst en vertrek
Zoveel meer
stond ze
aan ´t roer
dan vader
Ze wist van
eb en vloed
en kerend tij
en richtingen van winden
Zeldzaam
opgelopen averij
zelden
aan lager wal
of lek
Het laveren
kwam pas na verloop
van rijpe jaren
Ze koerste op
gegist bestek.…
Hestia
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
466 we kruipen richting wintertijd
de grote inkeer kan beginnen
buiten vallen bladeren
alles wordt opnieuw verteerd
het extra uur wordt teruggegeven
opeens lijken de nachten lang
kom, luister naar verhalen
warm elkaar bij aangestoken haard
rode wijn wacht ons bij het vuur
waar wij levensnoten kraken…
"Ons Levenspad"
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.347 "We bewandelen het sámen
stapje voor stapje,
jouw hand in de mijne
en onze blik
in dezelfde richting!"…
PETRUS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 Met gebalde vuisten
Beukt ze de hemelpoort
Zakt ineen
Hopeloos hulpeloos
Wat kan ik anders dan
Met de deur op een kier
Mijn zware sleutel
Laten neerkomen
Op haar glazen stolp
Opdat die barst en ook
Zij aan diggelen richting
Kleefstof kruipen kan
Zij is bepaald geen steenrots
Zoals ik, hooguit een uit een
Rozenkrans gevallen…
VRIJ
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
796 traag wiekklapt
de witte vogel door
de lome tropenlucht
nog niet wetend
waar te gaan
zijn ogen scherp
beweging wordt gezien
hij duikt
natuur gaat zijn gang
laat enkel
sporen na
eens klaar
zijn blik in het rond
weer kiezen
uit alle
richtingen
zoals de witte vogel
zich vrij voelt
om te gaan
zo voel
ik mij…
Rust
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 mij
Niet voor mij
Niet in dit leven
Geen genieten van
Ontspannen zijn
Dat is een utopie
En niet gegeven
Er was geen rust in mij
Niet in mijn lijf
En in mijn leden
Altijd doorgaan en op zoek
Verder weg en immer meer
Nooit eens blij
Of echt tevreden
Nu is er rust om mij
Ze is gekomen
In mijn hart
En in mijn hoofd
Ze geeft mij richting…
Kou en ongemak
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 er is geen lied
dat lente biedt
tonen stromen in
druppels van de bomen
het groen is pril
van kou en ongemak
te weinig zon
verwarmt het kleine blad
eens zullen stromen lucht
in pure willekeur weer
uit de goede richting komen
op hun niet te kennen vlucht
dan zal de zomer
ons eindelijk verwennen
met een warmte die wij
al jaren…
Bestemming onbekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 zou ik zeggen: Weet het niet
het regende vanochtend vroeg
uitgebloeide gouden regen
nu sneeuwt het resten bloesems
uit de rijen iepen langs het pad
en dwaal ik zomaar half verdwaald
in de richting van de zon
op zoek naar een begin
van iets wat ik nog niet weet
vager kan het niet
maar ik loop en ik loop
blijf lopen tot het einde
van…
novice
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Door het venster spreekt de verbeeldingskracht
aangekomen als novice
vertrokken rond middernacht
als tramp met meegekregen advies
Wordt geen caricatuur
een baken zonder doel
een grap met als duur een uur
kermisattractie met droevige smoel
Maar waar begrijpelijkerwijs gerust een waterplant
omhoog groeit explosief richting de omgeving…
Route
gedicht
3.1 met 10 stemmen
10.690 En ik: geen ontkenning bij je vraag,
keek opzij, rails af en aan die een richting wezen.
In de ramen spiegelden we allemaal, denderend
door de nacht, steden door, en nooit een eindstation.
------------------------
uit: 'Transit', 2012.…
Openluchttheater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Een zeebries zucht zijn adem uit
Grillige boomtakken proberen tevergeefs
tegen de richting van zijn zilte lied
in te groeien
De zon draait
Schept een luid akoestisch geluid
dat voor niemand ooit hoorbaar is geweest
De schaduwen verschuiven
en worden weer langer
Hun dagelijkse dans
traag uitvoerend
Totdat totale duisternis
als een doek voor…
Scherven van jouw storm
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.030 Als een storm die geen richting heeft.
