1857 resultaten.
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
wat rusthuisbewoners vooral zoeken....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 wat vooral oudere mensen té veel missen
en té weinig krijgen:
een hand op de schouder.
een aanmoedigend klopje op het hoofd,
een stevige handdruk,
een omarming,
een omhelzing,
een knipoog.
ze verlangen meer naar zachte lichaamstaal
dan naar harde argumenten .…
liplezen
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
863 haar lippen wijzen
hem op de waarheid
zij is de eerste mens
die hem mens heeft gemaakt
in de taal die zij praat
die hij helemaal verstaat
maar zonder haar ogen
die handen op zijn been
of een schouder daar
waar hij zijn hoofd wil
is er niets anders dan
een onschuldig meisje
met een kwetsbaar hart
dus geeft hij dat wat
zij hem telkens…
Liefde op TV
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
1.061 vrijend, strelend jouw
lange haren, schouders,
armen, lichaam en
na het vrijen….
langzaam, zacht bedaren
met haar tevreden in
mijn arm, vergeet ik
zeer voldaan
wetenschappers naam.…
troostig
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
808 kom maar, zeg je
je armen open
de lucht die nog siddert
de donder weerkaatst
de galmende verwijten
de nacht der gewoonte
maakt zwak en gewillig
op je schouder
rust reeds lang
een ander hoofd
toch hunkert herinnering
het vrijen intens
nog eenmaal die koorts
ranzig en bitter
smaakt verlopen liefde…
tegenstrooms
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
583 doe
tevergeefs
tegen beter weten in
verwoede pogingen
om het te winnen
van de zee
zelfs het tij
schuimkrult schaterend
haar schouders…
stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
648 oma, zei ze
weet je waarom de huizen
zo dicht bijeen staan
in de stad
ze zijn verliefd
en willen elkaar knuffelen
met scheve schouders
steun zoeken
een regenboog
van mensen bergen
de nek uitsteken
om het lied te horen
van de stroom
die het hart van de stad doorklieft
welvaart brengt
maar ook verlangen…
Avondlied
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
757 traag is je lijnvaart
te zijn in doen
schouders drukt bedrukt de weg
meer en meer
vrij uit tesaam
op de route tot behouden vaart
langs een bebloemde zoom
klank en toon vervormen
vergeefs zoek je in het rond
op vreemde grond
in leegheid mondt taal op mijn tong
langs een stille vliet
door ‘t avondrood…
Herfstluchten
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
682 regenwolken die traag over drijven
vertellen van grijsheid en
niet goed weten wat en hoe
terwijl mensen zich vragen stellen
en heimwee hervinden naar
blauwe luchten en warmte
als een deken om je schouders
licht wordt gezocht
maar is spoorloos en nergens
laat geen schaduw vallen
omdat de vruchten er triestig
van zouden worden, ontheemd…
Purmer
gedicht
1.5 met 28 stemmen
6.991 Ze zit in bus 106
de stad trekt bleek aan haar schouder
op de weilanden ligt groen
kinderen fietsen in de wind
huizen spartelen aan de grond
onder de rivieren
geen polders maar bossen
zomers de Sonse duinen
ze kan er niet genoeg van krijgen
het land zó uit de zee geschept!
---------------------------
uit: 'Glazen jas', 2007.…
ontmoeting met het Hartseerkind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 ergens heb ik het altijd geweten
dat jij er was
staarde ik in een spiegel
zag ik je wegkijken
je reflectie in een plas
verkringelde
een ruit in een winkelstraat
bestoftte jouw gelaat
maar naast mijn schaduw
zag ik de jouwe
je legde je arm om mijn schouders
en ik voelde je fluisteren
"vergeet niet Drieankerbaai
laat mijn golven spelen…
Gebogen is je rug
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
621 je ogen
pakken ons niet meer
en dat doet zeer
jij die vroeger
meester was in
spreken zonder woorden
schouders
iets naar voren
gebogen is je rug
je wilt nog gaan
maar je onzekerheid
geeft geen bereik
jouw wereld is
een eiland in
de drukte van bestaan
hoe lang
kun jij de oversteek
naar ons nog aan
wil melker
10/10/2010…
Geluksmoment
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 Het moment over mijn linker schouder.
Zonder één woord.
Alleen ons passioneel moment.
Staat geportretteerd op een fotohouder.
Mijn laatste knipoog.
Alleen haar iris glinstert sterren.
Licht ik mijn wuivende hand op.
Het geluksmoment.
Als een film in een map.
Staat gedocumenteerd in mijn laptop.…
Wie ben ik?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.226 Wie ben ik
Ik ben een niemand
Een stofje dat weg geveegd wordt
Van de schouders van dure pakken
In hun hiërarchie de onderste rand!
Wie ben ik
Ik ben geen persoon
Maar een euroteken te veel
Op de nota van het systeem
In hun hiërarchie ben ik de hoon!