Ze halen het vuil onder mijn nagels vandaan.
Mijn planning, gemaakt van glas,
Ligt opnieuw in scherven.
Bang om iets te zeggen,
Angstig voor een nieuwe orkaan.
Een last die zich opstapelt,
Met een druppel te veel op mijn netvlies,
Waardoor alles soms onscherp wordt.…
Boemerang
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
66 de boemerang werpt
laaggebogen, haarfijne klanken
in de richting
van haar eigen kromming
misvormd
verwrongen
vervormd in resonantie
tussen zwijgen en betekenis
de echo van woorden
in vreemde weerklank
ontheemd
in de diepte gevangen
raakt de stilte doorbroken
en klinkt
het geluid van terneergeslagen
klanken
als weerkaatsing…
Mijn jonge jaren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Examens de schrik van menig jonge mensen.
Alle trucjes heb ik de revue zien passeren.
Beschreven billen onder de korte rokjes.
De achterkant van de meetlatten,
briefjes die op de zotste plaatsen werden meegesmokkeld.
De eerste slimme rekenmachines uit mijn tijd,
daar kon je al bepaalde bedragen of formules instoppen.
Als geheugensteuntjes maakten…
Overtuiging
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
974 Ontwijk alleen
hen die sturen
beter dan jij
één richting gaan.…
Tafereel
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
2.129 Vanochtend tijdens het
ontbijt
viel mijn oog op twee
verliefde duiven
Ze stapten parmantig
op het met grind
bedekte dak
maakten pirouettes
beroerden hun snavels
namen weer afstand
Triomfantelijk keken ze
in mijn richting
Verliefd
Later vanuit de trein
twee verstilde paarden
in sompig landschap
De staart verjaagt
een vlieg.…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
Oneindig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.200 Wanhopig tot op het bot
wachtend wanneer de realiteit
zal komen in zijn schulp van spijt
en hopen lege dromen verblijft hij
tot hier waar mist zijn dagen
blijft bestoken, dronken in licht
en donker richting onbestemd.
Elke regel is een nieuw begin
elk midden blijft erin en
elk einde verlegt wederom zijn zin.…
Herfst en zijn trawanten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.080 Novembernevels hullen zilverschoon
al meer donk’re dagen zonder schaduw
wolken voeren zonneloos de boventoon
novemberstormen grijpen ‘t laatste blad
bulderend door buigend’ kale bomen
langs huilende gebouwen in de stad
novemberregens spoelen herfstrestanten
druipend weg richting aanstaande winter
ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
Moord
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
2.590 Een schot
rampzaligheid
Een haal aan de trekker
Jeugdfrustratie,
Haat en nijd
Misdaad in de maatschappij
Razernij
Orde, veiligheid
Angst voor repercussies
Ontkenning van gelatenheid
De richting kwijt
Valse illusies
Mededogen, harde wraak
Voor of tegen mee betogen
’t wordt hun zaak
wat moet wel en wat moet
niet gewogen
Achter…
testament op tijdloos perkament
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
760 het was zijn burcht
waarin wit ivoor
de torens altijd
draaiden richting God
met zijn hand
op de kantelen bezag hij
graag onderwijsgevend
het wetenschappelijke land
nu drommen mensen
naar de ophaalbrug
rouwen volle zalen maar
zijn stem komt niet meer terug
opgebaard in eeuwig zwijgen
testament op tijdloos perkament
zijn…
Borderliner
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
2.145 Ik wandel me daas
op jouw kompas
wild in richting
je grillen volgend.
Grenzen stel je
buiten samenspel,
je pint me vast
op je wenskaart.
Ben ik je doel
mis je het middel.
Ben ik je middel
mis je het doel.
Ik lig in spagaat
je stoot me aan
je trekt me af
smijt met verwijt.
Je hakt mij fijn
in hapklare moten.…