Wat ben ik
Een contractant, de zwarte Piet!…
Grijs artistiek
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
641 hij schuifelde
zonder houvast
geruisloos want
de stoep was nat
zijn armen
onbeweeglijk in
een lange regenjas
handen in de zak
zijn haar
grijs artistiek
en op de schouders
zo kruiste ik zijn pad
een trotse kop met
felle blauwe ogen
een scherpe neus
mediteraan gebogen
hij lachtte zon
en jeugdigheid
de regen maakte in zijn…
Aad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Er is maar één Sensei
In lugh
De meester
Er bestaat leed
En vreugde
Wat kan ik nog anders
Als een diepe buiging
Maken
Spat af van je schouders
Dat vuur
Ieder uur als voorbeeld voor een jeugd
Wat zich later beseft
De beste
Zo komt het nooit meer terug
Zolang de mat nog roept
Roeping
Licht
Lugh…
De oortjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 ik keek
het rijtje langs
smartphones
in de hand
de oortjes
verbonden
luidkeels
sprekend met
open monden
de hoofden
geknakt in
lange wacht
de bloem
der natie
met alleen
schermogen
schouders al
rond gebogen
de bus heeft
de gnomen
en hun wereld
meegenomen
om ze elders
te droppen als
ledenpoppen
hun monologen
zijn niet te…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 Ik wil er met mijn schouder zijn,
maar mijn armen
moeten soms
stil blijven staan.
Wij zijn geen vrienden.
Nooit geweest.
Ik ben nu de moeder.…
Er is Hoop
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
985 Verlies jezelf niet in verdriet
Maar trek je schouders op
en geef jezelf, want ja dat mag,
een flinke schouderklop...
Hoop doet leven
dat zegt het spreekwoord toch?
Zonder hoop is er geen leven...
Je weet het wel, maar
'k zeg het je alsnog...…
tijgerlief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
3.139 al haar rondheid nodigt uit
tot zitgemak tot blijven
en dat zij weg kan gaan
of rusten tegen mijn schouder
aan, zacht en warm
is denken achteraf
elke dag probeert zij
opnieuw mij te verlaten
vind ik haar terug soms
in het uur van de hond
gromt zij mij aan
met opgetrokken lippen
zij bijt en ik verdrink
in haar open mond…
naamloos
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.229 Met een tas
om mijn schouder
en een bus
in mijn hand
trek ik de deur
achter me dicht
Voor jou is het te laat
het helpt niet meer
dat ik hier loop te collecteren
Maar hopelijk zal het
voor andere wel helpen
zullen anderen genezen
zullen anderen weer verder leven
zullen anderen niet dood gaan
net als jij
Stomme kanker..…
mijn eigen ik
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.032 Ik voel mijn schouders schokken
van de ingehouden snik
mijn lichaam krom gebogen
dat is mijn eigen ik.…
REIKENDE HAND.
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.449 Ik leen je mijn schouder
leg je hoofd er tegenaan
dan zal ik samen met jou
de moeilijke wegen gaan.
Neem dus mijn hand
of pak de telefoon
je weet dat ik er ben
ik wacht wel gewoon.
Ik wil je steun zijn
in moeilijke dagen
en zal een stuk met je meegaan
je hoeft het maar te vragen…
Heb ons lief
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.040 Zo berusten
wij in het verdriet wat op onze
schouders ligt. We verzwijgen
de plicht, lief te hebben. Op te
komen voor elkaar en verzaken,
iedere snaar van gevoel te laten
weerklinken met een schreeuw
naar de wereld om lief te hebben.…
Blind
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.033 uitgelaten
spring ik
verliefd
doof voor je antwoord
al reeds gegeven
ik wil het niet horen
en zal het niet horen
niemand raakt me
niemand doet me pijn
leef in mijn eigen wereld
eigen creatie
anderen dansen mee met me
een hand op mijn schouder
roerloos bekijk ik
jouw aangezicht
alles en iedereen is weg
zonder woorden
was de boodschap…
Panic
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.466 Straks raak ik jou ~
als ik je schouders
heb gestreeld,
gekust, aanbeden,
je buik, je borst,
je hals, je benen,
je haar en de
vlekjes om je armen,
jij mij -
zoals je zo vaak iedere keer
ietsje anders
datzelfde op kan roepen,
de vorm van elke borst, heup,
bil omringt,
mijn lippen -
nog net kunnen zeggen -
~ kwijt ~…
...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 “I have a dream”
zei mijn hart; ik dacht aan hem, zijn droom
zijn wonder
nu straalt hij indirect van schouders
die de wereld willen dragen, hoopvol, strijdig met
het witte hart
dat velen in zich denken
ik hoop mee
op beter, waardig met elkaar en daar
hervinden we het schenken
van een wereld, uit één stuk…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
eenzaam verblijf
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
879 en verder kom ik niet
als de enige deur zich sluit
zoals jij mij aanziet
over je schouder
en het nu
naar het verleden duidt
je snijdende blik
geladen met een
vernietigend gewicht
omrandt mijn stokkend lijf
het versteent de aderen
mijn oogleden sluiten bezwaard
ik keer terug naar binnen
waar de stilte wordt bewaard
in een eenzaam…
Zomertuin bij avond
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
605 De zomertuin
maakt zich
met mij op
voor maan bij nacht
Bloemen sluiten
zich als vensters
Geur van gras
pas gemaaid
Ons kleinkind
hebben we uitgezwaaid
hoort thuis in de armen
van haar ouders
Verwacht stilletjes
jouw handen
op m´n oude schouders
Je heft ´t glas
vol zwijgen
van betekenis.…